Tibetan
་བདག་ཉིད་འདིའི་འདི་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྔར་ཁོ་ནར་གཏན་ཚིགས་ཉིད་བསལ་ཟིན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གཞན་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཞུགས་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱའོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱང་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་ན། ཁྱད་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ནའང་དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གསུངས་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སླར་ཡང་འདི་ཅིའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་དེ། ཇི་ཙམ་གྱིས་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་པ་བཟློག་པའི་དོན་ཁོ་ནས་དེར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་བརྗོད་དེ། གང་སྨྲས་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཁོ་ན་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ཁོ་ནའི་ཞེས་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་རྟག་པ་ཉིད་ཙམ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་དེའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་པས་དེའི་ཆོས་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྟེན་ཐ་དད་པས་བྱས་པའི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོན་པའི་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ན་ཡང་ཚོགས་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཞེས་པ་ལ་ངེས་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་མ་ངེས་པའོ། །འདིའི་དོན་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འཁྲུལ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་ཞེས་པའི་དེའི་སྒྲས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ལ་བསྙེགས་པའམ། བསྒྲུབ་བྱ་ལ་བསྙེགས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་ཚོགས་པའམ་ཆོས་སམ་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར། ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་སམ། དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཞེ
Chinese
此自身之“此乃果与因”等等，先前仅是理路本身便已遣除之意。 “于所立之法亦”等等者，于此，定须如是不欺而取，当说“唯所立之法”等等一切。 “非也，其”等等，当特别说明所立之法乃以二种形态涉入他者。于此，若定取“唯所立之法”，则差别不应理。故当定取“唯所立之法”之意。设若，纵然是不共，亦唯是法，如是，亦不成理路之过，因其不涉入他者之故。所说者，“不共者乃”等等。复次，此为何义而作近置耶？以仅是遮遣无有随法之义，于彼宣说所立之法，所云“唯随法”而定取之故耶？若尔，则以“唯随法”而特意安住并宣说之故，无有错谬。 “仅无常性”等等，谓凡其常性仅为所立者，彼之瓶等亦与之相应，如是，以彼之法，眼所取性亦成理路。若谓以所依各异所作之体性差别为所依，故于瓶等所生之无常非为所立之故，则此过失不存耶？若如是，则唯可闻性便成理路。于声为无常性之所立时，亦成聚集之义。 “不定”者，定即是决定，以于此无有决定之故，故为不定。此义以异名而明之，即“犹豫之理路”。何谓犹豫之理路耶？即迷惑者之意。 “仅彼少许”之彼字，趋向于宣说所立，或趋向于所立。所立亦成聚集或法或有法。定取亦成唯与之相应之法，或唯与之相应之法。
English
This self's "this is the fruit and cause" etc., previously only the reasoning itself had already been eliminated. "Also to the dharma to be established" etc., here, it must be taken without deception as follows, all of "only the dharma to be established" etc. should be spoken. "Not so, its" etc., it should be specially stated that the dharma to be established enters into others in two forms. Here, if "only the dharma to be established" is definitely taken, then the distinction is not reasonable. Therefore, it should be definitely taken as "only the dharma to be established". Suppose, even if it is uncommon, it is only the dharma, in that case, it will not be a fault of reasoning, because it does not involve others. What is said, "the uncommon is" etc. Again, for what purpose is this placed nearby? Is it because the dharma to be established is declared there only for the purpose of preventing the absence of the property of the subject, because it is definitely taken as "only the property of the subject"? If so, then there is no mistake because it is specially established and declared as "only the property of the subject". "Only impermanence" etc., that is, whatever whose permanence is only to be established, the vase etc. also correspond to it, thus, with that dharma, the nature of being apprehended by the eye also becomes reasoning. If it is said that this fault does not exist because the impermanence arising in the vase etc. is not to be established because it relies on the difference in nature made by different bases? If so, then only audibility becomes reasoning. When sound is to be established as impermanence, it also becomes the meaning of aggregation. "Indefinite" means that definite is definite, because there is no certainty in this, so it is indefinite. This meaning is clarified by another name, namely "the reasoning of doubt". What is the reasoning of doubt? It means the one who is confused. The word "that" in "only that little" tends to declare the established, or tends to the established. The established also becomes an aggregate or a dharma or a subject of dharma. The definite taking also becomes only the dharma corresponding to it, or only the dharma corresponding to it.
Tibetan
ས་པ་འདི་ཙམ་རྣམས་བརྟག་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་མི་འཁྲུལ་བ་བརྗོད་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་པ་དོག་ལས་ཤེ་ན། སོ་སོ་ཉེ་བ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཆོས་གཞན་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཉིད་དང་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་སོ། །ངེས་པར་གཟུང་པ་ལས་ཞེས་པ། དེ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཁའ་སོགས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞེས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་བ་སྒྲུབ་པ་ལའོ། །དམ་བཅའ་ དང་ལྡན་པ་འམ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་དེའི་སྒྲས་གལ་ཏེ་བརྗོད་པ་ལ་བསྙེགས་སམ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ཡིན། རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང་བསལ་ཏེ་འོངས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཞེས་པ་དེ་ལ་བཤད་པ། གང་འདི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་འདི་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེའི་སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་ལྡན་པ་དང་བས་བསལ་ཏེ་འོངས་པའོ་ཞེས་སོ།། སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཏེ། སྦྱོར་བ་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཞན་སྨྲ་བ། སྦྱོར་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དུས་ཏེ། འདིར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཡང་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་རང་གི་ཕྱོགས་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་ལེན་ཅིང༌། རེས་འགའ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་དགག་པའི་ཆེད་དུའོ། །རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ལྡན་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་བཀག་ནས་དོན་དེ་ཁོ་ན་འོངས་པ་ཞེས་པ་ནི་བསལ་ཏེ་འོངས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་ལྡན་པ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཞེས་པ། ངག་གི་དངོས་པོ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཏེ་ངག་གི་ངོ་བོའོ། །ལྔའི་ཕྱོགས་ཞེས་པ་ཡན་ལག་ལྔའོ། །དམ་བཅའ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཞེས་པའི། སོགས་པའི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་བརྗོད་དང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་
Chinese
这些地方都要考察。因此等等，具有无常等等的法，如瓶子等，凡是与法相顺的，所要证成的，不颠倒的陈述，就是理由。所要证成，如果怀疑，就是各自接近。如果那样，就会舍弃其他法，这样就会完全舍弃眼所取和耳所闻。因为那不是与它相应的，不是所证成的法相顺。一定执取等等，因为只有与它相应的才是法相顺的。在成立虚空等存在时。等等的词语要包括我和自我等等。其中，就是成立虚空等等时。具有立宗或者具有所证成，那里的词语，如果追求陈述，或者如果追求所证成。无论哪种情况，结合都不合理。从具有和排除而来的差别来说，那里解释说，因为见到这个，就是随后的比量，具有剩余的这个，对于了悟超出感官的事物来说，是理由。从它的结合接近使用的差别来说，就是两种，具有和排除而来的。从结合接近使用的差别来说，就是从结合了悟的差别来说的意思。其他论者说，结合是使他人了悟的时候，这里是要善于结合。接近使用就是陈述。从它的差别来说，就是两种。而且没有意义的差别，有时为了成就自己的宗派而接近理由，有时为了遮止他人的宗派。特别了悟所要了悟的意义就是具有，遮止他人的宗派而唯独来那个意义，就是排除而来的。其中，具有就是语言的自性，语言的事物就是语言的自性，就是语言的本体。五方，就是五支。从立宗等等的差别来说，等等的词语就是理由和，譬喻和结合
English
These places should be examined. Therefore, etc., having the Dharma of impermanence, etc., such as vases, etc., whatever is in accordance with the Dharma, what is to be proven, the non-erroneous statement, is the reason. What is to be proven, if there is doubt, is that they are close to each other. If that is the case, other Dharmas will be abandoned, and thus the objects of sight and hearing will be completely abandoned. Because that is not in accordance with it, it is not in accordance with the Dharma to be proven. It must be grasped, etc., because only what is in accordance with it is in accordance with the Dharma. When establishing the existence of space, etc. The words 'etc.' should include 'I' and 'self,' etc. Among them, it is when establishing space, etc. Having a proposition or having something to be proven, the words there, if pursuing a statement, or if pursuing something to be proven. In either case, the combination is not reasonable. From the difference between having and excluding, it is explained there that because this is seen, it is the subsequent inference, and this with the remainder is the reason for understanding things beyond the senses. From the difference in the combination of close use, there are two types, having and excluding. From the difference in the combination of close use, it means from the difference in the combination of understanding. Other debaters say that the combination is the time when others are made to understand, and here it is necessary to be good at combining. Close use is the statement. From its difference, there are two types. Moreover, there is no difference in meaning, sometimes approaching the reason in order to achieve one's own sect, and sometimes in order to prevent the sect of others. Particularly understanding the meaning to be understood is having, preventing the sect of others and only coming to that meaning is excluding. Among them, having is the nature of language, the object of language is the nature of language, which is the essence of language. The five directions are the five limbs. From the difference of the proposition, etc., the words 'etc.' are the reason and, the metaphor and the combination.