Tibetan
ར་ན། རྣམ་གྲངས་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་དོ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཞེས་པ། རྣམ་གྲངས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤོང་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ པའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དང་ཆོས་མ་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་བཟློག་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨོས་པ་འདི་བྱས་སོ། །དོན་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ལས་སྤྱིའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་སུ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་གླང་པོ་རྣམས་གོ་བསྐོན་པར་བྱ་པ་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེ་རྣམས་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ངོ༌། །དཔེར་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པའམ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པ་སེལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་སྨོས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ལས་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལས་སོ། །ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་པ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ངེས་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡང་དེ་ལས་བཟློག་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཞེས་པའི་དྲི་བའོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སེམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྤྱིར་བཏང་ནི་ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྤྱིར་བཏང་ངོ༌། །དེ་འཐོབ་པ་སེལ་བ་ནི་དམིགས་བསལ་ལོ། །དེ་ལ་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཏང་ངོ༌། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དམིགས་བསལ་ལོ། །སྤྱིར་བཏང་ནི། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་ལ་ཡོད་སྲིད་མིན། །ཡང་སྤྱིའི་འཇུག་པའི་སྤྱིར་བཏང་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་ན་ཅི་ལྟར་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞེ་ན་གསུངས་པ། སྔར་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཏེ། སྤྱི་ལ་སྤྱིར་བཏང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱིའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཁྱད་པར་རམ་ཡོངས་སུ་བོར་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན། གང་གི་ཚེ་རྟོག་པ་སྔ་མ་ཡིན་པ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་འཇུག་པ་རེ་ཞིག་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཕྱིས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་རང་ཉིད་གནས་སོ། །འདིའི
Chinese
若，因为与名称相同，所以用名称的语词来表达，这样没有过失。如果是这样，那么“那么”这个词，就会完全抛弃名称。陈述了并非能立的同法性与异法性反过来成立所立，做了这个陈述。从意义的方面来看，一般的词语也被看作是区分差别的因，例如“大象们应该被训练”这样的话，只是为了成立大象，而没有成立其他如车辆等的能力，像这样，这里也是如此。当说出例子和同法或异法性成立所立是理由时，就排除了只有同法性和异法性才是能立，因此这成了差别。陈述异法性，同样是从异法性中显示理由的特征。再说，什么不是能立呢？因为不能确定成立，所以提出了“也不能从反面知道什么不是能立”的疑问。我认为，只有在确定显示似是而非的理由之后，才能理解什么不是能立。因为一般而言，普遍成立是一般。排除获得它的是特殊。因此，例子和同法是理由，这是为了普遍成立而说的。似是而非的理由的特征是特殊。一般而言，不可能存在于特殊之中。再说，普遍的进入的普遍性是因为进入一切差别，那么如何完全抛弃特殊的境呢？回答说，像之前所说的特殊等等，普遍对普遍，也就是包含在普遍之中的差别，或者完全抛弃的差别。当认识是先前的时候，因为不能区分境，所以应该暂时观察特殊的进入。之后，它自己安住在与此不同的境上。这个
English
If, because it is the same as the name, it is expressed by the word of the name, so there is no fault. If so, then the word "then" would completely abandon the name itself. This statement was made to establish the thesis by reversing the homogeneity and heterogeneity that are not the means of proof. From the perspective of meaning, general words are also seen as the cause of distinguishing differences. For example, the statement "elephants should be trained" only establishes elephants and does not establish the ability of other things such as vehicles. Similarly, it is the same here. When it is said that the example and the homogeneity or heterogeneity establish the thesis as a reason, it excludes that only homogeneity and heterogeneity are the means of proof, so this becomes a difference. The statement of heterogeneity is also from the heterogeneity that shows the characteristics of the reason. Furthermore, what is not the means of proof? Because it cannot be determined to be established, the question is raised, "It is also impossible to know from the opposite what is not the means of proof." I think that only after definitely showing the semblance of a reason can one understand what is not the means of proof. Because in general, universal establishment is general. Excluding obtaining it is special. Therefore, the example and homogeneity are the reason, which is said for universal establishment. The characteristic of a semblance of a reason is special. In general, it is impossible to exist in the special. Furthermore, the generality of universal entry is because it enters all differences, so how can it completely abandon the special realm? The answer is, like the special mentioned before, etc., the universal to the universal, that is, the difference contained in the universal, or the difference that is completely abandoned. When the cognition is prior, because the realm cannot be distinguished, the special entry should be observed temporarily. Later, it dwells on a realm different from this. This
Tibetan
་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་ པ། སྔར་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་གཉིས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའི་ཡུལ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་ཡུལ་ལ་སྔར་སྤྱིར་བཏང་འཇུག་གོ །དེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ། དམིགས་བསལ་གྱི་ཡུལ་བརྟགས་ནས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟོན་པ་གསུངས་པ། གཏན་ཚིགས་འགྱུར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ། རིགས་པ་ཅན་པས་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བས་སྟོང་པ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དཔེར་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །དཔེ་བརྗོད་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། སྒྲ་རྟག་སྟེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཟླ་བོའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་དང་བཅས་པ། རིགས་པ་ཅན་པས་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་གང་གིའང་ནང་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུད་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་སྒྲ་ཉིད་དང་ཡང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡང་ན་སྟེ། འདི་ཁོ་ན་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པས་སོ། །རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ནི། གཞན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། གློག་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། སྒྲ་རྟག་སྟེ་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་གློག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་པའོ། །འདི་ཡང་ངེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་མཚན་ཉིད་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཤད་པའོ། །འདིར་འགྱུར་མོད། འདི་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་ནང་དུ་འདུ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འདི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་དང་འགལ་བ་དང་སྐབས་དང་མཚུངས་པ་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ་དང་དུས་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བ་གྲངས་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་ པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་པའི་ནང་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་ཡང་དེར་རྣམ་པ་གཞན་ཁོ་ནར་བརྗོད་དེ། གྲུབ་མཐའ་དང་ཁས་བླངས་དང་འགལ་བ་ནི་འགལ་བའོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཁྱད་པར་མད་པ་སྟེ། མི་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྣམས་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྒྲུ
Chinese
是依仗着而说的。 以前特别排除等等。当是第二种情况时，因为已经舍弃了特别排除的对象，所以对自己的对象仍然普遍适用。这是依仗着而说的。考察特别排除的对象等等。现在，即使承认两种差别，也显示出会有过失，说了，理由转变等等。类似于理则学家所说的似是而非的理由，空无一物，也是相同的性质。例如，陈述和性质相同，以及其他的性质。性质不相同就变成了理由。用例子来显示，声音是常，因为是可以听到的等等。可以听到是和不相同的对立面的其他理由一起，不包括在理则学家所说的任何似是而非的理由之中。不是似是而非的理由，因为是疑惑的根源。例子声音本身也是相同的性质，因此变成了理由。其他的性质，或者说，只有这个，瓶子等等因为性质不相同。刚产生就是其他的性质，只有闪电等等性质不相同。声音是常，因为是刚产生的。无常的闪电等等不是刚产生的。这也是像那样从性质不相同来说，是相对于第二个特征来说的。在这里会转变。如果说，这个也包括在如前所说的似是而非的理由之中，因此说了，这个等等。因为完全列举了错误和矛盾，以及场合和相同，以及所要证明的和相同，以及过时等等都是似是而非的理由。这个不包括在如前所说的似是而非的理由之中。矛盾也在那里以其他的形式来说，和宗派以及承诺相矛盾就是矛盾。因此，这个没有差别，因为不能从所有不想要的事物中区分开来。其他的等等，所有显示支分都是要证明的。
English
It is said relying on that. Previously, specifically excluding, and so on. When it is the second case, because the object of specific exclusion has been abandoned, it still applies generally to its own object. This is said relying on that. Examining the object of specific exclusion, and so on. Now, even if two differences are acknowledged, it is shown that there will be faults, it is said, the reason changes, and so on. Similar to the apparent reason stated by logicians, empty of anything, it is also the same nature. For example, stating and having the same nature, and other natures. Dissimilar nature becomes the reason. Showing with examples, sound is permanent, because it can be heard, and so on. Being able to be heard is with other reasons of the opposite of dissimilar, not included in any apparent reason stated by logicians. It is not an apparent reason, because it is the source of doubt. The example, sound itself, is also the same nature, therefore it becomes the reason. Other natures, or rather, only this, pot and so on because of dissimilar nature. Just arising is the other nature, only lightning and so on have dissimilar nature. Sound is permanent, because it just arose. Impermanent lightning and so on are not just arising. This is also like that, speaking from dissimilar nature, it is relative to the second characteristic. Here it will change. If it is said that this is also included in the apparent reason as mentioned before, therefore it is said, this and so on. Because completely enumerating errors and contradictions, as well as occasions and sameness, as well as what is to be proven and sameness, and being outdated, etc., are all apparent reasons. This is not included in the apparent reason as mentioned before. Contradiction is also stated there in other forms, contradicting the tenets and promises is contradiction. Therefore, this has no difference, because it cannot be distinguished from all unwanted things. The others, etc., all showing the branches are to be proven.