Tibetan
ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཁར་བའི་སྣོད་དམ། དངུལ་གྱི་འམ། གསེར་གྱི་རུ་ཟ་རུ་ཆུག་ཅེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟག་པས་གཞིའི་དངོས་པོ་འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྡུ་བ་ནི་ལྷས་བྱིན་མར་སར་དང་ལོ་མ་དང༌། ལན་ཚྭས་ཟ་རུ་ཆུག །འགེགས་པ་ནི་དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཞོ་བྱིན། ཀུཎ་ཌི་ནའི་བུ་ལ་དར་བ་བྱིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ནི་གནོད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དང་བསྡུ་བ་དག་ཀྱང་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་མོ། །དེ་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་དུ་དྲུག་པར་འགྱུར་མོད། འོ་ན་སྤྱིར་བཏང་ལ་དམིགས་ བསལ་གནོད་བྱེད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་འདི་ཁོ་ན་རིགས་པ་སྟེ། དེས་ན་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རིགས་པ་འདི་ལ་ཕ་རོལ་པོ་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་གོ །གལ་ཏེ་འཇུག་ན་དཔེར་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་པ་འདིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨོས་པ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འདི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་གང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དམ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལས་བཟློག་པས་ཉེ་བར་བླངས་པས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དམ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པའོ། །རིགས་པ་འདི་འདོད་པ་ན་ནི། གང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དམ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དམིགས་བསལ་གྱི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་བཏང་གི་སྐབས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨོས་པ་ཡང་བྱས་ཏེ། དེས་ན་རིགས་པ་འདི་འདའ་བར་བྱས་ནས་འཇུག་གོ །དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་མོ་ཞེས་པའོ། །སྐྱོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བར་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་ཁོ་ནས་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བསམ་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་པའོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་དེ་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ངག་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བུའོ། །གང་འདོད་དེ་ནི་ཁྱད
Chinese
如是。彼中，分别者，是天授的碗，或是银的，或是金的，要吃ru zu ru chug（藏语，字面意思不详）之物。以分别应于此基之事物而知之。集合者，如天授以酥油、蔬菜和树叶，以盐吃ru zu chug（藏语，字面意思不详）之物。遮止者，譬如给婆罗门们酸奶，给昆迪那之子以丝绸等。如是，为了对那些获得一体之物，如损害一般，分别和集合等也会变化，因此产生怀疑。因此，为了完全舍弃怀疑之义，成为第六。那么，对于一般而言，特别会造成损害，这种广为人知的说法才是合理的。因此，对此有何怀疑呢？如此思索：这种理路，对方不会随顺。如果随顺，则从譬喻和同法性本身，能成立所立的即是因。同样，从异法性本身来说，此处不应说能成立。如是，此即似因的自性，无论是同法性还是异法性，为了断除，从彼反过来而接近。应如是说：凡是同法性或异法性，并且不是似因的，那就是因。如果想要这种理路，那么，凡是同法性或异法性，是似因的，那就成为因本身，这并非不可能，因为在特殊的境上，没有一般的场合。也说了能成立，因此，这种理路会被超越而进入。因此，这就是怀疑。唯独没有过失并非如此，因为接近了不可能的差别。同样，以意义的差别，所要成立的即是能成立，以意义本身来理解意义，而不是以声音。那么，又是等等，对此的思考将要阐述。又如何将它视为差别的意义本身呢？被说道：语言不是所有同法性的因，譬如可量性等等。凡是想要的，那就是差别。
English
Thus it is. Among them, the distinction is whether it is the bowl of Devadatta, or of silver, or of gold, to eat ru zu ru chug (Tibetan, literal meaning unknown) things. By distinguishing, one should know this basis of things. The collection is like Devadatta with butter, vegetables, and leaves, eating ru zu chug (Tibetan, literal meaning unknown) things with salt. The prevention is like giving yogurt to the Brahmins, giving silk to the son of Kundina, and so on. Thus, for those who obtain oneness, like harm, distinction and collection, etc., will also change, therefore doubt arises. Therefore, in order to completely abandon the meaning of doubt, it becomes the sixth. Then, for the general, the special will cause harm, this well-known saying is reasonable. Therefore, what doubt is there about this? Thinking like this: this reasoning, the other party will not follow. If they follow, then from the example and the sameness of dharma itself, that which can establish what is to be established is the reason. Similarly, from the difference of dharma itself, here it should not be said that it can establish. Thus, this is the nature of a pseudo-reason, whether it is the sameness of dharma or the difference of dharma, in order to cut off, it is approached by reversing from it. It should be said like this: whatever is the sameness of dharma or the difference of dharma, and is not a pseudo-reason, that is the reason. If you want this reasoning, then, whatever is the sameness of dharma or the difference of dharma, is a pseudo-reason, then it becomes the reason itself, which is not impossible, because in the special realm, there is no general occasion. It is also said that it can establish, therefore, this reasoning will be surpassed and entered. Therefore, this is doubt. It is not only without fault, because it approaches the impossible difference. Similarly, with the difference of meaning, what is to be established is what can be established, understanding the meaning by the meaning itself, not by the sound. Then, again, and so on, the thinking about this will be explained. Also, how should it be regarded as the meaning of difference itself? It is said: language is not the reason for all sameness of dharma, such as measurability and so on. Whatever is desired, that is the difference.
Tibetan
་པར་གྱིས། །ཞེས་པ། དཔེར་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའི་ཚིག་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པར་རོ། །ཚིག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་པ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱད་པར་བརྒྱ་ཕྲག་ལྡན་ཡང་ཚིག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསམ་པ་གང་གིས། འོ་ན་ཡང་དེ་ཁང་པར་བྱེད་ པའི་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་དམ་བཅའ་དང་གཏན་ཚིགས་དག་འགལ་བ་ཞེས་པ་སྟེ། འདིར་ནི་ཚིག་དག་འགལ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་དོན་དག་ཁོ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགོས་པ་མེད་པ་འདོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ། དགོས་པ་ལས་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེར་གེ་ཞེས་པ་བཞིན་ཏེ། དཔའ་བ་ཉིད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གོ་པའི་ཆེད་དུ་སེང་གེའི་སྒྲས་བརྗོད་པའོ། །འདིར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་གཙོ་བོའི་དོན་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཁྱད་པར་བྱའི། དོན་ནི་སྒྲའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ། དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེའི་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་གྱིས་ཤིག་འོ་ན་ཞེས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲས་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཅི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་སེམས་པའོ། །འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་རྣམས་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པས་འདི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་སོ་སོ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྒྲུབ་པས་ནི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཅི་ལྟར་ན་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམ་གྲངས་པར་རིགས། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲ་དག་རྣམ་གྲངས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་དང་ཤིང་ཤ་པའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་གཅོད་པར་མི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི
Chinese
པར་གྱིས། །意思是说，例如与法相符的不错乱的词就是理由。词的差别是什么意思呢？就是一点也没有。即使具有成百上千的差别，词也不会在要证明的意义上发生错乱。那么，又等于是用什么想法呢？那么又变成是为了做房子，这样说就说清楚了。例如，誓言和理由是相违背的，这里词是不可能相违背的，所以要清楚地了解意义。不需要的东西是不想要的。意思是说，必须依靠用比需要的更近的词来表达，例如婆罗门的孩子叫森格一样，为了理解勇猛本身非常出色，用狮子的词来表达。这里也是要证明的和能证明的词的主要意思就是符合法，因此要在那上面加以区别，意思不是词的差别。要那样加以区别，意思是说，例如与法相符的也有不是能证明的。那么，怎样才能与它区别开来呢？就这样加以区别吧，那么区分不是能证明的，是用能证明的词来做的，那么怎么会没有从不是能证明的当中区分出来呢？是这样想的。这没有区分开来，因为仅仅是名称而已。因为所有的支分都只是为了理解要证明的。要证明的就是能证明的，因此这是名称，因此要像那样分别说明它们各自的要证明的，能证明的事物。那不是所有支分的共同的体性。那证明也不是为了理解差别而有能力，因为完全不知道，所以那作为差别是不合理的。怎么样才能使所有支分都有要证明的能证明的词的名称呢？总和别的词的名称不是名称，就像树和树皮的词一样，如果这样说，因为不是分别的作者的缘故。
English
par gyis. That means, for example, the word that is in accordance with the Dharma and not confused is the reason. What is the meaning of the difference in words? It is just that there is none at all. Even if there are hundreds and thousands of differences, the word will not be confused in the meaning to be proven. Then, what is the thought with "again" and so on? Then it becomes for the purpose of making a house, and that is explained clearly. For example, vows and reasons are contradictory, but here words cannot be contradictory, so the meaning must be clearly understood. Unnecessary things are not desired. That means, it is necessary to rely on expressing with a word that is closer than necessary, just like a Brahmin boy is called Senge, in order to understand that bravery itself is outstanding, it is expressed with the word lion. Here too, the main meaning of the words to be proven and able to prove is just that they are in accordance with the Dharma, so that is what should be distinguished, the meaning is not the difference in words. That is how it should be distinguished, that means, for example, there are also those that are in accordance with the Dharma that are not able to prove. Then, how can it be distinguished from that? Distinguish it in that way, then distinguishing what is not able to prove is done with the word that is able to prove, then how can it not be distinguished from what is not able to prove? That is the thought. This is not distinguished, because it is only a name. Because all the limbs are only engaged for the purpose of understanding what is to be proven. What is to be proven is what is able to prove, therefore this is a name, therefore the respective objects to be proven and able to prove should be explained separately as appropriate. That is not the common nature of all the limbs. That proof is also not capable for the purpose of understanding the difference, because it is completely unknown, so that is not reasonable as a difference. How can all the limbs have the name of the word to be proven and able to prove? The name of the general and the specific is not a name, like the word tree and bark, if you say that, because it is not the author of the distinction.