Tibetan
པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་ན། གཞི་མཐུན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་དབྱེ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་མེད་དོ། །འདིར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞི་མཐུན་པ་སྟེ། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་དབྱེ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་ཀློག་པར་བྱེད་པ། དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་འདིའི་ཞེས་འབྲུ་མང་པོ་པས་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པར་བྱ་ཞིང༌། དེའི་ཕྱིར་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ལས་གང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེའོ། །དེའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཙམ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གཟུང་པ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་སྨོས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་པ་འདི་མི་རིགས་སོ། །ངག་ཅེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངག་གི་སྒྲས་འདིར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཙམ་པོ་བརྗོད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པར་གསུངས་པ། ཚིག་གང་ཞིག་ཅེས་པའོ། །འོ་ན་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་སྒྲ་འབྱུང་གི །ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ། བརྒྱུད་པས་ཞེས་པ་སྟེ། བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ན། དེ་བརྗོད་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལས་རྩོལ་བའོ་དེ་ལས་དང་འབད་པ་ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ལས་སོ། །དེ་ལས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྒྲའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་བརྒྱུད་པའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་སུ་སྟེ་གང་ལས་གཞན་གྱིས་མཆོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཉན་པ་པོའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་དྲན་པ་སྟེ། དེ་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ངེས་སོ་ཞེས་པས་དེ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བརྒྱུད་པས་ཏེ། ཉན་པ་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཆོས་མཐུ
Chinese
如果存在具有差异的物体，那么对于共同的基础，就不会看到不同的区分。在这里，要证明的事物和证明者是共同的基础，只是将共同的性质视为差异。因此，不会变成不同的区分。任何进行阅读的行为，例如例子和共同的性质，都应该用许多词语来陈述有法，因此，从例子和共同的性质中，也就是从有法中产生共同性质的那个就是理由。由于没有将共同的性质作为差异来区分，因此仅仅是共同的性质就变成了理由的过失。将要证明的事物和证明者作为它的差异来把握也是不合理的，因为仅仅是那个就完全不了解，因为所有的支分都是要证明的事物和证明者。在这里，共同性质的陈述也是不存在的。如果存在，那么这就是有法的差异，这种说法是不合理的。例如，如果说“语言”，等等。 用语言的声音，这里想要表达的是“因为已经做了”等等的词语。因此，在注释中说：“任何词语”。那么，从正确的结合等等中会产生声音吗？如果说不是从共同的性质中产生，那就是通过传递。当接近已经做的事情等等时，就会想要表达那个，并且从那个中产生努力，从那个和勤奋中也会推动行为。从那个中也是行为。从那个中也是正确的结合和区分。从那些中产生声音，这是一种传递。如果直接地，等等。如果直接地，从那之中，通过其他方式可以推断出确定的产生，那么这也是听者的没有它就不会产生的联系的记忆，因此，从那之中立即推断出要推断的事物，因此，仅仅是那个就变成了理由。如果说，等等。任何即使有间隔，也是没有它就不会产生的，因此是推断的原因，那是通过传递，听者对理由的了解也是这样的方式，因此，那个就变成了理由。周遍的知识也是共同的性质
English
If there are objects with differences, then for the common basis, different distinctions are not seen. Here, the thing to be proven and the prover are a common basis, only the common nature is regarded as a difference. Therefore, it will not become a different distinction. Any act of reading, such as examples and common nature, should be stated with many words as the subject, therefore, from the example and common nature, that is, from the subject, whatever becomes the common nature is the reason. Since the common nature is not distinguished as a difference, merely the common nature becomes the fallacy of being the reason. Grasping the thing to be proven and the prover as its difference is also unreasonable, because merely that is completely unknown, because all the limbs are the thing to be proven and the prover. Here, the statement of common nature is also non-existent. If it exists, then this is the difference of the subject, this statement is unreasonable. For example, if one says "language," etc. With the sound of language, here one wants to express the words such as "because it has been done," etc. Therefore, in the commentary it says: "Any word." Then, does sound arise from correct combination, etc.? If it is said that it does not arise from common nature, then it is through transmission. When approaching what has been done, etc., one will want to express that, and from that effort arises, and from that and diligence, action is also propelled. From that also is action. From that also is correct combination and distinction. From those sound arises, this is a transmission. If directly, etc. If directly, from that, through other means, a definite arising can be inferred, then this is also the listener's memory of the connection without which it would not arise, therefore, from that immediately the thing to be inferred is inferred, therefore, merely that becomes the reason. If one says, etc. Anything that, even with an interval, is such that without it it would not arise, therefore it is the cause of inference, that is through transmission, the listener's understanding of the reason is also in this way, therefore, that becomes the reason. The knowledge of pervasion is also the common nature.
Tibetan
ན་པ་ཉིད་ལས་བརྒྱུད་པས་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་མོད། དེ་ཆོས་མཐུན་ཉིད་གཏན་ཚིགས་མིན། །ཞེས་པ། ཉན་པ་པོའི་གང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི། དེའི་ཚིག་ལས་བར་མ་ཆད་པར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཞེས་པ་བསམ་པའོ། །སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པ་འདི་ལས་སྟོན་པ་སྨོས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་སྟེ། དེས་ན་འདི་ལྟར་འབྲེལ་པར་བྱ་སྟེ། དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་གང་སྟོན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ཉིད་ཡིན་ན་གཞན་ལ་སྲིད་ཅེས་པ་ནི། སྟོན་པ་སྐབས་ཉིད་དུ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པ་ལས་གཞན་པ་སྟོན་པའི་ཡང་གཏན་ཚིགས་ ཉིད་དུ་སྲིད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་གཞན་སྲིད་ཅེ་ན་གསུངས་པ། སྐབས་སུ་བབ་བ་ཉིད་ལ་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟ། གལ་ཏེ་ཡང་སྟོན་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྔ་པས་སྟོན་པ་ཉིད་ལས་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་བ་ཉིད་ལས་གང་ངེས་པར་སྟོན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཞེས་པ་འདི་རྟོགས་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་གང་སྟོན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད། དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་སྟོན་པ་ནི་འགྱུར་གྱི། །གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་སྐྱོན་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་དེའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་དཔེ་ནི་དཔེ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དཔེ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་སྟོན་པ་ཡང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེས་ནི་དཔེ་བརྗོད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་བྱ་ཉེ་བར་གཏོད་དོ། །ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ་ཞེས་པ། འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཞོ་བྱིན་ཅིག །ཀུཎ་ཌི་ནའི་བུ་ལ་དར་བ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པ་ལ། སྤྱིར་ཐོབ་པའི་ཞོ་སྦྱིན་པ་ནི། ཁྱད་པར་བྱས་པའི་དར་བ་སྤྱིན་པས་འགོག་པ་དེ་ལྟར་ཡང་ལག་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པས་སོ་ཞེའོ། །མ་ཡིན་རྣམ་བརྟགས་སོགས་སྲིད་ཕྱིར། །
Chinese
从听闻本身传递而成为推测之因，但那并非同法性之理。 意思是说，听者的何者同法性之知识，那从他的词语中无间隔地产生，但并非从同法性本身产生。 词语是从那唯一产生，这是所想的。 因为适当时机，所以不应特别区分，意思是说，显示所证立的立宗，从这显示中提及显示是随后的。 因此，应如此联系：从例子和同法性本身所显示的是理，因此不应特别区分。 如果是适当时机，则可能对其他，意思是说，如果显示依赖于适当时机，那么，除了显示显现为理本身之外，显示其他的也可能是理本身的意思。 如果如何可能是其他呢？回答说：即使是适当时机等等。 如果显示也是适当时机，那么，即使如此，也要理解第五者所显示的，从例子和同法性本身所确定显示的才是理，而不是例子和同法性所显示的才是理。 从那也会变得太过分。 即使会那样，从例子和同法性显示那唯一是会那样，但其他则不是。 如果那样，就没有这个过失了，回答说：会那样等等。 凡是唯一需要证实的例子和同法性本身，唯一从所证和同法性本身中，理解那法之例子的例子，在这里用所证和同法性的词语表达。 因此，观察例子和同法性来显示例子。 如此这般也是显示近取，因为他唯一将例子和同法性近取于所证。 没有这个过失，意思是说，这样想，例如对婆罗门们给予酸奶，对昆迪那之子给予酪浆，一般获得的酸奶给予，被特别给予的酪浆所阻止，同样，对后面的肢分来说，理本身是用显示自己的相来显示的。 因为可能存在非理性的分别等等。
English
It becomes a cause for inference through transmission from hearing itself, but that sameness of dharma is not a reason. That is to say, the listener's knowledge of whatever is the same in dharma arises without interruption from his words, but not from the sameness of dharma itself. The word arises from that alone, that is the thought. Because it is the appropriate time, it should not be particularly distinguished, meaning that the statement showing what is to be proven, from this showing, mentioning the showing is subsequent. Therefore, it should be connected in this way: what is shown from the example and the sameness of dharma itself is the reason, therefore it should not be particularly distinguished. If it is the appropriate time, then it is possible for others, meaning that if the showing depends on the appropriate time, then, apart from showing what appears as the reason itself, showing others may also be the meaning of the reason itself. If how could it be other? The answer is: even if it is the appropriate time, etc. If the showing is also the appropriate time, then, even so, it must be understood that what the fifth shows, what is definitely shown from the example and the sameness of dharma itself is the reason, not what is shown by the example and the sameness of dharma is the reason. From that it would become too extreme. Even if it would be so, showing that alone from the example and the sameness of dharma would be so, but others would not. If that is the case, then there is no fault, the answer is: it will be so, etc. Whatever is the example and the sameness of dharma itself that needs to be proven, the example of understanding that dharma only from what is to be proven and the sameness of dharma itself, here it is expressed in terms of what is to be proven and the sameness of dharma. Therefore, observe the example and the sameness of dharma to show the example. In this way, it is also showing the near attainment, because he only brings the example and the sameness of dharma near to what is to be proven. There is no fault, meaning that, think like this, for example, give yogurt to the Brahmins, give buttermilk to the son of Kundina, the generally obtained yogurt is given, prevented by the particularly given buttermilk, similarly, for the later limbs, the reason itself is shown by showing its own characteristics. Because irrational distinctions etc. may exist.