Tibetan
ད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་འདི་གཏན་ཚིགས་ཁོ་ན་འགྱུར་ཏེ། མི་རྟག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་རྟག་པ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་པས་སྟོན་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་ཞེས་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །འགལ་བ་དོན་གཅིག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། འགལ་བ་དག་སྟེ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བའི་གཅིག་གི་དོན་གྱི་མི་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་གཞན་རྣམས་སོ། །གཅིག་མིན་པ་ནི་འགལ་བ་སྲིད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་རྟག་གོ་བུམ་པ་མི་རྟག་ གོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བའི་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་གཏམ་གཉིས་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཅི་ལས་འདི་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་གྱི་སྒྲས་ནི་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་གྱི་ཡུལ་སྤྱིར་སྟོན་གྱི་འདི་གཅིག་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མི་སླུ་བའི་ལུང་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལུང་སྟེ། བར་གྱི་ཚིག་ཕྱིས་པ་ལས་ལོ་མའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དང༌། རྡོ་རྗེའི་སོར་གདུབ་བཞིན་ནོ། །མངོན་སུམ་སྨོས་པ་ནི་ཚད་མ་མཚོན་པའི་དོན་དུ་སྟ། ཚད་མས་མི་སླུ་བའི་ལུང་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། ལུང་གིས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་བརྗོད་ཅིང༌། དེ་ནི་འདི་རྣམས་ཁོ་ནས་ཀྱང་ལུང་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་ལ། སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡང་དེ་ཚད་མས་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དེ་ལས་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚིག་གིས་ཡོན་ཏན་དུ་གྱུར་ཀྱང་ཚད་མ་ལ་སྙེགས་པའོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཏེ་ཚད་མས་མི་སླུ་བའི་ལུང་ལས་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཚད་མ་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་གང་རྣམས་ཀྱི་དང་གང་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་འདིར་གཅིག་ལྷག་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གྲངས་མཉམ་པའི་དོན་དུའོ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུའོ། །སྤྱི་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གང་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་
Chinese
也不是，因此，那時這就僅僅成為了理由，因為它與無常相反，並且通過排除它，使人們理解常。如果對於這個，無常本身的理由也不以特殊的方式顯示，那麼就應該連接說它也變成了理由本身。因為矛盾在意義上不可能相同。矛盾，即常和無常，不可能存在於一個法上。矛盾本身也是因為它們具有相互排斥而存在的特徵。因為矛盾的一個意義是不可能的，所以是其他的。不是一個，就是矛盾可能存在，例如，虛空是常，瓶子是無常，就像這樣。對於一個來說，就不是了。因此，它變成了疑惑，就像兩個表達矛盾意義的話語一樣。如果它是疑惑的原因，那麼應該如何從這個中產生確定呢？「在這裡也是」等等。在這裡的語氣詞表示普遍的、不迷惑的矛盾的對象，而不是僅僅這一個。現量不欺騙的教證就是現量的教證，從中間刪除詞語就像樹葉之王和金剛指環一樣。提到現量是為了表示量，量不欺騙的教證是因為它具有力量的意思。這表明，通過教證成立的標誌的力量，說出不迷惑的矛盾，並且僅僅通過這些也承認教證具有力量，而具有力量又是從量隨之而來，因此，應該從那個量中尋找確定。通過它的詞語，即使變成了功德，也是趨向量。或者僅僅從那個，即從量不欺騙的教證中尋找確定。如此說來，也將通過意義上說出僅僅從量中尋找確定。在總結的偈頌中，「哪些的」和「哪些的」，在這裡應該多看一個，為了數目相等的意思。不共同的是所有疑惑的原因。共同的是常等等的法。不迷惑的矛盾
English
Nor is it. Therefore, at that time, this becomes only the reason, because it is the opposite of impermanence, and by excluding it, it makes people understand permanence. If, for this, the reason of impermanence itself does not show in a special way, then it should be connected by saying that it also becomes the reason itself. Because contradictions cannot be the same in meaning. Contradictions, namely permanence and impermanence, cannot exist on one object. Contradiction itself is also because they have the characteristic of existing by mutually excluding each other. Because the meaning of one of the contradictions is impossible, so it is the others. Not one, then contradiction is possible, for example, space is permanent, a vase is impermanent, like that. For one, it is not. Therefore, it becomes doubt, like two words expressing contradictory meanings. If it is the cause of doubt, then how should certainty arise from this? "Here also" and so on. The word "here" indicates the general object of non-deceptive contradiction, not just this one. A scripture that is not deceptive by direct perception is a scripture of direct perception, deleting the words in between is like the king of leaves and a vajra finger ring. Mentioning direct perception is to indicate the meaning of valid cognition, a scripture that is not deceptive by valid cognition is because it has the meaning of having power. This shows that by the power of the sign established by scripture, speaking of non-deceptive contradiction, and only through these also admitting that scripture has power, and having power again comes from valid cognition following it, therefore, certainty should be sought from that valid cognition. Through its words, even if it becomes a quality, it is approaching valid cognition. Or only from that, that is, from the scripture that is not deceptive by valid cognition, certainty should be sought. Saying it like that will also express in meaning that certainty should be sought only from valid cognition. In the concluding verse, "of which" and "of which", here one more should be looked at, for the meaning of equal number. Uncommon is the cause of all doubts. Common is the dharma of permanence and so on. Non-deceptive contradiction
Tibetan
ཡང་གང་རྣམ་པ་ཀྱི་ཞེས་པའོ། །གཞན་རྣམས་ནི་གཅིག་ལྷག་མ་བྱས་པ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཕྱོགས་ཆོས་གཉིས་དག་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་བཤད་དེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུའོ། །གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ལུས་པ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་བསལ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཕྱོགས་ཆོས་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་མཐོང་བ་ལས་ ཤེས་པར་འདོད་པ་པོའི་འདོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ན། གང་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐོབ་པའམ། ཐེ་ཚོམ་ཐོབ་བར་འགྱུར་ཏེ། དང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཅན་ཏེ་རིམ་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་ངོ༌། །ཟློག་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ནམ་ངེས་པ་ཁོ་ནའི་ནང་དུ་འདུ་ཞིང༌། ཅི་སྟེ་ཟློག་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུའོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་ཀ་མི་སྐྱེ་ན་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་དེ་རྣམས་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རྟགས་བཞིན་ནོ། །དའི་ཕྱིར་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་དག་ལས་གཞན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་གང་ཞེས་པ། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་པ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། གང་འདོད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་འགལ་བར་འདོད་པ་དེ་ཅི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་སམ། འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཞེས་པར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་པ་བསམ་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གནས་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ན་ནི་ཟློག་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན། འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ན་ཞེས་པའོ། །འདིར་སྨྲས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའོ་ཞེས་གང་སེམས་པར་བྱེད་པ་དེས་རེ་ཞིག་ལན་སྨྲས་པ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་དཔེའོ། །མི་འདྲ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སྟེ་ཞེས་པ། ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི་དཔེ་སྟེ། ཉེ་བར་འགོད་པར་བྱེད་ཅིང་དཔེ་ཅན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །མི་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་དེ་དཔེ་ཅན་དང་མི་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
又，何为“相”之意。其他，仅以不增不减的方式，如何合理地进行组合。在此，仅将“方分”（pakṣa-dharma， पक्षधर्म，pakṣadharma， पक्ष धर्म，有法）二者阐述为似是而非的理由，即疑惑之因和颠倒之因。其他则阐述了包含错乱等在内的各种情况。由于未被提及，因此会被误解为未完全包含在已提及的内容中。因此，为了消除这种误解，才说了“从见到方分”等。此处的含义是：如果想要通过见到方分来了解事物的人，其愿望未能实现，那么会从中获得颠倒，或者获得疑惑。这里的“和”字具有必须把握的含义，也表示次第不同。仅仅获得颠倒和疑惑，没有其他情况。对此，如果包含错乱等在内的情况会产生疑惑，那么它们必定包含在确定的范畴内。如果产生颠倒，那么就成为颠倒的理由。如果两者都不产生，那么它们就不会变成似是而非的理由，而是像正确的认识之标志一样。因此，除了矛盾和不确定之外，没有其他具有方分的似是而非的理由。那么，什么是“何”呢？如果具有方分的似是而非的理由只有两种，那么应该如何阐述被认为是损害所愿的矛盾呢？是颠倒的理由，还是疑惑的理由呢？这是在思考无法用两种方式来表达。如果情况是这样，等等，如果这变成颠倒的理由，那么颠倒就会成立，但事实并非如此。因此，这不是颠倒的理由。在此，有人认为仅仅是陈述本身需要成立，对此暂时回答说：因为存在为他人利益的理由。例如，等等，为了阐明这一点而举例。陈述不相似之处，即陈述，陈述是例子，因为它用于陈述，并且使例子靠近，这就是它的作用。不相似之处在于它与例子不相似。
English
Again, what is meant by "aspect"? As for the others, how can they be reasonably combined in a way that is neither more nor less? Here, only the two aspects of the subject (pakṣa-dharma) are explained as seemingly valid reasons, namely, the cause of doubt and the cause of reversal. The others also explain things like being accompanied by confusion. Because they are not mentioned, it may be suspected that they are not completely included in what has been mentioned. Therefore, in order to eliminate this misunderstanding, it is said, "From seeing the aspect of the subject," and so on. The meaning of this is: if the desire of someone who wants to know something from seeing the aspect of the subject is not fulfilled, then from what will reversal be obtained, or doubt be obtained? The word "and" here has the meaning of necessarily grasping, and also indicates different orders. Only reversal and doubt are obtained; there is no other kind. If, in that case, things like being accompanied by confusion cause doubt, then they are certainly included in the category of certainty. And if it is reversal, then it is the reason for reversal. If neither arises, then they will not become seemingly valid reasons, but like the mark of correct knowledge. Therefore, there are no seemingly valid reasons with the aspect of the subject other than contradiction and uncertainty. Then, what is "what"? If there are only two seemingly valid reasons with the aspect of the subject, then how should one explain the contradiction that is considered to harm the desired? Is it a reason for reversal, or is it a reason for doubt? This is thinking that it cannot be expressed in both ways. If it is so, and so on, if this becomes a reason for reversal, then reversal will be established, but it is not so. Therefore, this is not a reason for reversal. Here, someone thinks that only the statement itself needs to be established, to which he replies for the time being: because there is a reason for the benefit of others. For example, and so on, an example is given to clarify this. Stating the dissimilar, that is, stating, the statement is an example, because it is used to state, and it brings the example closer, that is its function. The dissimilarity is because it is not similar to the example.