Tibetan
་དེ་དག་གི་སོ་སོར་དབྱེ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་ལ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་བཟུང་བས་ནི། མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའང་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ག་ལ་ཡིན། གྲུབ་མཐའི་སྐབས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའང་གྲུབ་མཐའ་ཉིད་དུ་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་དུ་ཁས་བླངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཁོ་ནའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དཔྱོད་པའི་རྟེན་ཁོ་ནར་ཚད་མ་རྣམས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་མེད་ན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་རུ་ཡང༌། དེས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཚིག་གི་དོན་གང་ཡིན་པ་རྣམས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པས་ཁས་བླངས་བ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་ཤི་ནས་བདག་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེས་ངེས་པར་བདག་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནའོ། །མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པའང་གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཁས་མ་བླངས་པ་དེ་ལྟ་ནའང༌། ཁས་བླང་བྱར་འགྱུར་བ་ལ་དེར་བྱ་བའི་རྐྱེན་བསྟན་བ་ཁོ་ན་ལས་གྲུབ་མཐའ་ཉིད་དུ་འཐོབ་བོ་ཞེས་པས། ཅིའི་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའི་སྐབས་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན། ཆོས་བསྒྲུབ་བྱ་ན་ཆོས་མཐུན་མེད། །ཅེས་པ་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་དེའི་ཆོས་རྟགས་པའི་ཚུལ་ཅན་དཔེ་ཡིན་པར་དཔེར་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་འགལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་སྒྲའིའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཅན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་པས། དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་དེའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་རྟགས་དོན་མེད། །ཅེས་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་ ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གིས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་སྒྲའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་ཀ་གཙོར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་དེ་མི་ཟློགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལྟར་ནའང་སྐྱོན་ཞེས་པའོ། །སྔ་མར་ངེས་གཟུང་ཞེས་པ་ཁོ་ནའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་འཛིན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པར་གཟུང་བའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །སྔོན་མར་ངེས་པར་གཟུང་བ་ནི། སྔ་མར་ངེས་གཟུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མར་ངེས་གཟུང་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྔ་མར་ངེས་གཟུང་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ། སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པའི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ཞེས་ཡོངས་སུ་པ་ནི། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་དམ་བཅའམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའང་མ་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཚིག་ཕྲད་ནི་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་གྱི་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་པས་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པའང་དམ་བཅའ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་ལའང༌། །ཞེས་བ་རྩོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཏོན་པ་དམ་བཅའོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་སྐྱོན་གང་བཤད་པ་དེ་འདིས་བསྒྲེས་ཏེ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་ལྷག་ཕྱིར་ན་སྲིད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་ནོ། །རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ་འདོད་པའི་དོན་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེས་པ་སྐབས་སུ་བབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ ཕྱོགས་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དམ་བཅའ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འང་ཞེས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །དེ་ནི་མི་འདོད་པ་བཟློག་པ་ལ་དཔྱད་ཟིན་པའི་དོན་ཅན་ཞེས་པ་ལ་འདི་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ན་མི་འདོད་པ་མ
Chinese
应当分别了解这些差别。在立宗时，由于没有区分所立和能立的差别，因此，未成的理由等也会被认为是宗法，这样如何能理解所立的差别呢？在宗派的情况下，也不是能立所立的差别，因为理由等同于宗派。因此，一切传承的宗派等，都是完全承认差别的自性。因为唯有作为思辨的基础才承认量，如果缺少这些，就无法进行辨析。在各自传承的宗派中，凡是由其完全成立的词义，都是由胜论派等所承认的。凡是认为死后我享受果报者，必定也承认我的存在。未成的理由等，即使当时没有承认，但对于将要承认者，仅仅是指出了在那里应该做的原因，并不能因此获得宗派的地位。为什么在宗派的情况下，能够成立所立的差别呢？如果法是所立，则无法同法。如果法是所立，那么所立和同法本身，就是以其法作为特征的例子，这样说是相违的。因为所立的法，如无常的生灭等，并不是法，那么是什么呢？是声。而且，无常等所立和生灭等同法，在瓶子等例子中是没有的。因此，它就从所立和同法本身，变成了理解其法的方式。如果是有法，则理由无意义。如果从例子和同法本身，能立就是能立所立的理由，这样说是不合理的。因为凭借它能成立，从能立中，能立所立的理由，声音的声音不是未成，因此理由没有意义。如果两者都是主要的
English
It is necessary to understand the distinctions between these. In the case of establishing a proposition, since the distinction between what is to be proven and what proves it is not made, unestablished reasons, etc., would also be considered as the proposition itself. How then can the difference of what is to be proven be understood? In the case of philosophical tenets as well, it is not the case that what proves the difference of what is to be proven, because reasons, etc., are the same as the proposition itself. Therefore, the tenets of all lineages, etc., are only those that are characterized by fully accepting distinctions. Because only as the basis for investigation are valid cognitions accepted, for without them, analysis would be impossible. Also, within the tenets of each lineage, whatever meanings of words are fully established by them are only accepted by the Vaisheshikas, etc. Whoever believes that after death the self enjoys the fruits, necessarily accepts that the self also exists. Even if unestablished reasons, etc., are not accepted at that time, for those that will be accepted, merely pointing out the cause of what should be done there does not establish the status of a proposition. Why is it that in the case of philosophical tenets, the difference of what is to be proven is established? If a dharma is to be proven, there is no similar dharma. Saying that if a dharma is to be proven, then the proven and the similar dharma itself are examples with the characteristic of that dharma is contradictory. Because the dharma to be proven, such as impermanence and arising and ceasing, etc., is not a dharma, then what is it? It is sound. Moreover, the impermanence, etc., to be proven and the arising and ceasing, etc., which are similar dharmas, are not present in examples such as a pot. Therefore, it becomes the way of understanding its dharma from the proven and the similar dharma itself. If there is a subject, then the sign is meaningless. Saying that from the example and the similar dharma itself, the proof is the reason that proves the proven is unreasonable. Because by what it is proven, from what proves it, the reason that proves the proven, the sound of sound is not unestablished, therefore the reason is meaningless. If both are primary
Chinese
说“如果二者都要成办，那么出现的过失是不可避免的”，意思是说两种情况都有过失。前面所说的“必须把握”中的“必须”一词，因为具有必须执持的意义，所以用“必须执持”这个词来表达。先前必须执持，即先前必须把握。同样，对后面的“必须把握”也应如此理解。先前必须把握是没有意义的。对于“这没有意义”这句话，给出了理由，即“显示能立”等等。这里的意义是：仅仅显示所要成立的，完全是能立的词语，或者说是誓言，那么就会成为能立的词语本身就是誓言的过失，所以不是怀疑能立的词语本身就是誓言。为什么呢？因为理由等周遍于它。那么，既不是所要成立的，也不是能成立的，那它不是因为具有遣除的作用而变得没有意义了吗？不是的，因为是知识的场合，那样变化是因为不是场合，所以不是成为誓言的过失，这已经说过了。如果说等等，这里词的助词是不具备遣除的果，而不是具备遣除其他的，所以说不成立的能立也会成为誓言的过失。同样，对于所立的陈述也是如此。说辩论所要成立的陈述是誓言的相。对于“彼所立为誓言”这句话，用前面所说的过失来比照显示。因为是部分，所以不可能。意思是说，如前所说的过失。对于分别观察来说，所希望的意义是支分，这是合乎时宜的。因此，应当理解，仅仅是支分的所要成立的陈述才是誓言，不是支分的不成立的理由等等则不是。其中的“也”是指支分的相。对于“那是不希望的，是遮遣，是已经观察过的意义”这句话，这样说：因为支分这个词是总相词。在分别观察时，不希望的
English
Saying "If both are to be accomplished, then the fault that arises is inevitable," means that there is fault in both cases. The word "must" in "must grasp" mentioned earlier, because it has the meaning of must hold, so it is expressed by the word "must hold." Previously must hold, that is, previously must grasp. Similarly, the following "must grasp" should also be understood in this way. It is meaningless to have to grasp earlier. For the sentence "This is meaningless," the reason is given, that is, "showing the proof" and so on. The meaning here is: merely showing what is to be established, completely is the word of proof, or it is a vow, then it will become the fault that the word of proof itself is a vow, so it is not a doubt that the word of proof itself is a vow. Why? Because the reason etc. pervades it. So, if it is neither what is to be established nor what can be established, then doesn't it become meaningless because it has the function of dispelling? No, because it is the occasion of knowledge, such a change is because it is not the occasion, so it is not the fault of becoming a vow, this has been said. If you say etc., here the auxiliary word of the word is not the fruit of dispelling, but not having dispelling others, so saying that the unestablished proof will also become the fault of the vow. Similarly, the same is true for the statement to be established. Saying that the statement to be established in the debate is the characteristic of the vow. For the sentence "That which is to be established is a vow," the faults mentioned earlier are compared and shown. Because it is a part, it is impossible. It means the faults mentioned above. For separate observation, the desired meaning is a branch, which is appropriate. Therefore, it should be understood that only the statement to be established which is only a branch is a vow, and the unestablished reason etc. which is not a branch is not. The "also" in it refers to the characteristic of the branch. For the sentence "That is undesirable, is dispelling, is the meaning that has been observed," it is said like this: Because the word branch is a general word. When observing separately, the undesirable