Tibetan
དེ་ཁོ་ན་འདིའོ་ཞེས་འཁྲུལ་བ་བོའི་མངོན་སུམ་ནི་དེ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། ངེས་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང༌། དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས་ན། དེ་དེ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་གང་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མའོ་ཞེས་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འོ་ན་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་པའི་གཞུང་ཅི་ལྟར་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྲིད་ཀྱིས་འདི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བདེའི་ཕྱིར་འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་རིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་བདེན་མོད་འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོས་ཚད་མ་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བཀག་པའོ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ་ངོ་ཤེས་པ་འབྲས་བུར་བྱ་བ་ན་གང་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཤས་པ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ངོ་ཤེས་པ་དག་དངོས་བོར་ན་ཐ་དད་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་བརྟག་པར་བྱ་ན་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ནི་སྔར་བཟུང་བའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་ཤེས་པའོ་ཞེས་པའོ། །ཡང་གི་སྒྲས་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཁོ་ན་ལ་སླར་ཡང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་གང་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཡང་ཡང་ཞེས་བ་འདིས་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་འདིའི་དོན་གསུངས་སོ། །འོ་ན་སྔར་གཟུང་བའི་དོན་ལན་ཅིག་འཛིན་པ་ན་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་ན་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཞེས་པ་དེ་བརྗོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོའི་འདོད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་པས་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་རྗེས་སུ་དཔག་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཚེ་དུ་བ་དེ་ཁོ་ནས་མེ་དེ་ཁོ་ན་ཡང་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་འདོད་པ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་སྐད་བརྗོད་ཀྱི་ཡང་ལན་ཅིག་འཛིན་པ་ལས་ཚད་མའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་བར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་འདྲི་བར་
Chinese
因此，对于说“这正是那个”的迷惑者的现量来说，它并非能使他对此产生定解。而且因为没有定解的缘故，它不能成为名言的对境，就像没有把握住一样。因此，它对于那个来说，本身并非是量，然而对于任何能生起定解，并且通过忆念而完全进入的对境来说，它才是量。为什么呢？因为量本身就是具有完全进入之果的缘故。因此，对于不能确定的行相，它能生起定解，并且能使人对此完全进入，因此说比量是量，这并不矛盾。那么，对于第二念的分别念来说，没有其他的量，这个论典应该如何解释呢？如果说，只要它不能成为量，因此就可以说它不是量，这似乎是合理的。虽然这是真实的，但是因为对方提出了“有其他的量”这样的观点，因此像那样进行遮止，这并没有过失。而且，“再三的认识也不是量”，也就是说，如果将认识作为果，那么凡是能见到差别的部分就不是量，这就是它的含义。如果再三的认识和认识是事物，那么它们就没有差别，即使如此，也应该像量和果一样进行区分，认识所要认识的对境而产生的识，因为执持先前所执持的对境，所以称之为认识。而且，用“又”这个词来表示，对于现量所执持的对境，再次执持“颜色等是无常的”的识，也不是量，这表明了这一点。这里，“再三”这个词说明了“不是一次”的含义。那么，如果对于先前执持的对境，再次执持也是量的话，那么说“不是一次”又有什么意义呢？这并没有过失，因为这仅仅是为了显示对方的观点。因为数论派将见到差别说成是比量的特征，也就是说，在任何时候，通过同样的烟，也能再三地认识到同样的火。因此，为了显示他们的观点，才那样说的，但并不是说再次执持就不是量。因此，对于成为争论基础的事物，并不是认识到没有原因，因此才……。为什么呢？因为要提问
English
Therefore, for the direct perception of a confused person who says, "This is exactly that," it does not cause him to have certainty about it. And also because there is no certainty, it cannot be the object of expression, just like not having grasped it. Therefore, it is not itself a valid means of cognition for that, but for any object that can generate certainty and is fully entered into through memory, that is the valid means of cognition. Why? Because a valid means of cognition itself has the result of full entry. Therefore, for uncertain aspects, it generates certainty and causes one to fully enter into it, so it is not contradictory to say that inference is a valid means of cognition. Then, how should the treatise that says there is no other valid means of cognition for the second thought be explained? If it is said that as long as it does not become a valid means of cognition, it is reasonable to say that it is not a valid means of cognition. Although this is true, there is no fault because the other party has put forward the view that "there is another valid means of cognition," and therefore it is refuted in that way. Moreover, "repeated cognition is also not a valid means of cognition," that is, if recognition is taken as the result, then whatever part sees the difference is not a valid means of cognition, that is its meaning. If repeated cognition and recognition are things, then they have no difference, even so, they should be distinguished like a valid means of cognition and its result. The consciousness that arises from the object to be recognized, because it holds the object previously held, is called recognition. Moreover, the word "again" indicates that the consciousness that holds "color and so on are impermanent" again for the object held by direct perception is also not a valid means of cognition. Here, the word "repeatedly" explains the meaning of "not once." Then, if holding the previously held object again is also a valid means of cognition, then what is the meaning of saying "not once"? There is no fault in this, because it is only to show the other party's view. Because the Samkhya school says that seeing the difference is the characteristic of inference, that is, at any time, through the same smoke, one can repeatedly recognize the same fire. Therefore, in order to show their view, it is said in that way, but it is not said that holding again is not a valid means of cognition. Therefore, for the object that is the basis of dispute, it is not recognized as having no cause, therefore... Why? Because to ask