Tibetan
ར་མི་འགྱུར་ན། འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་རྫས་ལ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་རང་བཞིན་གང་གིས་རྫས་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཁོ་ནས་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལའང་ངོ༌། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་དེས་མི་འཇུག་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་གཞན་ཁོ་ན་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས། ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཉམས་སོ། །དེའང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས། ཡོན་ཏན་རྣམས་ལའང་དེ་རྫས་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་འཇུག་པར་འདོད་པར་བྱ་ལ། དེ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལས་དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་རྫས་ལ་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ན། ཡོན་ཏན་རྣམས་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དཔེ་གསལ་བར་བྱས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་རྫས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ལའང་འཕྲོད་པ་འདུས་པ་འདི་ནི་རྫས་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དེར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ རྫས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པ་རྫས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཕྱིར་རྫས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །གང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དེ་རྫས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་བཞིན་རྫས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་འང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་པ་འགལ་བས་ཁྱབ་པས། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དམ་བཅའི་སྐྱོན་ནོ། །ངག་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅའོ། །འདིས་ཀྱང་རང་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ངག་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཞེས་དམ་བཅས་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་ཕ་རོལ་པོས་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཚིག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་སྨྲ་བ་བོས་རང་གི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་ངག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཕ་རོལ་པོའི་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གོ །གང་ཡང་ངག་ཅས་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ངག་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ངག་ཡོད་དེ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་སྟེ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་བརྗོད་དོ། །བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །གསུམ་པ་འདི་ནི་འདི་ལྟར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ངག་སྡུད་པའི་དོན་དུའོ། །དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ངག་གི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ལ། བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཡང་བརྫུན་ཚིག་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དེ་ཞེས་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའོ། །འདིའི་ཞེས་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་ངག་གིའོ། །འདིའི་ཡང་དམ་བཅའི་ངག་གིས་བྷཱ་ར་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ངག་བཞིན་དུ་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་སོ། །དེ་ཡང་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་ན་བྷཱ་ར་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ངག་རང་བཞིན་རྗོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའང་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང༌། གང་ཡང་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཉིད་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེའང་ཉམས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བར་རང་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་བསལ་བར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ ནས་སམ་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ཏེ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ངག་དང་བདེན་མིན་ཉིད་དག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་པར་བསལ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་པ། འདིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ངེས་པར་བསལ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། ངག་དང་བདེན་པ་མིན་བ་ཉིད་དག་ལ་ཞེས་པ་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དོན་ཅན་གྱི་བདུན་པ་སྟེ། དེས་ན་དོན་འདིར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ངག་ཆོས་ཅན་གྱིས་དང་བདེན་མིན་གྱི་དོན་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་པར་བསལ་བར་ཕྱོགས་འགྱུར་ནའོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འམ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཚོགས་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་གཉིས་ཀའི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བ་ཞེས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་འདིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མཐའ་དག་གལ་ཏེ་ཉེ་བར་འགོག་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་དམ་བཅའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཇི་ལྟར་ཁ་ཅིག་སྨྲ་བ་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཙམ་ལ་གནོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དོན་འདི་ཁོ་ན་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་པ་འདི་དམ་བཅའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལྟའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལ་མཐའི་དཔེར་བརྗོད་ཁོ་ན་སྨོ
Chinese
如果不变异，也是进入。因此，存在本身是进入实体的自性，如果这样，那么以何种自性进入实体的，就以那同一种自性进入功德等。如果那个自性不进入，那时，就只有其他的自性进入功德等，而不是那同一种自性，这样，因为是不同的，所以唯一的性质就丧失了。那也不是所希望的，因此，对于功德等，也应当希望是那个安住于实体的自性进入。而且，从那之中，凡是从那之中像那样进入那些具有归属于实体的自性的，那些也就会成为实体的自性。如果那些也成为实体的自性，那么，功德等就会成为实体的自性，因此作了明显的例子。功德等也不是希望成为实体的自性，因此，就应当承认存在本身是不进入实体的自性。因此，对于显现为实体的所希望者，适合的集合，这只是安住于非实体的自性。即使那样，进入它的，也会变成它的自性。如果 显现为实体的所希望者变成非实体，因此，实体就不是存在的。凡是具有存在本身的，那不是实体，就像功德一样，显现为实体的物体也具有存在本身，这样，因为是相违的周遍，为了阐明有法自身的体性，所以是所立宗的过失。一切语言都具有虚妄的意义，这样立宗。这也立宗了除了自己之外的一切语言都具有虚妄的意义，像这样，仅仅是为了让对方理解而说出词语，说话者就承认自己的词语是正确的，因此，那不是这里想要表达的。因此，一切的语声在这里只是指语言的一部分，仅仅是指对方的。凡是被称为语言的，随后说出的语言是怎样的呢？回答说：语言是存在的，以语言的自性，并且也以虚妄的意义，也就是说，以语言的自性，就是以语言的自性。这阐述了有法自身的体性。虚妄的
English
If it does not change, it is also entering. Therefore, existence itself is the nature of entering into substance, and if it is so, then with whatever nature it enters into substance, it is with that same nature that it enters into qualities, etc. If that nature does not enter, then at that time, only another nature enters into qualities, etc., and not that same nature, thus, because it is different, the nature of oneness is lost. That is also not what is desired, therefore, for qualities, etc., it should also be desired that only the nature that abides in substance enters. Moreover, from that, whatever from that, like that, enters into those that have the nature of belonging to substance, those will also become the nature of substance. If those also become the nature of substance, then, qualities, etc., will become the nature of substance, therefore a clear example is made. Qualities, etc., are also not desired to become the nature of substance, therefore, it should be admitted that existence itself is the nature of not entering into substance. Therefore, for what is desired to appear as substance, the suitable collection, this is only the nature of abiding in non-substance. Even so, what enters into it will become its nature. If what is desired to appear as substance becomes non-substance, therefore, substance is not existent. Whatever has existence itself, that is not substance, just like qualities, the object that is desired to appear as substance also has existence itself, thus, because it is a contradictory pervasion, in order to clarify the nature of the subject itself, it is a fault of the proposition. All speech has a false meaning, thus the proposition. This also proposes that all speech other than oneself has a false meaning, like this, merely in order to make the other party understand, the speaker admits that his own words are correct, therefore, that is not what is intended to be expressed here. Therefore, the sound of all here only refers to a part of speech, only referring to the other party. Whatever is called speech, what is the speech that is subsequently spoken? The answer is: speech exists, with the nature of speech, and also with the meaning of falsehood, that is to say, with the nature of speech, that is, with the nature of speech. This explains the nature of the subject itself. False
Chinese
“具有者本身也”这句话，就如同它的意义一样并非如此。这本身也是法的自性。第三个是具有如此这般之相的。而“也”这个词，是为了总括陈述有法和法之差别的言辞之义。那又是怎样的呢？言辞的差别有无常等等。具有虚假之义的，也有虚假语的陈述对象等等，就像这样的形态。这里的“这”是指陈述的言辞。“这”又以立宗之语，如同《婆罗多》等之语一样，立誓为具有虚假之义。那又在具有虚假之义时，《婆罗多》等语的自性并非言说对象，也真实地成为具有真实之义，而任何不真实的意义，即它的差别，也会消失。因此，在立宗时，必须对自己的陈述对象进行排除。那是从自己的自性方面，或者从差别方面。其中，如果对言辞和非真实性等在一切方面都进行排除的话，这句话的意思是，这表明了通过对有法和法的自性进行排除，从而对立宗的意义进行排除。怎么做呢？“对言辞和非真实性等”这句话是具有原因意义的第七格，因此意义会变成这样：如果言辞有法和具有非真实意义的所要证成的法的理由，在一切方面都转向排除的话。会这样说，如果对有法的自性或者法的自性造成损害的话，通过它会对所要证成的集合造成损害，如果那样的话，就是排除了两者的自性。这里的“一切方面”是指，如果一切方面都要证成的一切，如果接近于阻碍的话，那样就会变成立宗的过失，而不是像某些人所说的那样，仅仅对有法造成损害。为了成就这个意义，这里的“一切方面”就像是对立宗的所有过失都进行遍及一样。正因为如此，才仅仅说这是极端的例子。
English
The phrase "the possessor himself also" is not as it is in its meaning. This itself is the nature of the dharma. The third is that which has such characteristics. The word "also" is for the purpose of summarizing the words that express the difference between the subject and the dharma. What is that like? The differences in speech include impermanence and so on. Having the meaning of falsehood, there are also objects of false statements and so on, like this kind of form. Here, "this" refers to the words of statement. "This" also, with the words of assertion, like the words of the *Bharata* and so on, vows to have the meaning of falsehood. Then, when it has the meaning of falsehood, the nature of the words of the *Bharata* and so on is not the object of expression, and it also truly becomes having the meaning of truth, and any untrue meaning, that is, its difference, will also disappear. Therefore, when making an assertion, one must exclude one's own object of statement. That is from the aspect of one's own nature, or from the aspect of difference. Among them, if words and untruthfulness, etc., are excluded in all aspects, the meaning of this sentence is that it shows that by excluding the nature of the subject and the dharma, the meaning of the assertion is excluded. How to do it? The phrase "to words and untruthfulness, etc." is the seventh case with the meaning of cause, so the meaning will become like this: if the reason for the dharma to be proven, which has the meaning of untruth, and the subject of speech, turn to exclusion in all aspects. It will be said that if the nature of the subject or the nature of the dharma is harmed, it will harm the collection to be proven through it, and if that is the case, it is the exclusion of the nature of both. Here, "all aspects" means that if everything to be proven in all aspects is close to obstruction, then it will become a fault of assertion, not just harming the subject as some say. In order to achieve this meaning, "all aspects" here is like pervading all the faults of assertion. That is why it is only said that this is an extreme example.