Tibetan
ཅེ་ན་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་ཏེ། འདོད་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་གང་དུ་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བླངས་པ་དེ་ནི་གྲགས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ རོ། །དེའི་ཆོས་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་བ་ཉིད་ཀྱང་གྲགས་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་གྲགས་པར་ཐ་སྙད་འབྱུང་ཞེས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །རེ་ཞིག་གང་གྲགས་པས་གྲུབ་པས་རང་གི་ཆོས་ཅན་ལས་དེ་ཉིད་ལ་དམ་བཅའི་དོན་འགལ་བ་ལ་གནོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རིགས་མོང༌། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ཁས་བླངས་རྣམས་ནི་འཇལ་བ་པོ་ལ་འཇུག་གི་གནོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ཅི་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། འདིར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་བ་པོ་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་འདིར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་སྒྲོ་བཏགས་པས་མཚོན་པར་བྱས་སོ་ཞེས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་དོ། །འདི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཚོགས་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཚོགས་པ་བསལ་བ་ཁོ་ན་ལས་ཉེ་བར་འགོག་ཅིང༌། དེ་རེས་འགའ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སམ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སམ། དེ་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་སམ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་བྱ་བའོ་ཞེས་པས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ། །འདི་ནི་སྟེ། དཔེར་རྗོད་པ་བཞི་པོ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཅིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཙམ་བཤད་པའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས། རྣམ་པ་གཞན་རྣམས་རིག་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ཞེས་དམ་བཅའ་བ་བྱས་བ་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་འདི་སུན་འབྱིན་པའོ། །འདིས་ཀྱང་གཞན་ཁྱད་པར་བསལ་གྱི། གཞན་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་ཕ་རོལ་པོའང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་དང་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་བའི་འབྲས་བུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཞེས། དེ་རྣམས་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཡན་ ལག་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་དོན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་སྒྲ་བྱས་པ། བྱ་བ
Chinese
那么，这是由于近取（ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་ཏེ།）的缘故。凡是所欲之声的表达，在其中作为有法（ཆོས་ཅན་）而被近取，那就是名声的果，因为那是它的自性。仅仅随顺其法（ཆོས་）的意欲，也会变成名声的果。因此，由于在果上近取因，所以才有名声的说法，这样说没有过失。暂且，如果由名声所成立，那么从自己的有法上，对于那本身的立宗义相违，这是一种理智。现量、比量和承诺等，是施设者所使用的，而不是对于应破的有法。那么，它们怎么会破斥那些呢？确实是这样。这里现量等不是破斥者，那么是什么呢？是那完全决定的可听闻性等法。那些在这里被现量等衡量，因此用假立现量等之名来表示，这样说是没有过错的。这是等等，这里法和有法的集合仅仅是应成立的，因此在一切处，仅仅遮除集合才能就近遣除，那有时从法的方面，有时从有法的方面，有时从那两者的方面，或者从那的差别方面进行，因此就那样进行称说。这是说，例如这四个陈述，是通过遮除法的自性，因为通过遮除法的自性，显示了一种方式，所以只是略说而已。通过这种方式，法和有法的差别，即在适当时如果没有应成立的就不会出现的事物，以及通过遮除有法的自性，其他的各种方式应该了解。具有支分者不同于支分，如果这样立宗，那么具有支分者不同于支分，因为不执著低劣的衡量差别，这就是破斥。通过这个也遮除了其他的差别，但不是仅仅遮除其他。就像对方也说，对于极微尘等，见、障、碍等果是不可能的。为了成立那些，就用了不同于支分的意义，即具有支分者的名称，应该做。
English
Then, this is due to the reason of close association. Whatever is the expression of the desired sound, in which it is closely taken as the subject, that is the fruit of fame, because that is its own nature. Merely following the desire of its dharma (property) will also become the fruit of fame. Therefore, since the cause is closely associated with the fruit, there is the saying of fame, so there is no fault in saying that. For the time being, if it is established by fame, then from its own subject, it contradicts the meaning of the proposition itself, which is a kind of reasoning. Direct perception, inference, and commitment are used by the applier, not for the subject to be refuted. Then, how can they refute those? It is true. Here, direct perception and so on are not the refuters, so what are they? They are the completely determined properties such as audibility. Those are measured here by direct perception and so on, therefore, it is said that the name of direct perception and so on is used to indicate, so there is no fault in saying that. This is and so on, here the collection of dharma and subject is only to be established, therefore, in all places, only by excluding the collection can it be closely removed, sometimes from the aspect of dharma, sometimes from the aspect of subject, sometimes from the aspect of both, or from the aspect of that difference, therefore, it is named in that way. This is to say, for example, these four statements are through the exclusion of the self-nature of dharma, because by excluding the self-nature of dharma, one way is shown, so it is only a brief explanation. Through this way, the difference between dharma and subject, that is, things that would not appear if there were no establishment at the appropriate time, and through the exclusion of the self-nature of the subject, other various ways should be understood. The one with limbs is different from the limbs, if this is the proposition, then the one with limbs is not different from the limbs, because it does not hold the difference of inferior measurement, this is the refutation. Through this, other differences are also excluded, but not just excluding others. Just like the opponent also says, for extremely small dust and so on, the results of seeing, obscuration, obstruction, etc. are impossible. In order to establish those, the meaning different from the limbs, that is, the name of the one with limbs, should be used.
Tibetan
་དང་ལྡན་པ་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་རྒྱུ་ནི་རྫས་སོ་ཞེས་པ་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བྱའི་རང་བཞིན་ཅན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱི། ཁྱད་པར་བ་མིན་པའི་གཞན་ཉིད་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་སེལ་བའང་མ་ཡིན་ལ། དེ་སེལ་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སེལ་བར་འགྱུར་གྱི། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སེལ་བར་ཡང་འདོད་དོ། །དེས་ན་འདི་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་སེལ་བའོ། །ཅི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་འདི་ལྕི་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་འཇི་བ་ལ་སོགས་པའི་གོང་བུ་དག་བསྲེས་པ་བཅལ་བ་དག་ལ། རྫས་ནི་རྫས་གཞན་རྩོམ་ཞིང་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་གཞན་ནོ་ཞེས་པའི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་རྫས་གསུམ་པ་རྩོམ་པ་ན། དེའི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལྕི་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་དེས་བྱས་པ་སྲང་དམའ་བ་ཞེས་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་རྫས་གཞན་འདུ་བ་ཅན་གྱི་ལྕི་བ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་གསུམ་པ་སྲང་ལ་གཞག་པ་བཞིན། འཇིམ་པའི་གོང་བུ་གཉིས་བསྲེས་པ་དག་གཞལ་བ་དག་གི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཞན་གསུམ་པ་རྩོམ་པ་ལའང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལྕི་བ་ཡོད་དོ། །རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་དེའི་ཚེ་མཚོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་བཟློག་པས། གང་ན་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལྕི་བ་ཉིད་མེད་དོ། །དཔེར་ན་མ་བསྲེས་པར་གཞལ་བའི་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དག་ལ་བཞིན། བསྲེས་ནས་བཅལ་བའི་འཇིམ་པའི་གོང་དུ་དག་ལའང་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ལྕི་བའི་ཡོན་ཏན་མེད་ཅེས་པའོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་སྨྲ་སྟེ། རྡུལ་ཕྲ་མོ་གཉིས་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྡུལ་ཕྲན་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བརྒྱུད་བ་དེ་གཞལ་བར་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལ་སྲང་དམའ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། རྫས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྕི་བ་ཉིད་བྱས་པ་ ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ལྷག་ནའང་དེ་ཙམ་གྱིས་མདའ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རས་བལ་གྱི་སྐུད་པ་ལ་སོགས་པ་གཞལ་བར་བྱ་བ་དེ་ལའང་ལྕི་བ་ཉིད་ཡོད་ཅིང༌། དེ་སྟེ་ཡང་ཚོགས་ཆེན་པོ་གཞལ་བ་ན། གང་གི་ཚེ་རས་བལ་གྱི་འདབ་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་གཞ
Chinese
具有…，具有功德，以及适宜聚合之因是物质，所谓物质的体性，意在成立具有此体性的可见之自性，而非仅仅是无有差别的他性。因此，也不是要遣除它。如果遣除它，那将变成仅仅遣除法的自性，而不是它的差别。这里也意在遣除法的差别。因此，这是遣除其他的差别。如何做到呢？如果这个有支变成沉重，如果是这样，那么在混合、称量泥土等团块时，因为“物质产生其他物质，功德也是其他功德”的宗义，它们产生有支的果，即第三种物质时，就会产生它的其他功德，即所谓的沉重。那时，它就变成了由它所造成的秤低之差别。凡是秤低之差别的因，即具有无碍之力的其他物质聚合的沉重性存在的地方，那里就变成了秤低之差别，例如将第三个泥土团块放在秤上一样。混合两个泥土团块，称量它们，在产生有支的第三种其他物质时，也具有如前所说的沉重性。自性啊！那时，如果说秤低的差别那时也没有显示，那么反过来说，凡是没有秤低的差别的地方，那里就没有如前所说的沉重性。例如未混合而称量的泥土团块一样。即使是混合后称量的泥土团块，也没有秤低的差别。果不可见啊！因此，有支之外的有支没有沉重的功德。这里有些人说，从两个微尘开始，直到三个微尘等果相续不断，那应该称量，那才是秤低的差别，而不是所有物质的沉重性所造成的。因此，即使最后的结果多出一个，也不会因此变成箭的差别，例如应该称量的棉线等也有沉重性，而且如果称量大的集合体，当棉花的薄片非常薄的时候
English
That which possesses... and possesses merits, and the cause of suitable aggregation is matter, so-called the nature of matter, intends to establish the visible self-nature that possesses this nature, not merely otherness without difference. Therefore, it is not to be eliminated either. If it is eliminated, then it will become merely eliminating the self-nature of the Dharma, not its difference. Here, it is also intended to eliminate the difference of the Dharma. Therefore, this is to eliminate the difference of others. How is it done? If this limb becomes heavy, if that is the case, then when mixing and weighing lumps of clay and so on, because of the tenet that "matter produces other matter, and merits are also other merits," they produce the fruit of the limb, that is, when the third kind of matter is produced, its other merit, the so-called heaviness, will be produced. At that time, it becomes the difference of the lower scale caused by it. Wherever the cause of the difference of the lower scale, that is, the heaviness of the aggregation of other matter with unobstructed power, exists, there it becomes the difference of the lower scale, just like putting the third lump of clay on the scale. Mixing two lumps of clay, weighing them, and when producing the third kind of other matter of the limb, it also has the heaviness as mentioned before. Oh, nature! At that time, if it is said that the difference of the lower scale is not shown at that time either, then conversely, wherever there is no difference of the lower scale, there is no heaviness as mentioned before. For example, like unmixed and weighed lumps of clay. Even if it is a mixed and weighed lump of clay, there is no difference in the lower scale. The fruit is invisible! Therefore, the limb other than the limbs does not have the merit of heaviness. Here, some people say that starting from two dust particles, until the fruits such as three dust particles continue, that should be weighed, that is the difference of the lower scale, not caused by the heaviness of all matter. Therefore, even if one more result is left at the end, it will not become the difference of the arrow because of that. For example, cotton thread and so on that should be weighed also have heaviness, and if a large aggregate is weighed, when the cotton flakes are very thin