Tibetan
འདུས་པ་སྟེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅི་ལྟར་ཞེས་པ་དེའི་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལ་འཐད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་དྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་པ། གང་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པའི་ངོར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལའོ་ཞེས་པ་དགོངས་པའོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་མི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལའང་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། འགའ་ཞིག་གིས་སྒྲ་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པ། སྒྲ་བྱས་པ་ཡན་ལ། བྱས་པ་ཡང་མི་རྟག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་བྱས་པ་ཉིད་རྗོད་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །འོ་ན་རྟོགས་སུ་འཇུག་པ་པོས་ཇི་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་མ་བརྗོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། གདོན་མི་ཟ་བར་ཡུལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྟོན་པ་ཁོ་ན་ལས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པའི་ངོར་ནུས་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་མེད་པར་ཡང༌། གང་འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། སྒྲ་ཡང་བྱས་པའོ་ཞེས་ཁྱབ་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་དོན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དང་བྲལ་པའོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ནི་མ་བརྗོད་ན་ཡང་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཚང་བ་ཉིད་རྗོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་མ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གི་སྐབས་སུ་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་
Chinese
是集合，因为显示为能成立之支分。那怎么样呢？意思是说，对于做那论典的人们，那有什么道理呢？要问那些人，意思是说，凡是那些说所要成立的事物在成立的方面没有能力的一方的词，也成为能成立的那些人，是这个意思。再说，怎么样一方的词本身没有能力呢？只要没有说所要成立的事物，那么因的词就根本不会介入，因此，为了使因的词介入，一方的词也有能力，如果这样认为。如果是那样，那么对于不顺方的词也有过失，比如，有些人说声音是常，对方说，声音是所作，而且所作也是无常，比如瓶子一样。这样，因为从不顺方的词也能介入因的词，所以不顺方的词也和说所作本身一起成为能成立，因此， 这不合理。那么，使人领悟者只要没有说因的处所，那么因就根本不可能介入，不是吗？肯定要说处所，因此，仅仅是显示处所，一方的词对于所要成立的事物在成立的方面本身没有能力，如果这样认为。这不成立，即使没有一方的词，凡是在某处所作的一切都是无常，声音也是所作，这样显示周遍和法性时，声音是无常，就只是通过意义而领悟，因此一方的词和意义分离。因此，即使不说一方，对于成立也没有妨碍，所以从三种方式中的任何一种来说，只是说不完整本身是成立的过失，而不是不说一方。如果那样，如果一方的词不是能成立，那么，在能成立的支分的时候，你们也一定应该显示所要比量的体相，这样说是不合理的，回答说，我们的是等等，这要显示所要比量。
English
It is an aggregation, because it is shown as a limb that accomplishes. How is that? It means, what reason is there for those who make that treatise? It is to be asked only of those, meaning those who say that the words of the side that has no power in the aspect of accomplishing what is to be accomplished also become what accomplishes. Again, how is it that the words of the side have no power? As long as what is to be accomplished is not stated, the words of the reason simply do not enter. Therefore, in order for the words of the reason to enter, the words of the side also have power. If you think so, if that is the case, then there is also a fault in the words of the opposite side. For example, if someone says that sound is permanent, the other party says, sound is produced, and what is produced is also impermanent, like a pot. In this way, since the words of the reason can also enter from the words of the opposite side, the words of the opposite side also become what accomplishes together with saying what is produced itself. Therefore, this is unreasonable. So, isn't it the case that as long as the one who causes understanding does not state the locus of the reason, the reason cannot enter? The locus must be stated without a doubt, and therefore, only showing the locus, the words of the side themselves have no power in the aspect of accomplishing what is to be accomplished. This is not the case, even without the words of the side, whatever is produced in some place is all impermanent, and sound is also produced. When the pervasion and the nature of the property are shown in this way, it is only understood by implication that sound is impermanent, therefore the words of the side are separated from the meaning. Therefore, even if the side is not stated, there is no obstacle to accomplishment, so saying only any one of the three modes is a fault of stating incompleteness itself, but not not stating the side. If that is the case, if the words of the side are not what accomplishes, then at the time of the limb that accomplishes, you should also definitely show the characteristics of what is to be inferred, it is not reasonable to say so, the answer is, ours is etc., this is to show what is to be inferred.
Tibetan
བ་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་འདིར་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའི་དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཡིན་ལ་དོན་ནི་གཏན་ཚིགས་དོན་ཏེ། དེ་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུའང་དེ་ཉེ་བར་བཀོད་པའོ་ཞེས་པ་ངག་གི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་རྣམས་སུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་རྣམས་སུ་གང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་དེ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་པ་ནི་ཨཱརྻ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདུན་པའི་དོན་ལ་ཏ་སིའོ། །དེ་ཁོ་ན་ལ་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རྒྱུའི་ལྔ་པའི་མཐའ་ཅན་ཁོ་ན་ལས་ཏ་སི་འདི་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ལས་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཐེ་ཚོམ་ཅན་ཉིད་དུ་སྟོན་ཅིང་དོན་འདི་གསལ་བར་བྱེད་དེ། གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཅན་ཏེ། དེ་ནི་རེ་ཞིག་གཞན་ལའང་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ན་བདག་ཉིད་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་པའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་དེའི་ཚིག་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་དོན་ཁོ་ན་ནི་དངོས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ནུས་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ལ་དོན་ཉིད་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་དེ་ལ། ད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུའང་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས། གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་འདོད། །ཅེས་པའི་དོན་འཆད་དོ། །འོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་བྱ་ཞི་ན་གསུངས་པ། དེ་ནི་དེས་གསལ་བར་བྱ་བའོ་ཞེས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ
Chinese
བ་ཞེས་པ་ནི་需要推测的教义。而且，在这里，并非陈述需要理解的特征教义的誓言。理由是具有三种特征的标志，意义是理由的意义，它所针对的境是具有理由意义的境。因为通过揭示需要推测的特征，可以清楚地了解理由的意义，因此它本身就是理由意义的境。在论证的时候，也应该把这个放在附近，这是话语的意义。在支分中等等，在支分的场合中，所揭示的需要推测的，并非是我们所要论证的。为什么呢？因为仅仅对它产生怀疑。从那之中，是因为阿雅等等，为了第七种意义而用了ཏ་སིའོ。仅仅在那之中，也就是对需要推测的事物产生怀疑的缘故。或者，从具有第五种原因的结尾的那个ཏ་སི་，仅仅从那之中，也就是从需要推测的事物所针对的原因中产生怀疑的缘故。这表明了需要推测的事物本身就是可疑的，并且阐明了这个意义：已经成立的事物才是可以论证的，另一种则不是。需要推测的事物也是可疑的，如果它暂时没有能力使其他事物成立，更何况是自己呢。通过揭示需要推测的事物本身不是可以论证的，它的词语也会被揭示。像这样，只有意义才能直接理解，而不是通过词语，因为它阐明了能力的意义，所以会通过间接的方式进行论证。对于那些意义本身没有能力使所要论证的事物成立的人来说，现在要说的人也肯定没有能力，应该清楚地理解这一点。然而等等，想要表达“理由意义的境”的意义。那么，揭示理由意义的特征，难道不是在其他的论理学论著中做过的吗？为什么在这里做呢？回答说：这是为了用它来阐明。因为我们想要推测的
English
The syllable "ba" refers to the doctrine to be inferred. Moreover, here, it is not a statement of the vow to understand the characteristics of the doctrine. The reason is the sign with three characteristics, and the meaning is the meaning of the reason, and that which is its object is the one with the object of the meaning of the reason. Because by revealing the characteristics of what is to be inferred, the meaning of the reason is thoroughly clarified without being mistaken, therefore it is precisely because it is the object of that. In the case of proving, it is also the meaning of the word that it should be placed nearby. In the limbs, etc., in the occasions of the limbs, what is shown to be inferred is not what we are proving. Why is that? Because doubt arises only about that. From that, it is because of Arya, etc., for the sake of the seventh meaning, "tasi" is used. Only in that, that is, because doubt arises about what is to be inferred. Or, from that "tasi" alone with the end of the fifth cause, only from that, that is, because doubt arises from the cause aimed at by what is to be inferred. This shows that what is to be inferred is itself doubtful, and clarifies this meaning: what is established is what is to be proven, but the other is not. What is to be inferred is also doubtful, and if it temporarily does not have the power to establish something else, what need is there to mention oneself? By showing that what is to be inferred is not what is to be proven, its words will also be shown. In this way, only the meaning is directly understood, not by words, because it clarifies the meaning of power, it will become proven indirectly. For those who are certain that the meaning itself does not have the power to establish what is to be proven, it should be clearly understood that the one who is now speaking also has no power at all. However, etc., the meaning of "desiring the object of the meaning of the reason" is explained. So, is not the explanation of the characteristics of the meaning of the reason done in other treatises on logic? Why is it done here? It is said in response: It is to be clarified by that. Because we want to infer