Tibetan
གྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་གང་གོམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། གང་དག་ལ་རྒྱུ་སྔ་མ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་གོམས་པ་ སྔོན་འགྲོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀ་དོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀླན་ཀ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་བྱུང་བ་དག་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དམ། དེ་གྲུབ་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་མཐོང་བ་དང་འདོད་པས་གནོད་དེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་པོར་བྱུང་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཚེ་འདི་ལ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་མ་མཐོང་ལ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སྨྲ་བ་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་མཐོང་བ་དང་འདོད་པ་དག་གིས་གནོད་དོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་དཔེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པ་ན་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དཔེ་འགར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ནི་དཔེ་བཞིན་དུ་སྟེ། སྲིད་པ་གཞན་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། འདིར་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ཁོ་ན་མངོན་པར་འདོད་ལ། གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཉིད་འདི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདི་སྲིད་པ་གཞན་དུ་གོམས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་དེ་དང་འགལ་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པ་དང་ལང་ཚོའི་བྱེ་བྲག་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ་ལས། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པ་ན་བརྟག་པ་སྟེ། ཉི་ཤུ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར། རྣམ
Chinese
所谓“习气”，就是指什么先发生，就是指什么串习先发生。对于哪些具有前因的事物，要这样组合文句。对于此，“串习 先发生”。等等，是为了防范他人的责难。其中，责难是这样的：最初产生的事物，是要证实它们串习于此世先发生呢？还是要证实它们串习于彼世先发生呢？如果后者成立，那么就会自然而然地成立串习于彼世先发生的意愿，仅仅证实串习先发生是没有区别的，这有三种观点。其中，第一种观点会被现见和意愿所损害，因为最初产生的贪欲等，我们并没有看到贪欲等串习于此世先发生，而且也不愿意说它们存在于彼世，因此会被现见和意愿所损害。第二种观点也存在例证不完整的问题。因为在遥远的世界中，没有任何例子表明存在串习于彼世先发生的事物。第三种观点也存在理由相违的问题。就像例子一样，因为这样会不希望成立串习于其他存在的意愿。以“仅仅是普遍性”等来回答，这里仅仅明显地想要表达第三种观点，而且理由也不相违，因为无论用什么来反驳串习于彼世先发生，贪欲等与串习于其他存在先发生的事物之间没有任何矛盾。此外，将此世和彼世区分开来，这仅仅是一种区分而已，就像儿童和青春期的区别一样。因为这种方式是为了证明无始性，所以不应该对此过于执着。《真实性汇集难解》中说：对于遥远世界的考察，第二十七品。// 就像影像等一样，为了证实缘起的特殊性。
English
The so-called "habit" refers to what comes first, that is, what habitual practice comes first. For those things that have prior causes, the sentences should be combined in this way. Regarding this, "habitual practice comes first." Etc., is to prevent others' accusations. Among them, the accusation is like this: Are the things that first arise to be proven to have a habitual practice of occurring first in this world? Or is it to prove that they have a habitual practice of occurring first in the other world? If the latter is established, then the desire to have a habitual practice of occurring first in the other world will naturally be established, and there is no difference in merely proving that the habitual practice comes first, which has three viewpoints. Among them, the first viewpoint will be harmed by sight and desire, because we have not seen that the greed, etc., that first arise have a habitual practice of occurring first in this world, and we also do not want to say that they exist in the other world, so they will be harmed by sight and desire. The second viewpoint also has the problem of incomplete examples. Because in the distant world, there is no example of something having a habitual practice of occurring first in the other world. The third viewpoint also has the problem of contradictory reasons. Just like the example, because this will not want to establish the desire to have a habitual practice in other existences. Answer with "only generality," etc. Here, only the third viewpoint is clearly intended to be expressed, and the reason is not contradictory, because no matter what is used to refute the habitual practice of occurring first in the other world, there is no contradiction between greed, etc., and things that have a habitual practice of occurring first in other existences. In addition, distinguishing this world from the other world is only a distinction, just like the difference between childhood and adolescence. Because this method is to prove beginninglessness, one should not be too attached to it. In the 《Collection of Reality Difficult to Understand》, it says: The investigation of the distant world, the twenty-seventh chapter. // Just like images, etc., in order to prove the particularity of dependent origination.
Tibetan
་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཁམ་གསུམ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་མེད་པ་དང་མ་དག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དག་པ་དང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཐ་དད་པར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་གསང་བར་སྨྲ་བ་ལྟར་མི་འགྱུར་བ་གཅིག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མེད་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ། རྒྱུད་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་ཤེས་པ་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་འདིའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ཕུང་པོ་གཞན་གསུམ་པ་མེད་པས་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་ཡོད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པ་ནི་ཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མ་ཐག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཏན་ ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། གང་ཡང༌། འབྱུང་བ་ཉིད་ཁྱད་ཡོད་མིན་ཞེས། །རིགས་པའི་མཆོག་འདི་འདོད་པར་གྱིས། །ཞེས་བཤད་པའི་དམ་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་བསྟན་པ་དང་གཏན་ཚིགས་དང་པོ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ
Chinese
想要接近于宣说识。其中这第三部分仅仅是唯识。那个识，对于没有证悟真如者来说，因为每个众生的相续各不相同，所以是无边和不净的。对于断除了障碍者来说，是清净的，并且在每个刹那间，对于一切有情来说都是生起的。不像秘密宗所说的那样，是不变的唯一。这是佛教中宣说识的宗派的观点。因此，由于没有地等自性的所取外境，如果没有所取，那么能取也不存在。或者，即使有其他的相续，所取和能取的体性也不合理，因此，两种观点都认为仅仅是唯识。其中，论式是：凡是所知的，都是远离所取和能取的，因为是所知，就像影像的识一样。作为争论基础的，安住于自性的眼等识，也同样是所知。这是自性因。不要认为这个因没有周遍性，因为暂且这个的所取等外境是不存在的，因为它是空性，即一和多的自性。论式是：凡不是一和多的自性的，就不是与分别念相应的，因此不是可以作为实有而执取的，例如虚空中的莲花。其他人所认为的显现的地等，也同样是远离一和多的自性的。这是周遍作用的不现见。由于没有其他的蕴，一和多周遍于实有，因此周遍作用和作用的事物不合理，因为不是具有违逆的量，所以不是立即的，因是不确定的。也不是相违的，因为存在于同品方面。在此，显示了这个因是不成立的，并且，任何，生起本身没有差别，请接受这个殊胜的理。所说的立宗与现量等相违背，并且显示了第一个因是不周遍的。
English
It is desirable to approach the statement of consciousness. Among them, this third part is only Vijnaptimatra. That consciousness, for those who have not realized Suchness, is infinite and impure because the continuum of each sentient being is different. For those who have abandoned the obscurations, it is pure, and in each instant, it arises for all living beings. It is not the unchanging oneness as spoken of in the secret teachings. This is the view of those who speak of consciousness in Buddhism. Therefore, since there is no external object of grasping of the nature of earth, etc., if there is no object of grasping, then there is no grasper. Or, even if there is another continuum, the nature of the grasped and the grasper is not reasonable, therefore, both views consider it to be only Vijnaptimatra. Among them, the argument is: whatever is known is devoid of the grasped and the grasper, because it is known, like the consciousness of an image. The consciousness of the eye, etc., which is the basis of the dispute and abides in its own nature, is also known. This is the reason of self-nature. It should not be thought that this reason does not have pervasiveness, because for the time being, the external object of this grasping, etc., does not exist, because it is emptiness, that is, the nature of one and many. The argument is: whatever is not the nature of one and many is not associated with conceptual thought, therefore it is not to be grasped as truly existent, like a lotus in the sky. The manifested earth, etc., which others consider to be, is also devoid of the nature of one and many. This is the non-perception of pervasive action. Since there are no other aggregates, one and many pervade the existent, therefore the pervasive action and the object of action are not reasonable, because it is not a measure with contradiction, so it is not immediate, the reason is uncertain. Nor is it contradictory, because it exists in the homogeneous aspect. Here, it is shown that this reason is not established, and, whatever, the arising itself has no difference, please accept this excellent reason. The stated proposition is contrary to direct perception, etc., and it is shown that the first reason is not pervasive.