Tibetan
དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་དཀའ་འགྲེལ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ། དེ་ལ་ཚད་མའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འབྲས་བུ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་རྣམ་གྲངས་ལ་གཞན་དག་གིས་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། དེ་དག་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུ། གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཁྱབ་པར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དང་བྱ་བ་དང་རིགས་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱབ་པར་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའམ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཚད་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་དེའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའམ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། མངོན་ སུམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ཐམས་ཅད་དུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་གང་གཡོ་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་མངོན་སུམ་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའི་སྐབས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་བཀག་པས་ཤེས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བེའུ་མེད་པའི་བཞོན་མ་འོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བས་བེའུ་བཀག་པས་བ་ལང་བཞོན་མ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་འདིར་རྟོག་པ་ཡང་གང་ལ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་གང་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟོག་པ་མངོན་པར་བརྗོད་ཅན་གྱི། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཅི་སྟེ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་བདེ་བྱེད་བདག་པོ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་སུན་འབྱིན་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཅི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བཏགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་སོགས་བདག་ཉིད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །དེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་གཞན་གྱིས་བརྗོད་ པའི
Chinese
《真性摄略释》，莲花戒著。 《真性摄略释》 莲花戒著。 关于量（ प्रमाण ，pramāṇa，有效的认知）的自性、果、行境和分类，存在其他宗派的四种颠倒见解。为了通过破除这些见解来阐明量的定义，为了确立“具有清晰特征的二量（指现量和比量）能成立”这一点，因此宣说了“现量”等。其中，“其他”指的是胜论派等。“为了普遍成立”指的是为了普遍成立功德、实、业、种姓和结合等。 “像这样”指的是即将解释的内容。关于现量对自性的颠倒认知，即认为有分别或眼等无知性的现量是量。为了通过澄清这一点来解释其定义，（经文说：）“现量离分别，无错乱。”也就是说，在追述离识之分别或无错乱本身之后，就成立为现量本身。在任何情况下，所要表达的都是需要成立的，例如“凡是运动的，都是苦的量”一样。这里，现量是要表达的，因为这是阐释其定义的场合。如果说“凭借什么来成立它呢？”，那么，定义为离分别且无错乱的情况并非如此。因为通过遮止分别，识就能自然获得。例如，就像通过说“没有犊牛的母牛，牵过来”来遮止犊牛，从而理解为是能挤奶的母牛一样。因此，才说“识”。此外，这里，对于什么显现的、以及离什么之识是现量，（经文）说“分别显现之识”。如果有人说，对于以假立之因等为自性的，以乐作者自在等来广为驳斥的陈述，是否也应该接受？或者不应该接受呢？（经文回答：）“非是近取假立因等自性。”这里，“应该接受”是剩余的。因此，依赖于它的其他陈述……
English
A Commentary on the Compendium of Reality, by Kamalaśīla. A Commentary on the Compendium of Reality By Kamalaśīla. Regarding the nature, result, object, and types of valid cognition (pramāṇa), there are four kinds of mistaken conceptions held by other schools. In order to clarify the definition of valid cognition by refuting these misconceptions, and in order to establish that "the two valid cognitions (perception and inference) with clear characteristics can establish," therefore, "perception," etc., are stated. Here, "other" refers to the Vaiseṣika school, etc. "In order to establish universally" means in order to establish universally qualities, substances, actions, genera, and conjunctions, etc. "Like this" refers to what will be explained. Regarding the mistaken conception of perception about its own nature, namely, the perception with conceptualization or the perception of the nature of eyes, etc., which is without consciousness, is a valid cognition. In order to explain its definition by clarifying this, (the text says:) "Perception is free from conceptualization and is not mistaken." That is to say, after recounting the absence of conceptualization of consciousness or the absence of error itself, it is established as perception itself. In all cases, what is to be expressed is what needs to be established, just like "whatever moves is a valid cognition of suffering." Here, perception is what is to be expressed, because this is the occasion for explaining its definition. If it is said, "By what is it to be established?" then the case of defining it as being free from conceptualization and without error is not so. Because by negating conceptualization, consciousness is naturally obtained. For example, just as by saying "a cow without a calf, bring it here" one negates the calf, thereby understanding it to be a milch cow. Therefore, "consciousness" is said. Furthermore, here, regarding what is manifestly desired and what consciousness is free from as perception, (the text) says "consciousness with manifest conceptualization." If someone says, should the statement that is widely refuted by the agent of pleasure, the lord, etc., for what is the nature of the imputed cause, etc., be accepted? Or should it not be accepted? (The text answers:) "It is not the nature of the proximate imputed cause, etc." Here, "should be accepted" is the remainder. Therefore, other statements that rely on it...
Tibetan
་སྐྱོན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་དེའི་ཕྱོགས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཏགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རིགས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐ་སྙད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་སྒྲ་དང་འདྲེས་པ་དང༌། སེམས་རྩིངས་པ་དང་ཞིབ་པའི་རྒྱུ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲའོ། །དེ་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་གང་ལ་འདི་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ཤེས་པ་འདི་འདྲ་བ་གང་ལས་གྲུབ་ཅེ་ན། སྒྲ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤིང་ཞེས་བྱ་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །གང་ཞིག་བརྗོད་དང་མི་ལྡན་ཡང༌། །ཞེས་སྦྲེལ་བར་བྱ་བའམ། ཡང་ན། ཤིང་ཞེས་བྱ་སོགས་ངོ་བོ་ཡིས། །སྒྲ་དོན་སྦྱོར་བར་རུང་བ་ཡིས། །ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །འདིས་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱིས་པའི་བར་དུ་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། འདས་པའི་སྲེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདས་པའི་སྲིད་པ་ནི་འདས་པའི་སྐྱེ་བའོ། །དེར་མིང་དང་དོན་གོམས་པ་ནི་སྒྲ་དོན་བྱང་བའོ། །དེས་བསྒོས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ནུས་པ་སྟེ། དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གང་གི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། དེས་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་གང་ཞིག་དང་ལྡན་པས་འདི་ལྟར་བྱས་པ་སྟེ། འཛུམ་པ་དང་དུ་བ་དང་ནུ་མ་འཐུང་བ་དང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ལ། སྒྲིན་པོར་ཏེ་གྲིམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་འདིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྟོག་པ་བྱིས་པ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་བྱ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ན། །ཐམས་ཅད་སྒྲ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །བྱིས་པ་ལ་ཡང་སྔོན་གོམས་པའི། །འདུ་བྱེད་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡི་གེ་དང་རྣམ་པར་མ་ཕྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། ཡང་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་ནང་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྟ་བུར་ཏེ་སྟོན་ པ་གང་གིས་ཕྱིས་བརྡ་འཛིན་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ
Chinese
那些过失是什么，因为没有承认那些方面，所以说不容许进入。安立是作为名称。它的因就是种姓等等，应当这样理解。因为没有种姓等等的差别，名称是不存在的。等等的声音包括声音和混杂，心粗大和细微的因，分别是思考和观察，同样包括所取和能取的分别等等。明显表达是能说的声音。那也是总相，在哪个显现中有这个，就称它为那个。再说，这种知识是由什么组成的呢？说了声音意义等等，如“树”等自性，哪个不具备表达，应当这样连接。或者，“树”等自性，凭借能够连接声音意义，应当和前面连接。这表明通过现量成立分别，因为一切有情都体验过分别。像这样，显示乃至婴儿也成立为行为的因，就是指过去的贪爱等等。过去的有是过去的生。在那里，名和义熟悉就是声音意义精通。由它熏染的习气就是能力，跟随它就是随行，因此婴儿也有。因此，具有明显表达的知识也是变化的。凭借具有哪种分别而这样做了呢？对于微笑、吸吮、吮吸乳汁、高兴等等的特征，变得敏锐，也就是变得紧密。通过成为果，正如所说的那样，对于婴儿的分别也只能进行推测。正如所说：“像这样，在世间，一切都依赖于声音。对于婴儿，先前熟悉的，哪种造作能够彻底领悟？”就像这样说的。具有不能和文字区分的相，又是声音的差别，仅仅在内部完全显现，像外部的意义一样显现，凭借它后来精通掌握符号，那也是接近那些而产生的。
English
Those faults, whatever they may be, are not allowed to enter because those aspects are not admitted. Designation is done as a name. Its cause is the lineage and so on, it should be understood in this way. Because without the distinction of lineage and so on, the name does not exist. The sound of 'etc.' includes sound and mixture, the cause of coarse and subtle mind, which are thinking and observing, and similarly includes the grasping and the grasped distinctions, and so on. Manifest expression is the sound that speaks. That is also the general characteristic, in whatever appearance this exists, it is called that. Furthermore, what is this kind of knowledge composed of? It is said that sound meaning and so on, such as the nature of 'tree' etc., which does not possess expression, should be connected in this way. Or, the nature of 'tree' etc., by being able to connect sound meaning, should be connected with the previous one. This shows that the distinction is established by direct perception, because all sentient beings have experienced distinction. In this way, it is shown that even infants are established as the cause of action, which refers to past craving and so on. Past existence is past birth. There, familiarity with name and meaning is proficiency in sound meaning. The habituation imprinted by it is the ability, following it is following, therefore infants also have it. Therefore, the knowledge with manifest expression is also changing. By possessing which distinction was this done? For the characteristics of smiling, sucking, sucking milk, rejoicing, etc., it becomes sharp, that is, it becomes tight. By becoming a result, as has been said, the distinction for infants can only be inferred. As it is said: 'Like this, in the world, everything depends on sound. For infants, what familiar, what fabrication can be thoroughly understood?' It is like saying this. Having a form that cannot be distinguished from letters, and also the difference of sound, only completely appearing internally, appearing like an external meaning, by which later mastering of symbols becomes proficient, that also arises close to those.