Tibetan
སྲིད་པར་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་བའམ། ཅི་སྟེ་དེ་ཡང་མི་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། མི་འཛིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བུམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་བུམ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོས་གལ་ཏེ་བུམ་པ་དེ་མི་འཛིན་ན། དེའི་ཚེ་བུམ་པ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པའམ། དངུལ་དང་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་བུམ་པ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བའམ། ཅི་སྟེ་བུམ་པ་ཙམ་ཡག་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་འདོད་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བས་བུམ་པའི་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་གྲང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བའི་དཔེ་དོན་འདི་ལ་ཡང་དོན་ཙམ་འཛིན་པའམ་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ཡིན་ན། འདིར་སྨྲས་པ། གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་འཛིན་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤིང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་དོན་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྤྱི་ཡིས་རེག་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་བརྗོད་པ་དོན་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་བརྗོད་དེ། གང་ཞིག་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་གལ་ཏེ་སྤྱི་དེ་ཡོད་ན་ཡང་འཛིན་པའི་དུས་སུ་དེ་ལ་མི་རེག་གོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འཛིན་ཚེ་དེ་མ་རེག །དངོས་པོར་མེད་ཕྱིར་གཟུང་བྱའམ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་འཛིན་པའི་དུས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མི་རེག་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཉིད་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱད་པར་ཙམ་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་
Chinese
在有自性的事物中执取无自性，或者如果不执取它，就不会执取吗？只会不执取吗？“如瓶子”是举例说明。为了用其他偈颂来阐述这一点，所以说了“如果其他瓶子”等等。如果以相反的特征所形成的无瓶子的自性不执取那个瓶子，那么那时是只执取瓶子本身，还是不会执取没有被金、铜等差别所区分的瓶子本身？如果不能执取瓶子本身，那么也会不执取某些显现的意愿，因此不会执取瓶子。同样，对于这个没有区分的例子，也必定会说执取或不执取意义本身。如果说是第一种情况，那么这里所说的是“所取之物其他”等等。如果想要执取被根识所没有的自性特征所区分的事物，那么那时就会变成有分别，因为会执取被某些自性所区分的事物，就像“这是树”等等的意识一样。有人会想，根本不存在可以被自己的自性所区分的可以执取的意义本身。那么是什么呢？你会认为你想要显现的特征，也就是特征的自性，既存在又被执取。因此，说了“非总相所触故，无有少差别”。用“存在”所表达的意义本身是普遍的表达，对于所要执取的事物来说，没有任何不依赖于它的差别。对此，有人会想，按照你的观点，即使总相存在，在执取的时候也不会触及它。如果执取时未触及，因无事物故应取耶？说了“如果执取时未触及，因无事物故应取耶？”。如果因为“存在”的缘故，在执取时根识不会触及，而只是执取特征本身，那么那时，仅仅执取特征就变成了与“存在”的事物相分离，自性空，无自性。
English
Does one grasp the absence of inherent existence in things that have inherent existence? Or, if one does not grasp it, will one not grasp? Will one only not grasp? 'Like a pot' is an example. To explain this with another verse, it is said, 'If another pot,' and so on. If the nature of the absence of a pot, formed by opposite characteristics, does not grasp that pot, then at that time, does it grasp only the pot itself, or will it not grasp only the pot itself, which is not distinguished by differences such as gold and copper? If one cannot grasp only the pot itself, then one will also not grasp certain manifest desires, and therefore one will not grasp the pot. Similarly, for this example where no distinction is made, it is certain that one will say that one grasps or does not grasp the meaning itself. If it is the first case, then here it is said, 'The object to be grasped is other,' and so on. If one wants to grasp an object distinguished by the nature of self that is not present in sense consciousness, then at that time it will become conceptual, because it grasps an object distinguished by certain natures, like the consciousness of 'This is a tree,' and so on. One might think that there is no such thing as the meaning itself that can be grasped as distinct by its own nature. What then? You might think that the characteristic you want to manifest, which is the nature of the characteristic, both exists and is grasped. Therefore, it is said, 'Because it is not touched by the universal, there is no slight difference.' The meaning itself, expressed by 'exists,' is a general expression, and for the object to be grasped, there is no difference that does not depend on it. To this, one might think, according to your view, even if the universal exists, it is not touched at the time of grasping. If it is not touched at the time of grasping, should it be grasped because there is no thing? It is said, 'If it is not touched at the time of grasping, should it be grasped because there is no thing?' If, because of 'exists,' sense consciousness does not touch it at the time of grasping, and only grasps the characteristic itself, then at that time, grasping only the characteristic becomes separated from the thing that 'exists,' empty of inherent existence, and without inherent existence.
Tibetan
བའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡིན་ཞིང་ཡང་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མས་གནོད་པ་ཁས་ལེན་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་གཟུ་ལུམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ལ་འཐད་པ་བཤད་པ། ཁྱད་པར་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབྱིག་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་དེ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཞིག་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་པ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་མཐུན་རིགས་མ་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་གལ་ཏེ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གིས་དེ་དང་འབྲེལ་བ་གཟུང་བ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་ན། རིགས་མཐུན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་དོན་ཙམ་འཛིན་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པར་འདོད་པ་དེ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དང་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལོག་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་ནས་དེ་ཙམ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་ན་འོ་ན་འཛིན་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདིའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། གཞན་གྱི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་ནི་
Chinese
因为如此，官觉所取将不会转变。因为事物不存在，因为远离事物，就像虚空中的花朵一样。因此，如果承认以量成立，具有特殊对象的意识，并且不是分别念，那么你的这种说法就是偏袒，这是结尾的总结。对此解释合理性，提到了“特殊关联”等等。就像没有关联就不会具备一样，同样，与特殊关联也是不合理的，这是所思考的。因此，凡是执持与特殊关联的，就被称为具有分别念。论式是：作为争论基础的具有特殊对象的意识是具有分别念的，因为具有特殊对象，就像认为“这是瓶子”等等的意识一样。用“同品异品”等来回答，因此，如果这里因为不同，与特殊关联，所以是具有特殊对象的，这是理由的意义。那么，这个理由就不成立，因为这样，从执持与它的关联而成为具有特殊对象的意识，对于佛陀来说，所谓的特殊是根本不存在的。那么是什么呢？仅仅执持从同类事物中返回的意义，就承认是执持特殊对象的意识。那么，这什么是特殊呢？什么是特殊本身呢？如果问及诸如此类的术语和不同之处是什么，那么就提到了“不同”等等。不同是从同类和不同类事物中返回的，而且也不是从返回之外的其他。当想要仅仅了解事物本身，而排除其他特殊时，就这么说。如果认为，如果执持从同类和不同类事物中不同的事物，那么执持必定会变成具有分别念，因为会以“这是不同”这样的方式进入。如果不是这样，怎么会成为它的对象呢？如果以其他的形象进入，那么以其他的形象进入就是
English
Therefore, the object of sense consciousness will not change. Because things do not exist, because they are separate from things, like flowers in the sky. Therefore, if it is admitted that by valid cognition, the mind with a specific object is not conceptual, then your statement is biased, which is the conclusion. Explaining the rationality of this, it is mentioned that "special connection" and so on. Just as without a connection, it will not be possessed, similarly, being connected with a special feature is also unreasonable, this is what is thought. Therefore, whoever holds a connection with a special feature is called having conceptual thought. The syllogism is: the consciousness with a specific object, which is the basis of the dispute, is with conceptual thought, because it has a specific object, just like the consciousness that thinks "this is a pot" and so on. Answer with "similar and dissimilar kinds" etc., therefore, if here because of being different, being connected with a special feature, so it is having a specific object, this is the meaning of the reason. Then, this reason is not established, because in this way, from holding the connection with it, it becomes a consciousness with a specific object, for the Buddha, the so-called special feature does not exist at all. Then what is it? Merely holding the meaning of returning from similar things, it is admitted that it is holding the consciousness of a specific object. Then, what is this special feature? What is the special feature itself? If asked what are the terms and differences of such things, then "different" etc. are mentioned. Different is returning from similar and dissimilar things, and it is also not other than returning. When one wants to know only the thing itself, excluding other special features, then it is said so. If it is thought that if one holds things that are different from similar and dissimilar things, then holding will definitely become with conceptual thought, because it will enter in the way of "this is different." If it is not like this, how will it become its object? If it enters with another image, then entering with another image is
Tibetan
དེའི་ཡུལ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅན་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ནི་ཐ་དད་ཅེས་སྒྲ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་ཅེས་བརྗོད་ཅིང༌། རང་བཞིན་ལས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་ལས་གཞན་པ་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་གཟུང་བ་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་ངེས་པའི་སྒྲའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཐ་དད་པ་ཞེས་མིང་སྦྱོར་བ་མ་བཟུང་བ་ན་མི་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་བརྗོད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་དེ་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དོགས་པའི་དབང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་དོན་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་བྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྤྱིའི་ངོ་བོ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ངོ་བོ་དང༌། རྣམ་པར་མ་བཅད་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ནི་སྤྱི་ལའོ། །འདི་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་འདི་དང་མཚུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཅི་དེ་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལྡོག་པའི་ ཕྱིར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེས་མི་ལྡོག་ན་ནི་སྤྱི་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྤྱི་འདི་ཁྱད་པར་ལས་ལྡོག་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་ནས། ཕྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པར་གྲག་གོ །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཅན་བཟུང་བ་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་དག་ལས་
Chinese
因为它的境是理智所不能及的，因为会有太多的过失，所以提出了疑问。说了“那是他异之声”等等。那么，如何称之为他异呢？说了“从自性之外”等等。从自性之外，所有事物中，从那些事物中返回的他异，在把握时，因为显现出非共同的蓝色等形象，所以是确定为他异的声音的形态的追随者，生起具有称之为他异的形态的分别念。如果不用“他异”这个名称，那么就不会把握，也不是事物所说的自性，也不是具有它的自性。因此，因不成。如果因为疑问的缘故，以差别所作的差别者的境本身就是因的意义，那么，因为差别与其他的意义没有关联。那个时候，也为了显示自己已经是不确定的因。其他人说了“bhi ni”等等。总体的体性有两种：差别的分别的体性和没有分别的体性。其中，什么是分别的体性，那就是想要作为没有分别的智慧的所取。对于那个也是对于总的。这个和分别念是与智慧所取这个相同。如何呢？说了“难道它不是差别本身吗？”等等。因为从差别中，差别者是返回的