Tibetan
ཏེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་འབྲས་བུ་ལ་བྱུང་བ་ཉིད་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ཞིང་བྱུང་ནས་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ལའོ། །གང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་འདས་པ་འབྲས་བུ་ལ་རུང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མ་བྱུང་བ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་བཞིན་གསལ་བར་ད་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྲེལ་བར་བྱའོ། །གཞན་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་གཞིར་མ་གྱུར་བའི་ད་ལྟར་བ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་ཡང་རེས་འགའ་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་ནི་ གོ་སྐབས་གཉིས་ཡོད་དེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཉིད་དེ། གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཡོད་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བས་རེས་འགའ་བ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཉིད་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་མི་འདྲ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞན་དག་གིས་འདོད་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་གནས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གནས་པས་གནས་པར་བྱེད་དོ། །རྒས་པས་རྒས་པར་བྱེད་དོ། །མི་རྟག་པས་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་གི་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་གང་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ། ཅི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་ཏེ་ཐ་དད་པའམ། འོན་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་འདི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་ལས་སྔར་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། གྲུབ་པའི་དུས་ཕྱིས་བཞིན་ནོ། །གྲུབ་ཟིན་པ་ནི་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ན་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་རེ་ཞིག་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། ཐ་དད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རམ། ཁས་མི་ལེན་ན་ཡང་སྔར་ བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་དེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ལས་དེ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ལས་བྱུང་བར་ཁས་ལེན་ན། དེ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྐྱེ་བ་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར། སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕན་འདོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ན་ཡང་ཕན་པ་དེ་ཁྱད་པར་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་པ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་འབྲེལ་བ་མི་འགྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་དེ་སྔར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒ་བས་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་ལ། གནས་པས་གནས་པ་དང༌། མི་རྟག་པས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ན་སྐྱོན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རང་གི་འབྲ
Chinese
又有人这样想：果产生于未产生，产生后也会坏灭，既然如此，那么过去和未来的状态，就存在不适宜产生果的事物。如果这样，就与承诺常有相违背。如果这样想，就应说明“能起作用”，所谓“彼”，即是能起作用。“于彼等”，即是于过去和未来的状态。“何者有”，即是不适宜产生果。又如果认为，具有同等能力的因等过去的事物，适宜产生果，因此“从彼不生果”的说法不成立。那么，就应说明“从未产生”。“有时”即是“自己也”，应与“如他显现为现在”相连。“如他”即是如同未成为争论对象的现在一样。这个理由也不是没有后效，像这样，由因和缘所产生的任何事物，对于所谓“现在”来说，任何有时的事物，必定是由因和缘所产生的。像这样，无因的事物， 有两种可能性：要么常有，要么没有，因为不依赖于其他。因此，任何有时的事物，必定是由因和缘所产生的，而任何由因和缘所产生的存在，必定是现在产生的，因此，现在产生的事物遍及有时的事物，这一点成立。另外，如果过去和未来作为实体存在，那么一切有为法都将成为常有。如果是这样，那么色等与分别考察的灭等就没有区别了。如果有人认为，色等具有有为法的特征，所以是有为法，而不是虚空等，因此色等与分别考察的灭是不同的，那么这种说法是不正确的。像这样，生、老、住、无常这四者是有为法的特征
English
Furthermore, some might think: 'The result arises from what has not arisen, and after arising, it will also perish. Since this is the case, then in the states of the past and future, there exist things that are not suitable for producing a result. If this is so, it contradicts the commitment to being eternally existent.' If one thinks this way, then one should explain 'the ability to perform a function.' What is called 'that' is the ability to perform a function. 'To those' refers to the states of the past and future. 'What exists' refers to what is not suitable for producing a result. Moreover, if it is thought that past things, such as causes with equal potential, are suitable for producing a result, and therefore the statement 'from that, no result arises' is not established, then one should explain 'from what has not arisen.' 'Sometimes' means 'even oneself,' and should be connected with 'like others, it appears as the present.' 'Like others' means like the present, which has not become the object of dispute. This reason is not without consequence either. Like this, whatever thing is produced by cause and condition, for what is called 'the present,' any occasional thing is invariably produced by causes and conditions. Like this, for a causeless thing, there are two possibilities: either it is always existent or it is non-existent, because it does not depend on others. Therefore, whatever is occasional is invariably produced by cause and condition, and whatever existence is produced by cause and condition is invariably produced in the present. Therefore, it is established that what is produced in the present pervades what is occasional. Furthermore, if the past and future exist as substances, then all conditioned phenomena would necessarily become permanent. If this were the case, then forms and so forth would be no different from cessation through separate examination and so on. If others claim that forms and so forth possess the characteristics of conditioned phenomena, and therefore are conditioned phenomena, but space and so forth are not, and therefore forms and so forth are different from cessation through separate examination, then this is not correct. Like this, birth, aging, abiding, and impermanence, these four are the characteristics of conditioned phenomena.
Chinese
哦。因此，生起产生生起。安住产生安住。衰老产生衰老。无常产生坏灭。这些所谓的产生等等的作用就是这些。其中，首先，生起普遍地产生什么时，被称为产生色等等。那么，色等等是与它不同的他体呢？还是不是他体的无差别而产生呢？这有两种方式。其中，首先，无差别是不可能的。因为这种差别在生起的作用之前就已经成立了，所以不能作为作用，就像成立之后的时期一样。已经成立的不是作用的范畴，因为会过于极端。产生他体的差别也是不可能的。如果是他体，那么色等等的这个差别就不能成立关系。就像这样，它暂时没有它的自性特征的关系，因为已经承认是他体了。如果不承认，也会陷入之前所说的过失。也没有从它产生的特征，因为它是从生起本身产生的。也没有其他的关系，因为能依和所依等等都包含在从它产生的内容中。如果又承认是从它产生的，那么仅仅从它产生的差别就会导致恒常生起。现在，生起会做什么呢？如果说依赖于生起而产生，那么依赖于不给予利益的生起是不合理的，因为会过于极端。即使给予利益，如果像差别一样用它自身和他自身来思考利益，也会导致无穷无尽。因此，如果是他体，关系就不能成立。此外，因为那个差别之前不存在，所以会变成承认没有果。同样，衰老使之改变，安住使之安住，无常使之坏灭时，如果对他体和非他体的改变等等进行分别观察，那么生起有什么过失，对于衰老等等也应该这样说。自己的果
English
Oṃ. Thus, arising causes arising. Abiding causes abiding. Aging causes aging. Impermanence causes destruction. The function of these so-called arisings, etc., is these. Among them, first, when arising universally produces something, it is said to produce form, etc. So, are form, etc., other than it, i.e., different entities? Or are they not other, i.e., produced by an undifferentiated distinction? There are two possibilities. Among them, first, non-difference is not possible. Because this distinction is already established before the function of arising, it cannot function, just like after the time of establishment. What is already established is not a category of function, because it would be too extreme. Producing a different distinction is also not possible. If it is different, then the relationship of this distinction of form, etc., cannot be established. Just like that, it temporarily does not have the relationship of its own nature and characteristics, because it has been admitted to be different. If it is not admitted, it will also fall into the faults mentioned earlier. There is also no characteristic of arising from it, because it arises from arising itself. There is also no other relationship, because the support and the supported, etc., are included in the content arising from it. If it is again admitted to arise from it, then the distinction arising only from it will lead to constant arising. Now, what will arising do? If it is said that it arises depending on arising, then depending on arising that does not give benefit is unreasonable, because it would be too extreme. Even if it gives benefit, if the benefit is thought of as the distinction itself and itself, it will lead to endlessness. Therefore, if it is different, the relationship cannot be established. Furthermore, because that distinction did not exist before, it will become an admission of no result. Similarly, when aging causes change, abiding causes abiding, and impermanence causes destruction, if the change of other and non-other, etc., is observed separately, then whatever faults there are in arising, it should also be said of aging, etc. One's own fruit