English
Therefore, pūlu is not established merely from the opposite of things themselves. What is it then? It is established from the difference of other things that are different from its own nature. If it is admitted that refuting from the difference of things is the reason itself, then at this time the reason is uncertain. For example, pūlu, etc., which are refuted from things such as vases, will only become an argument that it is separated from that self-nature. But it is not that everything is without self-nature, because it is a thing that can function. "The nature of one's ability," etc., will establish uncertainty. If it is said that the characteristic of being able to function is itself concomitant, then refuting from it will become without self-nature, because the characteristic of things is the ability to function. As long as the nature of one blue, etc., does not apply to other things such as white, then, if you want the "thing itself" of blue, etc., to be concomitant, etc., it has already been said before. Why? Because the results are different, and the objects of perception are different. The object of perception is knowledge. Its appearance is the image. The word "etc." includes birth, dwelling, cessation, etc. Therefore, a reason that is unrelated to it is suitable to argue that it is not the self-nature of that thing, but it is not suitable to argue that things do not exist and are not different by using no difference. Where does it come from? From there, it is still the characteristic of things,
Tibetan
་གྲོས་ཀྱི་རྩོད་པ་དོན་པར་བྱེད་དེ། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་གང་གིས་རིགས་མཐུན་པ་དང་རིགས་མི་མཐུན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་རིགས་མཐུན་པ་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རིགས་མི་མཐུན་པ་དང་ཡང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རང་བཞིན་གང་གིས་རིགས་མཐུན་པ་དང་མི་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་དང་རང་བཞིན་གང་གིས་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡང་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་དག་ཐ་དད་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རིགས་མཐུན་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་མི་མཚུངས་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་དེ་དང་མི་མཚུངས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རིགས་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ནི་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཐམས་ཅད་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོས་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ན་ཡང་མི་མཚུངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །མཐུན་པ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་མཐུན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་ཡིན་པས་མཐུན་པ་དང་གཞན་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཚུངས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་ཕྱེའོ། །གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚུངས་པ། །ཞེས་བརྗོད་དེ། གཅིག་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལ། །རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་མི་མཚུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་གང་དག་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་མེ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པའམ་དྲོ་བ་ཡིན་གྱི་ཆུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་ནི་བརྒྱལ་ཞིང་བརྟག་པར་འོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་རང་བཞིན་འདི་ག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་མི་རུང་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་
Chinese
为了使辩论的争论有意义，他说：如果事物自性从同类和异类中分离出来的自性之事物，变得与同类相似，那么，那时就会知道它也与异类相似，因为它的自性没有差别。也不是知识，因此，应该认为以何种自性变得与同类不相似，以及以何种自性也变得与它相似的自性本身是不同的。如果属于同类，那么它们怎么会变得不相似？如果与它不相似，那么怎么会属于同类？因此，如果说这是互相矛盾的，那么这个过失是没有的。因为其他的万事万物都被认为是共相和自相的自性。因此，事物本身等所有的共相都被称为异类。由于它本身以自相的体性被认为是异类，所以如果考虑到它，也会被称为不相似，因此没有过失。被称为相似和异类的事物，这个既是相似的，也是异类的，所以相似和异类的事物，即异类，就是不相似的。剩余的部分因为容易理解，所以不详细解释。以“作为统一认识之因”等来回答，说：“以自性本身相似。”因为统一认识的知识是因。这是这样显示的：对于那些统一认识的事物，不会变成因的事物，那些本身就是不相似的。被称为术语的那些变化的事物，就被称为相似。又为什么所有统一认识的事物不会变成它的因呢？因为没有差别的差别。对于这个疑问，说了“仅仅一些”等。为什么火是燃烧或温暖的，而水不是呢？自性是昏厥的，不值得考察。应该这样说：这个自性是从哪里产生的？如果本身没有因，那么没有依赖性是绝对不行的，因为会变得太过分。因此，
English
In order to make the argument of the debate meaningful, he said: If the self-nature of things, which is separated from the homogeneous and heterogeneous, becomes similar to the homogeneous, then, at that time, it will be known that it is also similar to the heterogeneous, because its self-nature has no difference. It is also not knowledge, therefore, it should be considered that the self-nature by which it becomes dissimilar to the homogeneous, and the self-nature by which it also becomes similar to it, are different themselves. If it belongs to the homogeneous, then how can they become dissimilar? If it is dissimilar to it, then how can it belong to the homogeneous? Therefore, if it is said that this is mutually contradictory, then this fault does not exist. Because all other things are considered to be the self-nature of the common and the particular. Therefore, all the commonalities such as things themselves are called heterogeneous. Since it itself is considered heterogeneous by the nature of the particular, it will also be called dissimilar if it is considered, therefore there is no fault. What is called similar and heterogeneous things, this is both similar and heterogeneous, so similar and heterogeneous things, that is, heterogeneous, are dissimilar. The remaining parts are not explained in detail because they are easy to understand. Answer with "as the cause of unified understanding" etc., saying: "Similar by nature itself." Because the knowledge of unified understanding is the cause. This is shown in this way: For those things that are unified understanding, those things that do not become the cause, those themselves are dissimilar. Those things that are called terms and change are called similar. Also, why do all unified understandings not become its cause? Because there is no difference in difference. For this question, it said "only some" etc. Why is fire burning or warm, but water is not? Self-nature is fainting and not worth investigating. It should be said: Where did this self-nature come from? If it has no cause itself, then it is absolutely impossible to have no dependence, because it will become too excessive. Therefore,