Tibetan
ས་འགའ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བདག་ལ་མི་སྲིད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྟག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་བསལ་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ག་ལ་འགྱུར། དེ་ལ་ཡོད་པ་ནི་བདག་གོ །འདི་ནི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ལ་སེམས་ཅན་ཡང་ཡིན་པས་རྟག་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །ཡང་ན་རྟག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཡོད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དེའི་བཟློག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་རེས་འགའ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་དུའི་ ངོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ལས་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། འདི་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འཕེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་འཕེན་པ་སྟེ། དགག་པ་དེ་ཉིད་ཙམ་དེ་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ། །བདག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགྱུར་མོད་ཅེས་ཁས་བླངས་ནས་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཧ་ཅང་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་བཤད་པ་ནི་མི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཧ་ཅང་ཁྱབ་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའི་སོགས་པའི་སྒྲས་ཆོད་པ་དང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་བདག་གི་རྫས་ཡོད་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅི་སྟེ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཡོད་པ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བར་འདོད་དེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོས་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གོ །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དངོ
Chinese
如果不是想要有某些间隔，那么那时就会完全证悟到无有事物。不完全变化的那种情况，对于如前所说的我来说是不可能的。因为已经破除了常恒有情的变化，因此由于不是以进入的方式，怎么会依赖于与此相反的不变化呢？在那之中存在的就是我。这既是常恒的，也是有情，所以是常恒有情。或者，常恒有情存在于何处，就称其为常恒一词。与此相反的事物是：被称为变化的事物的相反，不变化的事物，有时是可能的，这不合理。那么是什么呢？是完全变化的，因为我是常恒和一体的体性。如果不是完全变化，就不是与完全变化相反的我。那么是什么呢？仅仅是遮止完全变化的体性。因此，如果想要说不可能有不变化的自性，那么就说了这个。如果说“抛弃”等等，那就是说，抛弃完全变化，仅仅是那个遮止本身，不变化的自性存在于何处，就称其为不变化。这个被称为相反的自性，是不变化的。因为我是常恒和唯一的体性，所以没有完全变化。虽然承认不变化，但说不变化的自性有过于宽泛的过失，这被称为不迷惑，也就是过于宽泛。国王等等，这个“等等”字包括了断绝和背离等等情况。即使存在，也就是即使存在瓶子等等的知识的体性的不变化的我的事物。如果除了所缘的因之外，还有其他的因，那么就会认为远离瓶子等等的知识的处所的知识是不变化的，因为瓶子等等的知识的体性是不变化的。那个被称为我。这个被称为不变化。如果是那样的话，事物
English
If one does not want to have some intervals, then at that time one will completely realize the absence of things. That which is not completely changing is impossible for the self as previously stated. Because the change of the permanent sentient being has already been refuted, therefore, since it is not in the way of entering, how could it rely on the non-change that is the opposite of that? What exists in that is the self. This is both permanent and sentient, therefore it is a permanent sentient being. Or, wherever the permanent sentient being exists, it is called the word "permanent." The opposite of that is: the opposite of what is called change, the non-change, is sometimes possible, which is unreasonable. Then what is it? It is completely changing, because I am the nature of permanence and oneness. If it is not completely changing, then it is not the self that is the opposite of complete change. Then what is it? It is merely the nature of preventing complete change. Therefore, if one wants to say that it is impossible to have an unchanging nature, then this is said. If one says "abandoning" etc., that is, abandoning complete change, merely that prevention itself, wherever the unchanging nature exists, it is called unchanging. This, called the opposite nature, is unchanging. Because I am the nature of permanence and oneness, there is no complete change. Although admitting non-change, saying that the nature of non-change has the fault of being too pervasive is called non-confusion, which is too pervasive. King etc., the word "etc." includes situations such as severance and turning away. Even if it exists, that is, even if the substance of my unchanging nature of the nature of knowledge of pot etc. exists. If there are other causes besides the cause of the object, then it will be thought that the knowledge of the place devoid of the knowledge of pot etc. is unchanging, because the nature of the knowledge of pot etc. is unchanging. That is called the self. This is called unchanging. If that is the case, things