Tibetan
། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ནུས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདིའི་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་འདོད་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །སྣ་ཚོགས་ནུས་པ་ཕྱོགས་བྱས་ནས། འང་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་འདི་ལ་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འོན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་གོ་བར་བྱ་བར་བརྗོད་ཅེ་ན། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་སུ་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་སྟེ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ཡོད་ན་ཡང་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་ངེས་འགའ་འབྱུང་བའི་མྱུ་གུ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་བསྒྲུབས་པས་ན་རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ཡོད་པ་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཉི་མ་འགྲོ་བར་རྗེས་དཔག་ལས། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཉི་མ་ཡུལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པར་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་དང་གང་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པར་དམིགས་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལྕེ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཉི་མ་ཡང་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པོ་འདི་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྱིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མའི་ཡུལ་དུ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་དོར་བའི་ཕྱིར་ལ།
Chinese
因此，对于诸如此类的任何能够推断的事物，进行排除对我们来说不会构成过失。为什么呢？因为我们不希望通过什么，为了什么，对这个，也就是显现的对境进行推断，因为推断本身就是为了理解隐蔽的事物。这说明了对已成立之事的成立。将各种能力汇集之后，对于所说的“也”等，提到了“任何”等。然而，难道先前没有说明过不是要成立的吗？那么，如何理解所说的事物存在呢？提到了声音等“做”等。像这样，实际上并不是要成立存在。那么是什么呢？所立宗的耳等之识，是要成立依赖于其他因的。因为即使存在耳等之识的其他因，如作意等，也没有耳等之识。论式是，任何事物，即使存在，有时出现，那就是依赖于其他因的。例如，即使存在地等，有时也会出现苗芽。即使存在作意等，耳的识有时也会出现，这是自性因。由于成立了依赖于其他因，因此要理解，那个其他的因是什么，就是耳等成立了的这种方式，这样说并不是实际上成立，因此没有过失。从推断太阳运行来说，对于所说的，提到了太阳是其他地方等。这被解释为包含在推断的范畴内。像这样，任何被观察到去了其他地方的事物，都是在完全放弃了自己近取因的处所之后出现的。例如，火焰等去了其他地方一样。太阳也像去了其他地方一样，这是自性因。这也不是不确定的，因为指示事物的唯一自性不可能去其他地方，因为没有完全抛弃先前处所的确定自性。
English
Therefore, eliminating whatever can be inferred from things like these does not constitute a fault for us. Why? Because we do not wish to infer what, for what, about this, that is, the object of manifestation, because inference itself is for understanding hidden things. This explains the establishment of what is already established. After gathering various abilities, regarding what is said such as "also," things like "any" are mentioned. However, wasn't it previously stated that it is not to be established? So, how should one understand what is said to exist? Things like sound are mentioned as "doing," etc. Like this, it is not actually to establish existence. Then what is it? The consciousness of the ear, etc., which is the subject to be proven, is to establish dependence on other causes. Because even if there are other causes of the consciousness of the ear, such as attention, there is no consciousness of the ear, etc. The syllogism is that anything that exists but sometimes appears is dependent on other causes. For example, even if there is earth, etc., sprouts sometimes appear. Even if there is attention, etc., the consciousness of the ear sometimes appears, which is the reason of nature. Since dependence on other causes is established, one should understand that what that other cause is, is the way in which the ear, etc., is established, saying this is not actually establishing, so there is no fault. From inferring the movement of the sun, regarding what is said, it is mentioned that the sun is another place, etc. This is explained as being included in the category of inference. Like this, anything that is observed to have gone to another place appears after completely abandoning the place of its own immediate cause. For example, like flames, etc., have gone to another place. The sun is also like having gone to another place, which is the reason of nature. This is also not uncertain, because the single nature of indicating things cannot go to another place, because it has not completely abandoned the definite nature of the previous place.
Tibetan
དོར་ན་ཡང་ཉི་མ་སྔ་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་དུ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ནུས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དོན་གྱིས་གོ་བ་འདི་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་གྱིས་གོ་བ་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པར་བརྗོད་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ནུས་པ་གཞན་ནི་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ལྷ་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པའི་དོན་གྱིས་གོ་བ་དཔེར་བརྗོད་པ་ལ་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་སྒྲའི་ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཚིག་གི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚིག་གཞན་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཅི་ཞེ་ན། འབའ་ཞིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་རྟོགས་ལྟོས་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དོན་རྟོགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་དོན་རྟོགས་ལྟོས་མེད་པ་སྟེ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ངག་ཙམ་འབའ་ཞིག་པ་དེས་དོན་དང་བཅས་པའི་ཚིག་གཞན་འཕེན་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ཚིག་གཞན་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མོ་ཟ་བའི་ཚིག་ལས་ ཚིག་གཞན་ཐ་དད་པ་འཕེན་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དོན་ནི་དོན་གཞན་འཕེན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་བསམ་པ་དོགས་པར་བྱེད་དེ། ཅི་སྟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་པས་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ངོ་བོས་མི་རིགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡང་འཕངས་ནས་དོན་རྟོགས་པར་འདོད་དེ། སྨྲ་བ་པོ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་ཟན་མི་ཟའོ་ཞེས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་སོ། །འདི་ལ་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི། དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་རག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉིན་མོ་ཟ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཚོན་པོ་ཉིད་དེ་ལས་མཚན་མོ་ཟ་བའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་རག་མོད། བློ་ལ་གནས་པའི་ཚིག་གཞན་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཞན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཁོངས་སུ་འདུ་བ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཚན་མོ་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདོད་པ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པའོ། །སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་
Chinese
如果舍弃，那么“太阳以前没有出现过，现在产生了”这句话本身就是一种损害的量。如果这样想，为了成立能力，用意义理解来做比喻，而不是用产生来做比喻。因此，如果想知道意义理解如何包含在比量之中，那么，其他的力量是明显的。说了这些。以天授是红色为例，为了用听到的意义理解来做比喻，说了“红色白天”等等。这说明了声音的量不是先成立的。如果这样想，依靠词的意义来抛出其他的词是不行的。那是什么呢？仅仅是凭借自身。为了说明这也是现量成立的，所以说“如果意义理解无依赖”。意思是，不依赖于意义理解的就是意义理解无依赖，也就是词。如果仅仅是语言本身抛出带有意义的其他词，那么这就是抛出其他的词。从“晚上吃”这个词中，会抛出其他不同的词，因为和不相关联的事物没有差别。因为关联的缘故，意义会抛出其他的意义。意思是，依赖于意义理解是没有过失的。用“如果”等等来怀疑其他的想法，如果太过分就不好了，因为这样想，所以抛弃了其他人所承认的不合理意义理解，而想要成立意义理解，因为说话者承认其他人是可信的。或者通过其他的量，比如通过现量等等来了解“天授是红色，白天不吃饭”。对此进行回答，就是“依赖于意义理解”等等。也就是说，从具有白天不吃饭这个特点的红色天授本身，可以依赖于晚上吃饭的意义理解，但是存在于心中的其他词并不是能理解的。如果这样，那么会认为因为仅仅包含在比量之中，所以不会变成其他的量。为了说明包含其中的道理，所以说了“晚上吃饭”等等。意图是想要表达的。人的特点
English
If abandoned, then the statement "the sun has never appeared before, and now it arises" itself is a measure that harms. If one thinks in this way, in order to establish the ability, the understanding of meaning is used as an example, not the arising. Therefore, if one wants to know how the understanding of meaning is included in inference, then other powers are obvious. These were said. Taking Devadatta being red as an example, in order to use the understanding of meaning from hearing as an example, "red during the day" etc. were said. This explains that the measure of sound is not established beforehand. If one thinks in this way, it is not possible to throw out other words relying on the understanding of the meaning of words. What is it then? It is merely by itself. In order to show that this is also established by direct perception, it is said, "If the understanding of meaning is independent." It means that what does not rely on the understanding of meaning is the independent understanding of meaning, which is the word. If merely the language itself throws out other words with meaning, then this is throwing out other words. From the word "eating at night," other different words will be thrown out, because there is no difference from things that are not related. Because of the connection, meaning will throw out other meanings. It means that relying on the understanding of meaning is without fault. Using "if" etc. to doubt other's thoughts, if it becomes too extreme it is not good, because thinking in this way, the unreasonable understanding of meaning that others have accepted is abandoned, and one wants to establish the understanding of meaning, because the speaker admits that others are trustworthy. Or through other measures, such as knowing "Devadatta is red and does not eat during the day" through direct perception etc. The answer to this is "relying on the understanding of meaning" etc. That is to say, from Devadatta himself, who has the characteristic of not eating during the day, one can rely on the understanding of eating at night, but other words that exist in the mind are not understandable. If so, then it will be thought that because it is only included in inference, it will not become another measure. In order to explain the reason for including it, "eating at night" etc. were said. The intention is what one wants to express. The characteristics of a person