English
Oh, it is just like direct perception. Like this, the black and other things that are distinguished as external objects, or the external places that are distinguished by black and other things. If the object to be measured is these two situations, then how can the absence of black and other things in the house, if it is a different basis, become a pervasive property? It will definitely not become a pervasive property, that is what he thinks. Furthermore, if one realizes that the absence in the house is the nature of pervasion, then sometimes it is said that Devadatta is alive and not at home, or it is general, these are two situations. Among them, the fault with the first situation is that being alive, etc., for 'knowing', the certainty of knowing that Devadatta is alive does not arise without realizing that Devadatta is outside. Is this itself an unestablished reason? Even if it is established, it is said to be proving what is already established. For the second situation, this is an uncertain reason, because for Devadatta and others who have not died, it is also seen that they are not at home, in order to show this, 'existence' etc. are mentioned. 'Existence' means not dead. Thus, among the six situations understood in meaning, four are able to determine the object to be measured, one is that sound is impermanent, and the other is a substance existing in the external environment. Below, the refutation is explained with 'Regarding this' etc. This is temporarily not the reason of nature, because not seeing is not the same as non-existence, and it does not correspond to other meanings such as seeing and hearing, so not seeing is conjecture. This should be analyzed, is not seeing related to the meaning of seeing and hearing? Or not? If they are related, then there will be the fault of inference, because it is a method of seeing the relationship. If it cannot be established, then just as fire burns, it should also be analyzed as not burning, because there is no difference without seeing the relationship. If it is thought that because it is seen that fire is not burning, it should not be analyzed as not burning, then burning should also not be analyzed, because it has never been seen together with it. Therefore,
Tibetan
་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་མཐོང་ནས་འབྲེལ་པ་གཉིས་པ་བརྟགས་པར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྟགས་ན་འབྲེལ་བ་མཐོང་བའི་ཐབས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་ནུས་པ་དོན་གྱིས་གོ་བ་བཞིས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐུན་མོང་དུ་སུན་འབྱིན་པ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་ནུས་པ་ཅན་སྤངས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ་དངོས་པོའི་ནུས་པ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པས་འཆད་པ་མ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །གང་ཞིག་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཁྱད་པར་དུ་སུན་འབྱིན་པ་བཤད་དོ། །མ་ནོར་ཐེ་ཚོམ་མེད་བྱས་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ནུས་པ་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་ནུས་པ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་དག་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྒྱུ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ན་ནུས་པ་ཐ་དད་དེ་ལོགས་ཤིག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའི་ནུས་པ་ཉིད་ནི་གཞན་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དངོས་པོའི་ ནུས་པ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་ནས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལས་དངོས་པོ་ཉིད་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཞན་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། མཚན་ཉིད་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གང་ཞིག་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་ལས་ནུས་པ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་དེ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་དང་ལྡན་པའི
Chinese
当关系成立时，如果看到没有就不会产生的关系，那么就应该考察第二个关系。如果这样考察，因为是能够见到关系的方便，所以就包含在比量之中了。例如，言说等也不合理，因为通过现量等成立的意义的能力，以四种意义理解来认知，这指的是共同破斥的论述。其中，“舍弃能力者”等，因为能力不是与事物不同的，而且事物的能力也是现量本身，所以不是用执持已执持来解释，而是现量所执持的就是近取。其中，“焚烧等”等，指的是用现量行境的意义，特别破斥理解的论述。 “不错乱，没有怀疑地做”，这指的是行为的差别。如果承许能力是不同的，那么，因为只有能力才与果结合，所以事物就成了不是因的过失。如果是这样，那么就会成为不是事物的过失，因为事物的自性就是作用。如果成为不是事物的过失，想到这样不行，就承许结合，那么，在承许结合时，能力就不是另外不同的。为什么呢？因为能够作用的自性本质的能力，不是其他能力的差别。而且，所说的事物能力不同，那是因为舍弃其他差别，想要仅仅了解这一点，所以才说是事物本身。如果认为能力的自性不是作用，那么是什么呢？如果认为是其他，那么就说了“其他自性”等，对于成立其他能力的自性，有什么量能够从与所有能力相离的自性的无有中，特别区分这个能力的量呢？像那样的知识，一点必要也没有，因为具有自性的
English
When a relationship is established, if one sees the relationship that does not arise without it, then one should examine the second relationship. If one examines in this way, because it is a means of seeing the relationship, it is included within inference itself. For example, statements and so on are also unreasonable, because the power of the meaning established by perception and so on is cognized by understanding with four meanings, which refers to the explanation of common refutation. Among them, "abandoning the capable" and so on, because the power is not different from the object, and the power of the object is also perception itself, so it is not explained by grasping what has already been grasped, but what is grasped by perception itself is the proximate cause. Among them, "burning and so on" and so on, refers to the explanation of particularly refuting understanding with the meaning of the object of perception. "Without error, without doubt," this refers to the difference in action. If one accepts that the powers are different, then, because only the power is closely connected with the results, it follows that the object is not the cause itself. If that is the case, then it follows that it is not the object itself, because the characteristic of the object itself is to perform a function. If it follows that it is not the object itself, thinking that this is not acceptable, one accepts the connection, then, when accepting the connection, the different power is not something separate. Why? Because the power of the nature of being able to function is not a different characteristic of another power. Moreover, what is said to be the different power of the object is because one abandons other differences and wants to understand only that much, so it is said to be the object itself. If one thinks that the characteristic of power is not to perform a function, then what is it? If one thinks it is something else, then one has said "other characteristic" and so on, for establishing the characteristic of another power, what valid cognition is there that can particularly distinguish this power from the absence of a characteristic that is separate from all powers? Such knowledge is of no use at all, because it possesses the nature of
Tibetan
་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལས་དོན་བྱ་བ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། །དེ་དོན་གཉེར་བས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ནུས་པ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་གོ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་གཞན་དུ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་གཞན་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ནི་དངོས་ལས་འགྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འདི་ནི་དངོས་པོ་ལས་ཏེ་རང་བཞིན་ལས་འགྱུར་བ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་ནུས་པ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དངོས་པོ་དང་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་ན་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐ་དད་པ་ཐ་མི་དད་པ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ཡང་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ ཡིན། འོན་ཏེ་ཐ་མ་དད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དག་ཆོས་ཅན་གཅིག་པ་ཅིག་ཅར་ཁས་ལེན་པ་འདི་ཉིད་གཞན་ཡིན་ནོ། །གང་དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།ནུས་པ་གཉིས་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ནུས་པ་དེ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་དངོས་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གང་གིས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་གཅིག་ཏུ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ནུས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུས་གོ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཀུན། །འབྲས་བུ་དོན་གྱིས་གོ་བས་བསྒྲུབ
Chinese
因为从事物本身的自性中，事业才能成就。如是说：若无成事之能力，徒劳寻求有何益？犹如太监体貌佳，有欲之人何必察？如是说。此中若思：能力之体性另有，譬如，能力恒常不应成为其他果，故凡是能被理解之自性即是能力，因此能力之体性应从果中推知。若如是思，则能力之体性非理，为何？因为可能成为其他果。因为没有相异之能力，也能生出其他的果。如何生出？如是说：此乃从实有转变。因为此果是从事物，即自性中转变，即产生，因此，以其他方式也有产生果的可能性，考察相异之能力有何用？为了阐明此义，故说水等。若思：若我等承许事物与能力为一为异，则会产生此过失。那么应如何？若思是既一又异之自性，此亦不合理。为何？因为所说相违。若为异，则如何是无异？反之，若为无异，则如何为异？如是则相违。凡是互相排斥而存在之体性的法，同时承许于同一法之有法者，此乃是其他。凡是不变异者，如我与他，此义已然阐明。即使容许能力是二者之自性，即使如此，能力是二者之自性亦是显而易见，因为能力并非与事物相异，然而以何种方式会变得不明显，成为一体而非他者呢？若如是，则能力应恒常从果中理解，此说相违。此外，事物之所有能力，皆由果之作用而理解成立。
English
Because actions are accomplished from the very nature of things themselves. As it is said: If there is no capacity to accomplish, what is the benefit of seeking it in vain? Like a eunuch with a beautiful form, what need is there for those with desire to examine? As it is said. Here, if one thinks that there is another characteristic of capacity, for example, since that capacity should not always become another result, therefore, whatever essence is to be understood is capacity, so the characteristic of capacity should be inferred from the result. If you think like this, then the characteristic of capacity is not reasonable. Why? Because it is possible to become another result. Because even without different capacities, other results can arise. How so? It is said: This is transformed from reality. Because this result is transformed, that is, arises, from the thing, that is, from its own nature, therefore, since there is a possibility that there are results in other ways, what is the use of examining different capacities? In order to clarify this meaning, it is said, such as water, and so on. If we think that if we acknowledge that things and capacities are one and different, then this fault will occur. Then how should it be? If you think that it is the nature of both different and non-different, this is also unreasonable. Why? Because the statement is contradictory. If it is different, then how is it non-different? On the other hand, if it is non-different, then how is it different? Such a thing is contradictory. It is another thing to simultaneously acknowledge in the same subject the characteristics of qualities that exist by mutually excluding each other. Whatever does not change, like self and other, this meaning has already been explained. Even if it is allowed that capacity is the nature of both, even so, it is obvious that capacity is the nature of both, because capacity is not different from the thing, but in what way does it become unclear, becoming one and not another? If so, then the statement that capacity should always be understood from the result is contradictory. Furthermore, all the capacities of things are established by being understood through the function of the result.