Tibetan
ར་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཉིད་ལེགས་པར་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེར་པོར་བྱའི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཅེ་ན། བདག་དང་བདག་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པར་ལྟ་བས་བཟློག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་ བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་གཉེན་པོ་ན་གི་ཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །འདི་སྔར་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའོ། །དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོའོ། །དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནོ། །སྐྱེ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་དང་ཡང་སྲིད་པ་དེ་ལས་གཏན་དུ་མི་སྐྱེ་བ་ནི་གྲོལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ་བ་ནི་བྱང་གྲོལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞན་དག་གི་ལུགས་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ལ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུར་བཀོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཐར་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། མུ་སྟེགས་ཀུན་གྱི་ལྟར་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་བྱུང་བའི་ལོག་པ་ན་གྲོལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་རྩོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ལྡོག་པ་དེ་ཡང་གཞན་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ང་རྒྱལ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་བདག་ཡོད་པ་དང་བདག་ཡོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་ཤིང་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པ་ནི་རང་གི་ཡུལ་བདག་སུན་དབྱུང་བར་མ་བྱས་པར་འདི་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པར་འགྱུར། ཇི་སྐད་དུ། ང་རྒྱལ་དང་བཅས་ཡིད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནི་ཞི་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ང་རྒྱལ་སེམས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། །གང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྟོན་པ་གཞན་ནི་བདག་མེད་སྨྲ་བ་ཅན་མ་མ་ཆིས། དེ་ ཕྱིར་ཉེར་ཞི་སྒྲུབ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་གཞུང་ལས་ལམ་གཞན་མཆིས་མ་ལགས། །ཞེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བཏོན་ནས་སྤོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་དག་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་བའི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནས་འཇུག་པ་དེ་སུན་ཕྱུང་བ་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བ་བདག་ཉིད་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སུན་དབྱུང་མེད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་སུན་འབྱིན་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ལྟ་བུའི་མེད་པའི་རྣམ་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱའི་གཞན་དུན་སུན་འབྱིན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བདག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེ་ན་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་སུན་འབྱིན་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ནི་དོར་བ་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་དེ་སུན་ཕྱུང་བ་ན་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་མེད་པའི་རྣམ་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་དེ་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་དུ་ལྟ་བ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ང་རྒྱལ་ལྡོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་དེ་ལྟ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱེད་ཅག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བརྫུན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བ་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་ལ་བདག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པར་གནས་ན་ང་རྒྱལ་ལྡོ
Chinese
因此，是为了法的体性而宣说的，不是其他的。因此，对于那些善于追求此理的人来说，应当作为追求的目标，不是其他的，这是总的意义。支分的意义是应当宣说的：如果烦恼的集合确实是从坏聚见中产生的，那么就应提到我与我执等等。这些我们也已经说过了。如果烦恼的集合是从坏聚见中产生的，既然如此，那么如何通过观无我来遮止它呢？因此，才提到无我等等。认为存在，就是认为有情，是坏聚见的同义词。它的对治就是对治的一方。这仅仅是先前所指示的。所谓“它存在”，就是观无我。所谓“它”，就是认为有情。所谓“它的根本”，就是认为有情的根本。所谓“无因”，就是因为认为有情是无因的。所谓“它不存在”，就是烦恼的蕴。所谓“它的因”，就是烦恼蕴的相续。所谓“不会产生”，是因为没有原因而产生结果是不合理的，因为会变成无因。所谓“从中彻底解脱”，就是从那些烦恼和轮回中永远不产生，就是解脱，对于它来说，就是彻底解脱。正如所说：“从中彻底解脱就是解脱”。然而，在其他宗派的观点中，见到真如也必定是善的因，难道不是将十善业道安置为增上生的因吗？那么，怎么说观无我才是无二的解脱之门呢？提到“即使在所有外道看来”等等。就像这样，蕴是从我慢产生的，在颠倒时才是解脱，这一点对所有人来说是没有争议的。而我慢的止息，对于其他外道来说是不可能的，因为他们对颠倒的我见非常执着，而且我慢也是以我为
English
Therefore, it is explained for the nature of the Dharma, not for anything else. Therefore, for those who diligently seek this principle, it should be taken as the object of pursuit, not anything else, which is the general meaning. The meaning of the branches is to be stated: If the collection of afflictions is indeed established as arising from the view of the perishable aggregate, then one should mention self and self-grasping, etc. We have already explained these before. If the collection of afflictions arises from the view of the perishable aggregate, then how can it be averted by viewing selflessness? Therefore, selflessness, etc., is mentioned. Viewing as existent is viewing sentient beings, which is a synonym for the view of the perishable aggregate. Its antidote is the side of the antidote. This is only what was previously indicated. "It exists" means viewing selflessness. "It" means viewing sentient beings. "Its root" means the root of viewing sentient beings. "Without cause" means because viewing sentient beings is without cause. "It does not exist" means the aggregates of afflictions. "Its cause" means the continuum of the aggregates of afflictions. "Will not arise" means because it is not reasonable for a result to arise without a cause, because it would become causeless. "Completely liberated from it" means that those afflictions and rebirths never arise again, which is liberation, and for it, it is complete liberation. As it is said, "Complete liberation from it is liberation." However, in the views of other schools, seeing suchness is certainly the cause of goodness, and aren't the ten paths of virtuous actions established as the cause of higher rebirth? Then how can it be said that viewing selflessness alone is the non-dual gate of liberation? "Even according to all non-Buddhists," etc., is mentioned. Like this, the aggregates arise from pride, and liberation occurs when they are reversed, which is undisputed by all. And the cessation of pride is not possible for other non-Buddhists, because they are very attached to the inverted view of self, and pride is also based on self.
Chinese
因为是具有我见之根本的缘故。如果这样，那么如何有我，以及对有我的显现执着而安住，并且没有过失，在没有驳倒自己的所缘境我之前，这如何能转变呢？如是说：伴随我慢于意中生起的相续不会寂灭，如果存在我见，我慢就不会与心分离。因为其他有情导师没有宣说无我者，因此为了成就寂静，在您的论典之外没有其他道路。如是教导。像这样，心的法等同于荆棘等，不是拔出后丢弃的。那么是什么呢？是从驳倒那些事物如何转变成所缘境的显现执着开始的。瑜伽士说自己驳斥自己，这是因为没有驳斥。如是说等等。像这样，驳斥它是不存在的。以那样不存在的方式驳斥，驳斥其他则会变得没有意义。像这样，如果显现执着于有我，那么以痛苦之因本身来驳斥时，驳斥就变得没有意义了，因为驳斥它是为了舍弃，而成为自性，恒常存在的是不可能舍弃的，因此驳斥它就没有意义了。也不是以那些不存在的方式来驳斥，因为显现执着于无我本身，那些就会变成颠倒。另外，即使允许以痛苦之因本身等其他方式来驳斥它，即使那样，也为了显示仅仅从我见产生的我慢是不可能转变的，所以说了“如果存在我，那么”。说了“如果存在我”的意思。说了“不应说无我”，意思是：像那样认为无我，那是不合理的。
English
Because it has the root of the view of self. If so, how can there be self, and how can the manifestation of clinging to the existence of self abide, and without fault, how can this be reversed without refuting one's own object, the self? As it is said: The continuum of arising in the mind with pride will not be pacified, and if there is a view of self, pride will not be separated from the mind. Because other teachers of beings do not speak of non-self, therefore, in order to accomplish peace, there is no other path than your treatise. As taught. Like this, the dharmas of the mind, like thorns and so on, are not to be pulled out and discarded. What is it then? It is from refuting the manifestation of clinging to the object of how those things have become. If the yogi says that he refutes himself, it is because there is no refutation. It is said, etc. Like this, there is no refutation of it. Refuting others in that non-existent way becomes meaningless. Like this, if one clings to the existence of self, then when refuting with the cause of suffering itself, the refutation becomes meaningless, because refuting it is for the sake of abandoning, and what has become the nature, which always exists, cannot be abandoned, so refuting it is meaningless. It is also not to be refuted in those non-existent ways, because the manifestation of clinging to non-self itself will become inverted. Furthermore, even if it is allowed to refute it in other ways, such as the cause of suffering itself, even so, in order to show that the pride arising merely from the view of self cannot be transformed, it is said, "If there is a self, then." It means, "If there is a self." It is said, "It is not reasonable to say non-self," which means that it is not reasonable to think of non-self in that way.
Tibetan
ག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་གྲོལ་བ་གང་ལས་ཡིན། དེ་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །མི་དགེ་བཅུ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང༌། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲ་མ་དང༌། ཚིག་རྩུབ་མོ་དང༌། ངག་ཀྱལ་པ་དང༌། བརྣབ་སེམས་ དང། །གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་བཅུའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གཞན་དག་མི་སྐྱོབ་བ་དང་མི་སྦྱིན་པ་དང༌། བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དང༌། མི་བདེན་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་བརྗོད་པ་དང༌། མི་ཕན་པ་དང༌། འདོན་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། མ་དད་པ་དང༌། བརྩེ་བ་མེད་པ་དང༌། མི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཡིན་པར་འདོན་ཏོ། །དེ་ལས་བཟོག་པ་ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཅུ་ཡིན། མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་དག་སྤངས་པ་ནི་དེ་ལས་བྲལ་བ་སྟེ་དགེ་བ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅུང་ཟད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེས་མྱུར་བར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་ཁྱད་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡང་སྟོན་པ་ནི་སྐྱོབ་པས་སླར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྟོབས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་སེམས་ཅན་ལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབྱུང་གི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐུབ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་སྟེ་ཆེས་བཟང་བ་ནི་ཐུག་མཆོག་གོ །གང་ཡང༌། གང་དག་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་རིགས་བྱེད་བདག་ཉིད་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ལ། སྐྱོབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །གལ་ཏེ་རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྐྱོབ་པར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་སྟེ། སྔར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པ་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང༌། ད་ནི་རེ་ཞིག་མི་སོགས་
Chinese
在哪里不是以理而解脱的？因此，以顺世外道等来作总结。断绝不善十业，是指断绝杀生、不予而取、欲邪行、妄语、离间语、恶语、绮语、贪心、害心、邪见，这十种是不善业。另一种说法是，不救护他人、不布施、不恭敬、不真实、说不悦意语、无益语、不背诵、不信仰、无慈爱、不喜悦，这也被认为是十不善业。从这些恶业中解脱出来，善业也有十种。舍弃这十种不善业，就是远离它们，也就是修持十善业的同义词。稍微一点，是因为颠倒在先，所以会非常迅速地毁灭。烦恼的根本是执着于众生。世尊所说之语的殊胜之处，也显示了是高尚的原因，如救护者再次等等。具有力量，是因为果实广大，并且是教法本身的原因。为什么另一方面不变得具有力量呢？因为提到了执着于众生等等。因为只有从完全清净的因中才会产生完全清净的果，而不是从不完全清净的因中产生。能胜之最，是指外道中学习和不学习的能胜者中的最胜者，也就是最好的能胜者。无论是谁，无论是诸佛等等，都是全知、作事者、自性。在说了这些之后，提到了救护者是全知等等。救护者是指佛陀世尊。如果吠陀是常恒的救护者，那么那时就会这样说，但为什么它没有成立呢？因为已经显示了先前损害的量，所以已经显示完毕。在回忆起损害的量时，是次第和同时，这在先前也已经说过了。无论是谁，现在暂时不说人等
English
Where is liberation not through reason? Therefore, it is concluded with Lokayata and others. Abandoning the ten non-virtues means abandoning killing, taking what is not given, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle chatter, covetousness, harmful intent, and wrong view. These ten are non-virtuous actions. Another way of saying it is that not protecting others, not giving, not respecting, not being truthful, speaking unpleasant words, unprofitable words, not reciting, not having faith, not having love, and not being joyful are also considered the ten non-virtuous actions. By freeing oneself from these non-virtuous actions, there are also ten virtuous actions. Abandoning these ten non-virtuous actions means separating from them, which is synonymous with practicing the ten virtuous actions. Just a little bit, because being upside down comes first, it will be destroyed very quickly. The root of affliction is attachment to sentient beings. The excellence of the words spoken by the Bhagavan also shows that it is a noble cause, such as the protector again, etc. Having power is because the fruit is vast and it is the cause of the teachings themselves. Why doesn't the other side become powerful? Because it mentions attachment to sentient beings, etc. Because only from a completely pure cause will a completely pure result arise, and not from an impure cause. The best of the able, refers to the best among the able ones who learn and do not learn among the outsiders, that is, the best of the able ones. Whoever, whether Buddhas, etc., are omniscient, agents, and self-nature. After saying these, it is mentioned that the protector is omniscient, etc. The protector refers to the Buddha Bhagavan. If the Vedas were a constant protector, then it would be said at that time, but why has it not been established? Because the measure of previous harm has been shown, so it has been shown. When recalling the measure of harm, it is sequential and simultaneous, which has already been said before. Whoever, for now, does not speak of humans, etc.