Tibetan
ནི་སེམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རིག་པར་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། བདག་ཉིད་དེ་ཡང་དེའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དྲི་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཟློག་པར་དཀའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་སྔར་ཡང་གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ལམ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དེའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་གཙང་སྦྲ་མཁན་དང་རོ་སྲེག་མཁན་གྱི་བརྩེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ་འབད་པ་མེད་པར་སྤང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་མཐོང་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འདོད་ན། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་རྩ་བའི་སྦྱོར་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་དངོས་པོ་ཉིད་དང་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་ནི་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འཇུག་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་བསླད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བུད་མེད་དང་བུ་དང་ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ
Chinese
心的自性是主要的，这是所有反对者都必须毫无疑问地承认的。如果不是这样，如果说知识是由其他知识所认识的，那么，由于所缘不成，就不能成立对境的认识。因此，心的自性光明的体性是主要的，而且，由于那个自性也是它的无常等等的体性，所以自然而然地就成立了那个心本身是能见的自性，我是这样想的。有人会想，即使心本身是能见的自性，但即使是断除了垢染的人，也有可能再次产生，因此，如前所述的所有理由都必定是不确定的，这是难以避免的。为了消除这种疑虑，所以说了“因此心是”等等。因为是道的自性，所以在以前，当贪欲等垢染是暂时的，因为力量弱小而无法压倒道的时候，道如果是道的自性，又怎么会被压倒呢？此外，具有心的功德的自性，就像清洁工和火葬工没有爱一样，是不能不费力气就舍弃的。对于具有功德的事物，也不可能为了舍弃所见而努力。为什么呢？因为见到了功德。这在前面也已经说明了。过失，是指罪过。另一方面，如果你想表明，你为了驳斥全知而说的事物自性等等，本身就能成立，那么，首先为了说明事物自性等等理由的差别，所以说了“此外”等等。对此，将要解释的是根本的结合：凡是具有事物自性和所知自性等等法，都可能在一个习惯达到极致的智慧中清晰显现，例如被贪欲等迷惑的人们观想妇女、儿子和盗贼等等。一切法也都是具有事物自性等等法的。
English
The very nature of mind is the principal one, and this must be acknowledged without any doubt by all opponents. If it is not so, if it is said that knowledge is to be cognized by other knowledge, then, since the object is not established, the cognition of the object will not be established. Therefore, the nature of the mind's self-nature being clear is the principal one, and since that self-nature is also the nature of its impermanence and so forth, it is naturally established that that very mind is the nature of seeing, I think. One might think that even if the mind itself is the nature of seeing, even those who have abandoned defilements may be reborn, so all the reasons stated above must be uncertain, which is difficult to avoid. In order to dispel this doubt, it is said, "Therefore, the mind is" and so on. Because it is the nature of the path, in the past, when the defilements such as desire were temporary, because they were weak and unable to overwhelm the path, how could the path, if it were the nature of the path, be overwhelmed? Furthermore, possessing the nature of the qualities of the mind, like the love of a sweeper and a cremator, cannot be abandoned without effort. It is also impossible to strive to abandon the sight of things that possess qualities. Why? Because the qualities are seen. This has also been explained before. Fault means sin. On the other hand, if you want to show that what you said to refute omniscience, such as the nature of things, can itself be established, then, first, in order to explain the difference between the reasons such as the nature of things, it is said, "Furthermore" and so on. To this, what will be explained is the fundamental combination: those who possess the Dharma such as the nature of things and the nature of knowable things may clearly appear in one wisdom that has reached the extreme of habit, such as those who are deluded by desire and so on contemplate women, sons, and thieves and so on. All Dharmas also possess the Dharma such as the nature of things.
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་གང་དང་གང་ཡང་དག་པའམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ན་ཤེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ་དཔེར་ན་འདོད་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདིས་ནི་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་འདིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། སྟོང་དང་བདག་མེད་སོགས་ངོ་བོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་མི་སླུ་བའི་སྒོ་ནས་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འདི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་སྣང་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཅན་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་གྱིས་ཤིག །ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མཐོང་བར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྲིད་པ་ ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་དང་གང་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་གསལ་བར་སྣང་བ་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསམ་པར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་རྒྱས་པར་བསྒོམ་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་བསྒོམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབས་ནས། ད་ནི་རྩ་བའི་ཚད་མའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པའི་རབ་མཐའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་བློ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ
Chinese
称作自性之理。此非不定，如是，凡是如实或不如实修习者，以修习一切圆满故，成立为具有知识显现之果，譬如具有欲望等之妇女等之差别。一切法亦以根本等之自性所成者，修习彼如实之体性，称作自性之理。此乃显示以显现之知识果性即是修习之周遍，因不观待其他义故。若问空性等之体性，此如实性如何成立为显现性耶？ 谓说空与无我等体性等。又说以空性等之知识亦已成立为现量之量故，说现量等。以显现性即是无分别，及以量成立之义境性，由不欺诳之门，如眼等之知识般，此乃现量。如是，若成立为显现性，则成立一切法于一智慧中一时显现，故成立具有修习者所生之周遍。如是了知。一切法于一知识中显现可见是可能的。 系联是，凡是极力修习者，彼等即是一知识中一时显现是可能的，譬如妇女等。一切法亦是所应修习者，称作自性之理。为显示此亦不应思为不成故，说非不成之理。为显示先前已广说有修习故，非不成之理。如是，以显示显现与修习是随顺相关故，成立周遍后，今为显示根本量之义故，说修习之极顶等，谓凡于何智有修习之极顶者，则称彼为彼
English
It is called the reason of self-nature. This is not uncertain, because whoever practices correctly or incorrectly, because all practices are complete, it is established as having the fruit of clear knowledge, just like the differences of women who have desires, etc. All dharmas are also those who have become the nature of the root, etc., practice the true nature of that, which is called the reason of self-nature. This shows that the fruit of clear knowledge is the pervasiveness of practice, because it does not depend on other meanings. If you ask how the true nature of this nature of emptiness, etc., is established as clear nature? It is said that the nature of emptiness and selflessness, etc. It is also said that since the knowledge of emptiness, etc., has also been established as a direct measure, it is said to be a direct measure, etc. The nature of manifestation is non-conceptual, and the meaning of the object established by measurement, through the gate of non-deception, like the knowledge of the eye, etc., this is a direct measure. Thus, if it is established as clear nature, then it is established that all dharmas appear clearly at once in one wisdom, so it is established that the pervasiveness of those who have practice is born. Understand it like this. It is possible that all dharmas appear visible in one knowledge. The connection is that whoever practices diligently, it is possible for them to appear clearly at once in one knowledge, like women, etc. All dharmas are also those who should be practiced, which is called the reason of self-nature. In order to show that this should not be thought of as incomplete, it is said that it is not an incomplete reason. In order to show that there has been extensive practice before, it is not an incomplete reason. Thus, by showing that manifestation and practice are related in accordance, after establishing pervasiveness, now in order to show the meaning of the root measure, it is said that the ultimate of practice, etc., means that whoever has the ultimate of practice in what wisdom, that is what it is called