Tibetan
་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་བྱས་པའི་ལུས་དང་སེམས་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཡང་མེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ན་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བདེ་བ་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་སུན་ཕྱུང་བའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཡང་མེད་དེ། རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བའི་རོལ་གཅིག་ཏུ་ཆེས་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་སྤང་བའི་དོན་དུ་འབད་པ་མེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་བྱེད་ན་མི་སྤང་བའི་དོན་ཁོ་ནར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །བློ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་རྣམས་བླང་བའི་དོན་དུ་འབད་པ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གསལ་བར་སྣང་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་དུ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་འདོད་པས་གདུངས་པ་འདོད་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འཁྲུལ་བ་དང་བཅས་པའི་གཞོན་ནུ་མ་མཐོང་བས་ཡ་མཚན་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་དང་བསམས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ལ་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ ལ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ལ་རག་ལས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་འགལ་བའི་དངོས་པོ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་བྱས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་འགལ་བ་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་ག་ཡང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ན་དེ་ལ་གནོད་པ་ལ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་གི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཐ་མི་དད་པ་བདག་གམ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་དག་ལ། གནོད་པར་བྱ་བ་དང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་གཅིག་ལས་བྱུང་བའི་མེ་དང་དུ་བ་བཞིན་ནམ། ཡང་ན་བདག་གིར་འཛིན་པ་དང་བག་ཆགས་བཞིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་ཅན་ཅིག་ཅར་རིགས་མཐུན་པའི་སེམས་གཉིས་འཕེན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ངག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་དག་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་དག་ནི་སྡང་བ་དང་ཆགས་པ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དག་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དང༌། ཐ་མི་དད་པའི་བདག་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཉིད་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྐྱེ་གནས་གཅིག་པ་ཅན་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཐ་དད་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཁོ་ན་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལས་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་རྒྱུ་དང་ཐ་དད་པར་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་གཉིས་གང་ཡང་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ སྟོབས་མཚུངས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ལམ་དང་ཉེས་པ་བདག་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཁོ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་མི་གནས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་བདག་མེད་པར་ད་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་འཁྲུལ་བ་མེད་དོ། །ཅིག་ཅར་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་གནས་པའི་བདག་མེད་པ་ངེས་པར་གཟུང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད
Chinese
对于如实见真谛之障碍的损害，是不存在的。由于贪等烦恼所缠缚而造成的身体和精神完全痛苦的损害也是没有的，与生有关的衰老等也是不存在的，因为生的因是无有烦恼的缘故。如同享用有漏的安乐一样，厌恶的损害也是没有的，因为在寂静的安乐中不会再产生其他的感受。因此，没有必要为了舍弃它而努力，然而如果努力，那只会是为了不舍弃它。因为心识的自性是倾向于功德的。为了接受过失而努力也是没有必要的，因为它们本身就是一切损害的根源，具有过患。因此，修无我是合理的，并且由于达到究竟的缘故，它也被视为具有明显可见的果报，例如，如同被欲望所折磨的人习惯于欲望一样。例如，如同见到迷惑的少女而感到惊讶一样，会产生这样的言语和随之而来的身体行为。因此，理由不是不成立的，也不是不确定的，因为见到无我是具有真实意义的对境，本身就具有力量，而我执是颠倒的，因此是颠倒的，是相违品和顺品的事物。贪欲和嗔恨不是，因为两者都依赖于执持非真实的意义而产生，因此对于它们来说，也不存在具有执持相违事物的理由的相违品和顺品的事物。由颠倒和非颠倒所造作的也是不存在的，因为两者都是颠倒的。这些矛盾也不是成立的，因为两者都是以我执为生处，并且是因和果的事物。例如，如果对自我有贪执，那么对于损害它的人就会产生嗔恨，否则就不会。
English
There is no harm that hinders the seeing of the true meaning. There is also no harm of complete suffering of body and mind caused by being bound by attachment and so on, and there is also no aging and so on related to birth, because the cause of birth is without afflictions. There is also no harm of being disgusted as with enjoying pleasures with outflows, because one does not arise greatly in the bliss of perfect peace. Therefore, it is not reasonable to strive for the sake of abandoning this. However, if one does, it will only be for the sake of not abandoning it. Because the mind naturally holds to the side of qualities. It is also not necessary to strive for the sake of taking faults, because they are the basis of all harms and are inherently flawed. Therefore, meditating on selflessness is indeed existence, and because it goes to the ultimate end, it is also seen as having clearly visible fruits, just as one who is tormented by desire becomes accustomed to desire. For example, just as one is surprised by seeing a confused young woman, such words and the actions of the body that follow thought arise. Therefore, the reason is not unestablished, nor is it uncertain, because seeing selflessness is powerful by virtue of being the object of true meaning, and seeing as self is reversed, therefore it is reversed, and is an object of opposing and favorable sides. Attachment and hatred are not, because both depend on grasping untrue meanings to arise, therefore for them there is also no object of opposing and favorable sides with the reason of holding contradictory objects. What is done by perversion and non-perversion also does not exist, because both are perverted. These contradictions are also not established, because both are the birthplace of grasping at self, and are objects of cause and effect. For example, if there is attachment to self, then hatred will arise towards harm to it, otherwise it will not.
Chinese
是的。对于本体非异体，或者成为因和果的事物来说，作为损害和能损害的事物是不合理的。例如，就像从一根木柴中产生的火和烟一样，或者就像执我和习气一样，因为会变得太过分。不能同时产生，是因为作为其近取的心识不能同时引发两个同类的识。快乐和痛苦的言语也不是互相矛盾的，因为快乐和痛苦有两种，即由意所生和由境所生。其中，暂且那些由意所生的，与嗔恨和贪爱等同，与具有贪欲和嗔恨等以及成就和快乐相同。同样，颠倒以及执持非异体的本体之自性，以及作为执我的生处相同者，并且作为因和果的事物，因此不是互相矛盾的存在。那些由境所生的，也因为不确定互相是不同的因，因此也不是矛盾的。例如，仅仅从产生快乐的事物中，也因为显现出非常强烈的痛苦，因此对于这些来说，并没有确定是不同的因。因此，见到无我和另一种情况并非如此。此外，这两者无论哪一个都是由境的力量所产生的，其力量是相同的，但道和过患的本体不是这样，因为仅仅是道才具有真实意义的境，因此具有力量，而过患则不是。此外，快乐和痛苦是不能长久存在的，但现在所说的无我不是这样。因为那是它的本体，因此它不会与自己分离，如前所述。因此，没有错乱。同时产生的因已经说过了。还有，对于那些通过比量来确定所有事物都安住的无我的人来说，也说会产生贪欲等，这也是不合理的。因为从修习中产生的清晰显现，以现量的方式使了知无我的事物，是没有分别念的。
English
Yes. For entities that are not different in substance, or those that have become cause and effect, it is not reasonable to be objects of harm and agents of harm. For example, like fire and smoke arising from a single piece of wood, or like self-grasping and habitual tendencies, because it would become too extreme. The reason why they do not arise simultaneously is that the mind that closely appropriates them cannot simultaneously project two minds of the same kind. The words of pleasure and pain are also not mutually contradictory, because pleasure and pain are of two kinds: those arising from the mind and those arising from objects. Among these, for the moment, those arising from the mind are the same as hatred and attachment, and are the same as those possessing desire and hatred, as well as accomplishment and pleasure. Similarly, the nature of holding onto what is inverted and the nature of holding onto the essence of a non-different self, and the fact that the place of birth for self-grasping is the same, and because they are entities of cause and effect, they are not mutually contradictory existences. Those that arise from objects are also not contradictory because it is not certain that they have different causes. For example, from the very thing that pleasure arises, pain also arises because it is shown to be very intense. Therefore, there is no certainty that these have different causes. Therefore, seeing selflessness and another situation is not the case. Furthermore, whichever of these two arises from the power of objects, their power is the same, but the path and the faults are not like that, because only the path has the power of having an object of true meaning, and the faults do not. Furthermore, pleasure and pain are impermanent, but the selflessness that is now is not like that. Because that is its essence, it does not separate from itself, as has been shown before. Therefore, there is no confusion. The cause of simultaneous arising has already been explained. Furthermore, it is also unreasonable to say that desire and so on arise for those who ascertain selflessness, in which all things abide, through inference. Because the clear appearance arising from meditation makes the object of selflessness manifest, and it is without conceptual thought.