Tibetan
མ། དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། །འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ནི་གེགས་བྱར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ནས་དེ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏང་བ་དག་མི་སྤྲོ་བའམ། དེའི་རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། རང་བཞིན་ནི་སྤང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་རྣམས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་རིག་ནས་འབད་པ་མི་བྱེད་པའམ། སྐྱོན་རྣམས་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཟང་བའི་ཐབས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་འདུག་པའམ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐབས་མ་ཚང་བའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ཡོད་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའམ། ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཡང་མཆོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སམ། ཡང་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་མི་སྲིད་པས་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་མི་ལྡན་པའམ། ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས་ཉེས་པ་རྣམས་ཟད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པའི་སྲ་བ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་པ་ན་ཡང་འབད་པ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཉིད་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བའི་ཡིད་ཅན་འཁོར་བ་ལས་སྐྲག་པ་ན་བདག་ཉིད་ལས་དེ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་འཁོར་བ་ལས་འཇིག་པ་ཉིད་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ལ། གང་དག་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ། འགྲོ་བ་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་མཐོང་ནས་ སྙིང་རྗེས་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་བས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་བདག་ལ་ཆགས་པ་བསལ་ནས། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་བསྐྱབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་དག་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་དེ་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་
Chinese
玛。即使完全了解了它的原因，然而，由于原因不完整就不能成为障碍，因此，如果认为它的原因是恒常的，为了舍弃它而预先进行思考，难道不会感到不悦吗？即使它的原因不是恒常的，但由于自性无法舍弃，如果认识到过失是众生的本性，难道不会不努力吗？即使过失不是自性，但由于没有消除的方法，难道不会不停止吗？因为不完整的方便所产生的事物是不存在的。即使有方便，但由于不完全了解自己的本体，因此不可能修持，由于不可能完全了解它，因此不会努力修行吗？即使完全了解，也会像跳跃等一样，因为没有差别吗？或者，因为没有其他的生，所以不可能达到修行的极致，因此不会精进吗？即使非常熟悉，达到极致是可能的，因此，即使生起对治，过失也已耗尽，即使如此，就像铜等坚硬之物一样，即使过失有可能产生，也不会努力尝试，应该这样说。对此，暂时不追求意义本身是不成立的。例如，暂时那些被出生等痛苦所折磨的有情，当他们害怕轮回时，为了从自身平息它而追求意义，那些决定成为声闻等菩提的人，他们从轮回中解脱的原因就是修持无我。那些由于种姓的差别，天性就喜欢利益他人的人，看到众生被行等痛苦所折磨，由于慈悲而受他人支配，那些因他人的痛苦而痛苦的人，消除对自己的执着，发愿承担一切轮回，为了救护他们而发愿，他们进入修行的原因就是慈悲。因为难以解释从隐蔽的方便中产生的事物。如果说，具有分别念而利益他人有什么必要呢？不是的，那本身就是必要。它的特征是：
English
Ma. Even if one fully understands its cause, however, since an incomplete cause cannot be an obstacle, if one thinks that its cause is permanent, wouldn't one be displeased to send thoughts ahead in order to abandon it? Even if its cause is not permanent, but since nature cannot be abandoned, if one recognizes faults as the nature of beings, wouldn't one not make efforts? Even if faults are not nature, but since there is no way to eliminate them, wouldn't one not stop? Because things that arise from incomplete means do not exist. Even if there are means, but since one does not fully understand one's own essence, it is impossible to practice, and since it is impossible to fully understand it, wouldn't one not strive to practice diligently? Even if one fully understands, would it be because there is no difference, like jumping, etc.? Or, because there is no other birth, it is impossible to reach the ultimate end of practice, therefore, wouldn't one not be diligent? Even if one is very familiar, it is possible to reach the ultimate end, therefore, even if the antidote arises and faults are exhausted, even so, just like hard things like copper, even if faults are likely to arise, one should not try to make efforts, one should say. In this regard, temporarily not pursuing meaning itself is not established. For example, temporarily those sentient beings who are tormented by sufferings such as birth, when they are afraid of samsara, in order to pacify it from themselves, those who seek meaning, those who are destined to become Bodhi such as Sravakas, the reason for their liberation from samsara is to practice selflessness. Those who, due to the difference in lineage, are naturally happy to benefit others, seeing beings tormented by sufferings such as actions, due to compassion being dominated by others, those who suffer from the suffering of others, eliminating attachment to themselves, vowing to take on all samsara, vowing to protect them, the reason for them entering practice is compassion. Because it is difficult to explain things that arise from hidden means. If one says, what is the need to benefit others with discrimination? No, that itself is necessary. Its characteristic is:
Tibetan
འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ནི་དམ་པའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཅག་གི་འདི་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མི་སྲིད་པ་བསྟན་པར་བརྩམས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་མི་ལྡན་པར་འགྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དེ་ལ་འཇུག་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འགའ་ཡང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་ལ་དེ་ལ་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བརྩེ་བ་མེད་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་གོམས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་གཞན་གྱི་སྡུག་ཕོངས་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་གཞན་སྡུག་བསྔལ་བས་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་གཞན་མེད་ན་ཡང་སྙིང་རྗེ་གོམས་པ་འགའ་ཞིག་གཞན་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང༌། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྲིད། རང་གི་ཉེས་པའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་དང༌། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། རྒྱས་པ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོགས་རང་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་དག་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་ངེས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལས་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་དག་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ནི་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཅིག་ཆར་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་འདི་དག་གི་རྒྱུ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ཡང་རིགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། འདོད
Chinese
因为是意欲的缘故。成为与分别念不具足的过失也不是，因为对利益自己之事显现贪执的理由是，执著于周遍计度的我的缘故。利益他者，是因为是一切圣者的意欲的缘故，并且是与自己的果相随顺的缘故。此外，你们的此等修习进入于追求义利是不可能的，已经开始显示了，因此，如果成为与分别念不具足，为何仅凭此就会不追求进入于此的义利呢？因此，为了利益他者的目的，谁也不会进入，因为没有需要的缘故，此应如是说，并且对此也已经说过了。此外，从极度串习没有慈爱，串习成为无因，仅仅对其他的困苦显现欢喜，并且以他人的痛苦为安乐，仅仅缘于此，即使没有其他的需要，为何不可能有些串习悲心者，对其他的安乐显现欢喜，并且因他人的痛苦而痛苦呢？也不是完全不知晓自己的过患的自性，因为由显现贪著和嗔怒，以及我、我的、常等相状的贪欲、嗔恚、愚痴、我慢、增长、嫉妒、悭吝等烦恼和近烦恼的集合，是自性觉性中生起和坏灭的缘故。彼等也不是常恒的，因为是应知为时有时无的缘故。 因此，这些也不是无因的，因为无因是由于无所观待，而不可能确定处所、时间和自性的缘故。由此也已遮遣了彼等是常恒之因，因为彼等的因等是常时邻近的缘故，并且没有差别增上的话，因为不观待其他的俱生者，所以从彼等所生者，应成常时同时生起。因此，间接的，此等的因是不常恒的。此等的因不常恒也是理性的自性，因为意欲
English
Because it is the reason for desire. It is also not a fault of becoming devoid of conceptualization, because the reason for being attached to benefiting oneself is the grasping of the self that is completely imputed. Benefiting others is because it is the desire of all noble beings, and because it is in accordance with one's own fruit. Furthermore, it has been started to show that it is impossible for you to engage in cultivating this for the purpose of pursuing benefit. Therefore, if it becomes devoid of conceptualization, why would it not pursue the benefit of engaging in it just because of that? Therefore, no one engages for the purpose of benefiting others, because there is no need. This should be said, and it has already been said about this. Furthermore, from extreme habituation to lack of love, habituation becomes causeless, only rejoicing in the suffering of others, and only focusing on happiness through the suffering of others, even if there is no other need, why is it impossible for some who are habituated to compassion to rejoice in the happiness of others and to suffer from the suffering of others? It is also not completely unaware of the nature of one's own faults, because the collection of afflictions and near afflictions such as attachment, anger, ignorance, pride, increase, jealousy, stinginess, etc., with the aspects of manifest attachment and anger, as well as self, mine, permanence, etc., arise and perish in the nature of self-awareness. These are also not permanent, because they should be known as sometimes existing and sometimes not. Therefore, these are also not causeless, because causelessness is impossible to determine place, time, and nature due to being without dependence. From this, it has also been rejected that their cause is permanent, because their causes, etc., are always near, and if there is no difference in enhancement, because it does not depend on other co-arising factors, those born from them would necessarily arise simultaneously at all times. Therefore, indirectly, the cause of these is impermanent. The impermanence of the cause of these is also the nature of reason, because desire