Tibetan
པ་ནི་ཉོན་མོངས་ པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོང་སུ་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྟོན་པར་མི་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་མེད་པར་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པ་ལས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་ངེས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ཡོད་ན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་ལ། དོན་མེད་ན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་གཞན་གྱིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་དང་འདུ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དེ་ནི་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡང་རྟག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་གནས་པའི་རྒྱུ་བདག་མ་ཚང་བ་མེད་པ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱིས་བོས་དབྱུང་དུ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ལ་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ལ་ལར་འདི་དག་འདུ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ཅེས་མ་མཐོང་བར་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། བདག་གིས་ཞེས་མ་བཟུང་བར་ཡང་བདག་ལ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་མ་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་བ་ཉིད་དུ་མངོན་ བར་ཞེན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་སྡང་ཡང་བདག་གི་བ་དང་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་མ་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་
Chinese
是说断除了烦恼障和所知障。其中，贪欲等烦恼本身，成为了证见真实义的障碍，因此称为烦恼障。即使见到了应取舍的真如，但对于一切相不能完全了知，并且不能开示，这就是所知障。其中，烦恼障是因为现证了无我而断除的，而所知障是因为见到无我后，没有立即趣入，而是经过长久串习才断除的。如此，贪欲等烦恼，必定是随逐于以我见为根本的顺行和逆行，而不是由外境的力量所产生的。因为即使外境存在，如果不如理作意，也不会产生；即使外境不存在，也会从不如理作意的显现中产生。如果某事物不随逐于某物的存在与不存在，那么它就不是该事物的结果，因为这样会过于泛滥。这些也不是与他宗遍计所执的我相合，因为那个我已经被遮破了。即使它存在，也会恒常产生贪欲等，并且无法分离。因为产生和存在的因，即我，是无缺且恒常邻近的；并且由于无法被其他事物所控制，因此依赖于它是不合理的，这一点已经多次阐述过了。由于对存在与不存在的事物，遮止了能依和所依的关系，因此在某些情况下，这些事物结合在一起是不合理的，因此它们不是安住于与常因相关的自性中，也不是由外境的力量所产生的。然而，它们是由不如实见的力量所产生的。例如，如果没有见到“我”，就不会产生对“我”的贪执；如果没有执取“我的”，也不会对没有执取为能给自己带来快乐和顺应自己的事物，显现出“我的”的执着。嗔恨也是如此，对于没有执取为与“我的”不相顺的事物
English
It refers to the abandonment of afflictive obscurations and cognitive obscurations. Among them, afflictions such as desire themselves become obstacles to seeing the true meaning, hence they are called afflictive obscurations. Even if one sees the suchness of what should be taken and abandoned, one does not fully know all aspects, and one cannot teach it, that is the cognitive obscuration. Among them, afflictive obscurations are abandoned because of directly realizing selflessness, while cognitive obscurations are abandoned from familiarizing oneself for a long time without immediately entering after seeing selflessness. Thus, these afflictions such as desire are definitely followed by the forward and reverse movements rooted in the view of self, but they are not produced by the power of external objects. Because even if external objects exist, they will not arise without improper attention; even if external objects do not exist, they will arise from the manifestation of improper attention. If something does not follow the existence or non-existence of something, then it is not the result of that thing, because it would be too extensive. These are also not in accordance with the self fabricated by others, because that self has already been refuted. Even if it exists, it will always produce desires and so on, and it will be impossible to separate. Because the cause of arising and existence, namely the self, is complete and always near; and because it cannot be controlled by other things, it is unreasonable to rely on it, which has been explained many times. Since the relationship between the dependent and the depended is prevented for existing and non-existing things, it is unreasonable for these things to come together in some cases, therefore they do not abide in the nature related to the permanent cause, nor are they produced by the power of external objects. However, they are produced by the power of seeing things that are not true. For example, if one does not see "I", one will not develop attachment to "I"; if one does not grasp "mine", one will not manifest attachment to things that are not grasped as bringing happiness and conforming to oneself as "mine". The same is true of hatred, for something that is not grasped as being incompatible with "mine".