Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་འགལ་བ་ཉིད་དང་ཞེས་ཟླས་དབྱེའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ལོག་པ་ན་གང་ངེས་པར་ལྡོག་པ་ནི་དེས་ཁྱབ་པར་བསྟན་ལ། ལྡོག་པ་ཡང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འགལ་བ་ཡང་སྣང་དུ་རུང་བ་དག་ཁོ་ན་ལ་གྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་མི་སྣང་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞན་ཡོད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ངེས་པར་ནུས་སོ། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡང་གང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་བཅད་པ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་གཞག་ སྟེ། རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན་པ་དག་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་མི་སྣང་བ་དག་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར་སྟེ། དེ་ལ་གཉི་ག་སྣང་དུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་མེད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་ཕྱིས་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དག་ལའོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དེ་དག་འགལ་བར་རྣམ་པར་གཞག་གི །ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་མེད་པ་ལ་རྟ་ཡོད་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་དུས་ཐ་དད་དུ་དེ་དག་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ནི་ཕྱིས་མེད་པའམ་ཡོད་པར་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་དེ་དག་ཅིག་ཅར་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་གྱི་དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པ་དང་རྣམ་པར་མི་གཅོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མི་
Chinese
如是等等所说，因与果本身、所遍与能遍本身、相违本身，如是进行区分。如果说因果之事物可以通过现量和不可得量来成立，那么一切智者等因为是不可见的，所以和他们一起因果之事物是不可能成立的。所遍和能遍的事物也不是，因为对于它们来说，作为所缘之相的不可得量是需要先行的。如此，如果某事物退转，则某事物必定退转，这表明了它所遍。而退转也需要作为所缘之相的不可得量才能成立。相违也只能在可见的事物上成立，而不能在不可见的事物上成立。如此，暂且说不共存之相的相违，是因为在产生无有不具足之因时，如果存在其他，则不存在，因此可以了知。通过不可得之自性，可以确定事物存在与不存在。互相舍弃而存在的相之相违，也安立于那些如果不存在完全断除者，则不会产生被分别者之上，如次第和非次第等。而完全断除对于不可见的事物来说是不可能的。如果那样，那么存在和不存在等将如何成为相违呢？如果说对于它们来说，二者都成立为可见的，那么这个过失是不存在的。存在和不存在等，是分别完全断除之后，之后需要对它们进行分别，并且是分别之事物，因此不需要明显地进行安立。那么是什么呢？是对分别完全断除者而言的。如此，在同一个法上，在同一时间，它们被安立为相违。而在其他的法上则不是，因为在没有牛的地方，有马的情况下，则没有任何相违。在同一个法上，在不同的时间，它们也不是相违的，因为先前存在或不存在的，之后不可能不存在或存在，因为对于一个事物来说，它们不可能同时完全断除，所以是相违的，但不是因为它们本身不完全断除和不分别。完全不
English
Thus, it is said and so on. Cause and effect itself, that which is pervaded and that which pervades itself, and contradiction itself, are thus distinguished. If it is said that the entities of cause and effect can be established by direct perception and non-apprehension, then omniscient beings and so on, because they are invisible, it is not possible for the entities of cause and effect to be established together with them. Nor are they entities of that which is pervaded and that which pervades, because for them, non-apprehension, which is the characteristic of being an object of focus, must precede. Thus, when something reverses, that which necessarily reverses is shown to be pervaded by it. And reversal also cannot be established without non-apprehension, which is the characteristic of being an object of focus. Contradiction can only be established in visible things, but not in invisible things. Thus, for the moment, the contradiction of the characteristic of not coexisting is understood because when the cause that is not complete arises, if there is another, then there is no existence. By the nature of non-apprehension, it is possible to ascertain the existence and non-existence of things. The contradiction of the characteristic of mutually abandoning and existing is also established on those that do not arise without that which completely cuts off that which is separated, such as order and non-order. And complete cutting off is not possible for invisible things. If that is the case, then how will existence and non-existence and so on become contradictory? If it is said that for them, both are established as being visible, then this fault does not exist. Existence and non-existence and so on, after completely cutting off separately, later it is necessary to separate them, and because they are objects of separation, it is not necessary to clearly establish them. What then? It is for those who completely cut off separately. Thus, on one subject, at one time, they are established as contradictory. But not on other subjects, because where there is no cow, there is a horse, there is no contradiction at all. On one subject, at different times, they are also not contradictory, because what previously existed or did not exist cannot later not exist or exist, because for one thing, they cannot be completely cut off simultaneously, so they are contradictory, but not because they themselves do not completely cut off and do not separate. Completely not
Tibetan
གཅོད་པ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་མི་གཅོད་ཅེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཁོ་ན་ལ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལས་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བར་ནུས། དེ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཁོ་ན་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལ་གཞན་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཅན་གང་གི་དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་འདི་གདོན་མི་ཟ་བར་སྣང་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། མི་སྣང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པ་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་ གཅོད་པ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དེ་དག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་འགའ་ཞིག་ལ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་མི་དམིགས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དག་འགལ་བར་མི་འགྲུབ་པོ། །རང་གི་རྒྱུ་ལ་ནི་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་མ་འོངས་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ད་ལྟ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྣང་བ་ཉིད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་བདག་ཉིད་ཁྱད་པར་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པས་ན་ཁྱད་པར་བཅས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་སྐལ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འགའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང་འགལ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམིགས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་ལ་ལར་རེས་འགའ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དགག་པའི་ཡན་ལག་གཞན་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་གི་མི་དམིགས་པ་སྦྱོར་བ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཐོག་ཏུ་བབ་པའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མ་
Chinese
如何不完全断除呢？因为那本身，对于任何一个有法的事物，不完全断除它，就只能从那事物来完全断除。如果不是那样，如何能够完全断除从那事物断除的法呢？没有那事物而完全断除的，这本身就是完全断除。任何一个远离他者的事物，那个完全断除就是在那事物上没有他者的完全断除。因此，对于任何有法的事物，断除不存在之物和完全断除存在之物，这无疑应当承认是显现的。不显现的不是应当完全断除的，而不完全断除的，也不可能断除与它相违的法。因为对于那些事物，为了完全断除非一切智者，所以一切智者本身得以成立为断除，这对于任何有法的事物，并非在某处显现，因为那本身就会变成一切智者。因此，因为有法的事物不被观察到，所以一切智者本身和非一切智者本身，二者不能成立为相违。在自己的因上是成立的，但在未来的情况下则不然，因为那是现在不被观察到的。因此，显现本身成立为因和果的事物，这说法是成立的。凡是具有自性差别的，这与“得以成立”相关联。其中，自性是自性。与差别一同存在，所以是具有差别。其中，差别是远离三种分位本身。因此，这些不被观察到的事物，指的是因等不被观察到的事物。一切智者本身与某事物一同，与因和果的事物相违，以及作为所遍和能遍的事物不成立，并且，即使有其他观察到的因，有时也不会成立为现量。其他的遮破支分也没有，指的是除了不被观察到的差别之外。此外，在结合没有差别的自己的不被观察到时，为了显示会变得太过分，从而直接导致不确定性。
English
How does one not completely sever? Because of that itself. For any subject of dharma, not completely severing it, one can only completely sever from that. If it is not like that, how can one completely sever the dharma that is severed from that? Whatever completely severs without that, that itself is the complete severance. Whatever is devoid of others, that complete severance is the complete severance of no others in that. Therefore, for any subject of dharma, severing the non-existent and completely severing the existent, this undoubtedly should be acknowledged as appearing. What does not appear is not what should be completely severed, and what is not completely severed, it is also not possible to sever the dharma that contradicts it. Because for those things, in order to completely sever the non-omniscient, therefore the omniscient itself is established as severance, this for any subject of dharma, is not appearing in some place, because that itself would become the omniscient. Therefore, because the subject of dharma is not observed, the omniscient itself and the non-omniscient itself, the two cannot be established as contradictory. It is established on its own cause, but not in the future situation, because that is not observed now. Therefore, the appearance itself is established as the object of cause and effect, this statement is established. Whatever possesses its own distinctiveness, this is related to "is established." Among them, self-nature is self-nature. Because it exists together with distinction, it is with distinction. Among them, distinction is the very absence of the three divisions. Therefore, these unobserved things refer to the unobserved things such as causes. The omniscient itself, together with something, is contrary to the object of cause and effect, and as the pervaded and the pervader are not established, and even if there is another observed cause, sometimes it will not be established as direct perception. There are no other refutation branches, referring to other than the distinction of the unobserved. Furthermore, when combining one's own unobserved without distinction, in order to show that it will become too excessive, thereby directly leading to uncertainty.