Tibetan
་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པས་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མ་ལས་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ལས་གཞན་ནི་བྲམ་ཟེ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་མི་བརྗོད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་ འདོད་པའི་ཚད་མ་ལྔ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལྔའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འདི་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་འོ་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་གིས་ཤེས་པ་འདི་བདེན་པར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ཚད་མ་ལྔ་པོ་ལྡོག་པ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞེས་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། མི་དམིགས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་འདིར་ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་དམིགས་པ་ལྡོག་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་དམིགས་པར་འདོད་དམ་འོན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར། རང་གི་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་པ་མངོན་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རང་གི་མི་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཙམ་སྨོས་པ་ནི། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པར་མི་ངེས་པའོ། །ཅི
Chinese
不是，因为是无事物之故。因此，这不是量。如果因为不是而进入，就认为是从称为量的实物之外的实物，即使那样，因为是与量相违的自性，所以不会成立为量，如同婆罗门之外不是婆罗门一样。在此，这样想：这并不是说与所有量相违。那么是什么呢？如果认为，是想表达的五量之外的智慧的差别，如果是那样，就应当表达是这样的形态。因为不是五量的行境之故，如果说是像认为没有这个一切智者那样的形态，如果是那样的形态，那么就不是量，因为是错乱的缘故。因为，以什么而知晓的这个成为真实的自性，不是自性和不是因的五量相违时，不依于无关联的一切智者等之决定，因此，认为没有丝毫损害一切智者的量。这样想：你们所说的作为比量的不可见，那会成为损害一切智者的，如果想：我们还需要其他量做什么呢？不可见不是量是真实的，然而在此，你认为以自己的所见相违而成立没有一切智者之不可见，还是成为所有士夫所见相违？对于自己的不可见，也想要显现不依赖于成为所见之相的差别之无差别，还是具有差别，这应当考察。对此，暂时为了显示自己的不可见之无差别等，不是成立没有一切智者之量。因为仅仅是没有见到。《仅仅是没有见到》等这样说，说“仅仅”是为了排除称为所见之相的这个差别之义。没有确定没有，就是不确定没有一切智者。什么
English
It is not, because it is the nature of non-existence. Therefore, this is not a valid means of cognition. If it is considered as a thing other than the thing called valid means of cognition because it enters as not being, even then, because it is the nature of being contrary to valid means of cognition, it will not be established as a valid means of cognition, just as something other than a Brahmin is not reasonably a Brahmin. Here, one might think: this does not mean that it is contrary to all valid means of cognition. What is it then? If one thinks that it is merely a difference in knowledge other than the five valid means of cognition that one wants to express, then if that is the case, one should express that it is of such a form. Because it is not the object of the five valid means of cognition, if one says that it is of such a form as thinking that this omniscient one does not exist, then if it is of such a form, then it is not a valid means of cognition, because it is mistaken. Because, when the five valid means of cognition, by which this knowledge becomes true, which are not of the nature and not the cause, are contrary, the determination of the unrelated omniscient one, etc., does not turn back, therefore, it is thought that there is not even a little valid means of cognition that harms the omniscient one. One might think: the non-perception that you speak of as inference will become harmful to the omniscient one, and if one thinks: what need do we have for other valid means of cognition? It is true that non-perception is not a valid means of cognition, but here, do you consider non-perception to establish the non-existence of the omniscient one by contradicting your own perception, or will it contradict the perception of all individuals? For one's own non-perception, do you want to manifest the non-difference that does not rely on the difference that has become the characteristic of perception, or is it with difference? This should be examined. For the time being, in order to show that one's own non-perception, such as non-difference, is not a valid means of cognition for establishing the non-existence of the omniscient one. Because it is merely not seeing. Saying "merely" and so on is to eliminate the meaning of this difference called the characteristic of perception. Not being certain of non-existence also means not being certain of the non-existence of the omniscient one. What