Tibetan
འི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ནུས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་མི་བྱེད་ཀྱང་ནུས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ནུས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། །ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ནུས་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་བདག་གོ །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ལ་ནུས་པའི་ངང་ཚུལ་ནི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཡང་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི་སྟོང་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དངོས་སུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཚད་མ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། བཞིག་ཚད་མ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དང་ནམ་མཁའི་པདྨའི་ཡུལ་ཅན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་ཅི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་སམ། འོན་ཏེ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་སོ་སོ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡང་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་ལས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཙམ་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འཛིན་པས་དོན་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ན་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་གཞན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་མཐོང་བ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སྔ་མའོ། །དེ་ལྟར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་སུན་འབྱིན་པར་རྩོམ་མོ། །རེ་ཞིག །དེ་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་འདས་དོན། །དངོས་སུ་བལྟ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཚིག་ནི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །འགའ་ཞིག་མཐོང་བོ་དེས་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་ཆོས་ཤེས་པ་བཀག་པ་བྱས་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་བཞག་པ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་ རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྔར་ཐོས་པ་བརྟག་པར་རིག་བྱེད་རྣམས་རྒྱས་པར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་དེས་ན་ཚིག་རྟག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཚིག་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །དེས་ན་དངོས་སུ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བ་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་ཚིག་རྟག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་རྟག་པ་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟིགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་ངེས་པར་གཟུང་བའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་མཇུག་ཏུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚིག་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྟོག་པ་ལ་རྒྱུ་ཡི་དངོས་པོར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཚིག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རང་དོན་ནི་རང་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ་ཡང་ན་རང་གི་དོན་ནི་བདག་ཉིད་དེ་སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །རང་དང་དོན་ནི་རང་དོན་ནི་དག་གོ །དེ་དག་གི་ཤེས་པ་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་སྟེ། དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་རྟག་པའི་ནུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་རང་ལས་ཡིན་ནམ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལས་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རང་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་གང་ལས་ཤེ་ན། རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་རིམ་པར་ཅིག་ཅར་དག་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་ལ་ཚིག་རྟག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་རང་གི་དོན་ལ་ནུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དང་པོའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་གནས་སྐབ
Chinese
因此，没有谁有能力完全了解所有事物，因为没有那样的结果。如果即使不产生结果也具有能力，那么正如所显示的，一切都将有能力产生一切结果。或者，应该说“一切都是能力本身”。如果以这种方式证明全知，那么正如所显示的，这就是对已成立之事的证明。因此，提到了“了解一切事物”等等。例如，了解所有领域的是我。能够理解所有事物的状态被称为能力。因为没有理解所有事物的方法，所以认为没有人能够理解一切事物，这仅仅是一种观点，而不是空性。因此，实际上说存在一个能够了解所有事物的人，这是没有 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramaana，量)的。因此，已经确定，与五种量分离的自性，被非存在之量作为对象，其本质就像石女的儿子和虚空中的莲花一样。此外，还应该讨论：是通过无相的知识来了解一切，还是通过有相的知识来了解一切？在第一种情况下，无法区分应该接受和应该抛弃的事物并做出最终决定，因为知识对于所有可知的事物都是相同的，因此不可能区分不同的功能。如果无法区分，那么如何区分不同的对象呢？原因是它是所有理解。具有相的方面也不是，因为仅仅通过自己的相来认识，由于无法识别与知识的自性不同的事物的相，所以只会认识到知识本身，而不是了解一切。如果通过执持相来对事物进行“见”等等的称谓，那将是错误的。如果有人认为依赖于看到其他事物而看到自己，那怎么会不错误呢？除了如上所述的两种方式之外，没有其他任何方式可以执持知识的对象。因此，看到超越感官的对象是……
English
Therefore, no one has the ability to fully know all things, because there is no such result. If even without producing a result, there is ability, then as shown, everything would have the ability to produce all results. Or, it should be said, "Everything is ability itself." If omniscience is proven in this way, then as shown, it is proving what is already established. Therefore, it is mentioned, "To understand all things," and so on. For example, the one who knows all fields is me. The state of being able to understand all things is considered to be ability. Because there is no method to understand all things, the belief that no one can understand everything is merely an opinion, not emptiness. Therefore, to actually say that there is a person who knows all things is without प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramaana, valid cognition). Therefore, it is established that the nature that is separate from the five valid cognitions, whose object is made by a non-existent valid cognition, is like the son of a barren woman and the lotus in the sky. Furthermore, it should also be discussed: Is everything known through formless knowledge, or through knowledge with forms? In the first case, it would not be possible to distinguish between what should be accepted and what should be rejected and make a final decision, because the knowledge is the same for all knowable things, and therefore it is impossible to distinguish different functions. If it is not distinguished, then how can different objects be distinguished? The reason is that it is all understanding. The aspect with forms is also not valid, because merely knowing through one's own form, since the form of things different from the nature of knowledge cannot be recognized, only knowledge itself will be known, but not knowing everything. If by holding forms, things are referred to as "seeing" and so on, it would be mistaken. How could it not be mistaken if one thinks that one sees oneself based on seeing other things? Apart from the two ways described above, there is no other way to hold the object of knowledge. Therefore, seeing objects beyond the senses is...
Chinese
也沒有任何其他的存在，這樣就成立了。像「那樣」等等，是為了要證成一切智，所以才接近先前的論點。是一切智的證成的前面的論點。像「那樣獲得」等等，從那裡開始要開始破斥。暫且。因此，超感官之義，實際上沒有可見的。語詞以常性，某人見者彼所見。像這樣遮止了法之知，並且安立了自己的宗派，為了要顯示那是不合理的，所以才說了像「吠陀」等等。先前為了要考察所聽聞的，吠陀是由士夫所造作的，這已經成立了，因此語詞的常性是不可能的，所以依賴於語詞常性的超感官的認識的差別，就無法成立了。因此，實際上是有見到超感官之義的人存在的，但不是透過語詞的常性，因為語詞的常性是不可能的。應當按照「有見者存在」的確定的次第，在這「實際上」的後面看。即使容許語詞是常性的，但為了要顯示那並非是認識超感官之義的原因的事物，所以才說了像「常性的語詞」等等。對此，自義是自己所要表達的，或者自己的意義就是自己，也就是聲音的自性。意義是所要表達的。自己和意義就是自義。為了要生起那些的知識，為了要生起那，以語詞常性的能力的自性所成立的，那是從自己而來的嗎？還是從共同作用的其他原因而來的呢？對此，暫且不是從自己而來的，因為常性與次第和同時產生果是相違的，因為凡是能起作用的，除了次第和同時之外，沒有其他的種類，因為這些是互相區隔而存在的性質。因此，次第和同時能起作用是周遍的，但對於常性的語詞，以次第產生自己的意義的能力是不合理的，因為在產生第一個果的時候
English
And there are no other existences either, so it is established. Like "that" etc., it is to gather the previous arguments in order to prove omniscience. It is the previous argument for proving omniscience. Like "obtained in that way" etc., from there it starts to refute. For the time being. Therefore, the meaning beyond the senses, in reality, there is no seeing. Words are seen by the one who sees with constancy. Like this, having blocked the knowledge of Dharma and established one's own sect, in order to show that it is unreasonable, so it is said like "Vedas" etc. Previously, in order to examine what was heard, it has already been established that the Vedas were created by a person, therefore the constancy of words is impossible, so the difference of the perception beyond the senses relying on the constancy of words cannot be established. Therefore, in reality, there are those who see the meaning beyond the senses, but not through the constancy of words, because the constancy of words is impossible. One should look after this "in reality" according to the order of certainty of "there is a seer." Even if it is allowed that words are constant, but in order to show that it is not the cause of perceiving the meaning beyond the senses, so it is said like "constant words" etc. To this, the self-meaning is what one wants to express, or one's own meaning is oneself, that is, the nature of sound. Meaning is what is to be expressed. Self and meaning are self-meaning. In order to generate the knowledge of those, in order to generate that, is what is established by the nature of the ability of the constancy of words from itself? Or from other causes that work together? To this, for the time being, it is not from itself, because constancy is contradictory to producing results in sequence and simultaneously, because whatever can function, there is no other kind than sequence and simultaneously, because these are the characteristics of existing separately from each other. Therefore, it is pervasive that sequence and simultaneously can function, but for constant words, it is unreasonable to generate the ability of its own meaning in sequence, because at the time of generating the first result