Tibetan
པའི་ཕྱིར་ལོ་བརྒྱས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོ་བརྒྱ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། བསྐལ་བས་ཀྱང་མི་ནུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་བཟུང་བས་དེ་ངག་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་དེའི་རྟོགས་པ་པོ་སྟེ་ཤེས་པ་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྟོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་རོ་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གཅིག་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ནམ། ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཐོབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གཅིག་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཤུགས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་འགྱུར། གལ་ཏེ་དེས་ གཟུང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་མ་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་འགྱུར། འདི་ཡང་མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་སྟོན་པར་བྱེད་པའམ། བསྟན་པ་དང་སྟོན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སློབ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེ
Chinese
因此，即使过了一百年也无法了解。说一百年只是为了近似地表达，实际上即使经过劫也无法了解。如果不是这样，那么无有边际的说法就会被破坏。以一个的自性也无法完全了解一切事物，因为那样会陷入不执持自己特性的过失。因为所执持的会变成所说，所以互相不同的事物自性的体性不是一个。依靠自己特性来成办的义事，如果是不作义事的总相的觉悟者，那么全知者也丝毫不需要去了解，因为他们完全不了解自己的特性。如果有人说，他们通过总相也能了解自己的特性，那么就应说“其他的相”等等，因为那样会陷入眼识也能执持味道的过失。此外，执持一个体性的识，那是真实的义，还是虚妄的义呢？如果是真实的义，那么就会得到与承诺相违背的现量。如何相违呢？就是说“会变成不是全知者”。像这样，如果承认以一切事物为对境，具有一个体性的识是正确的，那么就会被迫承认一切事物都是一个。如果不是那样，一个相的识怎么会是真实的义呢？如果它所执持的事物不是一个体性的真实，那么怎么会是一个相的识是真实的义呢？这与所见相违，因为由于处所、时间和自性的不同，事物的自性也应被认识为不同。如果不是那样，一切有情都会变成无二。二是指所要开示的和开示的，或者所要开示的和开示者等等，对于没有这些的就称为“二”。如果是那样，就不会有师徒等的差别，因为没有确定不混杂的自性。如果说是虚妄的义的那一方，那么
English
Therefore, even after a hundred years, it is impossible to understand. Saying a hundred years is just to approximate, in reality, even after kalpas, it is impossible to understand. If it were not so, then the statement of having no limit would be destroyed. It is also impossible to fully understand all things with one's own nature, because that would fall into the fault of not holding one's own characteristics. Because what is held becomes what is said, the nature of things that are different from each other is not one. To accomplish the meaning that depends on one's own characteristics, if it is the realization of the general aspect that does not accomplish the meaning, then the omniscient ones do not need to understand even a little, because they do not fully understand their own characteristics. If someone says that they can understand their own characteristics through the general aspect, then one should say "other aspects" etc., because that would fall into the fault that eye consciousness can also hold taste. Furthermore, is the consciousness that holds one nature a true meaning or a false meaning? If it is a true meaning, then one will obtain the contradiction of the commitment with the manifest. How does it contradict? It is said that "it will become not omniscient." Like this, if one acknowledges that the consciousness that has all things as its object and has the aspect of one nature is indeed correct, then one will be forced to acknowledge that all things are one. If it is not so, how can a consciousness with one aspect be a true meaning? If the things it holds are not true as one nature, then how can a consciousness with one aspect be a true meaning? This contradicts what is seen, because due to the difference in place, time, and nature, the nature of things should also be recognized as different. If it were not so, all sentient beings would become non-dual. Two refers to what is to be shown and what shows, or what is to be shown and the shower, etc., for what does not have these is called "two." If it were so, there would be no difference between teacher and student, etc., because the unmixed nature has not been determined. If it is the side of the false meaning, then
Tibetan
འི་ཚེ་རྟོག་པ་གཅིག་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྱོན་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་ཚིག་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་གུས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྨྱོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནམ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ། གལ་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པས་སམ། ཟག་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་འདིའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ལྔ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་འདྲ་སྟེ་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་དག་མ་བཟུང་བར་གཙོ་བོའི་དོན་རྟོགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ། གནས་པའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བའི་དངོས་པོའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གཙོ་བོའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འཆོལ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་ ཡིན་དང་འདི་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་གཙོ་བོ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ངེས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། ནུས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གང་ལས་འདི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ནུས་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་ན་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་ཀྱང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་མམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་ནུས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། མེད་ན་གང་ཞིག་རྗེས་དཔོག་ནུས། །ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་དེ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གཅིག་དང་གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ
Chinese
如果那时承认一个念头是错误的，那么一切智者就会变成错误的，因为具有错误的知识。如果问这有什么过失？就说了疯子等。如果变成错误的，那么那时以如实通达其词义为目的的念头，就不值得尊敬，就像疯子等的话一样。主要的是如实吗？对于这个问题，就说了如果禅定等。超越世间是指通过等持吗？或者通过无漏？因为以前已经详细阐述过，像这样变成的，用于成立此事的现量等五种量是不存在的。因此，像那样，作为士夫之义的主要知识是不存在的。如果不掌握一切事物的差别，就不可能通达主要之义，因为主要和非主要互相舍弃而存在，所以必须从无疑是非主要的事物中区分出来，才能通达主要的自性。如果不是这样，怎么能不混淆地通达主要的自性呢？像这样，这个对士夫之义是接近需要的，这个不是，像这样区分之后，为了确定地执持主要，怎么能不确定地执持非主要呢？为了说明也不是能力方面。就像次第和同时一样。说了等等。事物的功能是要通过果来推测的，如果由此推测的一切，变成了一切智者完全了解一切事物的能力的果，那么就会变成以无余事物为境的知识。这也已经说明了次第和同时也是不可能的。因此，次第或同时的能力之果是不存在的。因此，如果没有，那又如何推测呢？剩下的那部分是不可能的事情，这就是这个意思。次第和同时是接近表示，对于自性一和主要如实也应该观察。
English
If at that time one admits that a single thought is wrong, then the omniscient one will become wrong, because he possesses wrong knowledge. If one asks, what is the fault in that? One mentions things like madmen. If it becomes wrong, then at that time, the thought that aims to understand the meaning of its words as they are, will not be worthy of respect, just like the words of madmen and so on. Is the main thing as it is? To this question, one mentions things like samadhi. 'Transcending the world' means through equipoise? Or through the absence of outflows? Because it has already been explained in detail before that the five valid cognitions, such as direct perception, which establish this, do not exist. Therefore, like that, the main knowledge of the meaning of a person does not exist. It is not possible to understand the main meaning without grasping all the distinctions of things, because the main and the non-main exist by mutually abandoning each other, so it is necessary to distinguish the nature of the main from what is undoubtedly non-main in order to understand it. If it is not like that, how can one understand the nature of the main without confusion? Like this, this is close to being necessary for the meaning of a person, and this is not, like this, after distinguishing, in order to definitely grasp the main, how can one not definitely grasp the non-main? In order to show that it is also not in terms of ability. Just like sequentially and simultaneously. One mentions and so on. The power of things is to be inferred from the result, and if everything that is inferred from this becomes the result of the power of the omniscient one who completely knows all things, then it will become the knowledge that has all things without remainder as its object. It has already been shown that this is also not possible sequentially and simultaneously. Therefore, there is no such thing as the result of power sequentially or simultaneously. Therefore, if there is none, then how can one infer? The remaining part is an impossible thing, that is the meaning of this. Sequentially and simultaneously are close to being indicative, and one should also look at 'one nature' and 'the main thing as it is'.