Tibetan
རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན་སྐྱེས་བུའི་ཚེ་མཐའ་དག་ཟད་ན་ཡང་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངེས་པ་ སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་དག་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཉེ་བ་ནི་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་རེ་ཞིག་ལྟ་ཞོག །འོན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་དུས་ན་ཉེ་བ་དེ་ཡང་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཤེས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེ་ཡང་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེས་སྟོང་པ་ནི་བྲལ་བའོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་དེའི་ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེའི་ཤེས་པ་སྟེ་དེས་སྟོང་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ལུས་ཙམ་མཐོང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ངེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ངེས་པ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བ་འཛིན་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡང་དེའི་ངེས་པ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ངེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དབྱིག་པ་མ་བཟུང་བར་དབྱིག་པ་ཅན་གྱི་བློར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་མ་འཛིན་ན་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱིག་པ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དབྱིག་པ་ཅན་འཛིན་པ་ནི་དབྱིག་པའི་དངོས་པོ་མ་བཟུང་ན་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཤེས་པའི་ཞེས་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོས་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཛིན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་འདི་ལ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ད་ལྟ་ཉེ་བའི་ཐམས་ཅད་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་གང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ངེས་པ་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཡོད་ན་ ཡང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་གྱི་ཚིག་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་སློ
Chinese
如果追随者穷尽了一生的时间，仅仅通过见到彼岸，也不可能生起对一切智者的定解，因此将会推论出应该被认为是全知者。此外，那些不接近全知者的人，暂时先不谈是否无法理解。然而，为了表明全知者是不合逻辑的，因此在那个时候也无法知道接近者，所以才提到了所谓的“遍知”等等。也就是说，全知者的智慧就是他的智慧。他的所知，也就是应该完全断除的对境，无论谁拥有这种智慧，他就是这样的。他既是那个，也是智慧，所以才这样称呼他。空于他，就是远离。或者，那个智慧的所知是什么，那就是他的智慧，空于他，就是指全知者。像这样，仅仅通过见到身体，就无法确定全知者，因为如果没有与特殊智慧相关的执着，就不会产生这种确定。而那种特殊的智慧，也是以一切事物为对境的。以一切事物为对境的智慧，如果没有执着于应该把握其确定的对境，也无法确定，因为如果不执着于杖，就不会变成有杖者的心。结合就是，如果不对某物的执着进行区分，就不会变成执着，例如，如果不把握执着杖的特殊性，执着有杖者，如果不执着于杖的物体，就不会发生。对于那些见到彼岸的人来说，也没有所谓的全知者的智慧，也就是以所知的物体来区分的特殊执着，这是一种不观察周遍的现象，因为区分执着周遍于成为特殊者，所以这在他们身上也不存在。如果是这样，那么现在不接近全知者的人，无论拥有多少全知者的言辞，因为没有确定，所以本身就不是量，因为没有确定全知者的根本原因——量。所谓“如他人之语”，就像是路人的话语一样。如果
English
If followers exhaust their entire lives, it is impossible to generate a definitive understanding of the omniscient one merely by seeing the other shore. Therefore, it would be inferred that they should be considered omniscient. Furthermore, let us set aside for the moment the question of whether those who do not approach the omniscient one are unable to understand. However, in order to show that the omniscient one is illogical, and therefore one cannot know the one who is close at that time, the so-called "all-knowing" and so on are mentioned. That is to say, the wisdom of the omniscient one is his wisdom. His object of knowledge, that is, the object to be completely eliminated, whoever possesses this wisdom, he is like that. He is both that and wisdom, so he is called that. Empty of him is to be separated. Alternatively, whatever is the object of knowledge of that wisdom, that is his wisdom, empty of him means the omniscient one. In this way, it is impossible to be certain of the omniscient one merely by seeing the body, because this certainty does not arise without the attachment associated with special wisdom. And that special wisdom is also the object of all things. The wisdom that has all things as its object cannot be determined without grasping the object that should be grasped for its determination, because if one does not grasp the stick, one will not become the mind of the one with the stick. Combination is, if one does not distinguish the attachment of something, it will not become attachment, for example, if one does not grasp the particularity of holding a stick, holding the one with a stick, if one does not grasp the object of the stick, it will not happen. For those who see the other shore, there is also no so-called wisdom of the omniscient one, that is, the special attachment distinguished by the object of knowledge, which is a phenomenon that does not observe pervasiveness, because distinguishing attachment pervades becoming special, so it does not exist in them either. If so, then those who do not approach the omniscient one now, no matter how many words of the omniscient one they have, because there is no certainty, it is not a valid measure in itself, because there is no root cause of determining the omniscient one - a valid measure. The so-called "like the words of others" is like the words of a passerby. If
Tibetan
བ་མའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མཐའ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་ཡི་རངས་པར་བྱེད་པ་ན་འདི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་དེ་དག་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་པར་འདོད་ན། འདིར་སྨྲས་པ་ནི་སློབ་མ་ཀུན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདིའི་དུས་ན་ཉེ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་རྣམས་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་མི་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དུས་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐག་རིང་བར་གནས་པ་དང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ཅིག་ཅར་ཕྱིན་ཏེ། གང་དང་གང་དྲིས་པ་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལུང་སྟོན་པས་དས་ན་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་པའི་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདིར་སྨྲས་པ་ནི། དུས་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གནས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་མི་རྣམས་དང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཕྲད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐོ་རིས་དང་ས་འོག་དང་ས་སྟེངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གནས་པ་རྣམས་དང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་གསུམ་ གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་དེའི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ཤེས་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་སེམས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཅུང་ཟད་ཤེས་པས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཆོས་དང
Chinese
如果想要为了完全了解所有愚昧众生的心之行为等各种形态，而以开示等神变使所化众生信服，让他们毫不费力地认识到这就是遍知者，那么，这里所说的是“所有弟子”等。如果在这个时候，仅仅是少数亲近的人了解了所有应该了解的事物，即使那样，也不会成为遍知者。因为在那个时候，不居住在附近的其他人所了解的事物，他并不了解。因为仅仅了解一个方面并不会成为遍知者，因为那样就太过分了。那个时候居住的所有众生完全了解的事物，也不可能是不欺骗的，因为对于居住遥远和不追求意义的人来说，没有不欺骗。如果有人认为，当所有众生同时来到如来面前，无论问什么，世尊都能一一回答，因此对于所有众生所知的知识，一定是不欺骗的。那么，这里所说的是“三时三界所住”等。过去、未来和现在存在的人们，不可能在某个时候相遇。而且，也不可能与居住在天界、地底和地面的三界中的众生相遇。或者，三界应被理解为欲界、色界和无色界这三个界。如果有人认为，如果他没有能力了解所有世界所了解的事物，那么，他怎么可能对少数人所了解的事物不欺骗呢？那是不可能的。因此，我们认为他一定有能力了解所有事物。那么，对此回答说：“像这样稍微了解”，等等。仅仅稍微了解超越感官的事物，那件事和法
English
If one wishes to make disciples rejoice through miracles such as declarations, in order to fully understand the various aspects of the minds and behaviors of all assemblies of foolish beings, so that they effortlessly realize that this is the all-knowing one, then what is said here is "all disciples," and so on. If, at this time, only a few close beings know all the things that should be known, even then, one would not become all-knowing. For, at that time, one would not know the things known by other worldly beings who do not reside nearby. Because knowing one aspect entirely does not make one all-knowing, as that would be too extreme. It is also not possible to be infallible regarding the things fully known by all beings residing at that time, because there is no infallibility for those who reside far away and do not seek meaning. If one thinks that when all beings come together to the Tathagata's presence at once, and the Blessed One answers whatever is asked, then there is certainly infallibility regarding the knowable things known by all beings, then what is said here is "dwelling in the three times and three realms," and so on. It is not possible to meet all the people who exist in the past, future, and present times at some point. Nor is it possible to meet those who dwell in the three realms of heaven, underground, and the surface of the earth. Alternatively, the three realms should be understood as the three realms of desire, form, and formlessness. If one thinks, 'If he does not have the ability to know the things known by all those worlds, then how could he be infallible regarding the things known by only a few beings? That is not possible. Therefore, we think that he must have the ability to know all things,' then the response to this is, 'Like this, even by knowing a little,' and so on. Just by knowing a little about things beyond the senses, that thing and the Dharma