Tibetan
ཡིན་དང་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་པ་དང་རིག་བྱེད་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་དང་བྱས་པའི་ཚིག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་ལྟོས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཟས་གཙང་གི་སྲས་དང་དེས་བྱས་པའི་ཚིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསེར་ཐུབ་དང་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་དང་དེས་བྱས་པའི་ཚིག་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འདྲ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་དང་དེའི་ཚིག་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་ན་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ་རིང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་གོ་འཕང་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རིག་བྱེད་འདོན་པ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གཉི་ག་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་བྱེད་འདོན་པ་དང་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། གཉི་ག་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དག་ཚད་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་དང་ངེར་སྣང་བ་དག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་དངོས་པོའི་ཚད་མས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ན་རིག་བྱེད་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་པ་ནི། གང་དག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མཚུངས་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཉི་ག་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་རྟག་པའི་སྒོ་ནས་སམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རུང་སྟེ་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་གང་དག་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལ། དེ་སྐད་གྲུབ་པ་དེ་དག་ལ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཉེ་བར་འཇལ་བ་དང༌། དོན་གྱིས་གོ་བ་དག་གི་ནང་ནས་ཚད་མ་གཅིག་གིས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད
Chinese
如果说，因为吠陀和具有吠陀的圣人传承以及吠陀一样，这些都是无始的，所以是无过的。那么，就说了作者和所作的语言等。为了要显示这个道理，就说了“依赖于其他”等。就像净饭王的儿子（释迦牟尼佛）和他所说的语言不是量一样，金寂和饮光等其他人以及他们所说的语言也是如此。如果是这样，即使考察与此相似的人们和他们的语言是无始的，也并不比非量更殊胜，也就是没有变得更好，因为他们安住在非量的地位上。对此，如果仅仅因为是无始，就像吠陀的诵读者一样来宣说佛陀等，即使那样，也不会因为是无始就成立为非量，因为量和非量两者在无始中并不相违。吠陀的诵读者和佛陀等依次成为量和非量，仅仅是无始而已。并不是因为两者都是无始，就成立为量。这是总结的意义。为了用比喻来阐明这个道理，就说了“哪些是量”等，将“量和现相的功德和过失”等词语连接起来。现在，为了通过舍弃事物之量所取的自性未成立，来成立没有一切智者，从而显示吠陀的差别，就说了“哪些是佛陀”等。说“相同地宣说”，是因为两者在作为正确认识的因上是相同的，无论是通过吠陀的常恒性，还是通过一切智者的语言，为了认识超出感官的对象，都没有矛盾。对于那些如此宣说的人们，就是对那些如此成立的人们说吠陀的差别。就像这样，所见即是现量，以及比量、声量、近取量、义推量等之中，没有一个量能够成立，因为那如何能成为无事物的量呢？
English
If it is said that because the Vedas and the lineage of sages who possess the Vedas, like the Vedas themselves, are without beginning, therefore they are without fault. Then, the author and the words made, etc., are mentioned. In order to show this very reason, "dependent on others," etc., are mentioned. Just as the son of Śuddhodana (Śākyamuni Buddha) and his words are not valid cognition, so too are others such as Kāśyapa and Ujjvala, and their words as well. If this is the case, even if one examines that such persons and their words are without beginning, they are not superior to non-valid cognition, that is, they have not become better, because they abide in the state of non-valid cognition. Regarding this, if one proclaims the Buddhas, etc., to be like the reciters of the Vedas merely because they are without beginning, even so, it will not be established as non-valid cognition merely because it is without beginning, because both valid and non-valid cognition are not contradictory in being without beginning. The reciters of the Vedas and the Buddhas, etc., become valid and non-valid cognition respectively, merely because they are without beginning. It is not the case that because both are without beginning, they become established as valid cognition. This is the summarized meaning. In order to clarify this reason by means of an example, "those that are valid cognition," etc., are mentioned, connecting the words such as "the qualities and faults of valid cognition and appearances." Now, in order to establish that there is no omniscient one by abandoning the non-establishment of the nature taken as the object by the valid cognition of things, thereby showing the difference of the Vedas, "those that are Buddhas," etc., are mentioned. Saying "proclaiming similarly" is because both are the same in being the cause of correct cognition, whether through the permanence of the Vedas or through the words of the omniscient one, there is no contradiction in understanding objects beyond the senses. To those who proclaim in this way, it is to those who have thus established that the difference of the Vedas is spoken. Like this, what is seen is direct perception, and among inference, scripture, approximation, and implication, not even one valid cognition can establish it, because how can that be a valid cognition of non-existent things?
Tibetan
་མས་ཟིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མེད་པ་དེ་ཡང་ཚད་མར་གྱུར་བའི་རིག་བྱེད་གནག་རྫིའི་ཆུང་མའི་བར་ལ་སོགས་པ་ལ་གྲགས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ན། ད་ནི་རེ་ཞིག་མིག་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ལྔས་གྲུབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རིག་པའོ། །གསུམ་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདུ་བའི་བློའི་ཆོས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ངེས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་ རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི། ད་ལྟ་བའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ཡིན་པས་དེ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཡང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་རིག་པར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་འཛིན་པ་དང་མི་འཛིན་པའི་བསམ་པ་མི་འཇུག་གོ །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་པར་འདོད་དེ། དེ་ལ་འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བསྐལ་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མཐོང་བ་དང་གགས་པའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཞིག་ཐམས་ཅད
Chinese
如果认为，即使是没有被量所证成的有境，也会像量所成立的牧女一样出名。现在，暂且先排除眼等五种现量等量。暂且像我们这些只见此岸的人，没有见到现量的遍知，因为只见此岸的现量有三种，即根、意，以及心和一切心所的自证。这三者都不能证知遍知，因为它们不是遍知的对境。根识的对境是各自决定的色等五境，因此它不能将属于他人相续的心的法作为对境。意识也不能，因为它以根识的处所完全摄取的境的紧后境为对境，因此像根识一样是有各自决定的色等境的对境。自证识也不能，因为它的对境是自己相续中现时的心和心所，因此它不能了知属于他人相续的，以及自己相续中未来的心法等。瑜伽士的智慧本身是需要证成的，因此不会产生执著与不执著的想法。比量也不能，因为诸善逝认为比量依赖于三种相，在此，因为是以成立所立为前提，所以暂且不是以不现见为前提。果也不能，因为因果事物需要通过现量和不现见来成立，所以自性不能与劫的遍知同时成立因果事物。自性因也不能成立存在遍见，因为它本身不是现量，所以不能把握与其无别的自性。因此，成为见与不见之相的任何一切
English
If it is thought that even the object that has not been proven by a valid cognition will become as famous as the milkmaid established by a valid cognition. Now, let us first eliminate the establishment of the five kinds of direct perception, such as the eye, etc. For the time being, those of us who only see this shore have not seen the direct perception of omniscience, because the direct perception of those who only see this shore has three aspects: the senses, the mind, and the self-awareness of all mental states. None of these three can realize omniscience, because they are not the objects of omniscience. The object of sense consciousness is the five objects, such as form, which are determined separately, so it cannot take the mental dharma belonging to the continuum of others as its object. Mind consciousness cannot either, because it takes as its object the immediately preceding object of the place of sense consciousness that is completely grasped, so like sense consciousness, it is the object of objects such as form that are determined separately. Self-awareness cannot either, because its object is the present mind and mental states in one's own continuum, so it cannot know the mental dharmas of others' continua, as well as the future mind dharmas, etc., in one's own continuum. The wisdom of a yogi is itself to be proven, so the thought of attachment and non-attachment will not arise. Inference cannot either, because the Sugatas believe that inference relies on three aspects, here, because it is based on the premise of establishing what is to be established, it is not based on non-perception for the time being. The result cannot either, because the cause and effect things need to be established by direct perception and non-perception, so the nature cannot simultaneously establish the cause and effect things with the omniscience of the kalpa. The reason of nature cannot establish the existence of all-seeing either, because it is not itself a direct perception, so it cannot grasp the nature that is inseparable from it. Therefore, whatever becomes the sign of seeing and not seeing, all