Tibetan
ལ་བྷ་ར་ཏའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཁོ་བོ་ཅག་ལག་ནས་འདྲེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟ་དང་ཆོ་ལོའི་དོར་ཤེས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཞོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་རྟའོ། །འདི་ལྟར་ཐོས་ཏེ། རྐང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཆོ་ལོའི་དོར་ ཐབས་མི་ཤེས་པས་རྒྱལ་སྲིད་མཐའ་དག་ཆོ་ལོའི་སྐུགས་ལ་ཤོར་བར་གྱུར་ལ། དེའི་བཙུན་མོ་འདུལ་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་རྒྱལ་སྲིད་མ་ལུས་པ་ཤོར་བས་འདུལ་བྱེད་མ་འབའ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ནགས་སུ་སོང་ངོ༌། །དེར་སོང་ནས་ཀྱང་དེའི་གནམ་བསྐོས་ཀྱི་དབང་གིས་བཙུན་མོ་དེ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་སྐྱེས་ནས་མཆི་མའི་སྤྲིན་འཐིབས་པའི་གདོང་གིས་བསམས་པའི་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་ན་ལུས་ཤིན་ཏུ་རིད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དེར་འཁྱམས་པ་ལས་རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དུས་འདབ་ཀྱི་གཡོག་ཏུ་གནས་ཏེ་ངོ་མི་ཤེས་པར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ན་སྟེས་ཏེ་ཕའི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། དེའི་ཕ་ཡང་དེའི་ཁྱོ་དེར་འོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུལ་བྱེད་མས་ཁྱིམ་ཐབ་འདམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདུལ་བྱེད་མ་ཁྱིམ་འདམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་དུས་འདབ་ཀྱིས་ཐོས་ལ། དེ་ཐོས་ནས་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་རྐང་དང་དེར་འགྲོ་བ་བརྩམས་སོ། །དུས་འདབ་ཀྱིས་ནི་ཆོ་ལོའི་དོན་ཤེས་ཀྱི་བརྡ་བརྟག་པ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །རྐང་གིས་ནི་བརྡ་བརྟག་པ་ཤེས་ཀྱི་ཆོ་ལོའི་དོན་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དུས་འདབ་ཀྱིས་འདི་ཇི་ལྟར་བརྡ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ཏེ་དེ་ཤེས་ན་དེས་རྐང་ལ་བརྡ་བརྟག་པ་སློབས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྐང་གིས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ལ་ཆོ་ལོའི་དོར་ཐབས་སློབ་པ་དེ་ལྟ་ན་བསླབ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དུས་འདབ་ཀྱིས། ཀུན་གྱིས་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྐང་གིས་ཆོ་ལོའི་དོར་ཐབས་དུས་འདབ་ལ་བསླབས་ནས་སླར་ཡང་རྒྱལ་སྲིད་དེ་ལས་རྒྱལ་ཏེ་སླར་ཁུགས་སོ་ཞེས་གཏམ་དུ་གྲགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བསྟན
Chinese
就像被称为拉巴拉塔的世界的形状一样。为了表明其他人也从我们这里引用，提到了“知道马和巧罗的投掷”等等。所谓“骑乘”就是木车。像这样听说，所谓“让”就是国王出现了。因为他不知道巧罗的投掷方法，所以所有的王位都输给了巧罗的赌注。他的妃子名叫调伏母，她出现后，因为失去了所有的王位，所以和调伏母一起去了森林。去了那里之后，也因为他的天命，和那个妃子分开了。他生起了和痛苦分离的极其强烈的悲伤，用泪水如云般遮蔽的脸庞，进入了思念的海洋，身体变得非常消瘦。他在那里流浪，一段时间后，国王成为了时轮的仆人，以不被认出的身份存在。那个妃子也一段时间后，偶然地回到了父亲的家。她的父亲也为了让她的丈夫来到那里，据说调伏母正在选择家庭。国王时轮听说了“调伏母如何选择家庭”这件事，听说了之后，就开始和转向者让一起去那里。时轮不知道巧罗的意义，也不知道暗示。让知道暗示，但是不知道巧罗的意义。时轮心想，这是如何暗示的呢？如果知道了，就让让学习暗示吧。让也说，如果教我巧罗的投掷方法，我就学习。然后时轮说了“没有人知道一切”等等。然后国王让将巧罗的投掷方法教给了时轮，再次战胜了那个王位，再次夺回来了，这是传说。另外，如果是一切智者，无疑必须知道过去和未来的事物。如果不是那样，只知道现在发生的事情，就只能说知道了一方面，而不是知道了一切。显示了完全知道未来等等也是不可能的。
English
It is just like the shape of the world called Labharata. In order to show that others also quote from us, it is mentioned "knowing the throwing of horses and Cholo" etc. The so-called "riding" is a wooden chariot. It is heard like this, the so-called "Rang" is that the king appeared. Because he did not know the method of throwing Cholo, all the throne was lost to Cholo's bet. His consort was named Taming Mother, and after she appeared, because she lost all the throne, she went to the forest together with Taming Mother. After going there, also because of his destiny, he separated from that consort. He gave birth to extremely intense sorrow of separation from suffering, and with a face covered with tears like clouds, he entered the ocean of thoughts, and his body became very thin. He wandered there, and after a while, the king became a servant of the Wheel of Time, existing in an unrecognized identity. That consort also happened to return to her father's house after a while. Her father also, in order to have her husband come there, it is said that Taming Mother is choosing a family. King Wheel of Time heard about "how Taming Mother chooses a family", and after hearing it, he started going there together with the turner Rang. Wheel of Time does not know the meaning of Cholo, nor does he know the implication. Rang knows the implication, but does not know the meaning of Cholo. Wheel of Time thought, how is this implied? If he knows, let Rang learn the implication. Rang also said, if you teach me the method of throwing Cholo, I will learn. Then Wheel of Time said "No one knows everything" etc. Then King Rang taught the method of throwing Cholo to Wheel of Time, and again defeated that throne, and took it back again, this is the legend. Furthermore, if one is omniscient, undoubtedly one must know the past and future things. If it is not like that, if one only knows what is happening now, then one can only say that one knows one aspect, but not that one knows everything. It is shown that it is also impossible to completely know the future etc.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར། མ་འོངས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་ནི་དབང་པོའི་ནུས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མ་འོངས་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དཔེ་གཟུང་ངོ༌། །མ་འོངས་པ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་འདས་པ་ཡང་སྨོས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིའི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་དབང་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཚིག་བརྟགས་པས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གསེར་ཐུབ་དང་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་ཚིག་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་མཐོང་བ་དེ་ལས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ལ་གང་ཞིག་འདི་མི་བཟོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚིག་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །གང་གིས་མཐོང་བ་ངེས་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྨྲས་པ་འདི་མི་བཟོད་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པའི་ཚིག་གིས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གསེར་ཐུབ་དང་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་ལུང་གིས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་དེའི་ཚིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྟེ་སྐྱེས་བུ་གཞན་དེའི་ཚིག་ནི་དེའི་ཚིག་སྟེ་མཐོང་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་དེ་ དང་མཚུངས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྐབས་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པ་སྟེ་ཤེས་བྱ་ཉིད་དང་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་ལ། དེས་བྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟ་
Chinese
为了这个缘故。所谓“未来”等等，是因为现量是由根识能力的力量产生的。而且，未来也是没有实体的，因此对它来说没有现量的作用。也不是比量，因为没有相。在某些情况下，与未来事物相关的相是不存在的，因为未来是不存在的。等等的“等”字是举例说明。提到未来是为了近似地表示，也应该考虑提到过去。因为对于过去来说，也因为没有实体的缘故，没有现量的作用。因此，以可量性等等的理由集合来普遍地证明。正因为如此，以“因为是以无实体之量所量的事物的自性”来说明，是为了表明先前所说的这个理由的周遍性。因此，在这样表明了理由的周遍性之后，为了总结，所以说了“因此，超感官”等等。有人会想，通过分析词句就可以看到一切，比如，如果有人认为，从金寂和光护等人所造的词句中，释迦牟尼所见到的，也是由其他人所见到的。那么，对于这个人来说，说了“对于这个，有什么不能忍受的？”等等。因为词句是通过分析本身，谁所见到的，必定能见到。因为紧接着说了“这不能忍受”，这是这样想的，即佛陀等等通过分析的词句见到一切不是的，而是由其他人所造的。比如，就像金寂和光护等人所造的教证，认为是释迦牟尼所说的。这样说的人，应该说他的话不是量，因为他的，即那个其他人的话，与他的话，即想要显现所见之人的话，是相似的原因。造教证的人也应该说是非量，这应该结合上下文来理解。怎么样呢？就像先前所说的，以可知性本身和可量性本身等等的理由。然而，佛陀的传承是没有开端的，那么，他所创立的宗派也不是没有开端的吗？这样。
English
For this reason. The so-called "future" and so on, is because direct perception arises from the power of the senses' abilities. Moreover, the future is also without substance, therefore there is no function of direct perception for it. Nor is it inference, because there is no sign. In some cases, there is no sign related to future things, because the future does not exist. The word "etc." is to illustrate. Mentioning the future is to indicate approximation, and the past should also be considered as mentioned. Because for the past, also because of the lack of substance, there is no function of direct perception. Therefore, it is universally proven by the collection of reasons such as measurability. Precisely because of this, it is explained by "because it is the nature of things measured by the measure of non-substance," in order to show the pervasiveness of this reason mentioned earlier. Therefore, after showing the pervasiveness of the reasons in this way, in order to conclude, it is said "Therefore, supersensory" and so on. Someone might think that everything can be seen by analyzing words, for example, if someone thinks that from the words made by Gold Still and Light Protector and others, what Shakyamuni saw was also seen by others. Then, for this person, it is said, "For this, what is unbearable?" and so on. Because words are through analysis itself, whoever sees it, will surely see it. Because immediately after saying "This is unbearable," this is what is thought, that the Buddhas and others do not see everything through the analyzed words, but are made by others. For example, just like the scriptures made by Gold Still and Light Protector and others, it is thought to be said by Shakyamuni. A person who says this should say that his words are not valid, because his, that is, the words of that other person, are similar to his words, that is, the words of the person who wants to show what is seen. The person who creates the scriptures should also be said to be invalid, which should be understood in context. How is it? Just like what was said earlier, with reasons such as knowability itself and measurability itself. However, the lineage of the Buddha has no beginning, so isn't the doctrine he established also without beginning? Like that.