English
These and so on. Those are also because sentient beings know, and are very famous in the world. If it is certain, then is there no hindrance to making a vow with fame? Regarding this doubt, there is this called Dharma-nature Refutation, and so on. For example, from the Vedas, which are established as valid means of cognition, one merely intends to say that one refutes those who completely know the nature of Dharma and non-Dharma in various ways, but one does not intend to refute the one who completely knows merely wanting to speak sounds. Therefore, without relying on completely knowing all things other than Dharma and non-Dharma, for some people, the name of all knowers in the world is possible, so we will not prevent it, so it is thought that fame will not cause hindrance. Furthermore, if you Buddhists think that, apart from knowing Dharma and non-Dharma, establishing omniscience in other people, then in order to show that this is establishing on what has already been established, therefore it is said "in all things." So, what is the "all" that is said at this time? In order to show, it is "in meaning." Therefore, just as grammarians say that, grammatically speaking, "fire is constant," etc., has the fault of definition, and having already arisen, etc., it is impossible to establish what is to be established, so by implication, it is understood from the sound that can establish that meaning. Similarly, you also, because no one can completely know all meanings, in order to push your own sect to the extreme, that all words of the sound of omniscience, relying on your own main nature, when saying "sound omniscience," then in name, that is, in expression, it is possible, it can be allowed, but why not think so? Because in some cases, it is impossible to prevent some things, because names also arise only from autonomous will, I think so. If you also want to say that everything other than Dharma and non-Dharma, such as sesame, water, ghee, etc., then existence with everything as its object,
Tibetan
ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་པས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་མདོར་བསྡུས་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པས་སངས་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་ཡང་ན་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་གྱི་སྤྱིའི་ཆོས་ གང་ཡིན་པ་འདི་བརྗོད་དེ་ངོ་བོ་དེ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་འགའ་ཞིག་ཆོས་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། འདིས་མདོར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞལ་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་གང་དག་གིས་རང་རང་གི་བསྟན་བཅོས་སུ་དངོས་པོ་ཅི་སྟེ་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་ནས་བསྟན་པ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་དང༌། རིག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་དང། གྲངས་ཅན་གྱིས་རང་བཞིན་དང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རིག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞུང་དེའི་དོན་ཤེས་པ་དང༌། འདོན་པར་བྱེད་པ་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཉེ་བར་འཇལ་བ་དང༌། དོན་གྱིས་གོ་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདི་དག་གིས་ཡུལ་དྲུག་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་
Chinese
如果认为就是遍知，那么这也是对已成立之事的重申。另外，是通过总相概括一切有情而完全了解，从而认为是一切智呢？还是通过特殊相完全证悟成佛而认为是一切智呢？对此，对于第一种情况，指出这是对已成立之事的重申，例如“或者当……”等等。像这样，一切有情都是一与非一等等的自性，因此是无事物的自性，由于安住于成立的本体之中，因此是有事物的自性，因为我们宣说从一切有情中遍布的事物和无事物的本体自性的共同法是什么，从而完全了解一切有情的本体。如果这样做来成立一切智，那么这也仅仅是意愿而已。仅仅凭此并不能成立为了解某些法。因此，“概括”的意思是概括有情的事物和无事物的本体。因为这能概括。同样，即使通过可量性等等的共同法来了解，也是对已成立之事的重申。如果有些人各自的论典中，事物如何都在每一刹那确定并阐述。例如，佛教徒们阐述五蕴，胜论派阐述六句义，正理派阐述量和所量等十六句义，数论派阐述自性和大等二十五谛，如果认为完全了解这些就是一切智，那么这将太过分了。凡是了解那些论典的意义和念诵的人，也将变成一切智者。又如果有人说，通过现量、比量、声量、譬喻量、义成量和非有量这些量，如实地用这些量来区分六境而完全了解，那就是一切智，那么，这也是对已成立之事的重申。像这样，现量确定为以色等五境为对境的缘故。
English
Even if it is considered to be omniscient, it is still a rehash of what has already been established. Furthermore, is it considered omniscient by completely understanding all beings through the general aspect in a condensed manner? Or is it considered omniscient by completely realizing enlightenment through the specific aspect? Regarding the first case, pointing out that it is a rehash of what has already been established, such as "or when..." and so on. Like this, all beings are of the nature of one and not one, etc., therefore they are of the nature of non-things, and because they abide in the essence of establishment, therefore they are of the nature of things, because we declare what the common dharma of the nature of the essence of things and non-things that pervades from all beings is, thereby completely understanding the essence of all beings. If doing so establishes omniscience, then it is merely a wish. By this alone, it is not established as understanding some dharma. Therefore, "condensed" means condensing the essence of things and non-things of beings. Because this can condense. Similarly, even if understanding through the common dharma of measurability, etc., it is still a rehash of what has already been established. If some people in their respective treatises, how things are definitely grasped and explained in every moment. For example, Buddhists explain the five aggregates, Vaisheshikas explain the six categories, Naiyayikas explain the sixteen categories such as valid cognition and object of valid cognition, Samkhyas explain the twenty-five principles such as nature and great, if it is thought that completely understanding these is omniscient, then it will be too extreme. Whoever understands the meaning of those treatises and recites them will also become omniscient. Again, if someone says that through the valid cognitions of direct perception, inference, testimony, analogy, presumption, and non-existence, by truly distinguishing the six objects with these valid cognitions, that is omniscience, then this is also a rehash of what has already been established. Like this, direct perception is determined to have the five objects such as form as its object.
Tibetan
ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བའི་རྟགས་དང་འབྲེལ་པའི་རྟགས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུས་ཀྱང་འབྲེལ་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྒར་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པ་དེས་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་མཐོང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཤེས་པ་དེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དངོས་སུ་མཐོང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཇལ་བ་ཡང་འདྲ་བ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེའི་ཕྱིར་འདྲ་བས་ཁྱད་པར་དུ། །བྱས་པའི་དྲན་པ་གང་ཡིན་པའམ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འདྲ་བས་ཏེ། །ཉེ་བར་འཇལ་བའི་གཞལ་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་དོན་གཞལ་དུ་མི་འཐད་པའི་བརྟགས་པའི་དོན་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འཐད་པའི་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་དོན་དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་མཐོང་བར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་གཞལ་བྱ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་མདོར་བསྡུས་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་སངས་རྒྱས་པ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་ཉེས་པ་འཆད་པ་ནི། །གང་ཞིག་དོན་ཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྲིད་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་མི་སྲིད་པའི་ཡུལ་ཅན་དེ་ ཉིད་སྟོན་པ་ནི། ལུས་པོ་གཅིག་པོ་ཁོ་ན་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ལུས་གཅིག་གི་ཁོང
Chinese
不是法与非法的对境，因为比量也是以现量所取的相连之相的对境。也不是它的对境，因为有法等是超越根识的，任何人都无法取其关联。如果说由寻伺所生的一切都是隐蔽的对境，那么该识不应能见超越根识之义，因为该识是隐蔽的对境，所以不是现量。具有非现量识的士夫不应能现见。比对也是同品和异品的对境，所以不是法与非法的对境。如云：因此以相似而异，所作之忆念为何，依于彼之相似，是比对之所量。如是说。以义理解也是以见闻之义不可量度的考察之其他义的对境，此非是法等的对境，因为若无法等则不可量的见闻之义，那是任何也不存在的。或者以义理解的法等是对境也可以，即使那样，因为它是非现量的自性，所以具有它则无法成就现见法等。无事物是因为是无所量之对境，所以不应是法等的对境。如是略摄，若欲成立一切智，则已显示是于已成而成立。现在，若欲成立佛陀为了完全了知一切有情而是一切智，则宣说其过失。所谓“义不顺”等，所谓“无义”即是无果，因为对于成就士夫之义是不需要的。所谓“颠倒”即是以不可能之义为对境，所以不如是。此即是显示不可能之对境，所谓“唯独一身”等，一身之
English
It is not the object of dharma and non-dharma, because inference is also the object of the sign connected with the sign taken by direct perception. It is also not its object, because things like dharmas are beyond the senses, and no one can grasp their connection. If it is said that everything arising from investigation is an object of the hidden, then that consciousness should not be able to see the meaning beyond the senses, because that consciousness is an object of the hidden, so it is not direct perception. A person with non-direct perception consciousness should not be able to see directly. Comparison is also the object of similarity and difference, so it is not the object of dharma and non-dharma. As it is said: Therefore, by similarity and difference, whatever memory is made, based on that similarity, is the object of comparison. As it is said. Understanding by meaning is also the object of other meanings of investigation that cannot be measured by the meaning of seeing and hearing, this is not the object of dharma and so on, because if there is no dharma and so on, the meaning of seeing and hearing that cannot be measured, then there is nothing at all. Or it may be that the dharma and so on understood by meaning are objects, even so, because it is the nature of non-direct perception, so having it does not accomplish the direct perception of dharma and so on. Non-existence is because it is the object of the unmeasurable, so it should not be the object of dharma and so on. Thus, briefly summarized, if one wants to establish omniscience, then it has already been shown that it is establishing what has already been established. Now, if one wants to establish that the Buddha is omniscient in order to fully know all sentient beings, then the fault is explained. The so-called "meaningless" and so on, the so-called "meaningless" is fruitless, because it is not necessary for achieving the meaning of a person. The so-called "inverted" is to take the impossible meaning as the object, so it is not so. This is to show the impossible object, the so-called "only one body" and so on, the body of one