Tibetan
་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཇུག་པ་ལ་ཤེས་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་འང་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྐྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྐྱེས་བུ་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟས་བས་ན་ཤེས་པ་ནི་འཇུག་པ་ལ་བར་མ་ཆོད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། བླང་དང་དོར་བྱའི་དངོས་པོ་ལ། །འཇུག་པ་དེ་གཙོ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། དོན་ཐོབ་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གེགས་པ་ལ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་འགེགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དོན་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་སུ་ཞིག་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་པ་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཚད་མའི་བདག་ཉིད་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཡང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུས་མ་རྟོགས་པས་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པར་བརྗོད་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། ། དེས་ན་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འགེགས་པ་དོན་མེད་དེ། རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་ནུས་པ་ངེས་པ་ནི་གཞན་ལས་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ནུས་པ་རྣམས། །འབྲས་བུའི་དོན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡང༌། རང་ལ་མེད་པའི་ནུས་པ་ནི། །གཞན་གྱིས་བྱ་བར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཚོགས་པ་གཞན་ལས་བྱུང་བ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་ན་དེ་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བྱ་བ་རྟོགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་མི་གསལ་བའི་དོན་ཅན་ལོང་བའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན་པ་མི་ཤེས་ཏེ་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རིག་བྱེད་ཀྱི་ངག་འདི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི
Chinese
即于彼成。为应取舍之故，于事物趣入，识乃为主。如是，若无烟等则不生，如是，若未生起识，则士夫不趣入于义。是故，识乃趣入之无间作者，故彼即是量。谓：智即是正量，于应取舍之事物，趣入彼乃为主故。如是说者。不欺诳之识，亦是能得义之相，然非得义，以有障碍等之可能故。事物之功能乃是自性，故何者能遮彼，彼乃欲义从他生者，何人耶？已成时，未成之法，非彼之自性，理亦非尔，以太过于极故。彼若亦是量之自性，然以有错乱之因故，彼之果未领悟，故定不能，故说义作用之识，从他果而决定。 故说待于决定，从他乃是正量。非待于生起，故遮遣因从他生无义，以无诤故。汝等亦唯许功能决定是从他生，如云：事物一切之功能，由果之义而成立。如是说者。又，自无之功能，他不能为。此说为遮遣从他众生起之故。说彼因是与非量亦同故。彼亦从自性而太过于量，又彼非因，以错乱故。又，由功德等与成立之门，于生起量之果，事业领悟不可能，此亦是不明意义盲者之语。成立之门事业领悟，此为何者不得而知，若且作是思惟，此是应作之明了语，为生果之
English
It is established in that itself. For the sake of what is to be taken and what is to be discarded, consciousness is the main thing in entering into things. Thus, if there is no smoke, etc., it will not arise. Likewise, as long as consciousness does not arise, the person does not engage in the meaning. Therefore, consciousness is the uninterrupted agent of engagement, so it is the valid cognition. It is said: Intelligence is the valid cognition, because engagement in things to be taken and discarded is the main thing. That is what is said. The non-deceptive consciousness is also the characteristic of being able to obtain the meaning, but it is not the attainment of the meaning, because there is a possibility of obstacles, etc. The power of things is their very nature, so who is it that wants to obstruct it, that the meaning arises from another? When it is established, the unestablished dharma is not its nature, nor is it reasonable, because it is too extreme. Even if it is the nature of valid cognition, because there is a cause of confusion, its result is not understood, so it is definitely not possible, so it is said that the consciousness of the function of meaning is determined from another result. Therefore, it is said that depending on the determination, it is a valid cognition from another. It is not dependent on arising, so it is meaningless to reject the cause arising from another, because there is no dispute. You also only allow the determination of function to be from another, as it is said: All the functions of things are established by the meaning of the result. That is what is said. Also, the function that does not exist in oneself cannot be done by another. This is said to reject the arising from other beings. Therefore, saying that the reason is the same for non-valid cognition. It is also too much to be a valid cognition from itself, and it is not a reason, because it is confusing. Also, it is not possible to understand the action in generating the result of valid cognition through the door of qualities and establishment, this is also the word of a blind person with unclear meaning. What is this action understanding through the door of establishment is not known, if you think for a while, this is the clear word to be done, to generate the result of
Tibetan
་ཕྱིར་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་འཇུག་པ་དེ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་གཡོ་བ་དང་བྱ་བ་དག་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་མེད་ན་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་ལ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་ངེས་པར་ཡོད་པ་ཉེ་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་བྱ་བ་གཞན་རྟོགས་པ་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་སྐྱོན་ལྡོག་པ་ན་ཚད་མ་ཉེད་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སྐྱོན་རྣམས་བསྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ འཇུག་པ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རང་ལས་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་རྣམས་ཡོན་ཏན་མ་བསལ་བར་དངོས་སུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མཚོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་དོན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང་འབྲེལ་པ་ན་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱང་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་སྐྱེད་པ་ན་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་ཚད་མ་དང་ཅིག་ཤོས་འགལ་བ་དག་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བ་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པའི་རྒྱུར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མར
Chinese
因此，预先运用意识的活动并不存在于感官等之中。因为一切事物不可能以刹那生灭的方式运动和作用，所以事物本身不可能预先运用意识。如果这样，感官等也不可能通过建立的方式起作用，因此会变成因。如果即使不具备产生作用的能力，感官等仅仅是存在就能产生结果，因此被认为是因。这与功德等也是相同的。因产生果时，除了必然存在的近取因之外，不可能认识到其他的活动。如果存在功德，当过失消失时，就会产生“量新产生”的说法，对于此，过失不会通过建立的方式使量不成立而起作用。如果这样，不成立的量也会变成从自身产生，因为没有差别。过失在没有消除功德的情况下直接导致量不成立，这并不是指征。因此，除了随之存在而存在之外，不可能存在其他的因果事物，因此功德与过失一样，也同样是因。还有人说，感官等的自性本身不依赖于其他，就能产生不欺骗对境的知识，这种说法也是不合理的。因为就像因无缺少的认识的自性一样，一切知识都会变成量。就像知识的认识自性是相同的，与直接的缘相联系时，即使存在过失等，因无缺少，一切知识都会发生变化一样，不欺骗对境的自性也会发生变化。有人认为，当过失产生不成立的量时，因无缺少的量也不会随之产生，因为一个知识中不可能同时存在成立的量和不成立的量。没有矛盾的认识自性是普遍存在的。如果这样，感官的自性本身就不能成立为不依赖于其他的因，即使它无缺少，也会变成量。
English
Therefore, the activity of applying consciousness in advance does not exist in the senses, etc. Because it is impossible for all things to move and act in a momentary way, it is impossible for things themselves to apply consciousness in advance. If this is the case, it is also impossible for the senses, etc., to act through establishment, so they will become causes. If, even if they do not have the ability to produce an effect, the senses, etc., merely by existing, can engage in producing a result, they are therefore considered to be causes. This is the same with qualities, etc. When a cause produces a result, it is impossible to recognize other activities besides the necessarily existing proximate cause. If there are qualities, when faults disappear, the saying "a new valid cognition arises" will occur. In this regard, faults will not act by establishing the invalidity of valid cognition. If this is the case, the invalid valid cognition will also become self-arisen, because there is no difference. Faults directly leading to the invalidity of valid cognition without eliminating qualities is not an indication. Therefore, besides existing along with existence, it is impossible for other causal things to exist, so qualities are the same as faults, and they are also equally causes. Some also say that the nature of the senses, etc., itself does not depend on others and can produce knowledge that does not deceive the object. This statement is also unreasonable. Because just like the nature of cognition without missing causes, all knowledge will become valid cognition. Just as the nature of cognition of knowledge is the same, when it is connected with the immediate condition, even if there are faults, etc., because there is no lack of causes, all knowledge will change, so the nature of not deceiving the object will also change. Some think that when faults produce invalid valid cognition, the valid cognition without missing causes will not arise along with it, because it is impossible for valid cognition and invalid valid cognition to exist simultaneously in one knowledge. The nature of cognition without contradiction is universally present. If this is the case, the nature of the senses itself cannot be established as a cause that does not depend on others, even if it is without lack, it will become valid cognition.