Tibetan
ངས་སུ་གཅོད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་ཀྱི་དོན་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་བྱེད་དམ། མ་སྐྱེས་པ་བྱེད་གྲང༌། རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་བྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ལ་བྱ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དཔེ་དོན་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་ཚད་མ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེས་ན་འདིར་ནི་ཚད་མ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་རང་རིག་པས་རང་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་ན། འོ་ན་ཤེས་པ་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པ་དོགས་པ་བསུ་ནས། འདིར་ནི་འདི་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ཞེས་བའི་དོན་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རང་རིག་པས་བཟུང་ན་ཡང་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བའི་ གོམས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་དེ། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་དག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ
Chinese
像“断除我”和“正确地认识”等等，都是用不同的名称来表达，意义上并没有什么不同。认为（识）能作用于自身也是不合理的，因为作用于自身是相违背的，而且，产生和未产生的状态是存在和不存在的缘故。像这样，识是作用于已产生的自性呢？还是作用于未产生的自性呢？暂时来说，不是作用于已产生的自性，因为如果是它的自性，那么成立和安乐就是一体的缘故。如果某事物与某事物同时成立和安乐不是一体的，那么它就不可能是该事物的自性，因为这样会太过分。也不能作用于已产生的自性，因为没有必要特别去做，而且会导致持续不断地作用。也不能作用于所谓的未产生的一方，因为不存在的缘故。对不存在的事物进行作用是不合理的，因为它是不具备所有能力的分别的特征。如果不进行作用，那么作用本身就会退化。这本身就是存在的特征，也就是能起作用的事物。因此，例子与意义并不相同。因此，这对于量来说……等等。因此，这里说了“对于量来说……”等等。如果识通过自证从自身成立，那么识不是从自身成立为量吗？为了消除这个疑问，说了“在这里仅仅会变成……”等等。仅仅通过体验并不能对所有事物产生定解，因为产生定解需要依赖其他因素，这已经多次阐述过了。因此，想要获得“那么”的意义，即使通过自证来把握，也可能存在诸如没有与非量相似的串习等导致迷惑的原因，因此没有产生定解，所以是不确定的。说是因为确定和不确定是不同的缘故。通过断除增益的方式，认为从他者是量，等等，是没有矛盾的。正如所说的：从自身了悟自身的体性，从名言了悟是量。就像这样。同样，“意义上”的意思是量……
English
Like "cutting off the self" and "correctly recognizing," etc., are all expressed with different names, but there is no difference in meaning. It is also unreasonable to think that (consciousness) can act on itself, because acting on itself is contradictory, and also, the states of being produced and not produced are existent and non-existent. Like this, does consciousness act on the self-nature that has already been produced? Or does it act on the self-nature that has not been produced? For the time being, it is not acting on the self-nature that has already been produced, because if it were its self-nature, then establishment and happiness would be one. If something is not one with something else in terms of simultaneous establishment and happiness, then it cannot be the self-nature of that thing, because that would be too extreme. It also cannot act on the self-nature that has already been produced, because there is no need to do anything special, and it would lead to continuous action. It also cannot act on the so-called unproduced side, because it does not exist. It is unreasonable to act on something that does not exist, because it is characterized by being devoid of all abilities of discrimination. If there is no action, then the action itself will degenerate. This itself is the characteristic of existence, which is the thing that can act. Therefore, the example and the meaning are not the same. Therefore, this is for the sake of valid cognition... etc. Therefore, here it says "for the sake of valid cognition..." etc. If consciousness is established from itself through self-awareness, then is consciousness not established as valid cognition from itself? In order to eliminate this doubt, it says "here it will only become..." etc. Just through experience, it is not possible to generate definite understanding of all things, because generating definite understanding requires relying on other factors, which has been explained many times. Therefore, wanting to obtain the meaning of "then," even if grasped through self-awareness, there may be causes of confusion such as not having the habit of being similar to non-valid cognition, etc., therefore definite understanding has not arisen, so it is uncertain. It is said because certainty and uncertainty are different. Through the method of cutting off superimposition, it is thought that being valid cognition is from others, etc., there is no contradiction. Just as it is said: From oneself, one understands one's own nature, from conventional expression, one understands valid cognition. Just like that. Similarly, the meaning of "in meaning" is valid cognition...
Tibetan
་ཉིད་དུའོ། །ཚད་མ་མིན་པའང་རང་དོན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་གོམས་པ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གོམས་པ་ལ་ཡོད་པ་ནི་གོམས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་རང་ཉིད་ངེས་པས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པས་འགའ་ཞིག་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་ལོག་པ་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་ཁོ་ནའོ། །དེར་ཡང་དོན་གཞན་དངོས་ལ་བློ། །ཡང་ན་རྒྱུ་ནི་སྐྱོན་ཅན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གནོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འདི་ལྟར་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །གནོད་མེད་ལ་ཡང་དངོས་མེད་པ། །ཞེས་བྱའི་ཚད་མ་གཞན་འདོད་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་འདི། །ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་འདི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་འདི་ན་ཅི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཞེས་ངེས་སམ། འོན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་སམ། ཡང་ན་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དོ། ། གཞན་གྱི་ཤེས་པས་རིག་པར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མཚུངས་པར་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཞན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནི་དེས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་གསལ་བ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་དུའང་ལོག་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རིག་བྱེད་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཙམ་རིག་བྱེད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེར་བཤད་པའི་བདག་དང་སྤྱིའི་ཚིག་གི་དོན་ལ་ཚད་
Chinese
也是如此。非量于自义。等句中，说了如何知晓从串习中来。存在于串习中即是串习，如是串习的力量，以量本身在一切时分确定自身，如是说，同样颠倒本身也在某些时候从自身确定。如是，患有眼翳等的人，通过串习的力量，产生毛发交织等知识，仅仅在那之后立即确定是颠倒，这是显而易见的。其中，于他义实物之智。或者原因是有过失。等句中，有损害等，说的是因为没有损害。您说是量本身。无害也无实有。想要其他的量。等如同所说。因此，说的是因为那个缘故。生起之时即此。确定是量。等句中，说了生起之时即此。等，在此生起之时，是自己确定是量吗？或者由一同生起的其他知识？或者是由之后生起的？这是三种情况。其中，暂时不是自己，因为一切知识在自身没有分别，所以认为“是量”是不合理的。 想要由其他的知识来认知也是不行的，因为承许心识总是隐蔽的。由同时生起的其他知识也不行，因为两个识不能同时生起。由之后生起的也不行，因为其他的知识还没有成立，所以它所要认知的知识也不清楚，因为不清楚所以没有成立。如果想要由其他的知识来成立，那就会陷入无穷的过失。因此，于任何处皆是颠倒。等句中，说了于明处也是。佛教徒们仅仅将相似的法说成是损害明处的量，这不是这样的。那么是什么呢？在那里所说的我和总相的词义上是量。
English
It is also like that. Non-valid cognition for self-interest. In the sentences like "How to know from habituation," it is said that what exists in habituation is habituation. Just as the power of habituation, by the very nature of valid cognition, determines itself at all times, so it is said that the very nature of error also determines itself from itself at some times. Likewise, those with cataracts, etc., through the power of habituation, generate knowledge of tangled hairs, etc., and it is only immediately after that that they determine it to be an error, which is obvious. There, the mind is on other objects. Or the cause is faulty. In the sentences like "Harm and so on," it is said that it is because there is no harm. You say it is valid cognition itself. Without harm, there is also no reality. Wanting another valid cognition. It is like what is said. Therefore, it is said because of that reason. At the time of arising, this. It is determined to be valid cognition. In the sentences like "At the time of arising, this," etc., it is said, "At this time of arising, does one determine it to be valid cognition by oneself? Or by another cognition arising together? Or is it arising later?" These are the three possibilities. Among them, it is not by oneself, because all cognitions do not have discrimination in themselves, so it is unreasonable to think, "It is valid cognition." Wanting to recognize it by another cognition is also not possible, because it is accepted that the mind is always hidden. It is also not possible by another cognition arising simultaneously, because two consciousnesses cannot arise simultaneously. It is also not possible by what arises later, because the other cognition has not yet been established, so the cognition to be cognized by it is also not clear, and because it is not clear, it has not been established. If one wants to establish it by another cognition, then one will fall into the fault of infinite regress. Therefore, in any place, it is error. In the sentences like "Also in the clear place," it is said. The Buddhists do not say that merely similar phenomena are valid cognition that harms the clear place. So what is it? There, the meaning of the words "I" and "general characteristic" is valid cognition.