Tibetan
་པའི་སྦྱོར་བ་བྱེད་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་སྒྲུབ་པ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ངག་གང་ཁོ་ན་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྟོགས་ཀྱིས་གཞན་དུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་སྐྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངག་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་འདིས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འགེགས་པར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མའི་ཡུལ་ལ་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། གང་གི་ལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཅུང་ཟད་རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་རང་རིག་པས་མངོན་སུམ་དང་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པ་དང་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་གོམས་པ་དང་ལྡན་པའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ན་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་གོམས་ པའི་སྟོབས་ཀྱི་རང་ཉིད་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་གཞན་ལ་སྟེ་དཔེར་ན་རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་བའི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མ་སྤངས་པའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ་སྟེ། གོམས་པ་དང་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རང་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་དུ་འདོད་ལ། ལ་ལ་ནི་ཚུལ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཚུལ་གཅིག་གི་རྟགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་དོན་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ལ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་བའི་རྟགས་ངེས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་བྱེད་པ་ན་ཡང་བརྒྱུད་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རང་ལས་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཕན་ཚུན་རྩོད་པར་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དག་གིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་ནི་ནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བའོ་སྙམ་ན་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྩད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་དེ་འདི་ལྟར་ལོག་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཐོས་པ་ལས་རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ན་ཡང་གྲངས་ཅན་ བཞིན་དུ་དེའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡུལ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་དོན་ལ་མངོན་སུམ་བཞིན་ནོ། །དེ་དང་འབྲེལ་བའི་རྟགས་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བྱུང་བའི་རྟགས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྡའི་ཡུལ་བསྟན་པས་བརྡ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་ལ་དོན་མ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་འདིས་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བ་ལས་གཞན་མ་འཁྲུལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མངོན་སུམ་ཡང་ནི་དོན་མེད་ན། །མི་འབྱུང་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད། །འབྲེལ་བ་ཡི་ནི་རང་བཞིན་དེའི། །རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་གཉིས་ཀ་མཚུངས། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཇི་ལྟར་གྲངས་ཅན་པ་རྩྭ་མཆོག་རྩེ་ལ་གླང་པོ་མེད་པར་ངེས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཐོས་པའི་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་བློ་ཐ་དད་པ་ཡིན་མོད། རང་ལས་ཚད་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གང་ཕྱིར་རྩོད་པ་འཁྲུལ་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་ངེས་པ་དང་འགལ་བའི་འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་རྩོད་པ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་སྟོན་པ་ནི་རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་སྟོ
Chinese
即使允许进行驳斥，但为了表明按照您的观点，这也是不合理的。这是您的立场，等等。按照你们这些声称“成立”是词语含义的人的观点，对于任何言论的驳斥，仅仅通过理解就能排除其他，否则就只有成立，这就是这种立场。如果对于此处激励产生的言论，没有驳斥的驳斥，那么它如何能阻止它本身成为非量呢？同样，与量之境作对的人们的思想也不会不同。那么，这如何成立呢？引用“有些人”等，所谓“有些人”是指思辨者们。所谓“其他人”是指佛教徒们，他们认为少许是自己本身就是量。例如，自证的现量、瑜伽士的知识、有作用的知识、比量以及具有习惯的现量等。因此，由于舍弃了错误的起因，凭借习惯的力量，它是从自身确定的。少许是对于他者，例如，从成为争论基础的激励所产生的知识，以及没有舍弃错误理由的现量等。因为看到了习惯和有作用的知识。如果那样，那么按照您的观点，比量等就不会被排除，因为它仅仅是自身就是量。例如，有些人认为比量是具有三种方式之相的因，有些人认为是从两种方式产生的，有些人认为是从一种方式之相的因产生的，对它的定义是没有意义的。同样，对于顺世论者来说，也不应该成立它是量，因为它自己确定是量，这就像这样。如果这样说，那么就没有这个过失。因为比量是从确定它的自性和从它产生的关联之相而产生的，即使在做不欺骗有作用之事时，也是通过与那样的事物相关联而产生的，因此不会欺骗那个事物。
English
Even if it is allowed to make refutations, it is to show that according to your view, this is also unreasonable. This is your position, and so on. According to you who claim that 'establishment' is the meaning of words, for any statement of refutation, it is only through understanding that others are excluded, otherwise there is only establishment, this is this position. If there is no refutation of refutation for the statement generated by motivation here, then how can it prevent itself from being non- ಪ್ರಮಾಣ (pramāṇa, measure, valid cognition)? Similarly, the minds of those who oppose the realm of प्रमाण (pramāṇa, measure, valid cognition) will not be different. So, how is this established? Quoting 'some people' etc., the so-called 'some people' refers to the speculators. The so-called 'others' refers to the Buddhists, who consider a little to be प्रमाण (pramāṇa, measure, valid cognition) in itself. For example, self-awareness प्रत्यक्ष (pratyakṣa, direct perception), yogi's knowledge, functional knowledge, अनुमान (anumāna, inference), and प्रत्यक्ष (pratyakṣa, direct perception) with habit, etc. Therefore, because the cause of error is abandoned, it is determined from itself by the power of habit. A little is for others, for example, knowledge arising from motivation that has become the basis of debate, and प्रत्यक्ष (pratyakṣa, direct perception) that has not abandoned the reason for error, etc. Because habit and functional knowledge are seen. If so, then according to your view, अनुमान (anumāna, inference) etc. will not be excluded, because it is प्रमाण (pramāṇa, measure, valid cognition) only in itself. For example, some people think that अनुमान (anumāna, inference) is the cause of the three-mode mark, some think it comes from two modes, some think it comes from the mark of one mode, and its definition is meaningless. Similarly, for the materialists, it should not be established that it is प्रमाण (pramāṇa, measure, valid cognition), because it is determined by itself to be प्रमाण (pramāṇa, measure, valid cognition), it is like this. If you say so, then there is no fault. Because अनुमान (anumāna, inference) arises from the determination of the mark of its own nature and the relationship arising from it, even when doing things that do not deceive function, it is born through association with such things, so it does not deceive that thing.
Chinese
因为是确定的缘故，所以称为自性量。由于论敌们完全不了解产生它的原因——相的体性，所以只是在推论没有产生的情况下互相争论，而不是在产生的情况下争论，因为它的自性是不确定的。正因为如此，如果诸位论师认为，由于已经确定了不颠倒的相的自性，所以从青稞也能产生推论，那么这就是在阐述产生的原因——因的自性的特征。有些人争辩说，不应该向顺世外道证明推论是量，这种说法也是不合理的。我们并不是要证明推论是量。那么是什么呢？因为听到具有颠倒意义的论典而愚昧的顺世外道，即使已经成立了推论是量，也不像数论派那样使用这个术语，因此通过指示近处的对象来建立具有对象的术语，也就是说，从什么产生，就具有获得它的能力，就像对自己的意义的现量一样。通过看到与它相关的相而产生的，从相产生的知识，也是从推论所要推知的事物产生的，像这样通过指示名称的对象来使用名称。像这样，现量以不欺骗意义的理由而成为量的术语，除了从它产生之外，还有什么是不欺骗的呢？如是说：如果现量也没有意义，从不产生就是量，因为关联的自性是它的原因，所以两者相同。如是宣说。因此，就像数论派确定在草尖上没有大象一样，这也是听到论典的愚昧。如果有人认为，虽然智慧各不相同，但是自性量，怎么会不合道理呢？如果这样想，就说了“因为争论源于错误”等等，这表明由于争论的目标是与确定相反的错误的果实，因此证明没有确定性，这与自性量本身就是推论的承诺相矛盾。
English
Because it is definite, it is called self-nature valid cognition. Since the opponents do not fully understand the nature of the sign that produces it, they only argue with each other when inference has not arisen, but not when it has arisen, because its own nature is uncertain. For this very reason, if the teachers think that inference will arise even from barley because the nature of the non-inverted sign has been determined, then this is to explain the characteristic of the nature of the reason for production. Some people argue that it should not be proved to the Lokayata that inference is a valid cognition, which is also unreasonable. We are not trying to prove that inference is a valid cognition. What then? Because the Lokayata, who is ignorant from hearing scriptures with inverted meanings, even if it has been established that inference is a valid cognition, does not use the term like the Samkhyas, therefore, by indicating the nearby object, the term with the object is established, that is, what arises from what has the ability to obtain it, just like the direct perception of one's own meaning. The knowledge arising from the sign, which arises from seeing the sign related to it, also arises from what is to be inferred, and in this way the name is used by indicating the object of the name. In this way, direct perception becomes the term of valid cognition because of the reason of not deceiving meaning, and what else is not deceiving besides what arises from it? As it is said: If direct perception also has no meaning, then non-arising is valid cognition, because the nature of the relation is its cause, so both are the same. Thus it is declared. Therefore, just as the Samkhyas determine that there is no elephant on the tip of the grass, this is also the ignorance of hearing the scriptures. If someone thinks that although wisdom is different, it is self-nature valid cognition, how can it be unreasonable? If you think so, it is said that "because the argument arises from error" and so on, which shows that because the goal of the argument is the fruit of error contrary to certainty, it proves that there is no certainty, which contradicts the promise that self-nature valid cognition itself is inference.