Tibetan
དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྐུལ་བྱེད་བློ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡང་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་བྱུང་ངོ་བོ་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དེ། སོགས་པའི་སྒྲས་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར། བསྐུལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི། །ཚད་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་བྲལ་བའི། །རྒྱུ་ཡིས་བསྐྱེད་ཕྱིར་རྟགས་དང་ནི། །ཡིད་ཆེས་ཚིག་དང་དབང་བློ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཡིད་མི་ཆེས་མ་བྱས། །ཚིག་གིས་བསྐྱེད་ཕྱིར་ཡུལ་དུས་སོགས། །ཐ་དད་སོགས་པ་དོན་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བས་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་བློ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨྲ་བ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་ཀུན་གྱི་ཚད་མ་ཉིད། །རང་ལས་ཡིད་ཆེས་གཟུང་བར་གྱིས། །ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་གྲུབ་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་ལན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་བསྐྱེད་པའི་བློ་རྣམས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཞན་གྱི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། དོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེས་པ་དང་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཡིད། །གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གི་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཁྱེད་ཅིག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བའི་ངལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་ངེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོགས་ པ་འདི་གང་ལས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དཔེ་འཆད་པ་ནི་མཐོ་ཡོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྟོགས་པ་པོ་གང་གིས་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་མཐོ་ཡོར་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྗོན་ཤིང་དང་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དོགས་པ་མེད་པ་ཚད་མ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟར་བཟློག་པར་བྱ་བར་ནུས་ཤེ་ན། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ངོ་བོ་གང་ལས་ངེས་པ་ནི་གང་གི་ངོ་བོར་ངེས་པའོ། །བཟློག་པའི་དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ལས་བཟློག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། རང་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ལས་སོ། །འདི་ཉིད་ལ་དཔེ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་མེད་ཉིད་རྣམ་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། །ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ཉིད་བླ་ལྷག་གི་རྒྱུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་གཉིས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟོན་པ་ན་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་གིས་དེས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ངེས་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཏོར་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་དང་རང་གི་ཕྱོགས་གྲུབ་པ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་དག་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ནི་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཐོ་ཡོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཏོར་ཟན་དང་དུ་བ་དང་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ ཤེས་པས་ཞེས་བསྡུའོ། །འདི་དག་དང་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཐོ་ཡོར་བ་སྦྲེལ་ཏེ་འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མ་གྲུབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རོ། །གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། ཚད་མ་དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འདི་ལྟར་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་བསྐྱེད་པའི་བློ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་ཡོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མ་ཉིད་དེ་གཞན་ལས་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་གྲུབ་ན། །དེ་ནི་གནོད་པ་སེལ་བྱེད་པར། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད
Chinese
如是，以及“策励之智”等，也显示了与自己的言辞相违背。因生之体性，即是从因而生者。以“等”字，是为了以不信任之语所生起，因为没有损害之故等。如是：策励所生之识，是量，以无过失之，因由因所生之故，如标识与，信任之语及自在智。如是，不信任未作，以语所生之故，处时等，各异等无意义之故。如是以策励之智成立为量之故，说立宗时，则显示了立宗于他者为量。一切量之量，从自取信任。也说了遮止之故，言辞互相违背。从自量性成立，等是以他者作答。若然，我们说立宗是为了使策励所生之诸智成立为量，并非如此。那么是什么呢？对于此，是为了遮止他人妄加诽谤非量之故。此也不合理。从何而言呢？因为不可能有怀疑之故。决定以及妄加诽谤之意，损害所害之体性之故。也如是说。因此，对于谁的颠倒之义，你们立宗之勤劳将变为有果，生起决定时，对于非量之怀疑是从何而来的呢？对此，举例说明，如“高约”等，任何了悟者，对于其自性决定为高约，就称之为高约。其他种类，如树木和士夫等。如果那样，无有怀疑，如何能遮止对于量之立宗呢？因为说了事物等，从何体性决定，即是决定于何之体性。颠倒之怀疑，即是从其体性颠倒之自性的怀疑之义，自己之ི་尼ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ངེས་པ་ལས་སོ།། འདི་ཉིད་ལ་དཔེ་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་མེད་ཉིད་རྣམ་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ།། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ།། འདི་ཉིད་བླ་ལྷག་གི་རྒྱུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་པ་གཉིས།། ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་དོ།། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྟོན་པ་ན་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་དང་འགལ་བའི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་གིས་དེས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ངེས་པའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ཇི་ལྟར་གཏོར་ཟན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་དང་རང་གི་ཕྱོགས་གྲུབ་པ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ།། སྦྱོར་བ་ནི་གང་དག་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ནི་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཐོ་ཡོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།། ཁ་ཅིག་གི་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ།། གཏོར་ཟན་དང་དུ་བ་དང་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།། དེ་དག་གི་ ཤེས་པས་ཞེས་བསྡུའོ།། འདི་དག་དང་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཐོ་ཡོར་བ་སྦྲེལ་ཏེ་འདིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་མ་གྲུབ་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རོ།། གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་སྟེ། ཚད་མ་དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ།། འདི་ལྟར་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་བསྐྱེད་པའི་བློ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོ་ཡོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།། ཚད་མ་ཉིད་དེ་གཞན་ལས་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ།། རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་གྲུབ་ན།། དེ་ནི་གནོད་པ་སེལ་བྱེད་པར།། ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དོགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད
English
Thus, and "the mind of encouragement," etc., also show a contradiction with one's own words. The nature of arising from a cause is that which arises from a cause. The word "etc." is for the sake of being generated by untrustworthy words, because there is no harm, etc. Thus: The knowledge generated by encouragement is valid, because it is without fault, because it is generated by a cause, like a sign, trustworthy words, and independent intelligence. Likewise, untrustworthiness is not made, because it is generated by words, place, time, etc., different, etc., because it is meaningless. Thus, because the mind of encouragement is established as valid, when speaking of establishing a thesis, it is shown that the establishment is definitely valid for others. The validity of all valid cognitions, take trust from yourself. It is also said to prevent it, so the words contradict each other. Even if validity is established from oneself, etc., it is to answer others. If so, we say that the establishment is to establish the minds generated by encouragement as valid, it is not so. Then what is it? For this, it is to refute others' false accusations of non-validity. This is also unreasonable. From what is it? Because there is no possibility of doubt. Determination and the intention of false accusation, because of the nature of harm and harm. It is also said so. Therefore, for the sake of reversing whose meaning, your labor of establishing a thesis will become fruitful, when certainty arises, from what does this doubt of non-validity come from? To this, give an example, such as "High Estimate," etc., any who understand, for whom its nature is determined as High Estimate, it is called High Estimate. Other kinds, such as trees and men, etc. If so, without doubt, how can the establishment of validity be prevented? Because things, etc., are said, from what nature is determined, that is, determined by what nature. The doubt of reversal is the meaning of the doubt of the nature of reversal from its nature, one's ownི་ is because its essence is definite. An example is shown for this: As it is said, "like smoke," etc. "The absence of that itself is what is completely cut off" means that the absence of fire, etc., is what is completely cut off. The conclusion is made with "not a valid cognition," etc. For the sake of explaining the additional cause, it is said, "If there are two valid cognitions." The two that are not valid cognitions are doubt and the nature of error. When showing that whatever is pervaded by contradiction becomes an absurd consequence, it is established that it contradicts one's own words. Because doubt and error, which contradict certainty, pervade the very object that they have made their object, there is no opportunity for certainty in that. As "like offering cake," etc., it also shows that it contradicts inference and that one's own side is established. The connection is that those natures that have made doubt and error their object are indeed the very nature of what is to be determined from another, like the high bank, etc. According to some, the valid cognition itself is also the nature of having made doubt and error its object, which is the reason of nature. Because it is like offering cake, smoke, and the fault of being produced by a cause, etc., it is said so. That is summarized by "by the knowledge of those." Connecting the high bank in sequence with these, this shows the pervasion of the reason. In order to avoid what is not established from the point of view of showing the property of the subject, it is said, "Likewise, by what," etc. "By what" means "for what reason." "Became" means certainty, and "by that valid cognition" is the remainder. In this way, it has already been shown that the mind produced by urging is indeed the object of doubt and error. "Likewise" means like the high bank, etc. "The valid cognition itself is determined from another" shows the near result of the valid cognition. "If the valid cognition itself is established from itself, then it is what eliminates harm" is not reasonable, because it has already been shown that doubt is not possible. Now, in order to refute the doubt about what is not a valid cognition, it is established.