Tibetan
་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྐྱེས་བུས་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གཞན་འདོད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་ངོམས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་ཚིམ་པ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཉིད་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མགུ་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་རང་ལས་འདོད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དེའི་དེ་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་ལ། ནུས་པ་དེ་ཡང་མ་གོམས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མི་ཤེས་པས་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱི་འབྲས་བུས་ཤེས་པ་འཇུག་པར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་པོ་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཐུག་པ་མེད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་དངོས་མེད་ཡུལ་ཅན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དང་པོ་ཐོག་མའི་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལས་མྱ་ངན་འཚོང་གི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལས་མེར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ལས་བཙོ་བ་དང་སྲེག་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་ན་ཡང་འདི་མེ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན་མེའི་མཚན་ཉིད་ནི་བཙོ་བ་དང༌། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་མེའི་དངོས་པོས་སྐྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་དོགས་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་དོགས་པ་ལ། རྗེས་ཐོགས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེ་འདི་ལྟར་མཇུག་ཐོགས་སུ་བཙོ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མ་བྱུང་བ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་བློ་མི་གསལ་བ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲས་མ་གུས་པ་དང༌། །མ་གོམས་པ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དང་པོ་ལ་ཡང་གང་གོམས་པ་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསལ་བ་དེ་ནི་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གོམས་པས་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དཔེར་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་རྣམས་སམ། ནོར་བུ་དང༌། དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་རིག་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཐག་རིང་དུ་སྤངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་གསལ་བ་ཅན་སྐྱེ་བ་ན་བར་མ་ཆོད་པར་རིགས་མཐུན་པ་ཐུན་མོང་པའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན་དེའི་ཡུལ་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་ཡང་གོམས་པ་དང་ལྡན་པས་འཇུག་པ་ན་དེ་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁོ་ན་ལས་དོན་ཐོབ་པའི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱའི། ལ་ལར་རང་ལས་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མ་གོ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་འདྲེས་པའི་དེ་དང་འདྲ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ངེས་པ་ཉིད་གང་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་གོམས་པ་ལས་སོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པས་རིགས་མཐུན་པ་ཐུན་མོང་མ་འདྲེས་པའི་འདྲ་བ་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་ཀྱི། གང་གི་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བ་ན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཚད་མ་ཉིད་ལ་ཅི་ཞིག་སྣང་གཞན་ཡང་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །གལ་ཏེ་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་དེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དམར་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཨ་ཤོ་ཀའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་ པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྟགས་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཁྱེད་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མེད་པར་ཡང་གོམས་པའི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལས་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་རང་ཉིད
Chinese
追随于其后就不会有穷尽，因此，有情众生也不会希求其他需要去成办的果。同样，世间上明显地希求满足等果，那也是仅仅从生起满足和完全没有痛苦等觉知中就能明显成立的，因为仅仅这样就能使众生完全满足并止息，所以说从它自身就能成就所欲。也就是说，以作为其因的觉知为先导，获得它的能力就叫做量。而这种能力因为不熟悉，所以不了解果，因此无法确定地把握，所以为了使后来的果的觉知得以确定地进入，最初才说是由其他而成为量。另外，为了以其他方式遣除穷尽，所以说了“最初无实境”等。如果最初初始的觉知是缘于无实之物的，那么，那时就不会产生后来的果的觉知，因为没有因，而且能起作用的觉知是与实物相关的。从执持非火的觉知，到从苦涩之花的鲜花等中，仅仅因为确定是火而进入，就不会产生显现为烹煮和焚烧等的觉知，即使产生，也只会认为这是火。从何处说呢？因为火的特征仅仅是产生烹煮和焚烧等果的因而已。因此，之所以说“如是”就是为了在此作总结。然而，如同能起作用的觉知一样，最初的觉知不也是由火的实物所产生的吗？那么，为什么怀疑它本身不是量，而怀疑后来的不是呢？所以说了“随之果”等。对于最初的觉知来说，有错乱的因，就像这样，最终没有产生烹煮等的果，以及与错乱的觉知和合，以及不清晰的智慧，以及等等的“等”字包括不恭敬和不熟悉等等。对于果的觉知来说，因为没有丝毫错乱的因，所以是从自身而确定的。
English
Following after it, there will be no end, therefore, sentient beings will not desire other fruits that need to be accomplished. Similarly, in the world, the fruits of satisfaction and so on are manifestly desired, and that is manifestly established only from the arising of satisfaction and complete freedom from suffering and other cognitions, because only in this way can beings be completely satisfied and cease, so it is said that from itself the desired is accomplished. That is, the ability to obtain it, which is preceded by the cognition that is its cause, is called valid cognition. And because this ability is unfamiliar, it does not understand the fruit, so it cannot be grasped with certainty, so in order to make the subsequent cognition of the fruit enter with certainty, it is first said to be valid cognition from another. Furthermore, in order to eliminate exhaustion in other ways, it is said, "The first is an unreal object," and so on. If the first initial cognition were to engage with unreal things, then at that time the subsequent cognition of the fruit would not arise, because there is no cause, and the cognition that can function is related to real things. From the cognition that grasps non-fire, to from the flowers of bitter flowers, etc., only because it is determined to be fire, it will not produce the cognition that appears as cooking and burning, etc., and even if it does, it will only think that this is fire. From where is it said? Because the characteristic of fire is only the cause of producing the fruits of cooking and burning, etc. Therefore, the reason for saying "as long as" is to make a conclusion here. However, just like the cognition that can function, is not the first cognition also produced by the reality of fire? Then, why doubt that it itself is not valid cognition, and doubt that the latter is not? Therefore, it is said, "Subsequent fruit," and so on. For the first cognition, there is a cause of confusion, like this, in the end there is no fruit of cooking, etc., and it is in harmony with the confused cognition, and unclear wisdom, and the word "etc." includes disrespect and unfamiliarity, etc. For the cognition of the fruit, because there is not the slightest cause of confusion, it is determined from itself.
Chinese
复次，对于最初的意识，通过串习等方式消除错觉的原因，是为了表明它本身就是量。之所以提到“如果通过串习而进入”等，是因为通过串习的力量，例如瑜伽士们，或者对于珍宝以及类似之物，那些知识能够清晰地显现，远离错觉的原因。同样，对于其他人，通过串习的力量，清晰的显现，从而产生消除错觉疑虑的明晰之识，在没有间隔的情况下，当产生具有共同相似性的确定之识，从而产生辨别的意识时，因为它的对境必定是从不相似的类别中返回，所以说它本身就是量。如果通过串习而进入，因为见到如此特征的分别念，仅仅通过推论，凭借获得事物之能力的特征来确定是量，所以在一切情况下都应确定是从他者而来的量。有些人认为，在某些情况下，从自身确定并非如此。我们并不理解这一点，必须说明，这种不混杂的、与其相似的特征的确定性是从何而来的？如果说是从串习而来，那么，如果是这样，就没有错觉的原因。如果通过串习的力量，通过辨别不相似的类别，来确定共同的不混杂的相似性，那么，当某人体验到它并远离错觉的原因时，如果仍然说是不确定，那么对于量本身来说，又有什么显现呢？此外，这个“相似”又是什么呢？如果说是分别念的自性，那么在颠倒的意识中也存在，因此是不确定的理由。如果说是显现为红色的形象，那么在执著于阿输迦花等事物的意识中也存在，因此存在错觉。如果说是花等事物的果实本身，那么必须说明如何确定它。如果为了成立它而追随其他的征相，那么将会无穷无尽。再次，如果即使不追随征相，也仅仅凭借串习的力量，它就是现量的自性。
English
Furthermore, regarding the initial consciousness, the reason for eliminating the causes of delusion through familiarity, etc., is to show that it itself is a valid cognition. The reason for mentioning "if entering through familiarity," etc., is that through the power of familiarity, for example, yogis, or for jewels and similar things, those knowledges can clearly appear, far removed from the causes of delusion. Similarly, for others, through the power of familiarity, the clear appearance itself gives rise to a clear consciousness that dispels doubts of delusion. Without interruption, when a definite consciousness with common similarity arises, thereby giving rise to a discriminating consciousness, because its object is necessarily reversed from dissimilar categories, it is said to be a valid cognition in itself. If entering through familiarity, because the conceptualization of such characteristics is seen, it is determined to be a valid cognition solely through inference, by virtue of the characteristic of the ability to obtain the object. Therefore, in all cases, it should be determined as a valid cognition from others. Some think that in some cases, it is not determined from oneself. We do not understand this, and it must be explained, from where does this certainty of the unmixed, similar characteristic come? If it is said to be from familiarity, then if that is the case, there is no cause for delusion. If through the power of familiarity, by discriminating dissimilar categories, the common, unmixed similarity is determined, then when someone experiences it and is free from the causes of delusion, if it is still said to be uncertain, then what appears for the valid cognition itself? Furthermore, what is this "similarity"? If it is said to be the nature of conceptualization, then it also exists in inverted consciousness, therefore it is an uncertain reason. If it is said to be the appearance of a red image, then it also exists in the consciousness that grasps Ashoka flowers, etc., therefore there is delusion. If it is said to be the fruit of things like flowers themselves, then it must be explained how to determine it. If you follow other signs to establish it, then it will be endless. Again, if even without following signs, it is the nature of direct perception solely through the power of familiarity.