Tibetan
བློ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་བའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཆུང་ངུ་ལ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་བླ་དང༌། དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོའི་མྱ་ངམ་ཆེན་པོ་ལ་ཆུང་ངུའི་བློ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གང་ལ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་སྲིད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དཔེའི་སྒོ་ནས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ལྟར་དམག་གི་དུས་དག་ཏུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དུས་གང་ལ་དམག་དང་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་ཟླ་བ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་དྲིས་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་གཞན་ཁོ་ནར་ངེས་ཀྱི་དེ་ལ་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆགས་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུ་ལོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་པ་བྱེད་པ་ཤེས་པ་གསུམ་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་ཀྱི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཚད་མ་ཡང་རང་ལས་ཚད་མར་གྲུབ་པ་ན་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གཞན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཚད་མ་རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་པ་བརྗོད་པ་པོ་དག་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ཚད་མ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟག་པའི་ངག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཡིད་ལ་གནས་པའི་ངག་གི་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་འདི་ལ་རྒྱུ་སུན་མ་ཕྱུང་བ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྟག་པའི་ངག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཉན་པ་པོ་དང་སྨྲ་བ་པོས་བྱས་པའི་ཉེས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་རིག་པའི་བླ་མ་ངག་གིས་དེ་འདོན་དུ་བཅུག་པ་པོ་རྣམས་དང་འདོན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཡིད་ཆེས་པས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ངག་རྟག་པ་ཉིད་སུན་མ་ཕྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་བྱེད་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ པ་སྟེ། སྐྱེས་བུའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་བརྟེན་པ་པོ་ལོག་པ་ན་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ངག་དག་ལས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པའི་ཆོས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འོན་ཏེ་ཡོན་ཏན་དག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ཡོན་ཏན་དག་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འདི་ལ་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། དེ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོན་མེད་པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་སོགས། །ཚད་མ་ཡོན་ཏན་ལ་རག་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་བསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་བསལ་བའོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་མཚོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་དགག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་བྱེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བའི་ཕྱིར། ཡོན་ཏན་དག་ལས་ཉེས་མེད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ངེས་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་སླར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་པ་ཐུག་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་སོན་འདུག་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་འདི་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོད་ནའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་མོད། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་ནི་བསལ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ
Chinese
意识是将海市蜃楼误认为水等。等等的“等”字，包括将小的误认为大的情况，例如将远处的大沙漠误认为小的。像这样的情况都应包括在内。而且，对于到达跟前的事物，不需要考虑时间等等。同样，对于时间等等，也应考虑误认的原因是什么，而不是其他。这通过例子来展示。其中，根据时间的差别，说了“在战争时期”等等。指的是在与战争相关的时间里，就那样说。根据人的差别，说了“就像两个月亮”等等。对于有眼花等症状的人来说，关于看到两个月亮等的认知，询问其他人就能确定，不需要考虑时间等等。根据不同情况的差别，说了“贪嗔”等等。“因为没有它”指的是没有贪欲等情况。说了“借贷”等等，通过世俗的说法也表明，恒常的造作者仅仅依赖于三种知识。另外，如果现量等等是从其他方面成立为量，而不是从声音产生，即使那样，也仅仅是我们的观点成立。就像所有的著作的结果都是为了劝勉，这被认为是量。如果从声音产生的量也是从自身成立为量，那么劝勉也成立为量，因此我们为了让别人成立为量而努力又有什么用呢？如果认为从声音产生的量是从自身成立为量，那么就说了“听者和讲述者”等等。从声音产生的知识的量有两种：从恒常的语言产生，以及存在于意念中的语言的原因。对于这两种情况，都表明了原因没有被驳倒。首先，对于恒常的语言，听者和讲述者所犯的错误是不可能存在的，因为总是由智慧的上师用语言来表达它。
English
Consciousness is mistaking mirages for water, etc. The word "etc." includes cases of mistaking small things for large ones, such as mistaking a large desert far away for a small one. Such cases should be included. Moreover, for things that have come close, there is no need to consider time, etc. Similarly, for time, etc., one should consider what the reason for the misidentification is, and not others. This is shown through examples. Among them, according to the difference in time, it is said, "In times of war," etc. This refers to saying that in times related to war. According to the difference in people, it is said, "Like two moons," etc. For people with symptoms such as blurred vision, regarding the perception of seeing two moons, etc., asking others can determine it, and there is no need to consider time, etc. According to the difference in circumstances, it is said, "Attachment and aversion," etc. "Because it is not there" refers to the absence of situations such as desire. It is said, "Borrowing and lending," etc., and through worldly terms, it is also shown that the constant maker relies solely on three types of knowledge. Furthermore, if direct perception, etc., are established as valid cognitions from other sources, and not from sound, even then, only our view is established. Just as the result of all compositions is to encourage, this is considered a valid cognition. If the valid cognition arising from sound is also established as valid from itself, then encouragement is also established as valid, so what is the use of our effort to establish others as valid? If it is thought that the valid cognition arising from sound is established as valid from itself, then it is said, "Listeners and speakers," etc. The valid cognition of knowledge arising from sound is of two types: arising from constant speech, and existing in the cause of speech residing in the mind. For these two situations, it is shown that the cause has not been refuted. First, for constant speech, the mistakes made by listeners and speakers are impossible, because it is always expressed by the language of the wise teacher.
Chinese
是为了被收入者和诵读者所守护的缘故。凡是以信心所说的话，也是为了遮止慈爱等功德的过失的缘故。以其他方式也为了显示语言恒常本身未被驳倒。或者说了“如果没有作者”等，过失就是贪欲等，因为是士夫的法，所以依赖于作者本身。那些如何依赖者，当所依赖者颠倒时，士夫未作的语言等将安住，因此将成为不恒常的过失。所依赖的法是这个，即随顺所依者。如果为了消除功德的过失而承认可信之语为量，那么将承认从功德成为量。如果是这样，那么对此也将成为无止境的，对于这个疑问，说了“对此无过”等，无过失和具有功德自性的，就称之为那个。所谓“如此显示”是，如果如是现量等，量依赖于功德等。所谓“彼消除”是消除功德。所谓“表示无过失”是远离过失。功德的作用仅仅是遮止过失，而不是成为量，是这样想的。如果即使在确定无过失时也承认是量，那么也是无止境的，为了迎接他人的疑问，说了“从功德无过失”等。如此，无过失是由完全了解功德而确定的，而完全了解功德也再次由无过失而确定为量，对此，无过失也完全了解功德，如果那样，也还是那样，像那样的所有安立都已衰败，已经成熟了无止境的状态。以“此过失不存在”来回答，所谓“如果那些存在”是如果功德存在。如果不会产生，但从那会怎么样呢？说了“那些”等，量本身不会被消除。
English
It is for the sake of being protected by those who include and those who recite. Whatever is spoken with faith is also for the sake of preventing the faults of qualities such as love. In other ways, it is also to show that the permanence of speech itself has not been refuted. Or, it is said, "If there is no maker," etc. Faults are greed, etc., because they are the dharma of a person, so they depend on the maker himself. How do those depend? When the one who is depended upon is reversed, the words, etc., not made by the person will abide, and therefore it will be inferred as impermanent. The dharma that is depended upon is this, which is whatever follows the support. However, if one accepts credible words as valid cognition in order to eliminate the faults of qualities, then it will be accepted that validity comes from qualities. If that is the case, then there will be no end to this either. To this doubt, it is said, "There is no fault in this," etc. That which is without fault and has the nature of qualities is called that. "Thus shown" means, if it is like that, direct perception, etc., valid cognition depends on qualities, etc. "That is eliminated" means eliminating qualities. "Indicating faultlessness" means being free from faults. The function of qualities is only to prevent faults, but not to become valid cognition, that is what is thought. However, even if one accepts validity in determining faultlessness, it is still endless. In order to welcome the doubts of others, it is said, "If there is no fault from qualities," etc. Thus, faultlessness is determined by fully understanding qualities, and fully understanding qualities is again determined as validity by faultlessness. For that, faultlessness also fully understands qualities, and if that is the case, it is still like that. All such establishments have deteriorated, and the state of endlessness itself has matured. It is answered with "This fault does not exist," and "If those exist" means if qualities exist. If it does not arise, but what will happen from that? It is said, "Those," etc., validity itself is not eliminated.
Tibetan
་དང་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན། མི་ཤེས་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་གྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་རྣམས་མེད་པ་ཁོ་ན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མ་བསལ་བ་ཡི་དབང་པོ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བཏང་བ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་དག་ལ་སྟེ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ངག་ལ་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཡང་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་པ་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར། མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ད་རྣམས་ཀྱིས། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་བསལ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེས་དོགས་ནས། ཉེས་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིར་རྩོམ་པ་འདི་ཐམས་ཅད་རིག་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཚིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རིག་བྱེད་ལ་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཉེས་པའི་དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེས་ན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལས་དེ་ལྟ་བས་ན་རིག་བྱེད་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྐྱེན་གཞན་རྣམས་སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རིག་བྱེད་རང་ལས་ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། རིག་བྱེད་དོན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིག་བྱེད་དོན་ནི་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ པས་མཐོ་རིས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་ལས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འབྲེལ་བ་ནི་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པ་སྟེ། དེ་བཀག་པ་ནི་མ་འབྲེལ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་
Chinese
也应结合起来。为什么呢？因为无知。因为功德阻碍，过失皆是未生，仅此而已。未遮除之根，是指因为未遮除而成立。一般来说，与特定遮除分离，是因为自性成立。此处“又”是指对于信者而言。“又”这个词不仅仅是指非人所造。如果某处人造之语不生过失，那也仅仅是可能，因为它们依赖于此。既然如此，仅仅因为存在功德，难道不能遮止过失吗？那是怎么回事？因为无知，这些“现在”不能遮除量。如果怀疑如何说这句话，而说“有无过失”等等。心想：我们并非毫无疑问地要成立人造之语为量，然而，此处写作这一切是为了使吠陀成立为量。对此，如果人造之语本身变为非量，那么吠陀也丝毫没有量，因为没有过失之疑虑本身就成立为量。因此，“因为无待”。如前所说，因此吠陀不是量，因为无待。因此，不应使其他因依赖于其他人，因为这些是自己领悟的。此外，是想要以其他量完全确定之义而行事吗？或者不是，这是两种情况。其中，暂且如果是不想要，这是第二种情况，那么，为了显示吠陀自身成立为量，而说了“吠陀义”等等。吠陀义是指以火焚烧而转生天界等等。以其他量是指以吠陀之外的现量等等。关联是指在同一境中关联，遮止它就是不关联。那个本身