Tibetan
དེ་ལས་གཞན་དག་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པས་ཡིན་གྱི་ཞེན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཚོན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་རང་གི་འདོད་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་འདོད་པས་དཔེར་ནས་ནི་སྲ་བ་ཉིད་ལྟ་བུར་དེ་རིགས་པ་མཚན་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སུན་ཕྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་དག་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་མ་འཁྲུལ་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་བརྡ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་རིག་པ་ནི་མངོན་པར་མ་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་ པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་འདི་ལས་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བུམ་པའི་འདེབས་པ་དང་སྤྱི་དང་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ངོ་བོ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་དུང་ལ་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་དག་གིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ནི་ཅི་རིགས་སུ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དང་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ངེས་པར་བཟུང་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། གང་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་སྙམ་དུ་ཞེན་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཉིད་བྱ་བར་རིགས་པར་གྱི་མ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇུག་པ་ལས་སྔར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འཇུག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱ་བར་རིག
Chinese
因此，（他们认为）是因为除此之外的事物会进入（意识），而不是因为执着。他们说，像无分别这样的特征，并不存在于世间的进入和退出之中。但那是不正确的，因为改变某物的特征，并不会确立事物本身的性质，而是仅仅按照事物本来的样子去描述，并试图区分已知和未知的性质。例如，坚硬本身就是一种合理的特征。如果不是这样，就会被不可能的错误所驳倒。显现的特征，除了无分别和无错乱之外，别无其他。因此，必须毫无疑问地承认它是无错乱的，因为它是一个量。它也是无分别的，因为它直接以自身的特征为对象，并且由于无法用语言表达自身的特征，因此智慧已经被证实是无法言说的。因此，智者们阐述了遵循理性的特征。那些具有分别念的人，也不会从这个特征中进入或退出。例如，如果确定地认为花瓶的形状、共相、数字等知识，以及认识事物本质的知识，以及类似贝壳是黄色等的其他知识，这些被认为是显现的事物，在任何情况下都是伴随着分别念和错乱的显现，那么就会从执着于被认为是其对象的数字等事物本身中退出。然而，他们会执着于并进入那未被指出的蓝色等自身特征，认为那就是事物本身。正如无分别的显现也会进入（意识）一样，这在最初就已经说明了。如果那样的话，那么将无分别的单一特征视为合理，而不是无错乱，这并不合理。例如，应该将进入（意识）之前非常著名的事物，作为那些想要进入（意识）的人的特征。
English
Therefore, (they think) it is because other things will enter (consciousness), not because of attachment. They say that characteristics like non-discrimination do not exist in the entering and exiting of the world. But that is not correct, because changing the characteristics of something will not establish the nature of things themselves, but only describe them as they are, and try to distinguish between known and unknown properties. For example, hardness itself is a reasonable characteristic. If it were not so, it would be refuted by the error of impossibility. The characteristic of manifestation is none other than non-discrimination and non-erroneousness. Therefore, it must be undoubtedly admitted that it is non-erroneous, because it is a valid measure. It is also non-discriminating, because it directly takes its own characteristics as its object, and because it is impossible to express its own characteristics in language, wisdom has been proven to be inexpressible. Therefore, the wise have explained the characteristic of following reason. Those who have discrimination will also not enter or exit from this characteristic. For example, if it is determined that the knowledge of the shape of a vase, universals, numbers, etc., and the knowledge of knowing the essence of things, and other knowledge such as the shell is yellow, etc., which are considered to be manifestations, are in any case manifestations accompanied by discrimination and confusion, then they will withdraw from clinging to things such as numbers, etc., which are considered to be their objects. However, they will cling to and enter into the unindicated characteristics of blue, etc., thinking that that is the thing itself. Just as the non-discriminating manifestation also enters (consciousness), this has already been stated at the beginning. If that is the case, then it is not reasonable to regard the single characteristic of non-discrimination as reasonable, but not non-erroneous. For example, what is very famous before entering (consciousness) should be taken as the characteristic of those who want to enter (consciousness).
Tibetan
ས་ཀྱི་མ་གྲགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་ལ་མི་སླུ་བ་ལས་སྔར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་རྟོག་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་གི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཕྱིས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བཟུང་ན་ཡང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཀླན་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་དུ་འོང་བ་དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་མ་འཁྲུལ་བར་སྨོས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འཇུག་པ་ལས་སྔར་མི་ངེས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་ བ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་སོ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་སུ་ཞིག་གིས་གེགས་བྱས། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་དག་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དེ་དག་སེམས་པ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་འཇུག་པའི་ཕྱུགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་དག་ཀྱང་འདི་ནི་བདེ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདེ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྙམ་དུ་འཇུག་པ་ལས་སྔར་དེས་ན་གཡང་ས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་དང་ནུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པར་བྱེད་པར་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གོམས་པའི་འདོད་པ་དང་མྱ་ངན་དང་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གོམས་པས་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །གང་དུ་གོམས་པ་མེད་པ་དེར་ནི་དེ་དག་གི་ནུས་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ངེས་པ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕན་ཚུན་ཞིག་ཏུ་དཔེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་དཔེན་པར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་གོམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་
Chinese
地的不著名不是，因为那与没有相同。确定为不错误的，不是从不欺骗所做之事而先前存在，因为，由于那些见到彼岸者们，不能知晓不分别了知其果的意义如何，因为那些事物的能力，总是应当从果来推测，并且，是具有能够获得如何如实接近安立之义的体性之故。即使后来如实确定，也不是具有果的，如果问因为那也不进入吗？那不是责难，因为，如同头发缠结等的诸心识，也成了是量，会变成太过宽泛的过失，因此必定要说不错误，这是所显示的。还有说进入之前不确定的因是见到彼岸者本身，那也是不确定的，那些见到彼岸者们在某处会变成不确定，谁对这个说有疑惑？如果是那样，他们就会变成什么也不确定，如果是那样，那些就会变成没有心识者。因为，由串习的力量所生的知识的习气进入的家畜的幼崽们也认为这是成办安乐的。这并非安乐，从进入之前，因此见到避开悬崖等和取乳房等。如此，即使是不真实的串习的欲望和忧愁和恐怖等的有情们，也由串习而无需依赖忆念相似法等，显现出清晰生起的能力所缘。在没有串习之处，那些的能力本身是应当衡量果的，但不是在一切处。这也就讲述了确定烟等的相。因为，在那上面，也是那和非那的果烟等，自性上是互相依赖的自性之故。以那依赖而确定的因也是串习等。
English
The unrenowned of the ground is not, because that is the same as non-existence. To be certain as non-erroneous is not prior to not deceiving what is to be done, because, because those who see the other shore cannot know the meaning of knowing its fruit without discernment, because the power of those things is always to be inferred from the fruit, and because it is of the nature of being able to obtain the meaning of how to closely establish as it is. Even if it is later determined as it is, it is not with fruit, if asked because it does not enter into that either? That is not a fault, because, like the minds of tangled hair and so on, it would also become valid, it would become a fault of being too broad, therefore it must be said without error, this is what is shown. Also, saying that the cause of uncertainty before entering is the very one who sees the other shore is also uncertain, those who see the other shore will become uncertain somewhere, who has doubts about this? If that is the case, then they will become uncertain about anything, and if that is the case, those will become without mind. Because, even the young of domestic animals who enter the habit of knowledge born from the power of habit think that this is the accomplishment of happiness. This is not happiness, from before entering, therefore it is seen that avoiding cliffs and taking breasts and so on. Thus, even sentient beings with unreal habitual desires and sorrows and fears and so on, also by habit, without relying on remembering similar dharmas and so on, the power of clearly arising appearance is the object. Where there is no habit, the power of those themselves is to be measured by the fruit, but not in all places. This also explains the determination of the sign of smoke and so on. Because, on that, also the fruit of that and not that, smoke and so on, is by nature the nature of mutual dependence. The cause determined by that dependence is also habit and so on.