Tibetan
བའམ། གསལ་བའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དང་མི་གསལ་བར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་སྟེ་རིགས་དང་གསལ་ལ་གཉིས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཡི་གེ་ལྷག་མ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆ་ཤས་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡི་གེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གསལ་བའི་ཆ་ཤས་དེ་དག་སོ་སོར་དོན་མེད་པའམ། དོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་གྲང༌། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཆ་ཤས་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་དང་ལྡན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ངག་ཏུ་བརྗོད་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པའི་ཆ་ཤས་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དེའི་བདག་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་ན་སྒྲོ་བཏགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེང་གེ་ལ་སོགས་པ་གཞན་བཞིན་ནོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང་ཡི་གེའི་ཡན་ལག་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་ལ་རག་མོད། ཅིའི་ཕྱིར་མ་མཐོང་བའི་གསལ་བ་ཆ་ཤས་རྟོགས་པར་བྱེད། ཅི་སྟེ་དོན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དུ་མ་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྒྲའི་ངོ་བོ་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་རེ་རེ་དོན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཡན་ལག་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་གཅིག་རྟོགས་པ་ན་ཡང་དག་གི་དོན་རྟོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། རེ་རེ་དོན་གཅིག་ཉིད་ན་ཡང། །དུ་མ་ཉིད་རྟོགས་དོན་མེད་ལ། །ཆ་ཤས་གཅིག་ཉིད་རྟོགས་པས་ཀྱང༌། །གང་གི་དོན་དག་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆ་མེད་པ་ལ་རིམ་པ་ཡིས། །གསལ་དང་སྐྱེ་བ་འཐད་མ་ཡིན། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་འདིའི་གཞན་གྱི་ལན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། སྒྲ་ཙམ་ཞིག་ གིས་ལན་གཅིག་ཏུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲ་གཅིག་གིས་རིགས་སམ། གསལ་བ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའམ། གསལ་བར་བྱས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླས་པ་ན་གསལ་བར་འགྱུར་གྱི། ལན་ཅིག་བརྗོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བཟླས་པས་དེའི་ཁྱད་པར་གཞན་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཡང་བཟླས་པ་དོན
Chinese
或者，不从一个清晰的自性中产生，并且想要显现为不清晰的自性也不是外在的缘故。那些，即种姓和清晰，将在一切处发生。如果那样，那么剩余的字母等等的结合将变得无意义。对于具有部分的方面，反驳是，例如，提到“字母们”等等。那些清晰的部分是各自无意义的，还是有意义的呢？在第一种情况下，由于按顺序出现，因此会成为字母不像部分那样显示的过失，并且如果不是它的自性，那么表达本身将变得恒常。像这样，具有意义的自性在语言中表达，并且如果认识到自己做事的那些部分也不是它们的主人，那么就会变成虚构，就像婆罗门的孩子等等像狮子等等其他一样。即使认识到是表达者本身，字母的肢体本身也依赖于表达。为什么不认识到未见的清晰部分呢？如果确实是有意义的，那么那时许多考察将变得无意义，因为意义完全圆满是声音的自性，叫做语言。如果每个肢体都变得有意义，那么那时它们本身被表达，因此一个不会成为多个肢体的自性。当认识到一个肢体时，也会成为理解全部意义的过失。如所说：每一个意义唯一时，理解众多无意义，仅理解一个部分，也将理解全部意义。就像所说的那样。对于无分的部分，以次第，清晰和产生是不合理的。对于所说的，这是对他人回答的疑虑的回应：仅以一个声音一次。等等，如果一个声音产生或清晰了所有种姓或自性，即使那样，外在的声音结合也不是无意义的，因为那是为了清晰而清晰的缘故。像这样，一个偈颂反复背诵时会变得清晰，而说一次则不会。并且重复也不会使它的差别不同，重复是。
English
Or, it is not because it does not arise from a single clear nature, and the nature that wants to appear as unclear is also not external. Those, namely, genus and clarity, will occur in all places. If so, then the combination of the remaining letters, etc., will become meaningless. Regarding the aspect with parts, the refutation is, for example, mentioning "letters," etc. Are those clear parts individually meaningless or meaningful? In the first case, since they occur in sequence, it would be a fault that the letters do not appear like parts, and if it is not its own nature, then the expression itself will become constant. Like this, the nature that has meaning is expressed in language, and if one realizes that those parts that do things themselves are not their masters, then it will become a fabrication, just like a Brahmin's child, etc., is like a lion, etc., is another. Even if one realizes that it is the expresser itself, the limbs of the letters themselves depend on expression. Why not recognize the unseen clear parts? If it is indeed meaningful, then at that time many examinations will become meaningless, because the meaning is completely fulfilled, which is the nature of sound, called language. If each limb becomes meaningful, then at that time they themselves are expressed, so one will not become the nature of many limbs. When one limb is recognized, it will also become a fault of understanding the entire meaning. As it is said: When each meaning is unique, understanding many is meaningless, and understanding only one part will also understand the entire meaning. It is like what is said. For the indivisible part, clarity and production in sequence are unreasonable. For what is said, this is a response to the doubts of others' answers: with just one sound at once. Etc., if one sound produces or clarifies all genus or nature, even then, the external sound combination is not meaningless, because it is for the sake of clarifying clarity. Like this, a verse becomes clear when recited repeatedly, but not by saying it once. And repetition does not make its difference different, repetition is.
Tibetan
་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱིར་གྱིས་སྒྲ་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའོ། །ཀྭ་ཡེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། ཀྭ་ཡེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པ་ཉིད་དེ་དང་པོ་བརྗོད་པ་ཡི་གེ་འམ། གཞན་ཏེ་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་གཅིག་པོ་འགའ་ཞིག་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླས་པས་ཅིའི་ཕྱིར་གསལ་བར་མི་བྱེད། དེས་བྱས་པ་ན་གསལ་བར་མ་བྱས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་གསལ་བ་བཟླས་ཙམ་གྱིས་ཡི་གེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཟླས་པ་དེ་བས་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླས་པར་བྱ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལྷག་མ་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དོ། །ཡི་གེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པས་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བོད་པའོ། །མངོན་པར་གསལ་བ་ཡིན་ན་འདི་ཐམས་ཅད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལེགས་བྱས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡི་གེ་དག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་རང་བཞིན་བརྟགས་པས་ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ངོ་བོའི་མངོན་པར་གསལ་བས་སུན་དབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྣང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་ཡང་སྟེ་ཁས་བླངས་ ནས་རྩོད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡི་གེ་ལས་ཐ་དད་པའི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་གཞན་སྣང་བར་གྱུར་ན། དེ་ལས་འདིའི་མངོན་པར་གསལ་བ་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་དམིགས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་འདི་མངོན་བར་གསལ་བ་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྣང་དུ་ཆུད་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བའམ། མ་དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ཡང་མངོན་པར་མི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་བསྡུས་ནས་གསལ་བ་མེད་པ་ཡང་དོན་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡི་གེ་
Chinese
也不是没有，同样，对于这个，反过来也不会变成没有声音和意义。指示这个的就是“因为什么”这个词。所谓“难以理解”就是无法确定地把握。用“卡耶，就这样”等来回答，所谓“卡耶”就是呼唤，也就是首先说出的字，或者其他的，属于其中的某个东西，反复重复，为什么不清楚地说明呢？这样做了，也不会不清楚地说明，像这样，因为一切的标准是一个，所以仅仅重复它的清楚说明，就是说后面的字。因为重复，所以能够用同一个东西反复重复，所以说剩余的字没有意义。后面的字也不是，因为承认了能力不同，所以无法说出没有部分的其他的差别，并且因为没有其他差别的因，所以推测能力不同就变成了无意义的过失。所谓“不是吗”就是呼唤。为了说明如果明显，这一切是不可能的。说了“境和根作得好”等。所谓“如字”就是像字一样，通过考察对于那些字，产生和不能产生认识的自性，以境和根作得好的体性的明显来驳斥，同样，这里也应该驳斥，是这个意思。所谓“那个显现的”就是对于清楚地显现也承认，这个争论就是这样。指示这个话就是说，假设从字不同的清楚说明，名为声音的自性，显现为其他，那么从那里面，这个的明显就可能，因为明显是所缘的究竟。从那里面，这个明显就可能，因为已经说了为什么不显现。即使容许显现，即使那样，自性成为所缘，或者不成为所缘的自性清楚说明，也是不合理的。因此，用“因此”等来总结，指示即使没有清楚说明，也能产生理解意义的次第。或者字
English
It is not that there is nothing. Similarly, for this, it will not become without sound and meaning in reverse. What indicates this is the word "for what reason." The so-called "difficult to understand" means that it cannot be grasped definitively. The answer is given with "Kva ye, like that," etc. The so-called "Kva ye" is a call, that is, the letter that is spoken first, or something else that belongs to it. Why is it not clearly explained by repeating it again and again? If this is done, it will not fail to explain clearly. Like this, because the standard of everything is one, merely repeating its clear explanation is to say the later letters. Because of repetition, it is possible to repeat again and again with the same thing, so saying the remaining letters is meaningless. The later letters are not either, because having admitted that the abilities are different, it is impossible to speak of other differences without parts, and because there is no cause for other differences, it becomes a meaningless fault to speculate that the abilities are different. The so-called "is it not" is a call. In order to explain that if it is obvious, all this is impossible. It says, "The realm and the senses are well made," etc. The so-called "like a letter" means that just as with letters, by examining the nature of whether or not they can generate cognition, refuting with the obviousness of the essence of the realm and senses being well made, similarly, here too, it should be refuted, that is the meaning. The so-called "that appearing" means that even for the clear appearance, it is admitted, this dispute is like that. What indicates this statement is that if the clear explanation that is different from the letter, called the nature of sound, appears as something else, then from that, the obviousness of this is possible, because the obvious is the ultimate of the object of perception. From that, this obviousness is possible, because it has already been said why it does not appear. Even if it is allowed to appear, even so, it is unreasonable for the nature to become the object of perception, or for the clear explanation of the nature that does not become the object of perception. Therefore, concluding with "therefore," etc., it indicates the order of generating understanding of meaning even without a clear explanation. Or the letter