Tibetan
ས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ པ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ལས་ཡི་གེ་རྣམས་རིམ་པ་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་སྟེ། དེས་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུ་ལས་ཡི་གེ་སྔ་མ་སྔ་མ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རིམ་པ་དང་ལྡན་པར་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་དྲན་པ་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྨྲ་བ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་རང་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། གང་དེ་དག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་གོ་རིམས་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་སོ་སོ་ལ་ཚིག་རྣམས་རང་བཞིན་ཐ་དད་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པས་མཚོ་དང་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པར་རིགས་ཀྱི་རྟག་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ངོ་བོ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལས་གོ་རིམས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བར་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡི་གེ་གང་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་ཇི་ལྟར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡི་གེ་ར་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ལ་རྣ་རུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ར་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་གང་གི་བརྗོད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡི་གེ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་གཞན་དེ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཡི་གེ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་པར་བྱེད་ཅེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་སྨྲ་བ་པོའི་རྒྱུད་ལས་ཡོད་པའི་ཡི་གེ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཤེས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་ལས་རྒྱུད་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི། དེའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཅེས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཐོས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་འབྲེལ་ལོ། །དེ་མ་ཐག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་ཆོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉན་པ་པོའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ དྲན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡི་གེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའོ། །དེ་དྲན་ཏེ་སྔ་མ་སྔ་མ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱིས་ཏེ་དུས་ཕྱིས་བདག་ལ་སྟེ་རང་གི་ཡུལ་ལ་དྲན་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་སྔ་མ་སྔ་མ་རྟོགས་བྱུང་བའི་རིག་པའོ། །ཡི་གེ་སྔ་མ་སྔ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡི་གེ་སྔ་མ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་སྟེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཧ་ཅང་མྱུར་དུ་ཐོས་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱུར་དུ་ཐོས་པ་ནི་དྲན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་སློང་དང་འཛིན་པ་ཞེས་ཟླས་དབྱེ་ལ། ཡི་གེ་དེ་དག་གམ་ཀུན་སློང་དང་འཛིན་པ་དེ་དག་སྟེ་ཕྱིས་ཤེས་པའི་སྒྲ་དང་ལས་འཛིན་པའོ། །འདི་བྱེད་པའི་ཚིག་གཉིས་པའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྟེན་གྱི་སྒྲ་ནི་ལས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་བྱ་ཞེས་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་སྦྱར་ཏེ། ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཤེས་པ་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་གོ་རིམས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བ་བསལ་ནས། བརྡ་སྤྲོད་པ་བས་བརྟགས་པའི་སྐྲ་ཙམ་དག་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གསལ་བ་ཡང་དགག་པར་འདོད་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་འདི་ཅི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་བའམ། འོན་ཏེ་མི་སྣང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ། དེ་ལ་ཡང་ཅི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འགའ་ཞིག་གིས་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཆ་ཤས་མེད་པ་འགའ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེས་བརྟག་གོ །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆ་མེད་པ་གཞན་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཉན་པ་པོའི་སེམས་ལ་སྣང་བར་མངོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་མ་དམིགས་པ་དེ་ལས་སླར་ལ་འདི་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རམ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་སམ། གཉི་གའི་ཆོས་འབའ་ཞིག་གཏན་ ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟག་གོ །ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་གསལ་བ་ཞེས
Chinese
應當以緊接著的因來產生，並且從那些（因）之中，字母們依序產生。由此，在聽者的相續中，從（聽者）的因中，（產生）連帶執持前前字母的知識，具有自境的知識，真實地依序產生。在那之後，通過次第生起的、具有自境的憶念來產生。如果是這樣，那麼依賴於語者相續中存在的、自發的知識，以及依賴於那些（知識）所產生的、聽者相續中存在的（知識），（則）作為因的那個（知識）本身就是那些（字母）的順序，而不是其他的。因為各個詞的自性是不同的，因和果是不同的，所以在“海”和“味道”等（詞）上，理解是不同的。但類別的常法並非如此，因為它們在任何時候都是同一個本質。也不認為從那些（常法）中，順序變成了其他的意義，即使變成了其他的意義，關係也不成立，這是（經文）所要表達的。應當闡述支分之義，連接“哪個字母將會產生”，例如“如何”等等。就像字母“ra”等之後是“rna ru”等一樣。從何而來呢？從想要表達的（事物）所產生的想要表達的（事物）而來。因此，字母“ra”等的想要表達的（事物），就是想要表達的（事物）。從那裡產生的想要表達的（事物）是什麼，那就是聲音。這是這樣指示的：在語者的相續中，從引發前前字母的想要表達的（事物）所產生的後後想要表達的（事物），從那（後後想要表達的（事物））產生後後字母是什麼，那將會被解釋為憶念，並且與之相關。這樣，暫時從語者相續中存在的引發字母的知識順序，字母們產生的順序被指示為果。現在，從聽者相續中存在的知識，作為因來顯示，就是“由此”等，與指示“哪個”相連，連接“由此產生聽聞”。“緊接著”的意思是沒有間隔。這樣，聽者的知識的…
English
It should be produced by the immediately preceding cause, and from those (causes), the letters arise in order. Thus, in the listener's continuum, from the (listener's) cause, (it produces) the knowledge that holds the preceding letters together, the knowledge that has its own object, and actually produces it in order. After that, it is produced through the successively arising memory that has its own object. If this is the case, then relying on the self-arising knowledge that exists in the speaker's continuum, and also relying on what exists in the listener's continuum produced by those (knowledges), (then) that which is the cause itself is the order of those (letters), and not others. Because the nature of each word is different, and the cause and effect are different, the understanding is different in "sea" and "taste" etc. But the permanent entities of categories are not like that, because they are all of the same essence at all times. It is also not considered that the order has become another meaning from those (permanent entities), even if it has become another meaning, the relationship is not established, this is what (the text) intends to express. The meaning of the limbs should be explained, connecting "which letter will be produced", such as "how" etc. Just like after the letters "ra" etc. are "rna ru" etc. From what? From the desire to express (something) that arises from the desire to express (something). Therefore, the desire to express (something) of the letters "ra" etc. is the desire to express (something). What is the desire to express (something) that arises from that, that is sound. This is how it is indicated: in the speaker's continuum, from the desire to express (something) that evokes the preceding letters, the subsequent desire to express (something), from that (subsequent desire to express (something)), what is the subsequent letter that arises, that will be explained as remembrance, and it is related to it. Thus, for the time being, from the order of knowledge that evokes letters existing in the speaker's continuum, the order in which the letters arise is indicated as the result. Now, from the knowledge existing in the listener's continuum, it is shown as the cause, which is "from that" etc., connected with indicating "which", connecting "from that, hearing arises". "Immediately preceding" means without interruption. Thus, the listener's knowledge of…
Chinese
在指示为因之后，现在是 指示为忆念之因。那是名为“彼”的字，即后后的字。忆念彼，依赖于忆念前前，对于体验的知识，后来，在后来的时间，对于我，即对于自己的境，忆念。如何呢？是领悟前前字的智慧。领悟前前字，体验是领悟前字。从彼生起的智慧，即体验存在于何处，就称彼为“彼”。名为“不要太快听闻”，因为快速听闻不能生起忆念。以“意乐和执持”来区分，那些字或者意乐和执持，即后来了知的声音和执持业。这是具有作动词第二格词尾的。依处之声是业的词，因为与彼相应。如何恰当地结合“应生为因”呢？为了在生起一切意乐的知识中执持，依赖于体验忆念的知识，是因，这是总结语。如此排除次第颠倒的意义后，比语法学家所考察的毛发还要细微的意义颠倒，也想要遮止作为陈述者的声音自性的明晰，因此说了“因此”等。对此，此明晰的自性，是现量成立，还是以不可见的比量成立？对此，又是常还是如某些分别论者所考察的那样是无常？同样，是无分的一些，还是具有分？如此考察。对此，为了暂时指示第一种情况不是，说了“此显现”等。从字不同的无分的其他声音自性，显现于听者的心中，不是，因为成为所缘的相，不缘彼，因此再次成立此不存在。如果说是第二种情况，那么对此，是有事之法成为理由，还是无事之法，或者仅仅是二者的法成为理由？如此分别考察。对于第一种情况，名为明晰
English
After indicating as the cause, now it is Indicating as the cause of memory. That is the word called "that", which is the later and later letters. Remembering that, relying on remembering the former and former, for the knowledge of experience, later, in the later time, for me, that is, for one's own object, remembering. How is it? It is the wisdom of understanding the former and former letters. Understanding the former and former letters, experiencing is understanding the former letter. The wisdom arising from that, that is, where the experience exists, is called "that". It is called "do not hear too quickly", because hearing quickly cannot generate memory. Distinguishing with "intention and holding", those letters or intention and holding, that is, the sound and holding of action that are later known. This is with the ending of the second case of the active verb. The sound of the basis is the word of action, because it corresponds to that. How to properly combine "should be born as a cause"? In order to hold in the knowledge of generating all intentions, relying on the knowledge of experiencing memory, it is the cause, this is the concluding remark. Having thus eliminated the meaning of inverted order, even the meaning inversion that is finer than the hair examined by grammarians, also wanting to prevent the clarity of the sound nature as the speaker, therefore said "therefore" etc. Regarding this, is this nature of clarity established by direct perception, or established by invisible inference? Regarding this, is it constant or impermanent as examined by some of the particularists? Similarly, is it some without parts, or with parts? Thus examine. Regarding this, in order to temporarily indicate that the first case is not, said "this appearance" etc. Other sound nature without parts different from the letters, appearing in the mind of the listener, is not, because it becomes the characteristic of the object, not relating to that, therefore again establishing that this does not exist. If it is said to be the second case, then for this, is the dharma of something becoming the reason, or the dharma of nothing, or only the dharma of both becoming the reason? Thus separately examine. For the first case, named clarity