Tibetan
དེ་སྔར་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་ཚེ་མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཚེ་དེ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་ཡོད་ན་ཡང་མིག་མ་ཚང་བ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་ཡང་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འབོད་པའི་རྣམ་པར་བྱེད་པ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་འདི་ལ་མེད་པ། འོན་ཏེ་སྤྱིར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཙམ་དགག་པ་སྒྲུབ་ན་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྒྲ་རྟག་པ་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དགག་པ་བསྒྲུབ་པ་ན་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་དང་དཔེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྲའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། མིག་མ་ཚང་བ་ལས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རྟག་པ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་སྲིད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་དེ་ ཉིད་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེས་ཕན་གདགས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་འདོགས་ན་ལྟོས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟོས་པ་མེད་པའི་སྒྲ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་པ་ན་དེ་མི་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྒྲ་དེ་ཉིད་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡིན། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་བསྒྲུབ་ན་ཡང་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། དཔེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་འདི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་གང་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་
Chinese
那是之前已经驳斥过的缘故。名为“从理证方面来说”，意思是“从推论方面来说”。论式是：如果某事物在某个时候不出现，那么那个时候它就不是因缘不具足，例如，即使存在色、光和作意等因素的集合，如果缺少眼睛，眼识也不会产生。即使在产生一个字母等的心识的时候，也不会出现明显称为后来产生的行为，这就是说，遍及的事物不显现。因为不具足因缘就会产生的缘故。那也是因为它不存在于此。然而，如果仅仅是否定普遍的因缘不具足，那么就是在已成立的基础上进行论证。例如，声音是常法，即使是因，因为不具足同时产生的因缘，所以仅仅是认为不会产生其他的后来产生的知识。如果通过名为声音的因的差别，来论证否定那些因缘不具足的事物，那么那个时候，理由是不确定的，而且例子也是不完整的，因为眼识不是因为声音的因缘不具足而不产生的。那么是什么原因呢？是因为缺少眼睛吗？这不是存在的，因为一般来说这是需要论证的，而且也不是在已成立的基础上进行论证。例如，如果常法有可能依赖于其他因，那么那个时候就会变成在已成立的基础上进行论证。什么时候那本身是不可能的呢？那是因为它没有被它帮助。如果帮助，就会变成依赖。如果不是那样，就会变得太过分。因此，如果承认不依赖的声音本身就是因，那么从那产生的所有知识，因为不存在因缘不具足，所以会恒常产生。如果那不存在，那么那不产生的知识，就显示了声音本身是不具足的，所以怎么会是在已成立的基础上进行论证呢？特别是，即使论证因缘不具足，也不是确定的，而且例子也不是不完整的。例如，这是想要表达的意思：即使存在，什么不产生，那也不是它的因，例如
English
That is because it has already been refuted before. The term "from the aspect of reasoning" means "from the aspect of inference." The syllogism is: if something does not arise at a certain time, then at that time it is not that the causes and conditions are not complete, for example, even if there is a collection of factors such as form, light, and attention, if the eye is missing, eye consciousness will not arise. Even at the time of the arising of consciousness of a single letter, etc., the action that is manifestly called arising later will not occur, which means that the pervasive thing does not appear. Because it is pervasive that it will arise without the lack of causes and conditions. That is also because it does not exist here. However, if one merely negates the general lack of causes and conditions, then one is arguing on the basis of what has already been established. For example, sound is permanent, and even if it is a cause, because it lacks the causes and conditions that arise simultaneously, it is merely assumed that it will not generate other later arising knowledge. If, through the distinction of the cause called sound, one argues to negate those things that lack causes and conditions, then at that time, the reason is uncertain, and the example is also incomplete, because eye consciousness does not arise because of the lack of the cause of sound. What is the reason then? Is it because of the lack of the eye? This is not the case, because in general this is what needs to be argued, and it is not arguing on the basis of what has already been established. For example, if it is possible for a permanent thing to depend on other causes, then at that time it will become arguing on the basis of what has already been established. When is that itself impossible? That is because it has not been helped by it. If it helps, it will become dependent. If it is not like that, it will become too extreme. Therefore, if one admits that sound itself, which is independent, is the cause, then all the knowledge that arises from that, because there is no lack of causes and conditions, will arise constantly. If that does not exist, then the knowledge that does not arise shows that sound itself is incomplete, so how can it be arguing on the basis of what has already been established? In particular, even if one argues for the lack of causes and conditions, it is not certain, and the example is not incomplete. For example, this is what is intended to be expressed: even if something exists, what does not arise, that is not truly its cause, for example