Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རེག་སོགས་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་སྟེ། དཔེར་ན་རེག་པའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་འཆད་པར་མི་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་གི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཚང་བ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་ལན་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འོད་བྱེད་པ་དང་གཞོན་ནུ་མ་ལེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚད་མ་བྱེད་པ་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་ནི་ཕྲད་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོ་ནི་ནང་གི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་འཁྲུལ་པ་བསལ་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོའི་དོན་ཡིན་པ་ན་ཆོད་པའི་དོན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྣ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དབང་པོ་ཡིན་པ་ན་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲ་དག་ནི་ཕྲད་ནས་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིའི་དབང་པོའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲི་དང་རོ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་སྒྲའི་ཤེས་པ་དག་ནི་ཕྲད་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིའི་དབང་པོའི་དོན་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ དྲི་དང་རོའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །འདིར་སུན་འབྱིན་པ་འཆད་པ་ནི་གང་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གོ་སླའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐོས་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལྡན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་བརྟགས་པར་རོ། །འོ་ན་ཐ་མི་དད་པ་འགྱུར་ཞེ་ན། རླུང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རླུང་རྣམས་ཁོ་ན་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེ་བ་ན། ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐ་མི་དད་པར་བརྗོད་ཀྱི། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བའི་ནམ་མཁར་ཕྱིན་པ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ། རྣ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཕྱོགས་གཉིས་ཏེ། རླུང་འདི་རེས་འགའ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའམ། མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང༌། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་སྒྲ་རིགས་པའི་དུས་སུ་ལུག་གིས་བསྣུན་པ་བཞིན་དུ་རླུང་ཡང་རྟོགས་ཏེ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་བར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམ་པར་གསལ་བ་སྟེ། སྒྲ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རླུང་དེ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་སྟེ་དམིགས་པའི་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་སྒྲ་དམིགས་པའི་དུས་ན་ལྕག་གིས་བསྣུན་པ་དང་རླུང་གཞན་མྱོང་བར་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒྲ་དམིགས་པའི་དུས་ན་རླུང་ཡབ་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་རླུང་གཞན་དང་ལྕག་གིས་བསྣུན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རླུང་གི་རེག་བྱ་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བར་དམ་བཅས་པ་ལ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་བཤད་དོ། །མྱུར་བར་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་ན་ཡང་མགྱོགས་པས་བྱས་པའི་ཅིག་ཅར་པར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ་རག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིར་ལེན་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། རིམ་གྱིས་འབྱུང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མགྱོགས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ འགྱུར་གྱི། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རིམ་གྱིས་སམ། ཅིག་ཅར་གྱི་རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་རླུང་མ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མགྱོགས་པས་བྱས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཅིག་ཅར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། གསོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་འཆད་དོ། །གཟེགས་ཟན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་རླུང་ནི་རེག་པའི་རྟགས་ཅན་ཡིན་ལ། བཤད་པ་བྱེད་པ་རི་ཁྲོད་པས་ཀྱང༌། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་རླུང་གི་རླུང་དང་ལྡན་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམས་རྣ་བུག་གི་ཕྱོགས་ནས་འབྱུང་བ་ན་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ཉེས་པ་བཤད་པ་ནི། དེ་ཡི་རེག་ཐོབས་སུ་ཡིས་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རེག་པ་ནི་རེག་བྱའོ། །རེག་བྱ་ཐོབ་པ་ནི་རེག་བྱ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་སྟེ། མྱོང་བར་ཐལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རླུང་དེ་རེག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་བཤད་པ་བྱེད་པས་བྱས་པ་དེ་ཇི་ལྟར། འདི་ལྟར་རླུང་སྒྲར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་བསླབ་པ་བྱེད་པ་དག་ལ། བཤད་པ་བྱེད་པ་ན་
Chinese
之所以这样说，是因为这个缘故。如同触等一样，不是在其他地方。这被称为不相似的例子。例如，触的官能不被认为是详细解释，就像这样，这也是一样的，这是总结性的词语。像“根据什么”等等，是为了消除对例子和要证明的事物不完整的怀疑，从而进行回答。这里，像发光和接受少女等，不做为量，是因为眼睛和耳朵是接触后才感知的。因为它们是外部的官能，就像鼻子等一样。外部的官能是为了消除内在意识官能的错误。同样，如果是官能的事物，因为不能确定断绝的意义，就像鼻子等一样。为了颠倒对境的意义，所以特别说了“如果是官能”。同样，色和声是接触后才感知的官能的所取境，因为它们是外部官能的事物，就像气味和味道一样。同样，色和声的知识是接触后才感知的，所以是官能的所取境，是能确定对境的。因为能确定外部官能的事物，就像气味和味道的知识一样。这里，解释驳斥的是“凡是外在的”等等，很容易理解。因此，对于听闻，说了“具有”等等。之前说的是对六种词义的考察。如果说没有差别就会改变，那么就说了“风”等等。当风仅仅是具有或不具有而产生时，才说具有和区分是没有差别的。如果不是刹那，那么依次具有和不具有是不合理的，因为它们是同一个自性。当到达耳朵的虚空时，对于所说的，说了“耳朵的”等等。这里有两种情况：这个风有时会变成能确定的自性，或者变成不能确定的自性。对于第一种情况，在声音出现的时候，就像羊被击打一样，风也会被认识到，从而变得能确定。或者，如果两种意识不能同时产生，那么声音就会变得清晰，声音低
English
The reason for saying this is for that reason. Like touch, etc., it is not in other places. This is called a dissimilar example. For example, the sense of touch is not considered to be explained in detail, just like this, this is also the same, this is a concluding word. Like "according to what," etc., it is to eliminate the doubt that the example and what is to be proved are incomplete, and then to answer. Here, like emitting light and receiving a young woman, etc., are not taken as valid cognitions, because the eyes and ears perceive after contact. Because they are external senses, just like the nose, etc. The external senses are to eliminate the errors of the internal mind sense. Similarly, if it is a sense object, because the meaning of severance cannot be determined, just like the nose, etc. To reverse the meaning of the object, it is specifically said, "If it is a sense." Similarly, form and sound are the objects to be taken by the senses that perceive after contact, because they are external sense objects, just like smell and taste. Similarly, the knowledge of form and sound is perceived after contact, so it is the object to be taken by the senses, which can determine the object. Because it can determine external sense objects, just like the knowledge of smell and taste. Here, what is explained to refute is "whatever is external," etc., which is easy to understand. Therefore, for hearing, it is said "having," etc. What was said before was the investigation of the six meanings of words. If it is said that there is no difference and it will change, then it is said "wind," etc. When the winds are only produced with or without, it is said that having and distinguishing are not different. If it is not momentary, then it is not reasonable to have and not have in sequence, because they are the same nature. When reaching the space of the ear, for what was said, it is said "of the ear," etc. Here there are two situations: this wind sometimes becomes a nature that can be determined, or becomes a nature that cannot be determined. For the first situation, when the sound appears, just like a sheep being struck, the wind will also be recognized, thus becoming able to be determined. Or, if two consciousnesses cannot arise simultaneously, then the sound will become clear, the sound low
Chinese
这本身就是理智的。如果认为风会像被体验到那样，成为耳朵所缘的障碍，那么，在声音被缘的时候，说体验到鞭打和其它的风是不合理的。就像在声音被缘的时候，由风扇等产生的其它风和鞭打会被体验到那样，到达耳朵境的风的触觉也应是合理的。这驳斥了所立的识不是同时产生的观点，说明其与现量相违。也不是由于快速生起的力量而误认为同时执取，因为已经说明了这会太过分。即使是次第产生，也依赖于因快速而误认为同时。即使是那样，也说明了在此取舍时并不需要，所以一点用处也没有，即“即使是次第产生”等。如果说，因为名识快速产生，所以误认为是同时，那么，成为所缘的自性的一切都不缘是不对的。就像在此，无论如何，次第或同时到达耳朵境的风都是不缘的。因此，说因快速而对名识误认为同时，这一点用处也没有，是无稽之谈的意思。此处用“如果是什么”等来解释第二种观点。胜论派就是各别论者。按照他们的观点，风是具有触觉的特征。讲说者山居士也说，非现量的风的具有风和区分等，从耳孔的方向产生时，是不可见的。此处讲述过失是：“彼之触如何得”。触就是所触。获得所触就是变成获得所触，是变成体验的意思。这是这样显示的：那个变成触的风，讲说者是如何做的？就像这样，对于那些学习说风变成声音的人，在讲说时
English
This itself is reasonable. If it is thought that the wind, as it is experienced, becomes an obstacle to the object of the ear, then it is unreasonable to say that whipping and other winds are experienced when sound is the object. Just as when sound is the object, other winds produced by fans and the like and whipping are experienced, so too should the tactile sensation of the wind that reaches the realm of the ear be reasonable. This refutes the established view that consciousness does not arise simultaneously, explaining that it contradicts direct perception. Nor is it the case that it is mistaken for simultaneous grasping due to the power of rapid arising, because it has already been explained that this would be too extreme. Even if it arises in succession, it depends on being mistaken for simultaneous due to its speed. Even so, it is shown that it is not needed here when taking and discarding, so it is of no use at all, i.e., "even if it arises in succession," etc. If it is said that because consciousness arises quickly, it is mistaken for simultaneous, then it is not correct that everything that is the nature of the object is not an object at all. Just as here, in any case, the wind that reaches the realm of the ear, whether in succession or simultaneously, is not an object. Therefore, saying that consciousness is mistaken for simultaneous due to its speed is of no use at all, it is nonsense. Here, the second view is explained with "If what," etc. The Vaibhashikas are the particularists. According to their view, wind is characterized by touch. The speaker, the mountain dweller, also says that the wind that is not directly perceived, with its wind and distinctions, is invisible when it arises from the direction of the ear canal. Here, the fault is explained: "How is its touch obtained?" Touch is what is touched. Obtaining what is touched is becoming what is touched, which means becoming experienced. This is how it is shown: How is that wind that becomes touch done by the speaker? Just like this, for those who are learning to say that wind becomes sound, when speaking