Tibetan
་ཡིན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོའི་རིང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྐྱོན་གཞན་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི། དེས་ན་དེས་བསྐྱེད་བྱའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བསྟན་པ་ནི་ཐ་དད་ན་ནི་ཐ་དད་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནུས་པ་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ན་འདི་དེའི་ནུས་པ་ཞེས་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣ་བ་ནུས་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་རྣ་བ་ཡང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་རྣ་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནུས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ནུས་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣ་བ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་དངོས་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ནུས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐ་མི་དད་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེ་ནི་དངོས་པོའི་ནུས་པ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་ཅི་ཞིག་ཞེ་སྡང༌། གཞན་ཡང་ནུས་པ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་རྣ་བ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ། ཐ་དད་ཐ་མི་དད་སྤངས་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསལ་ཟིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་རྣམས་སུ་སྟེ། གཅིག་ཉིད་གཅིག་ གི་ཚེ་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ། གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ལས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་
Chinese
即使允许这样，为了显示没有过失，因为与事物没有差别。 说了“因为与事物没有差别”等等。 如同事物本身的性质一样，即使做得很好，也会变成常恒，因为没有差别。 解释说，如果是这样，那么这个其他的过失也是如此。 因此，说了“因此，由它所生”等等。 在第二种观点中，也显示了过失，即“如果差别，那么如果差别，那么”等等。 如果承认能力与事物本身是差别，那么“这是它的能力”就不会成为关联，因为不是施加利益，因为不能被其他支配。 耳朵不是产生能力的，因为认为使声音等清晰本身就是施加利益。 如果耳朵也是施加利益的，那么同样地，施加利益的能力的能力也因为与耳朵差别而变成没有穷尽。 这样，因为没有成立能力的传承，所以没有成立场合的意义。 另外，因为只有能力产生结果，所以耳朵不会变成作者本身，如果是这样，那么就会推论不是事物本身。 如果承认对能力施加利益的能力没有差别，那么对于事物能力没有差别有什么可憎恨的呢？ 另外，就会推论能力恒常产生，因为它的原因耳朵是常恒的缘故。 不是施加利益的，对于共同作者也没有任何依赖。 在第三种观点中，说了“舍弃差别和无差别”等等。 已经驳斥，是指在对人等进行否定的情况中，一个本身在另一个的时候，不能成立和否定。 像这样，差别和无差别互相舍弃，因为从存在的相状中，仅仅通过区分一个的自性，就能完全断除其他的缘故。 任何没有区分任何自身，就不能完全断除自性的，那是完全区分后存在的缘故，例如从事物和非事物中任何一个一样。 任何互相舍弃而存在的相状，那些就是自性。
English
Even if it is allowed, in order to show that there is no fault, because there is no difference from things. It is said, "Because there is no difference from things," etc. Just like the nature of things themselves, even if it is done well, it will become permanent, because there is no difference. It is explained that if this is the case, then this other fault is also the case. Therefore, it is said, "Therefore, what is produced by it," etc. In the second view, the fault is also shown, that is, "If there is difference, then if there is difference, then," etc. If it is admitted that the ability is different from the thing itself, then "This is its ability" will not become a connection, because it is not applying benefit, because it cannot be dominated by others. The ear is not producing ability, because it is considered that making sounds etc. clear itself is applying benefit. If the ear is also applying benefit, then similarly, the ability of applying benefit will also become endless because it is different from the ear. In this way, because the succession of abilities is not established, the meaning of the occasion is not established. In addition, because only ability produces results, the ear will not become the author itself, and if this is the case, then it will be inferred that it is not the thing itself. If it is admitted that the ability to apply benefit to ability is not different, then what is hateful about the ability of things not being different? In addition, it will be inferred that ability is constantly produced, because its cause, the ear, is permanent. What is not applying benefit also has no dependence on co-authors. In the third view, it is said, "Abandoning difference and non-difference," etc. It has been refuted, which refers to the cases of negating people etc. One itself cannot be established and negated when the other is present. Like this, difference and non-difference abandon each other, because from the characteristics of existence, only by distinguishing the nature of one, can other be completely cut off. Anything that does not distinguish any self, and cannot completely cut off the nature, that is because it exists after being completely distinguished, like any one from things and non-things. Any characteristics that exist by abandoning each other, those are the nature.
Tibetan
གཅིག་དགག་པ་གཞན་སྒྲུབ་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་བཀག་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པས་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དགག་པར་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་བཀག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉི་ག་ལེགས་པར་བྱས་ཕྱོགས་ལ། །ཁྱེད་ཀྱི་གཉིས་བརྗོད་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་འདི་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་སྒོ་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དོ། །རིམ་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ལུ་ཏ་དང་སྟེང་དུ་འདོན་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གང་དག་སྒྲ་འདི་མ་ཕྲད་དང༌། །སྐྱེ་བ་རྣ་བས་འཛིན་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་མ་ཕྲད་ཙམ་མཚུངས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་དང་མ་ཕྲད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཁབ་ལོང་ཞེས་བྱ་བའི་རྡོ་བས་ཕྲད་པའི་ལྕགས་ལེན་ན་ཡང་མ་ཕྲད་པ་ཐམས་ཅད་མི་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁབ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདེ་བྱེད་བདག་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ། དེ་ལ་ཡང་ནོར་བུ་ཁབ་ལོང་གི་འོད་རེག་པའི་དབང་གིས་ལྕགས་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་ལྕགས་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པའི་འོད་བཞིན་དུ་དེའི་འོད་མ་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆོད་པ་དང་རིང་བ་ལེན་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་ཟེར་རོ། །འོད་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པའི་ལྕགས་རྣམས་ལེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨྲས་པ་དེའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། འོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁབ་ལོང་གི་འོད་དེ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཕྲད་པ་ཐམས་ཅད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ལེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མཚུངས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཕྲད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་གང་གིས་ན་དེ་ལ་མི་འདོད་པ་དངོས་པོ་རྣམ
Chinese
如果否定一个，没有肯定另一个就不会产生，因此否定了另一个，就自然肯定了它的自性，那么在那时也不应该否定它，因为会变成没有否定另一个的过失。像这样，对于两种观点都可以提出过失。对于两种都做得好的方面，您所说的两种说法是错误的。对于所说的这些，就说了“那本身”，是通过对能够和不能产生自性的智慧的自性进行辨别的途径。因此等等，用这些来作总结。次第等等，用“等等”这个词来包括鲁达和向上提取等等。哪些声音不接触，耳朵会听到产生。对于这些，说了“即使只是不接触相同”，如果和一切都不接触，那么因为事物的能力各自确定，所以不会抓住一切境，例如，即使是和磁石接触的铁，也不会吸取一切不接触的。如果有人怀疑说，用磁石等等，以悦意者的观点来说，例子没有成立，那么他说，那也是由于宝珠磁石的光接触的力量才吸取铁，如果不是那样，就会吸取一切境中存在的铁。如果又像灯等等的光一样，没有观察到它的光，那么因为没有见到吸取断开的和遥远的，所以应该是可以推测的。他们这样说。用“这个光”等等来回答，用不显现、不观察来遮止存在的名称。又为了回答说，因为会变成吸取存在于一切境中的铁的过失，所以说了“那个光”等等，磁石的光为什么不吸取接触的木头等等，这对于接触的方面来说，也会同样变成过失。如果说因为事物的自性各自确定，所以不会变成太过分，那么对于不接触的方面来说，又凭什么不希望它，事物的
English
If one is negated, it will not arise without affirming the other. Therefore, if the other is negated, its own nature is naturally affirmed. Then, at that time, it should not be negated, because it would be a fault of not negating the other. Such faults can be stated for both sides. Regarding the aspect of doing both well, "Your two statements are wrong." To what is said, "That itself" is stated, through the means of distinguishing the nature of what can and cannot generate wisdom by its own nature. Therefore, and so on, these are used to conclude. "Sequence, etc." The word "etc." includes Ruta and extracting upwards, etc. Those sounds that do not touch, the ears perceive their arising. To these, it is said, "Even if only the non-touching is the same," If it does not touch everything, then because the abilities of things are determined separately, it will not grasp all objects. For example, even if it is iron that touches a lodestone, it does not attract all that does not touch. If someone doubts that the example is not established from the perspective of the agreeable one, using lodestone, etc., then he says, "That is also because the power of the light of the jewel lodestone touches the iron, it attracts it. If it were not so, it would attract the iron that exists in all objects." If, like the light of a lamp, etc., its light is not observed, then because it is not seen to attract what is cut off and distant, it should be inferred. That's what they say. By "this light," etc., one answers, using non-appearance and non-observation to negate the name of existence. Also, in order to answer the fault that it would become attracting the iron that exists in all objects, "that light," etc., is stated. Why doesn't the light of the lodestone attract the wood, etc., that it touches? This would be the same fault for the side of contact. If it is said that because the nature of things is determined separately, it will not become too excessive, then for the side of non-contact, why is it not desired, the things