Tibetan
་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རིམ་གྱིས་ཁས་བླངས་ཀྱི་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འདི་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མགྱོགས་པར་འཇུག་པས་ཅིག་ཅར་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྔར་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ན་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་གསལ་བར་སྣང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལ། །དོན་གསལ་སྣང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡུལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཆད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ན། སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཆད་པར་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་རེག་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་གྲུབ་སྟེ། སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་པས་འཁྲུལ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སིམ་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སིམ་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སོགས་པའི་སྒྲས་བཏང་སྙོམས་གཟུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་ཁས་མི་ལེན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ན་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དུ་དཀར་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གནས་སྐབས་མཚུངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུད་གཞན་འཛིན་པ་དག
Chinese
是故如是承诺。若谓诸识之生非次第承诺而住耶？此亦非为真实，以一切具生者已成唯是刹那故。以速疾趣入故，何为顿然错乱，彼亦如前所明。又若安乐等是分别之境，则喜乐及极忧恼等之体性亦不显现，以是意识所知性而承诺故，且彼亦是有分别故。分别随逐者，义明现相无有也。我等乃是境之无间，由境和合之根识所生者，现量而承诺故。又安乐等是所取，若如青色等显现为各别，然亦非缘寂静等之体性与识各别。若谓以寂静等之体性执识为不异是错乱耶？然若如是，则成立安乐等之自性具有真实可触之体性，以是唯寂静等之体性之相故。若谓安乐等之识是彼之体性耶？则成立是安乐等之识之自性。以未成立为异体故，不转为错乱故。寂静是随顺。彼之相违，非寂静者，是等字所摄之舍受也。设若自相续中生起之体性之安乐等之有者，即是彼等之领受耶？则不承诺，然于彼之有境之识生起之时，瑜伽师等执持他者之安乐等时，如彼领受一般，白色等之情况亦成相同。以趣入异相续故。不应说情况相同，以趣入自相续者，不承诺是彼等之领受也。若尔为何耶？是彼之有境之识生起也，且彼亦是执持他相续者。
English
Therefore, it is promised as such. If it is thought that the arising of consciousnesses is not established by a gradual promise, this is also not true, because all that possesses arising has already been proven to be only momentary. Because of entering quickly, whatever is a sudden confusion is also as previously explained. Furthermore, if happiness and so on are the objects of conceptualization, then the nature of joy and extreme distress and so on will also not appear clearly, because it is promised to be knowable by mental consciousness, and also because it is with conceptualization. For those who follow after conceptualization, there is no clear appearance of meaning. We, however, immediately acknowledge that what is produced by the sense consciousness that combines objects with the object is manifest. Furthermore, happiness and so on are to be grasped. If they appear as distinct, like blue and so on, then it is also not the case that the nature of tranquility and so on is perceived as distinct from consciousness. If it is said that grasping consciousness as non-different from the nature of tranquility and so on is confusion, then if that is the case, it is established that the nature of happiness and so on has a truly tangible nature, because it is only the characteristic of the nature of tranquility and so on. If it is said that the consciousness of happiness and so on is its nature, then it is established that it is the nature of the consciousness of happiness and so on. Because it is not established as a different entity, it does not turn into confusion. Tranquility is conformity. The opposite of that, what is not tranquility, is the neutral feeling included by the word 'etcetera'. If the existence of happiness and so on, which is the nature of arising in one's own continuum, is the experience of those things, then it is not promised. However, when the consciousness that has that as its object arises, when yogis and others grasp the happiness and so on of others, the situation of whiteness and so on becomes the same, just as they experience it. Because it enters into a different continuum. It should not be said that the situation is the same, because entering into one's own continuum is not promised to be the experience of those things. What then is it? It is the arising of the consciousness that has that as its object, and that is also grasping the continuum of others.
Tibetan
་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་རིག་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྒྱུད་གཞན་ལ་ འཇུག་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་འོ་ན་གང་དག་གི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་གྲུབ་པ་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡུལ་མེད་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོ་དང་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བྱེད་པ་བདག་པོ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་འབྱིན་པ་འཆད་དེ། གལ་ཏེ་བརྡ་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་ཡིན་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྡ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་ལ་ཤེས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཅག་ལ་ཤེས་པ་ཡང་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་འདི་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་ལ། གཏན་ཚིགས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྲུབ་པར་རོ། །ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་གཞལ་བྱ་ལ་ཡུལ་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། འདྲ་བ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་པ་ལ་ཡང་འདི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ལ་རང་རིག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། རུང་བ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་གང་གིས་དེའི་བདག་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་ཀྱི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བའི་རུང་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ།
Chinese
也存在，因此会变成相同。如果承认快乐等的所有形态都被体验，那么，当在自己的相续中体验时，快乐等就成立为自性知。这样的话，在自己的相续中体验的理由，就与在其他相续中体验有所不同。如果自性是自证，那么，在那些认为瑜伽士尚未成就的论者，例如进行辨析的那些人看来，如何会变成过失呢？提到了“他人的痛苦”等等。如同佛教徒一样，在他人看来，以正量进行推断并非没有对境。因此，在推断他人的痛苦时，推断者和体验者也会变得相同。制造快乐的主体，快乐等并非是知识的自性，因为没有被称为知识，如同瓶子等一样。如果说用“约定”等来反驳，那么，如果约定本身改变了自性，那么，当某人约定说即使是知识也不是知识时，因为心中没有被称为知识，所以对你们来说，知识也会变成非知识。如果因为体验到光明自性的知识是光明的，所以不会变成非知识，那么，这一切对快乐等也同样适用，而且因为这个理由也是错误的，所以这什么也不是。将要解释的是，将成立为遍知。为了消除对正量结果的颠倒认知，提到了“在此”等等。在外境的所量上，对境的证悟是正量的结果，相似性是正量。在自证上，也因为如实显现，所以在知识自性的所量上，自证是结果，适合性是正量。在接受了具有作用的知识后，用什么来认知它的自性呢？如同说瓶子等不是一样，适合性仅仅是知识的。
English
also exists, therefore it would become the same. If it is admitted that all aspects of happiness, etc., are experienced, then, when experienced in one's own continuum, happiness, etc., are established as self-knowing. In that case, the reason for experiencing in one's own continuum is different from experiencing in another's continuum. If the nature is self-awareness, then how would it become a fault in the view of those who think that the yogi has not yet achieved accomplishment, such as those who analyze? "The suffering of others" and so on are mentioned. Like the Buddhists, in the view of others, inference by valid cognition is not without an object. Therefore, when inferring the suffering of others, the inferrer and the experiencer also become the same. The agent who produces happiness, happiness, etc., is not the nature of knowledge, because it is not called knowledge, like a vase, etc. If it is said that refutation is done by "convention," etc., then if the convention itself changes the nature, then when someone makes a convention that even knowledge is not knowledge, because it is not called knowledge in the mind, then for you, knowledge would also become non-knowledge. If it does not become non-knowledge because the knowledge of the nature of clarity is experienced as clear, then all of this also applies to happiness, etc., and because this reason is also mistaken, this is nothing. What will be explained is that it will be established as omniscience. In order to eliminate the reversed cognition of the result of valid cognition, "Here" and so on are mentioned. On the object of measurement of external objects, the realization of the object is the result of valid cognition, and similarity is valid cognition. In self-awareness, also, because it appears as it is, in the object of measurement of the nature of knowledge, self-awareness is the result, and suitability is valid cognition. Having taken up the knowledge with function, by what is its nature known? Just as saying that a vase, etc., is not, suitability is only of knowledge.