Tibetan
བྱས་པ་ཉིད་དང་གསལ་བ་དང༌། རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་གསལ་རྟག་ཉིད་དེ། དེ་དག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་བསྡུའོ། །འདིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྔར་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་ཡོད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ནའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་དོ། །མི་འཐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་པར་རོ། །རྒྱས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཕྱི་ནས་སོ། །འདི་སྤོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་ཡང་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། འདིར་ནི་ཐོས་པ་ཅི་བཞིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བློ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པས་བློས་མཐོང་བའོ། །དེ་ཕྲ་བའི་བློས་མཐོང་བ་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །མངོན་པར་རློམ་པ་ནི། གང་ལ་རློམ་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་རློམ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་པར་རློམ་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ནི་ལྔ་པོས་མ་རྟོགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ། ཚད་མ་རྣམས་ནི་ལོག་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ། རྒྱུ་ལྡོག་པ་ན་ཁྱད་པར་བྱ་བའམ། འབྲས་བུ་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་དེར་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ལ། དེ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་པ་དེ་དག་དངོས་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་རྒྱུ་ཉིད་དག་ཏུ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་བའི་དངོས་པོ་ཚད་མ་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་གཞལ་བྱའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་ན་རྒྱུ་ཙམ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཙམ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། ཚད་མ་ཙམ་མེད་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །འ
Chinese
“所作性、明显性和常性”是指非人所作性、明显常性，这些的论证可以归纳。因为此能论证，所以论证即是理由。而这又是先前所说的各种各样的方式。所谓“彼有之时”，是指非人所作等存在之时。所谓“此”，是指明智。所谓“不应理”，是指不合理。所谓“广”，是指从外分别。所谓“此舍弃”，是指驳斥非人所作等，因为即使存在，也不能成就明显希望的意义，因为已经显示完毕。即使驳斥它，也会变得在特定情况下不必要。指示此的，就是“在此如所闻”等等，因为智慧本身是所见，所以是智慧所见。对于那些具有微细智慧所见的人，就称他们为那样。所谓“自诩”，是指谁有自诩，谁就是自诩者，因此他的事物就是自诩者。所谓“彼非五根所知故”，等等，对于所说的那些，说了“量是颠倒的”等等，以此显示根本理由不成。是周遍性的自性吗？或者因反过来时，是所差别吗？或者果反过来吗？因为那些在那里与它的自性和从它产生的事物相关联，没有它也存在，作为果和所周遍性是不应理的。那些量遍及所有事物并且是因，也是不可能的，像这样，因为时间和地点和自性所劫夺的事物，没有量而存在，所以不是它所周遍的，量也不是因，因为同样的原因，量本身是所量之果，所以果反过来时，仅仅因反过来是不可能的，因为见到错乱。不是因和不是所周遍的，作为遣除者是不合理的，因为会太过分。因此，对于仅仅没有所量而要成立的，仅仅没有量就是错乱，是这样安住的。
English
"Being made," "clarity," and "permanence" refer to non-human-made nature, clear permanence. The proofs for these can be summarized. Because this proves, the proof is the reason. And this is also the various ways that were previously explained. "When that exists" means when non-human-made things and so on exist. "This" refers to intelligence. "Unreasonable" means not reasonable. "Extensively" means differentiating from the outside. "This abandonment" means refuting non-human-made things and so on, because even if it exists, it cannot accomplish the meaning of what is clearly desired, because it has already been shown. Even if it is refuted, it will become unnecessary in specific situations. What indicates this is "Here, as heard," and so on, because wisdom itself is what is seen, so it is seen by wisdom. Those who have subtle wisdom-seeing are called that. "Self-proclaimed" means whoever has self-proclamation is a self-proclaimed person, therefore his thing is a self-proclaimed thing. "Because it is not known by the five senses," and so on, for those things that were said, it was said "The valid cognitions are also inverted," and so on, with this it shows that the root reason is not established. Is it the nature of pervasiveness? Or when the cause is reversed, is it what is differentiated? Or is the result reversed? Because those there are related to its nature and the things that arise from it, existing even without it, it is unreasonable as a result and as pervasiveness. Those valid cognitions that pervade all things and are causes are also impossible, like this, because things robbed by time and place and nature exist without valid cognition, so it is not pervaded by it, and valid cognition is also not the cause, because for the same reason, valid cognition itself is the result of what is to be measured, so when the result is reversed, it is impossible for only the cause to be reversed, because confusion is seen. What is not a cause and not pervasive is not reasonable as a remover, because it would be too extreme. Therefore, for what is to be established as merely without what is to be measured, merely without valid cognition is confusion, this is how it abides.
Tibetan
ཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐོས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོད་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །བྱེད་པ་པོ་མི་ཤེས་པའི་སྲུང་བ་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་འོག་ཏུ་སྲུང་ལ་སོགས་པ་ལས་འཛིན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲུག་པའི་མཐའ་ཅན་ལ་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་དོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲུང་བརྒྱུད་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོས་པའང་དེ་བཞིན་ཅིས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱང༌། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་དོན་དང་བཅས་པ་དག་གིས་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་མི་བྱེད་དེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཚད་མ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་མ་ལོག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཚད་ཀྱི་མ་ལོག་པར་གཏན་ཚིགས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་དག་གིས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་བྱེད་པ་པོ་མ་མཐོང་ན་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་མ་མཐོང་བ་ཞེས་ཁས་ ལེན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། འདོན་པར་བྱེད་པ་པོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་གསལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དང་པོའི་བྱེད་པ་པོ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་འགའ་ཞིག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅི་སྟེ་འདོན་པ་པོ་བྱེད་པ་པོར་ནི་མ་གྲུབ་པོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་དག་གསལ་བར་བྱེད་མིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ
Chinese
为了通过显示错误本身存在于不一致的一方来消除它，因此提到了“听闻的作者”等等。因此，之所以说“因此”，是因为这个缘故。“即使五者没有领悟”，这句话与“听闻的作者”这个决断相关。“作者不了解的守护传承”等等，对于哪些是这些，在“如此说”之后，是从守护等等中获取的集合。因此，称具有第六个结尾的为“如”。然而，通过“然而”等等，怀疑论证的错误之处在于没有成立。那些，指的是守护传承等等。“听闻也同样为何不可？”这句话是说，即使是知识，为何不通过如其本身般区分意义和具有意义的事物来推断作者呢？因为没有区别。如果这样，则没有量而未成立。此外，一切有情的量都是颠倒的。自己不颠倒量而作为论证来取用，这有两种情况。对于第一种情况，论证是不成立的，因为存在怀疑；对于第二种情况，也是不确定的，为了显示这一点，提到了“一切有情”等等。这个，指的是一切有情不了解知识的作者，就是这样。通过“像这样”等等，存在于其他补特伽罗身上的青春等等的遍计所执，正在成立错误本身。为了显示“暂时没有见到作者”所说的这些是不成立的，提到了“取出”等等。如果承诺没有见到任何作者，
English
In order to eliminate the error itself by showing that it exists on the inconsistent side, therefore, "the agent of hearing" and so on are mentioned. Therefore, the reason for saying "therefore" is for that reason. "Even if the five do not understand," this statement is related to the determination of "the agent of hearing." "The protection lineage that the agent does not know," etc., for which of these, after "so it is said," is the collection of grasping from protection, etc. Therefore, that which has the sixth ending is called "like." However, through "however" etc., it is doubted that the fallacy of the reason is not established. Those, refer to the protection lineage, etc. "Why isn't hearing the same?" This statement means that even knowledge, why not infer the agent by things that distinguish the meaning and have meaning, just as it is? Because there is no difference. If so, then it is not established without measure. Furthermore, the measure of all sentient beings is inverted. Taking oneself as a reason without inverting the measure is of two kinds. For the first case, the reason is not established because there is doubt; for the second case, it is also uncertain. In order to show this, "all sentient beings" etc. are mentioned. This, refers to the fact that all sentient beings do not know the agent of knowledge, that is how it is. Through "like this" etc., the imputation of youth etc. that exists in other individuals is establishing the error itself. In order to show that what was said, "temporarily not seeing the agent," is not established, "taking out" etc. are mentioned. If it is promised that no agent whatsoever is seen,
Tibetan
་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྟག་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བ་མ་སྲིད་པ་དེ་ལྟར་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། བདེན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲོན་མེ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་ཤེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་བུམ་པ་བསྐྱེད་པ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གྲགས་ཀྱི། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གསལ་བར་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དོར་བ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅུང་ཟད་བྱེད་ན་ཡང༌། འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་གཞན་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པར་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རིག་བྱེད་རྣམས་སྔར་ཡང་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་དེའི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རིག་བྱེད་རྣམས་སོ། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་བྱེད་པ་ཡོང་ན་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རིག་བྱེད་ཀྱང་འདོན་པ་པའི་བྱེད་པ་ཡོད་ན་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སྤོང་བ་དང་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་དང་ཤེས་པ་གཟུང་ངོ༌། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་ཡང་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུ
Chinese
说的是，所谓“彼等”是指能发出者。如同常法对一切都无法显现一样，这将会被阐述。如果说，瓶子等无常之物如何显现呢？确实，对于它们来说，也没有任何能使其显现的事物。那么，为何灯火等却被认为是能显现之物呢？并非如此，因为对于灯火等来说，当它产生能够产生识的瓶子时，为了使产生者本身，即具有特殊性的产生者的自性得以显现，所以在世间被称为能显现者。同样，在这里，理智的显现者是不存在的，因为它的自性是舍弃了先前和之后，并且是不生的。即使承认常法不能显现，但为了表明它与作者没有区别，所以说了“成为所缘的自性等”。不做任何事情是不可能显现的，因为这会导致过于极端。即使做一点事情，也会被认为是产生者，因为产生所要产生的特殊自性是产生的特征。所谓“成为所缘的自性等”是指理智。如果所缘自性的理智先前就存在，那么它们如何通过作者的作用而产生呢？说了“彼等”等，所谓“彼等”是指所缘自性的理智。因此，理智等是衡量标准。结合是指，如果某事物在某事物的作用下产生，那么它就可以被称为该事物的果，例如，如果存在种子等的作用，那么产生的苗芽等就是它的果。所缘自性的理智也是在发出者的作用下产生的，这是自性的理由。舍弃和接受的特征的后续证明是名称。等等一词包含了言说和知识。理由不成立，因为之前也已经成为所缘。
English
It is said that "those" refers to those who can utter. Just as it is impossible for the constant to appear to all, so it will be explained. If it is said, how do impermanent things such as vases appear? Indeed, there is nothing that can make them appear. Then, why are lamps and the like considered to be things that can appear? It is not so, because for lamps and the like, when it produces a vase that can generate consciousness, in order to make the producer itself, that is, the nature of the producer with special characteristics, appear, it is called the one who can appear in the world. Similarly, here, there is no such thing as the manifestation of intellect, because its nature is to abandon the previous and the subsequent, and it is unborn. Even if it is admitted that the constant cannot appear, in order to show that it is no different from the author, it is said, "the nature of becoming the object of perception, etc." It is impossible to appear without doing anything, because this would lead to extremes. Even if you do a little, it will be considered a producer, because the characteristic of producing the special nature to be produced is production. The so-called "nature of becoming the object of perception, etc." refers to intellect. If the intellect of the nature of the object of perception already exists, then how do they arise through the action of the author? It is said, "those," etc., and "those" refers to the intellect of the nature of the object of perception. Therefore, intellect, etc., is the measure. Combination means that if something arises from the action of something, then it can be called the fruit of that thing, for example, if there is the action of seeds, etc., then the sprouts, etc., that arise are its fruit. The intellect of the nature of the object of perception is also produced by the action of the utterer, which is the reason for the nature. The subsequent proof of the characteristics of abandonment and acceptance is the name. The word "etc." includes speech and knowledge. The reason is not established, because it has already become the object of perception before.