Tibetan
་འགལ་བ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚིག་བློ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་གི་བློ་དཔེ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཚིག་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་མི་སླུ་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་པ་མ་ཡི་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔེའི་ཆོས་ཅན་རིགས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཚང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་གཞན་ནི་གང་ཞིག་རྟག་པའི་ངག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་བཞིན་ནོ། །མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པ་ལ་སོགས་པས་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་ངེས་པ་ལ་ཡང་རྟག་པའི་ངག་གིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སྔར་རྒྱས་པར་ཐོས་པ་བརྟག་པར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐུལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་གཞན་དག་ནི་གང་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པ་མ་ཡིན་པས་མ་བྱས་པའི་ཚིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་དང༌། གང་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་དང་སྐྱེས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་ལ་སླུ་བ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡིད་ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དག་གོ །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པར་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མཆོད་སྦྱིན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལས་ཐེ་ཚོམ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ན་འདི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་བསྐྱེད་ནས་འཇིག་པ་འདི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཡུལ་གཞན་ནམ་དུས་གཞན་ནམ། སྐྱེས་བུ་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་རིག་བྱེ
Chinese
对于反驳者来说，这是不需要考虑的。所谓“如实之语”，是指尽力揭示语言不欺骗的智慧的理由，而不是想要将语言的智慧作为范例来显现。那么是什么呢？语言本身就是一种形式。因此，声音的本质是需要证明的法，通过产生不欺骗的智慧的理由，来证明其并非虚假。像这样，成为范例的法就是理智，否则，范例的证明就不完整。同样，另一种论证是：从永恒之语中产生的知识，其本身就是真实的，例如，以语言的自性为对象。通过用火焚烧等方式，确定能够成就天界等，如果这是由永恒之语所产生，那么这就是自性之理。因为之前已经广泛听闻并经过验证，所以理由并非未成立。所谓“劝导”等，在最初就已经阐述过了。同样，其他的论证是：由不被信任者所说的语言所产生的知识，以及不欺骗地点、时间、人物情况等差异的知识，就是量，例如，由可信之语所产生的知识。劝导之语所产生的知识也是如此，这就是自性之理。第一个理由并非未成立，因为未经人造已经广泛地被证实了。第二个理由也不是，正如所说：“想要天界者应行祭祀”，从这句话中也不会产生疑惑，因为在没有疑惑地理解时，这不会变成错误的。那些认为产生后会毁灭的想法，这种错误的知识，对于其他地点、其他时间或其他人物来说，也不会变成颠倒的，因此它不是颠倒的。因此，如同显现一样，区分所有世间共同的法等原因的，是知识。
English
This is not something to be considered for an opponent. The term 'as-it-is speech' refers to diligently revealing the reason for the wisdom that language does not deceive, rather than wanting to manifest the wisdom of language as an example. So what is it? Language itself is a form. Therefore, the nature of sound is the dharma to be proven, and by the reason of generating non-deceptive wisdom, it is to be proven that it is not false. In this way, the dharma of example is reason, otherwise, the proof of the example would be incomplete. Similarly, another argument is: the knowledge that arises from eternal speech is true in itself, for example, with the nature of language as its object. By burning with fire and so on, it is certain that heaven and so on will be accomplished, and if this is produced by eternal speech, then this is the reason of nature. Since it has been widely heard and verified before, the reason is not unestablished. The so-called 'persuasion' and so on have already been explained at the beginning. Similarly, other arguments are: the knowledge produced by the words of someone who is not trusted, and the knowledge that does not deceive the differences of place, time, person's situation, etc., is valid cognition, for example, the knowledge produced by trustworthy words. The knowledge produced by persuasive words is also the same, and these are the reasons of nature. The first reason is not unestablished, because it has been widely proven to be uncreated by humans. The second is also not, as it is said: 'One who desires heaven should perform sacrifices,' and from this statement, doubt will not arise, because when understood without doubt, this will not become false. Those who think that what arises and then perishes is not like that, this erroneous knowledge, for other places, other times, or other people, will not become inverted, therefore it is not inverted. Therefore, just as it appears, the cause that distinguishes all the common dharmas of the world, etc., is knowledge.