Tibetan
ག་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་གི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་འཕེལ་སོགས་བློ་བཞིན་ནི་འདུན་པའི་དོན་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྟེ། རག་ལས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་བརྟགས་པས་འཚོ་བའི་དོན་དུ། མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རིགས་བྱེད་ཀྱི་ངག་གི་དོན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངག་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཟློས་གར་གྱི་སྒྲུང་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ཀྱང་ཚིག་འདུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུའི་ངག་བཞིན་དུ་རིག་བྱེད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འབྲེལ་བ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལེན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། ཉན་པ་པོ་ལ་འབྲེལ་བྱེད་ན། །སྨྲ་བ་པོ་ཡིས་གང་རྟོགས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚིག་དང་ཚིག་གི་དོན་གང་གི་འབྲེལ་བ་མི་རིགས་པ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་ལས་ནི། །ཡོན་ཏན་འཕེལ་སོགས་བློ་བཞིན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི། བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཨ་དང་ཨི་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་དོན་དེ་ལ་བརྡ་ལས་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་རྟོགས་པ་སྲིད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིག་བྱེད་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་འདི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་དོན་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་བྱེད་དོ། །འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདུས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཞེས་བ་ལ་ སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འོན་ཏེ་བྷ་ར་ཏ་འདོན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་བྷ་ར་ཏ་འདན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་མ་འདོན་པར་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། བྷ་ར་ཏ་འདོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། བྷ་ར་ཏ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོ་རྒྱས་པར་དྲན་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པ་དེས་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་དྲན་པ་མེད་དེ་བྱེད་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །འོན་ཏེ་རིག་བྱེད་ལ་ཡང་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། འདི་ལྟར་དྲང་སྲོང་མེ་ཁྲོས་ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་བྱས་ལ་སྙན་ཚིག་གི་རིག་བྱེད་པ་ནི་སྙན་དངགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དོ། །ལེགས་ལྡན་ལ་མཚུངས་པའི་བློ་ཅན་དྲང་སྲོང་ཕུག་རོན་འཇུག་གིས་བྱས་པ་ནི་སྲིད་སྣང་གི་རིག་བྱེད་དོ། །སྙན་དངགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་བྱས་པའམ། ཡང་ན་ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གང་དེ་དོན་བརྗོད་རྒྱུ་མཚན་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་ཡང་རེག་བྱེད་པ་པོ་དྲན་པ་དེ་ནི་དོན་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དོན་གཞན་བརྗོད་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི། དོན་བརྗོད་པ་སྟེ་དེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དོན་ལྷུར་ལེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དྲན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །བྱས་ཏེ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་འདི་ཇི་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། འདས་དང་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་གཉིས་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་དོན་མཐའ་དག་མཇུག་བསྡུས་ནས་ཚད་མ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་ལ་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་བའི་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་བརྫུན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཚིག་གི་དོན་ལ་ཚིག་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་བའི་སྐྱེས་བུ་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་གི་དོན་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོར་གྱུར་བའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་དག
Chinese
能够领悟从何处产生等正确含义，这被称为自性之理。宣说此理，如“由士夫们”等所说，功德增长等如意，与希求之义相同。为了成就此理，说了“无理由”等，即使没有理由，即使没有依赖，没有供养布施者们，没有铁钩，以自己之考察为了生活之义，欲求天界者向火作烧施。如是等等，对吠陀之语之义作考察，是可能存在的。此外，语集合之自性，那是士夫所作，譬如戏剧之故事等传说一样。吠陀也是词集合，这被称为自性之理。如果是这样，因为是士夫所作，如大道之士夫之语一样，吠陀将不成其为量。如果说，因为是可信者所作，即使是士夫所作，也会成为量，那么，此处说了“在此”等。以“不作关联”等进行提问，如果对听者作关联，说话者所领悟的将会改变。如是等等，词与词义的任何不应理的关联，凡是所说的那样，就应当说吠陀之词是常恒的。从士夫们的约定俗成中，功德增长等如意。为了显示这个不确定性，说了“从约定俗成中产生”等，如阿和伊等的显见之义，从约定俗成中领悟功德等的名称是可能存在的。但从吠陀中则不然，因为天界等是超越感官的，因此不能被约定俗成。如果那样，那么这将会变得无意义，说了“此亦非无意义”，这个“彼”是指吠陀。为了成就“因为是集合”等，对于那个要成就的，为了显示其他要成就者是不确定的，说了“对于集合本身”等，然而婆罗多要背诵。
English
That which enables the understanding of the correct meaning of how things arise, etc., is called the reason of self-nature. This is what is taught, as it is said, "by persons," etc., such as the increase of qualities, etc., which is like the meaning of desire. In order to accomplish this, it is said, "without reason," etc., even if there is no reason, even if there is no dependence, those who do not make offerings and alms, without a hook, by their own examination, for the sake of life, those who desire heaven make burnt offerings to the fire. Thus, and so on, examining the meaning of the words of the Vedas, it is possible. Furthermore, the nature of the collection of words is made by a person, like the stories of dramas, etc. The Vedas are also a collection of words, which is called the reason of self-nature. If that is the case, because it is made by a person, like the words of a person on the great road, the Vedas will not become valid. If it is said that because it is made by a trustworthy person, even if it is made by a person, it will become valid, then here it is said, "here," etc. By "not making a connection," etc., a question is raised, if a connection is made to the listener, what the speaker understands will change. Thus, and so on, any unreasonable connection between words and meanings, whatever is said, it should be said that the words of the Vedas are eternal. From the conventions of people, the increase of qualities, etc., is as desired. In order to show this uncertainty, it is said, "arising from conventions," etc., such as the visible meaning of A and I, etc., it is possible to understand the names of qualities, etc., from conventions. But not from the Vedas, because heaven, etc., are beyond the senses, therefore they cannot be conventionally established. If that is the case, then this will become meaningless, it is said, "this is not meaningless either," this "that" refers to the Vedas. In order to accomplish "because it is a collection," etc., for that which is to be accomplished, in order to show that other accomplishers are uncertain, it is said, "for the collection itself," etc., however, Bharata is to be recited.
Chinese
难道不能那样说吗？凡是吟诵《婆罗多》的，都是以吟诵上师为先导的，因为吟诵《婆罗多》，就像现在这样，难道也不能那样说吗？因此，像那样，其他的论证也是不确定的，这样提出疑问后，说了“《婆罗多》也是”，像那样说就是过失。然而，对于那件事，说“作者广为忆念”，因为忆念作者会损害所立誓的意义，所以不是过失。吠陀没有忆念，所以说“作者”是多余的。难道吠陀也没有忆念作者吗？就像这样，仙人弥佉罗创作了决定语的吠陀，而诗词的吠陀就是诗歌的吠陀。具有美好品德且智慧相同的仙人鸽子进入创作的是世间的吠陀。如果说是诗歌的吠陀，或者是太阳的亲友创作的，因此，说了“凡是那有意义的陈述理由”，凡是能忆念作者的，就是具有意义陈述理由的。专注于陈述其他意义的是意义陈述，凡是具有那个理由的，就那样称呼它。像这样，说“做了”并不是专注于做的意义，那么是什么呢？是忆念的意义。做了，就是忆念的意思。这个意义如何确定呢？说了“过去和未来”等等，两种量就完全理解了。像“是这样的”等等，总结了所有相关的内容，就是量，凡是对某事，不依赖于作为作者的说话者而产生知识的，那对那件事就不会是虚假的，例如词的意义就像词一样。吠陀的词语也不依赖于作为作者的人说话者，而对自己的意义产生知识，这是一种普遍存在的矛盾，因为依赖于作为作者的人而产生知识，本身就遍及虚假，那些。
English
Is it not possible to say it that way? All those who recite the Bharata are preceded by reciting the guru, because they are reciting the Bharata, just like now, is it not possible to say it that way? Therefore, like that, other proofs are also uncertain, and after raising this doubt, it is said, "The Bharata also," saying it that way is a fallacy. However, regarding that, saying "The author is widely remembered," because remembering the author harms the meaning of the vow, it is not a fallacy. The Vedas have no memory, so saying "author" is superfluous. But don't the Vedas also have the memory of the author? Like this, the sage Mikra created the Vedas of definite statements, and the Vedas of poetry are the Vedas of poetry. The sage pigeon who has good qualities and the same wisdom entering into creation is the Vedas of the world. If it is said that it is the Vedas of poetry, or that it was created by the friend of the sun, therefore, it is said, "Whatever has a meaningful statement of reason," whatever can remember the author is the one who has a meaningful statement of reason. Focusing on stating other meanings is meaning statement, and whatever has that reason is called that way. Like this, saying "did" is not focusing on the meaning of doing, so what is it? It is the meaning of remembering. Did, that is, the meaning of remembering. How is this meaning determined? Saying "past and future" etc., the two measures are completely understood. Like "it is like this" etc., summarizing all the relevant content, it is a measure, whatever, regarding something, generates knowledge without relying on the speaker who is the author, then it will not be false for that thing, for example, the meaning of a word is like a word. The words of the Vedas also do not rely on the person who is the author, and generate knowledge about their own meaning, which is a contradiction that is universally present, because relying on the person who is the author to generate knowledge itself pervades falsehood, those.