Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྟེ་འདོད་ཆགས་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའི་གལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ཉིད་སྒྲ་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདིར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བའི་སྐྱོན་དང་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་འདི་གཉིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྒྲ་ཙམ་བརྗོད་གྱུར་ན་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྒྲ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ཁྱེད་ཅག་གིས་སྒྲ་ཉིད་ཏེ་ཁྱད་ལ་མི་རྟག་ཉིད་དེ་ཐོབ་པོ་ཞེས་ཁོང་ནས་དབྱུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དོར་བར་བྱས་ན་སྤྱི་ལས་གཞན་པའི་སྒྲ་ཙམ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་གིས་སྒྲ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་ཅེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་གཞན་སེལ་བར་སྨྲ་བ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་ཆོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིས་ནི་ཁས་བླངས་པས་གནོད་པ་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། གང་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པའི་མཐའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ནས་སྤྱི་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྟག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གསལ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་དང་གཞན་སྐྱེ་བས་གསལ་ བ་གཞན་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་འདོད་ནས་གལ་ཏེ་གཏན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཏན་ནས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དཔྱོད་པ་པ་རྣམས་ནི་སེར་སྐྱ་བ་དག་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞིག་ན་ཡང་ནུས་པའི་ངོ་བོས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་
Chinese
因此，这是由于特点不成立的方面的过失。理由也是基础不成立的过失，因为像那样的法不成 立的缘故。如果说，如果贪欲观察者们明显地认为“嘎”等字母本身是声音，而不是其他的，如果变成这个方面，那么，对于佛教徒等来说，就会出现特点不成立的誓言的过失和基础不成立的理由的过失这二者。如果仅仅说声音，那么，应该成为所要成立的法本身，这是剩余的。如果是那样，你们的声音本身的共性，你们自己已经获得了声音本身，也就是无常的特点，这是从内心发出的。像这样，如果仅仅用“仅仅”这个词语抛弃一切特点，那么，除了共性之外，仅仅的声音还会变成什么呢？因此，实际上你们已经承诺声音本身是无常的。如果说会变成那样，那么不是的，因为他们也认为一切都是常恒的。像这样说了，而且说其他排除者佛教徒们也说，因为种姓的法存在。这说明了以承诺而造成的损害。为了显示那一点，凡是稍微与已成立的宗派相联系而安立共性，那一切都是所有辩论者的考察对象。如果不是那样，就像显而易见的那样，由于其他和其他的产生而显现
English
Therefore, this is a fault of the aspect of the non-establishment of a particularity. The reason is also a fault of the non-establishment of a basis, because the subject of such a kind is not established. If it is said, if those who examine desire manifestly think that the letters such as "ga" themselves are sound, and not different, if it becomes this aspect, then, for Buddhists and others, there will occur these two faults of the vow of the non-establishment of a particularity and the fault of the reason of the non-establishment of a basis. If only sound is spoken, then, it should become the dharma itself to be established, this is the remainder. If that is the case, the generality of the sound itself, you yourselves have obtained the sound itself, that is, the characteristic of impermanence, this is issued from the heart. Like this, if all characteristics are abandoned by the word "only", then, what else will the mere sound other than the generality become? Therefore, in effect, you have committed yourselves to the sound itself being impermanent. If it is said that it will become like that, then it is not, because they also think that everything is permanent. Like this it is said, and it is also said by the Buddhists who speak of other exclusions, because the dharma of lineage exists. This explains the harm caused by the commitment. To show that very point, whatever establishes generality by relating to the end of a slightly established tenet, all of that is considered to be the examination of all debaters. If it is not like that, just as it is obvious, it appears due to the arising of other and other
Tibetan
ཚེ་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཡུལ་གཞན་དུ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་འགྲོའོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་མི་རྟག་པར་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མངོན་པར་གསལ་བ་དང་མངོན་པར་མི་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བརྟན་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་བཅའ་བ་ནི་རྒྱས་པར་སུན་ཕྱུང་ནས་དེ་ནི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་འབའ་ཞིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོས་གཟུང་བ་འབའ་ཞིག་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན་སྔར་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་དེ་ཕྱིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིར་རྒོལ་བས་རིགས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པས་རིགས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དཔེར་ན་ཕྱིར་རྒོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉི་ག་ལ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་དང་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་གྲུབ་ན་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ན་སྐྱོན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་མ་གྲུབ་ན་ཡང་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་བསྒྱུར་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྨྲ་བ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོགས་པ་མི་ལྡོག་སྟེ། དེ་དགག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དབང་པོས་གཟུང་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྩོ
Chinese
因为想要认为，寿命的微小部分会越来越细微地前往其他地方。如果想要证明所显示的不恒常，那么就犯了已成立而再成立的过失。同样，对于常法，也仅仅是想要依赖于显现和不显现的状态而使其稳固地成为普遍的常法。因此，暂时广泛地驳斥了“声音是不恒常的”这一立宗，为了指出“因为它是根识所取”这一理由的过失，所以说了“仅仅是根识”等等。仅仅是根识所取是果等等，这是没有差别的。如果没有差别，那么这个理由先前所要成立的种类，后来就会变成不确定的理由，因为反向不成立。如果反驳者因为承认了种类而导致反向不成立，那么因为佛教徒等不承认种类，所以就是成立的。因此，怎么会是不确定的呢？例如，说了反驳者等等，从这两种情况中确定的是，那就是成立和驳斥的道理。正如任何一方的法不成立，理由就会变成有缺陷一样，随同和反向如果任何一方不成立，也同样是有缺陷的。随同和反向即使不成立，也要转换词语，将两个词语结合起来。这样，如果在这两种情况中成立的就是成立和驳斥，那么怎么能用佛教徒不成立的种类来错误地表达呢？对此，说了“如果”等等，如果能立者，也就是佛教徒，对于种类在不相似的方面不成立，即使那样，疑惑也不会消除，因为无法驳斥它。那是怀疑是否从不相似的方面退回。此外，对于所要成立和能成立的分别，其他人的驳斥，就是说了“根识所取”等等。
English
Because it is desired to think that the tiny parts of life go to other places in an increasingly subtle way. If one wants to prove the impermanence that has been shown, then there is the fault of proving what is already proven. Similarly, for permanent things, it is only desired to rely on the state of being manifest and unmanifest to make it firmly a universal permanent thing. Therefore, for the time being, the proposition that "sound is impermanent" is widely refuted, and in order to point out the fault of the reason that "because it is apprehended by the senses," it is said, "only by the senses," etc. What is apprehended only by the senses is the result, etc., which is without distinction. If there is no distinction, then the kind that this reason was previously to establish will later become an uncertain reason, because the reverse is not established. If the opponent does not establish the reverse because he has accepted the kind, then because Buddhists, etc., do not accept the kind, it is established. Therefore, how can it be uncertain? For example, it is said that the opponent, etc., and what is certain in both cases is the reason for establishing and refuting it. Just as if any of the properties of the পক্ষ is not established, the reason becomes flawed, so too, if either the अनुगमा and the व्यावृत्ति are not established, it is also flawed. Even if the अनुगमा and the व्यावृत्ति are not established, the words should be transformed and the two words should be combined. Thus, if what is established in both cases is establishment and refutation, then how can it be wrongly expressed by the kind that is not established for Buddhists? To this, it is said, "if," etc. If the proponent, that is, the Buddhist, does not establish the kind in the dissimilar aspect, even so, the doubt will not be eliminated, because it cannot be refuted. That is, there is doubt as to whether it will return from the dissimilar aspect. Furthermore, regarding the distinction between what is to be established and what is to be established, the refutation of others is saying "apprehended by the senses," etc.
Tibetan
གས་པའི་སྒྲས་མི་རྟག་པ་ཉིད་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། ཅི་དེ་ཐ་དད་ན་ཡང་གོང་བུ་སོ་སོ་ལ་ཐ་དད་པའམ། འོན་ཏེ་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དེ་གསལ་བ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དཔྱོད་པ་ཐ་དད་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། གསལ་བ་རེ་རེ་དང་ཐ་དད་པའམ། ཐ་མི་དད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་བརྗོད་དེ། ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་ན་དེའི་གོ་སྐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དཔེ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་གསལ་བ་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་མ་ངེས་པ་ཉིད་འཆད་པ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བརྩལ་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ལ། དེ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པས་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་པོ་དངོས་པོ་སྐད་ ཅིག་ལས་ཐ་དད་པ་མ་བྱས་པ་དང་རྟག་པར་འདོད་དེ། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་འདི་འཇུག་གོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བློ་སྔོན་འགྲོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཇིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་བརྟག་པའི་འགོག་པའོ། །གང་ཡང་བློ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཡིན་པར་གྲག་གོ །དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་
Chinese
以坏灭之声，把握无常之自性。对此，应考察以感官所取之物等为何种自性？是与普遍显现相异，还是相同？对此，于相同之侧面，亦应明辨相异与相同。若彼相异，则于各个部分亦相异耶？抑或相同耶？乃是名为“一”之词语。对此，于相同之侧面，以感官所取之自性，乃是不共之理。因与显现相同之故，因此，如其自性般，彼显现不随顺于他者之故。于相异之侧面，亦不欲思择为相异之故。与各个显现相异耶？因不成立不相同之故，理不成。因此，未述说相异与不相同之侧面之过失。若成立相异，则有彼之机会之故。无常之自性，亦于相异之侧面，顺同之侧面，是与所立相离者。是名为譬喻为空之词语。于不相同之侧面，亦是譬喻所立不圆满之自性。因隐秘显现不随顺于他者之故。现在，解释此“因新造之故”之理不定之自性，即是说新造等。于新造之末尾所缘之自性，即说是新造之自性。彼亦于不顺同之侧面亦容有之故，以不定故，不能成立所作与无常之自性。如此，佛教徒们将分别抉择之灭、虚空，此三者无为法，
English
The very nature of impermanence is grasped by the sound of destruction. Regarding this, it should be examined what is the nature of things to be grasped by the senses, etc. Are they different from the general manifestation, or are they the same? Regarding this, on the side of sameness, difference and sameness should also be clearly distinguished. If they are different, are they different in each part, or are they the same? It is a word called "one." Regarding this, on the side of sameness, the very nature of what is to be grasped by the senses is the unique reason. Because it is the same as the manifestation, therefore, like its own nature, that manifestation does not follow others. On the side of difference, it is also not desired to think of it as different. Is it different from each manifestation? Because the non-establishment of non-sameness, the reason is not established. Therefore, the faults of the side of difference and non-difference are not stated. If difference is established, then there is an opportunity for it. The very nature of impermanence is also on the side of difference, and the side of conformity is separated from what is to be established. It is a word called an empty metaphor. On the side of non-sameness, it is also the very nature of the incomplete establishment of the metaphor. Because the secret manifestation does not follow others. Now, explaining the uncertain nature of the reason "because it is newly created" is to say newly created, etc. The very nature of what is perceived at the end of the new creation is said to be the very nature of the new creation. Because it is also contained on the side of non-conformity, it is not possible to establish the nature of what is made and impermanent due to uncertainty. In this way, Buddhists regard the cessation of separate analysis and space, these three unconditioned dharmas,