Tibetan
གང་ལས་འདི་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་མེད་པར་དོན་མི་འཐད་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་མེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཁར་ཞུགས་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དག་གལ་ཏེ་སྐུལ་བར་བྱེད་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་ནུས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས་མི་མཚོན་གྱི། སྐུལ་བར་བྱེད་པས་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་ཕྲ་བ་དང༌། ཆོད་པ་དང་བསྐལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱིས་དོན་རྟོགས་པར་ནུས་ཀྱི། གཞན་དབང་པོས་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཚད་མར་བྱའོ། །སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་ངག་ལ་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་མཐོ་རིས་འདོད་པ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་འཚེ་བར་མི་བྱའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཚད་མ་ཡིན་པ་ན་གང་འདི་ཁྱེད་ཅག་གི་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་དོན་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། ཐོས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་སྟེ་རིག་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅའ་བ་ལ་ཡང་གནོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དང་འགལ་བའི་དོན་ཡོངས་སུ་གསལ་བས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ངོ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་ཚོགས་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་
Chinese
由此而能了知，若无正法，则无有任何道理不成立之事。为了成立“无 प्रमाण (pramāṇa，量) 之事物亦不存在”之义，并非是为了能力之成立。因此，若无事物之自性，则无论是有法或非法，若不能被推动，则必然无法被食用，因此，推动之自性之义之法等，不能以感官等来衡量。唯有推动者所生、正生、将生、微细、断灭、劫等诸如此类者，方能了知其义。其他感官则永不能知。因此，应以不被食用之推动者为 प्रमाण (pramāṇa，量)。所谓推动者，是指驱使行事或阻止行事之语。例如，欲求天界者，应以火供祭祀，此为驱使行事。不应伤害众生，此为阻止行事。若彼为 प्रमाण (pramāṇa，量)，则汝等所立誓之“三界唯是识”之义，则不合道理。何以故？因与所闻相违故。因与所闻，即与 Ṛgveda (梵，梨俱吠陀) 相违故。因其宣说心外之火供等，且自我也与心异处而住故。仅是心之体性乃是近似之譬喻。如是，刹那、无我、一切智、离贪等之立誓，亦唯有相违，因与其相违之义完全明显存在故。若汝心想，若彼成立为 प्रमाण (pramāṇa，量) 自身，则将违害一切。彼乃 如是说等。无颠倒之 ज्ञान (jñāna，智) 乃是 प्रमाण (pramāṇa，量)，因其为彼之因，故彼亦名为 प्रमाण (pramāṇa，量)。如何耶？谓以非人所作故。因其自身非人所作故。此乃显示以无颠倒之因，即无贪欲等过失之 समूह (samūha，集合)，故为无颠倒 ज्ञान (jñāna，智) 之因。
English
From which this is understood, if there is no Dharma, then there is nothing for which the meaning is not established. In order to establish the meaning that "things that do not have प्रमाण (pramāṇa, measure) also do not exist," it is not for the establishment of ability. Therefore, if there is no nature of things, then whether it is Dharma or non-Dharma, if it cannot be motivated, then it will inevitably not be able to be eaten, therefore, the Dharma of the meaning of the nature of the motivator, etc., cannot be measured by the senses, etc. Only those such as what is produced by the motivator, what is being produced, what will be produced, subtle, cessation, and kalpa can understand the meaning. Other senses can never know. Therefore, the motivator that is not eaten should be taken as प्रमाण (pramāṇa, measure). The so-called motivator refers to the words that drive action or prevent action. For example, those who desire heaven should offer sacrifices with fire offerings, which is to drive action. One should not harm sentient beings, which is to prevent action. If that is प्रमाण (pramāṇa, measure), then the meaning of your vow that "the three realms are only consciousness" is not reasonable. Why? Because it contradicts what is heard. Because it contradicts what is heard, that is, the Ṛgveda (Sanskrit, Rigveda). Because it explains fire offerings, etc., outside of the mind, and because the self also dwells in a different place from the mind. The nature of mere mind is an approximate metaphor. Likewise, the vows of momentariness, selflessness, omniscience, and detachment, etc., are also only contradictory, because the meaning that contradicts them exists completely clearly. If you think, if that is established as प्रमाण (pramāṇa, measure) itself, then it will harm everything. That is It is said, etc. Undistorted ज्ञान (jñāna, knowledge) is प्रमाण (pramāṇa, measure), because it is the cause of it, so it is also called प्रमाण (pramāṇa, measure). How is it? It is said that it is not made by humans. Because it itself is not made by humans. This shows that because there is no cause of distortion, that is, no समूह (samūha, collection) of faults such as greed, it is the cause of undistorted ज्ञान (jñāna, knowledge).
Tibetan
བ་ནི་གང་ཞིག་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པས་མ་བསླད་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་བྱེད་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་མ་ངེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉེས་པ་རྣམས་གང་ལ་ཉེ་བ་དེ་ཉིད་ལ་རང་གི་འབྲས་བུ་ལོག་པ་ཉིད་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱུང་ན་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པར་འབྱུང་བ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ལོག་པ་ཉིད་དང་ཉེས་པ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ལ་གང་གི་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ནི་དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཐོས་པ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རང་གི་རྟེན་མེད་པར་འབྱུང་བར་ འགྱུར། འགྱུར་ན་ཡང་རྟེན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བརྟེན་པའི་ཆོས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །ཉེས་པའི་རྟེན་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ཉེས་པའི་དོགས་པ་ག་ལས་ཡིན། འདི་སྙམ་དུ་ཉེས་པའི་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་གྲུབ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལྔ་ལྡོག་པས་དེ་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི། རེ་
Chinese
何者是与颠倒之因贪欲等过患相离，即是不颠倒之识之因，譬如未被眼翳等所染污一般。吠陀也是由于非人所造，故与颠倒之因贪欲等过患相离，这被称为自性之理。为了以不相似法的例子来避免不定，故说了“如此”等。这显示了无有能立与无有所立的周遍。如此，颠倒之因的过患，在哪者附近，其自己的果颠倒性就安住在其附近，而不是在其他处，因为无因则不生果。如果生起，则会成为无因之过。无彼而生起，也不应理成为彼之果，因为会过于泛滥。因此，由于颠倒性与过患等的因果事物不合理，成为无因之过，是能损害颠倒性之反面的量，故不是不定性。其结合是，在哪者处无有某者之因，则彼不会变成彼，譬如水中无有生起之烟。听闻处也无有颠倒之因愚痴等过失之集合，这被称为不见因。为了显示不成也是没有的，故说了“有无过患”等。过患等是依赖于补特伽罗的，因为是彼之法，彼等如何能在无有自之所依的情况下生起？如果生起，也会成为无有依处之过。如此，所依赖之法是，凡是随逐所依者。过患之所依也是作者之补特伽罗，其也是吠陀等，以其，由谁而对理产生怀疑的不成也会变成过患的怀疑从何而来？如果心想，无有过患之所依的作者也如何成立呢？因此，以能执持它的五种量反过来显示无有彼者是：希望
English
That which is free from the faults of attachment, etc., which are the cause of reversal, is the cause of non-reversed knowledge, just as it is not contaminated by cataracts, etc. The Vedas are also free from the faults of attachment, etc., which are the cause of reversal, because they are not made by humans. This is called the reason of self-nature. In order to avoid the uncertain by means of examples of dissimilar dharmas, "thus" etc. are stated. This shows the pervasiveness of the absence of proof and the absence of what is to be proved. Thus, the faults that are the cause of reversal, wherever they are near, their own fruit, the nature of reversal, abides near them, but not elsewhere, because without a cause, there is no arising of an effect. If it arises, it will become a fault of having no cause. It is also not reasonable for it to arise without it as its effect, because it would be too pervasive. Therefore, since the causal and consequential things of reversal and faults etc. are unreasonable, becoming a fault of having no cause, it is a measure that harms the opposite of reversal, so it is not uncertain. Its combination is that where there is no cause of something, it does not become that, like smoke that does not arise in water. There is also no collection of faults such as ignorance, etc., which are the cause of reversal, in the place of hearing. This is called not seeing the cause. In order to show that the unestablished is also not there, "is there a fault" etc. are stated. Faults etc. are dependent on the person, because they are his dharma, how can they arise without their own basis? If it arises, it will also become a fault of having no basis. Thus, the dependent dharma is that which follows the dependent. The basis of faults is also the person of the maker, which is also the Vedas etc., by which, by whom the unestablished that doubts the reason will also become a doubt of faults, from where does it come? If you think, how is it established that there is no maker who is the basis of faults? Therefore, showing the absence of it by reversing the five measures that hold it is: hope