Tibetan
གས་པ་དང་ནི་འཛིན་པའོ། །ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ན་གཞན་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་གཅིག་ཏུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སེམས་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་ཆ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཤེས་པའི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཟུང་བའི་ཆ་དགག་པ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤེས་པའི་ཆ་ནི་ཤེས་པའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ནུས་པ་བག་ཆགས་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་མ་ཐག་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་འདི་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་དཔེ་གྲུབ་ཅེ་ན། བག་ཆགས་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་དང་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ངོ༌། །ཡང་སྦྱོར་བ་གཞན་ནི་ནག་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ནག་པོའི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ཆ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏོ། ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེའི་ནག་པོའི་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་ཆ་བྱམས་མའི་བུ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་སོ་སོ་རུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དེ། སོ་སོར་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན། །དོན་མཐོང་བར་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་རང་རིག་པ་སྒྲུབ་པས་ བསྟན་ཟིན་ཅིང༌། །སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཅིག་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་མཐུར་ཐུག་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་མ་གྲུབ་པོ། །དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཞན་དག་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་སོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་འབྲེལ། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདིས་བཤད་པ་བྱེད་པ་རི་ཁྲོད་པས། འཛིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཡང་གཟུང་བ་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། དེ་རིག་པ་ནི་མི་རིག་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པོ། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུང་བ་མི་དྲན་ན་ཡང་འཛིན་པ་དྲན་པར་མ་ཐོང་ངོ༌། །ཡང་གལ་ཏེ་འཛིན་པ་དེ་ལས་གཅིག་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཛིན་པ
Chinese
是能取和所取。互相是不同的，因为在分别任何一个的时候，不分别其他的缘故，如同色等一样。或者因为不能认识为一，如同他相续的心一样。又或者识不是执取自己的分，因为是从识所生的缘故，如同叫做习气的识的功能一样。同样，识的所取分也要遮破。比如，识的分不是识的所取，因为是从识所生的缘故，如同识的功能习气一样。如果这样，那么这两个紧接着的理由，如何成立具有所立法的例子呢？说是远离二习气。二就是所取和能取啊。另外一种论式是，黑色的识不是分别从黑色的识所生的识的分的，因为是识的缘故，如同从那个黑色的识所生的识的分，如同慈母的儿子等其他所生的识一样。因此，对于这个“各各”等进行破斥，因为没有各各的明觉的缘故。所谓“因为青色和它的智慧一起成为对境是决定的缘故”。如果对境不是现量，那么见义也不能成立。已经用成立自证的方式显示了。因为已经成立了青色和它的智慧不是他体的缘故。不能完全认识为一个体性的穷尽的理由没有成立。那是用“外境”等使其他成立的。外境的义不是具有相，因为那是和外境的境相连的。现量成为对境。这个论典是住在山里的人说的。虽然没有体验能取，但是已经显示了所取是明觉。如果是那样，那么“那个明觉是不明觉的缘故”这个成立了。第二个理由等如何成立呢？因此，说了“那时我”等，即使不忆念所取，也没有舍弃忆念能取。又如果能取和那个所取成为一，成为不同的，那时能取
English
They are the grasper and the grasped. They are different from each other, because when distinguishing any one, one does not distinguish the other, just like form and so on. Or because they cannot be recognized as one, just like the mind of another continuum. Or the consciousness is not grasping its own part, because it arises from consciousness, just like the power of consciousness called habit. Similarly, the grasped part of consciousness should also be refuted. For example, the part of consciousness is not what is to be grasped by consciousness, because it arises from consciousness, just like the power of consciousness, habit. If so, how does the example with the property to be proven become established in these two immediately following reasons? It is said to be separated from the two habits. The two are the grasped and the grasper. Another syllogism is that black consciousness does not distinguish the part of consciousness that arises from black consciousness, because it is consciousness, just like the part of consciousness that arises from that black consciousness, just like the consciousness that arises from others such as the son of a loving mother. Therefore, refute this "each", etc., because there is no separate awareness. The so-called "because it is certain that blue and its wisdom become objects together". If the object is not manifest, then seeing the meaning cannot be accomplished. It has already been shown by establishing self-awareness. Because it has already been established that blue and its wisdom are not different entities. The reasons for the exhaustion of not being able to fully recognize as one entity are not established. That is what makes others established by "external object" and so on. The meaning of the external object is not possessing aspects, because it is connected to the object of the external object. The manifest becomes the object. This treatise is spoken by the mountain dweller. Although the grasper is not experienced, it has been shown that the grasped is awareness. If that is the case, then "that awareness is not awareness because" this is established. How are the second reason and so on established? Therefore, it is said "at that time I" etc., even if the grasped is not remembered, the remembering of the grasper has not been abandoned. Also, if the grasper and that which is to be grasped become one, become different, then the grasper